Een lucifer is een klein dun houtplaatje met een makkelijk brandbaar materiaal aan het "kopje". Het word (bijv.) gebruikt om een kaars aan te steken of een begin te maken aan een (kamp)vuur(tje).
 
 

Geschiedenis:
Vroeger gebruikten de Romeinen stokjes die ze met
de punt in zwavel staken. Later kwam er een Fransman die een lucifer maakte
door aan het uiteinde een combinatie van kaliumchloraat, zwavel en gom te
stoppen. Die lucifers stak je aan door het over een stukje leer aan de
achterkant van je broek te wrijven. Die lucifers ontbrandden heel snel, dus in
1844 werd door Gustaf Erik Pasch een veiligere lucifer uitgevonden. In dat
uiteinde zaten stoffen die minder snel brandden. Eentje die (bijv.) langs schuurpapier of de zijkant van een lucifer doosje moest schuren;
de lucifer van nu.

 

Toepassing van kennis:

Natuurkunde: De wrijving tussen de lucifer en een matriaal (bijv. schuurpapier).

Scheikunde: Samenvoeging van stoffen en de reactie daarvan.

 

Bij het maken van lucifers is ook veel wetenschappelijke kennis nodig.

Beton kan gebruikt worden om mee te bouwen. Hiervoor heb je wiskunde en natuurkunde nodig. Want met natuurkunde weet je hoe hard het beton is en dus hoeveel kg of druk het beton kan hebben of dragen. En als je iets wilt bouwen, maak je een bouwtekening (wiskunde) voordat je aan de bouw begint..