Semasa pemerintahan Kerajaan British di Tanah Melayu, Kerajaan british telah membawa masuk imigran dari cina dan india untuk bekerja sebagai buruh di kawasan yang tertentu di tanah melayu. Kaum cina akan bekerja di kawasan perlombongan bijih timah di kawasan bandar. Manakala, kaum india akan bekerja di kawasan perladangan getah di kawasan pinggir bandar. Kaum melayu pula mencari rezeki dengan menjadi nelayan dan petani di kawasan luar bandar.

Dasar pecah dan perintah telah digagaskan oleh Kerajaan British di Tanah Melayu menyebabkan perpecahan antara kaum disebabkan oleh kepentingan British untuk menguasai bahan mentah di Tanah Melayu. Masyarakat di Tanah Melayu pada ketika itu dikelaskan pekerjaan serta pendidikan yang berbeza. Dengan itu, Masyarakat melayu,cina dan india pada ketika itu merasa curiga dan tidak berkomunikasi antara satu sama lain akibat pelaksanaan taktik kotor oleh Kerajaan British.

Konklusinya, dasar ini telah menyebabkan hubungan antara tiga kaum majmuk di Tanah Melayu menjadi tidak bersatu padu. Secara keseluruhannya, dasar ini ternyata berkesan dan efektif untuk menghalang kumpulan kecil di Tanah Melayu untuk berinteraksi secara natural sesama kaum semasa pemerintahan British yang menjadi dalang utama goyahnya perpaduan antara kaum.

Pada awalnya, pendidikan Melayu tradisional telah diadakan untuk anak-anak melayu di Tanah Melayu. Pendidikan Melayu memberi penekanan dalam mempelajari Al Quran dan As-Sunnah serta ilmu pengetahuan seperti menulis, membaca dan mengira di surau, masjid serta sekolah pondok. Sekolah Melayu seperti di Singapura, Seberang Perai dan Kuala Kangsar hanya dijalankan di peringkat rendah sahaja. Tujuan utama sekolah-sekolah Melayu ditubuhkan adalah sekadar menjadi petani yang lebih baik daripada bapanya.

Semasa pemerintahan British, sistem pendidikan Vernakular telah diperkenalkan di Tanah Melayu. Pendidikan Vernakular bermaksud menjadikan bahasa ibunda sebagai bahasa pengantar. Sekolah Vernakular Melayu yang pertama di Teluk Belanga, Singapura. Pada Tahun 1922, Maktab Perguruan Sultan Idris telah ditubuhkan bagi melatih guru-guru di sekolah Melayu serta menambah jumlah bilangan guru-guru sekolah Melayu yang berkelayakan. Pada tahun 1905, Kolej Melayu Kuala Kangsar telah diasaskan bagi golongan elit Melayu sahaja.

Sekolah-sekolah Tamil didirikan di sekitar kawasan ladang-ladang getah di mana penduduk kaum india ditempatkan. Sekolah-sekolah Tamil yang ditubuhkan di bandar telah disediakan oleh pihak British manakala sekolah Tamil di kawasan ladang-ladang getah pula dibiayai oleh pengusaha ladang. Pendidikan kaum India berorientasikan negara India dimana sukatan pelajaran, buku-buku teks serta guru-guru dibawa masuk dari negara India. Bahasa Tamil menjadi bahasa pengantar di sekolah Tamil.

Sekolah-sekolah Cina telah dikendalikan oleh masyarakat mereka sendiri tanpa bantuan daripada Inggeris dengan tradisi mengutamakan pelajaran dan mengekalkan kebudayaan serta identiti bangsa masyarakat Cina. Pendidikan masyarakat Cina dibiayai oleh saudagar dari negara China. Ia juga menggunakan sukatan, buku-buku teks serta guru yang dibawa dari negara asal (China). Dialek mereka telah digunakan sebagai bahasa perantaraan. Pada tahun 1920-an pengaruh kuat sekolah Cina telah menyedarkan Kerajaan British tentang bahaya pertumbuhan sekolah Cina tanpa kawalan. Oleh itu, kerajaan British telah menggubal undang-undang iaitu Enakmen Pendaftaran Sekolah. Tujuannya adalah untuk sekat komunis di Sekolah Cina serta mengawal aktiviti sekolah itu.

Pendidikan Inggeris mula diperkenalkan di Tanah Melayu apabila Penang Free School ditubuhkan pada tahun 1816. Pada pertengahan abad ke-19, mubaligh Kristian membantu menubuhkan beberapa buah sekolah Inggeris. Kebanyakan sekolah ini ditubuhkan di kawasan-kawasan bandar dengan bantuan Kerajaan British. Sekolah-sekolah Inggeris yang terletak di bandar dianggap sebagai sekolah elit dan pelajarnya di kalangan orang atasan. Kurikulumnya disusun mengikut sistem pendidikan di England. Pendidikan Inggeris diadakan di peringkat rendah dan menengah. Pada tahun 1928, Raffles college ditubuhkan dan menawarkan kursus-kursus dalam bidang sastera dan sains di peringkat diploma.

  Konklusinya, dasar pemerintahan British terhadap perkembangan sekolah Vernakular di Tanah Melayu menjadikan tiga kaum utama iaitu Melayu, Cina dan India tidak bersatu padu serta memiliki jurang pendidikan yang berbeza.

Pihak British mula membuat penilaian, kajian dan perubahan dasar dalam sistem pendidikan di Tanah Melayu. Antara laporan dan perubahan dasar itu sehingga selepas merdeka ialah Laporan Barnes (1950), Laporan Fenn-Wu (1951), Laporan Razak (1956) serta Laporan Rahman Talib (1960)

Laporan Barnes (1950)

  Sistem  Vernakular yang berasingan hendaklah dibubarkan dan digantikan dengan satu jenis sekolah yang sama untuk semua kaum iaitu Sekolah Kebangsaan. Antara cadangan dalam Laporan ini adalah:

·  Pendidikan adalah percuma untuk semua kanak-kanak di sekolah Kebangsaan

·  Sekolah Cina dan Tamil dihapuskan dan digantikan dengan hanya satu sekolah sahaja iaitu sekolah Kebangsaan

·  Sekolah Kebangsaan hanya menggunakan satu bahasa pengantar sahaja sama ada bahasa Melayu atau bahasa Inggeris

·  Sekolah Kebangsaan ditadbir dan dibiayai oleh Penguasa Pelajaran Tempatan

·  Hanya bahasa Inggeris sahaja yang akan menjadi bahasa pengantar untuk sekolah Menengah.

Laporan ini bertujuan mempertingkatkan bahasa Inggeris serta mengukuhkan bahasa Melayu. Namun begitu, laporan ini ditentang oleh orang bukan melayu terutama kaum Cina kerana mereka bimbang pendidikan kaum Cina serta sekolah-sekolah akan terhapus.

Laporan Fenn-Wu (1951)

  Laporan ini diperkenalkan ekoran majoriti kaum Cina yang tidak berpuas hati dengan beberapa cadangan yang dilaksanakan daripada Laporan Barnes sebelum ini. Di samping mempertahankan kedudukan bahasa Cina, laporan ini juga ditugaskan untuk memberi nasihat tentang penyediaan buku teks sekolah Cina yang berorientasikan Tanah Melayu sebagai satu cara untuk mendekatkan masyarakat cina dengan situasi kehidupan di Tanah Melayu. Antara cadangan yang dikemukan dalam Laporan ini adalah:

·  Dasar pendidikan di Tanah Melayu hendaklah bermatlamat ke arah pembentukan kewarganegaraan Malaya

·  Pemaksaan terhadap rakyat untuk mempelajari satu atau dua bahasa akan menjejaskan perpaduan kaum

·  Orang Cina sedar dan akan mempelajari Bahasa Melayu dan Bahasa Inggeris sekiranya bahasa Cina diberikan keutamaan dalam pendidikan

·  Sistem pendidikan Cina mempunyai kelemahan akibat daripada kekurangan bilangan guru-guru serta tidak mempunyai kelengkapan yang sesuai.

·  Penubuhan Kolej Latihan Guru dan Latihan dalam Perkhidmatan untuk sekolah Cina perlu dilaksanakan bagi memberi latihan kepada guru-guru serta mengatasi kekurangan guru.

·  Pihak Inggeris perlulah memberi dan menambah bantuan kewangan kepada pentadbiran Sekolah Cina

Pihak Inggeris kemudiannya menyatukan kedua-dua laporan itu menjadi Ordinan Pelajaran 1952. Ordinan ini telah menetapkan:

·  Penubuhan dua jenis aliran sekolah, iaitu Bahasa Melayu dan Bahasa Inggeris

·  Bahasa Cina dan Tamil akan diajar sebagai bahasa yang ketiga sekiranya mendapat permintaan daripada ibu bapa dengan syarat terdapat 15 orang murid dalam bilik darjah

·  Sekolah Cina dan Tamil tidak diterima sebagai sistem pelajaran kebangsaan.

Ordinan ini tidak dapat dijalankan kerana menghadapi pelbagai masalah. Namun begitu, Jawatankuasa Khas telah dilantik untuk menguruskan dasar yang tercatat dalam Ordinan 1952 melalui 3 objektif, iaitu:

·  Penggunaan dua bahasa secara beransur-ansur di sekolah Vernakular Melayu dan penggunaan tiga bahasa di Sekolah Cina dan Tamil, supaya sekolah itu beransur-ansur dapat diserapkan ke dalam sistem sekolah kebangsaan

·  Kadar kemasukan murid ke sekolah Kebangsaan Inggeris dihadkan seperti sediakala

·  Penubuhan pendidikan Menengah Vokasional

Namun begitu,sehingga tahun 1956, Ordinan 1952 tidak menghasilkan perubahan yang besar kepada dasar pendidikan yang memberi kepuasan kepada semua pihak. Manakala, kaum Cina telah terus menguruskan pendidikan mereka sendiri tanpa camput tangan kerajaan dan struktur persekolahan Melayu tinggal seperti sediakala.

Laporan Razak (1956)

  Objektif Laporan Razak ini untuk melahirkan sekolah yang berjiwa Tanah Melayu dengan menggunakan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan. Antara kandungan yang termaktub dalam laporan ini adalah:

·  Persamaan sukatan pelajaran bagi semua sekolah di Tanah Melayu

·  Bahasa Melayu akan menjadi bahasa kebangsaan serta sebagai bahasa pengantar utama di sekolah

·  Bahasa Melayu dan Bahasa Inggeris diwajibkan bagi semua sekolah rendah dan menengah

·  Penubuhan satu jenis sekolah menengah kebangsaan yang terbuka kepada semua bangsa dan menggunakan satu sukatan pelajaran yang sama

·  Sekolah rendah ditukarkan menjadi sekolah kebangsaan

·  Penguasa Pelajaran Tempatan ditubuhkan bagi mengelolakan sekolah di Tanah Melayu

·  Semua guru diletakkan di bawah satu perkhidmatan professional dan Jemaah Nazir Persekutuan ditubuhkan

Laporan Razak melambangkan Tanah Melayu telah melaksanakan dasar perpaduan kaum, dasar demokrasi serta dasar bertolak ansur. Laporan ini menunjukkan sistem pendidikan telah bertambah maju apabila bertambah bilangan murid, guru dan sekolah. Sebagai asas untuk melaksanakan usul Laporan Razak, suatu undang-undang diluluskan iaitu Ordinan Pelajaran 1957. Laporan Razak telah menjadi asas perkembangan pendidikan di Malaysia selanjutnya.

Laporan Rahman Talib (1960)

  Pada tahun 1960, Jawatankuasa Rahman Talib ditubuhkan untuk mengkaji semula Dasar Pendidikan Kebangsaan (DPK). Laporan ini adalah kesinambungan daripada Laporan Razak bagi mengkaji dan menyemak semula kedudukan mata pelajaran agama Islam. Seterusnya, mengukuhkan kedudukan bahasa kebangsaan dan memperluaskan peluang mendapat pendidikan. Antara kandungan utama dalam laporan ini adalah:

·  Pelajaran rendah adalah percuma untuk semua kanak-kanak

·  Semua sekolah rendah bantuan kerajaan akan digantikan dengan Sekolah Kebangsaan dan Sekolah Jenis Kebangsaan

·  Umur berhenti sekolah dinaikkan kepada 15 tahun

·  Murid akan dinaikkan darjah secara automatik

·  Semua peperiksaan am di Sekolah Menengah akan menggunakan satu bahasa rasmi sahaja

·  Pelajaran agama Islam hendaklah disediakan di semua sekolah bantuan penuh yang mempunyai murid Islam tidak kurang daripada 15 orang.

·  Sekolah Menengah Teknik ditubuhkan

Cadangan yang dikemukakan dalam laporan ini telah menunjukkan keazaman kerajaan membentuk satu sistem pendidikan bersifat kebangsaan yang bertujuan memupuk semangat perpaduan antara kaum di Malaysia. Laporan Jawatankuasa ini telah menjadi asas kepada penggubalan Akta Pendidikan 1961.

Akta pendidikan 1961 memaktubkan Dasar Pendidikan Kebangsaan yang telah dilaksanakan sehingga sekarang. Dasar tersebut diasaskan kepada peruntukan utama dalam Penyata Razak 1956 dan Laporan Rahman Talib 1960 dan seterusnya melahirkan sistem pendidikan kebangsaan yang terdapat pada hari ini.

  Demi mencapai perpaduan kaum, Akta ini telah menggariskan Bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar utama untuk semua peringkat pendidikan serta penggunaan kurikulum dan peperiksaan yang sama untuk semua murid. Akta ini menitikberatkan penghasilan tenaga kerja yang dapat menjana pendapatan negara.

Malaysia adalah sebuah negara yang unik kerana masyarakatnya yang terdiri daripada Kaum Melayu, Kaum Cina, Kaum India serta rakyat pribumi yang lain. Mereka dapat hidup aman damai, menanam sifat hormat-menghormati serta bekerjasama berdasarkan prinsip-prinsip Rukun Negara.

  Sistem pendidikan yang dilaksanakan sehingga kini adalah sebagai salah satu usaha kerajaan untuk merealisasikan wawasan negara bagi mewujudkan integrasi nasional dalam kalangan masyarakat serta meningkatkan perpaduan kaum di negara ini. Pendidikan juga memainkan peranan penting dalam peningkatan ekonomi negara serta menjadikan Malaysia sebuah negara yang maju.

  Bahasa Melayu adalah elemen paling penting dalam menyatupadukan masyarakat yang berbilang kaum di Malaysia. Dengan menggunakan bahasa Melayu ini, perhubungan erat sesama kaum dapat dijalinkan serta tidak berlaku persefahaman antara satu kaum dengan kaum yang lain. Mata pelajaran Bahasa Melayu adalah wajib digunakan di semua sekolah kebangsaan. Manakala, Sekolah Jenis Kebangsaan Cina (SJKC)  dan Sekolah Jenis Kebangsaan Tamil (SJKT) yang menggunakan bahasa ibunda masing-masing wajib mempelajari bahasa Melayu

 Rancangan Kerajaan untuk menyeragamkan kurikulum di sekolah-sekolah telah diperkukuhkan lagi dengan mewujudkan satu sistem peperiksaan yang seragam. Dengan adanya sukatan pelajaran dan peperiksaan yang seragam, pelajaran para pelajar lebih terancang dan teratur. Kelulusan kepujian Bahasa Melayu di peringkat Sijil Pelajaran Malaysia adalah menjadi satu keperluan untuk memohon jawatan di Jabatan-Jabatan Kerajaan, Government Linked Companies (GLC) serta di syarikat-syarikat bumiputera. Kelulusan Bahasa Melayu juga menjadi syarat untuk menyambung pelajaran pada peringkat diploma di Universiti.

Sekolah Wawasan adalah tempat yang terbaik untuk memulakan proses integrasi antara kaum. Sekolah Wawasan menyediakan ruang untuk murid-murid pelbagai kaum berinteraksi secara langsung kerana mereka berkongsi kantin, padang permainan serta kemudahan-kemudahan sekolah yang lain. Mereka berpeluang untuk saling mengenali, hormat –menghormati serta mengenali budaya dan agama kaum lain. Pada masa ini, terdapat 6 buah kompleks Sekolah Wawasan yang telah berjaya ditubuhkan iaitu:

·  Kompleks Sekolah Wawasan Pekan Baru, Parit Buntar, Perak

·  Kompleks Sekolah Wawasan Taman Aman, Alor Setar, Perak

·  Kompleks Sekolah Wawasan Tasik Permai, Pulau Pinang

·  Kompleks Sekolah Wawasan USJ 15, Subang Jaya, Selangor

·  Kompleks Sekolah Wawasan Pundut, Seri Manjung, Perak

Kurikulum ialah satu rancangan pendidikan yang terkandung di dalamnya segala ilmu pengetahuan seperti kemahiran, nilai-nilai murni, unsur-unsur kebudayaan dan kepercayaan yang harus diterapkan dalam kehidupan seharian. Peranan kurikulum dalam pendidikan  adalah untuk membina perkembangan pelajar yang lengkap dari segi jasmani, rohani akal serta emosi. Ia dilaksanakan melalui Kurikulum Bersepadu Sekolah Rendah (KBSR) dan Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah (KBSM) mulai pada tahun 1983.

Mata pelajaran pendidikan Islam, Pendidikan Syariah Islamiah, Pendidikan Al-Quran dan As-Sunnah serta Pendidikan Moral yang diperkenalkan bagi mengukuhkan pengangan Agama, menanam sifat-sifat mulia seperti bekerjasama, tolong-menolong dan berfikiran terbuka serta membentuk tingkah laku yang baik. Maka, semangat perpaduan perlu diterapkan melalui kurikulum untuk membentuk dan menguatkan peribadi serta modal para pelajar.

Kesimpulannya, perpaduan kaum adalah elemen yang penting dan harus diberi perhatian kepada pemupukan masyarakat yang berbilang kaum. Hubungan kaum yang harmoni adalah kunci kepada keharmonian dan kesejahteraan negara. Bagi mencapai matlamat tersebut, negara memerlukan rakyat yang berpendidikan, berilmu dan semangat patriotisme yang tinggi dan komited untuk melaksanakan tugas dan tanggungjawab masing-masing dalam memimpin negara ke arah mencapai Wawasan 2020.

2. http://bukitserabut.blogspot.com/2011/04/dasar-pendidikan-di-malaysia-pra.html

3. http://www.1malaysia.com.my/en/affiliates/mencapai-perpaduan-melalui-sistem-pendidikan-cemerlang-0

4. http://sejnotaringkas.blogspot.com/2012/12/bab-10-ting-4.html

(09DHK14F2009)

KELAS: DHK 1A