<?xml version="1.0"?>
<rss version="2.0">
   <channel>
      <title>4/11 ตามรอยนิราศนรินทร์ by Kanchanok Wutti</title>
      <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411</link>
      <description>ให้นักเรียนเลือกสถานที่ 1 แห่ง ที่นายนรินทร์เดินทางผ่าน พร้อมทั้งใส่โคลงสี่สุภาพบทที่เอ่ยถึงสถานที่นั้น และมีรูปภาพประกอบ</description>
      <language>en-us</language>
      <pubDate>2021-09-22 07:09:22 UTC</pubDate>
      <lastBuildDate>2023-02-05 07:37:20 UTC</lastBuildDate>
      <webMaster>hello@padlet.com</webMaster>
      <image>
         <url>https://padlet.net/icons/png/1f6f6.png</url>
      </image>
      <item>
         <title>00.กรุงเทพ รัตนโกสินทร์</title>
         <author>NingKanchanok</author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1759667414</link>
         <description><![CDATA[<blockquote><sub>อยุธยายศล่มแล้ว&nbsp; &nbsp; &nbsp;ลอยสวรรค์&nbsp; ลงฤๅ<br>สิงหาสน์ปรางรัตน์บรร &nbsp; เจิดหล้า<br>บุญเพรงพระหากสรรค์ &nbsp; ศาสน์รุ่ง เรืองแฮ<br>บังอบายเบิกฟ้า&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ฝึกฟื้นใจเมือง</sub></blockquote><div><br><mark>ถอดความได้ว่า...กรุงศรีอยุธยาล่มสลายไปแล้ว กลับลอยลงมาจากสวรรค์อีกครั้งหนึ่ง&nbsp; พระราชอาสน์ พระปรางค์ ประดับประดาด้วยแก้วมณีงามเด่นในโลก เป็นเพราะผลบุญของพระมหากษัตริย์ได้ทรงกระทำไว้แต่เก่าก่อน พระพุทธศาสนาจึงได้เจริญรุ่งเรือง ช่วยปิดทางแห่งความชั่ว เปิดทางสู่ความดี ฟื้นฟูจิตใจราษฎรให้พ้นจากความงมงายในบาปต่างๆ</mark><br><br>วิเคราะห์คุณค่า<br>มีการใช้ปฏิพากษ์&nbsp; การใช้ถ้อยคำที่มีความหมายตรงกันข้ามหรือ ขัดแย้งกันมากล่าว อย่างกลมกลืนกัน เพื่อเพิ่มความหมายให้มีน้ำหนักมากยิ่งขึ้น เช่น ในบทนี้ใช้คำว่า "ล่ม" กับ "ลอย"&nbsp; และ "บังอบาย" กับ "เบิกฟ้า" เป็นต้น</div><div><br><br>ครูหนิง</div><div><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1303079113/2fcef2c1cb1a6bf00e718279bb67bf6f/D4qTMIWVUAAA2aj.jpg" />
         <pubDate>2021-09-22 10:54:45 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1759667414</guid>
      </item>
      <item>
         <title>000.พระพุทธศาสนา</title>
         <author>NingKanchanok</author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1759668254</link>
         <description><![CDATA[<blockquote>&nbsp;<sup>เรืองเรืองไตรรัตน์พ้น&nbsp; พันแสง<br>รินรสพระธรรมแสดง&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ค่ำเช้า<br>เจดีย์ระดะแซง&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;เสียดยอด<br>ยลยิ่งแสงแก้วเก้า&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; แก่นหล้าหลากสวรรค์</sup></blockquote><div><br><mark>ถอดความได้ว่า...พระพุทธศาสนามีความเจริญรุ่งเรืองยิ่งกว่าแสงอาทิตย์&nbsp; ประชาชนฟังธรรมะด้วยความซาบซึ้งใจทุกเช้าค่ำ เจดีย์มากมายสูงเสียดฟ้า แลดูเห็นแสงแวววาวยิ่งกว่าแสงจากแก้ว ๙ ประการ เป็นความงามที่โดดเด่นในโลก พระพุทธศาสนาเป็นหลักของโลก จนทำให้เป็นที่มหัศจรรย์แก่สวรรค์</mark><br><br>วิเคราะห์คุณค่า<br>มีการใช้พรรณนาโวหาร ที่กล่าวชื่นชมความงามของบ้านเมือง และความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนา และความซาบซึ้งในรสพระธรรมของพุทธศาสนิกชน<br><br>ครูหนิง</div><div><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1303079113/63ee712ac6819a16655635faf0bcca52/O5845212_2.jpg" />
         <pubDate>2021-09-22 10:55:15 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1759668254</guid>
      </item>
      <item>
         <title>05.วัดสังข์กระจาย</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762018847</link>
         <description><![CDATA[<div>สังข์กระจายพี่จากเจ้า&nbsp; จอมอนงค์<br>สังข์พระสี่กรทรง&nbsp; จักรแก้ว<br>สรวมทิพย์สุธาสรง&nbsp; สายสวาท พี่เอย<br>สังข์สระสมรจงแผ้ว&nbsp; ผ่อนถ้าเรียมถึง ฯ<br><br><mark>ถอดความได้ว่า ได้จากนางมาถึงวัดสังข์กระจายแล้ว พอถึงวัดนี้ ก็นึกถึงสังข์ ของพระผู้ทรงจักรแก้ว (พระนารายณ์) ขอให้น้ำทิพย์ในสังข์นั้น จงอาบนางของข้า ให้นางมีจิตอันผ่องแผ้วสบาย ผ่อน (ความทุกข์) ไว้คอยท่าเวลาที่พี่จะกลับคืนมา<br>ทำนองของการแต่งนิราศ เมื่อผ่านตำบลอะไร หรือพบเห็นอะไร ก็จะต้องนึกพาดพิงไปถึงเมีย หรือคนรักที่อยู่ข้างหลัง การที่จะกล่าวพาดพิงไปถึงคนรัก<br></mark><br>มีการเล่นเสียงสัมผัสอักษรที่ไพเราะอย่างเช่นวรรคที่กล่าวว่า สังข์สระสมรจงแผ้ว ผ่อนถ้าเรียมถึง และมีการกล่าวถึงคนรักไม่ว่าจะเจออะไรก็จะกล่าวถึงคนรักเสมอ<br><br>นายกิตติพัศ&nbsp; วาสนาวิน ม.4/11 เลขที่5<br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1311469939/43680db45c6fff8f58bb46fd8072c25c/FB_IMG_1632373354589.jpg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:11:01 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762018847</guid>
      </item>
      <item>
         <title>25 ท่าข้าม</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762026144</link>
         <description><![CDATA[<div>ยกมามาท่าข้าม | แขวงปราณ<br>ปราณประหลาดลมฆาน | พี่ข้อง<br>แลว่านุชทรมาน | หมองสิ่ง ใดแม่<br>ทุกข์โรคหรือจักร้อง | ร่ำไห้หาเรียม ฯ<br>------------------------------------<br>ถอดความได้ว่า... ได้ยกทัพมาถึงตำบลท่าข้าม แขวงเมืองปราณบุรี เมื่อมาถึง ก็รู้สึกประหลาดใจ จนหายใจขัดข้อง เกิดหม่นหมองอย่างใดอย่างหนึ่ง อาจจะเพราะโรคหรือร้องไห้(สุดความสามารถแล้วค่ะ)<br>-------------------------------------<br>วิเคราะห์คุณค่า.... มีการใช้<strong>บรรยายโวหาร เล่าถึงการยกทัพมาถึงตำบลท่าข้าม และได้อธิบายความรู้สึกเมื่อมาถึง (ได้แค่นี้จริงๆค่ะ)<br><br>นางสาวกัญญ์ณณัญ สุขเศรษฐศิริ ม.4/11 25</strong></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309779449/0cf4923264278dc182ff3536a9f29baf/2e2c2b13ab266d2cb67b57d1a4aefd50.jpg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:15:16 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762026144</guid>
      </item>
      <item>
         <title>02.วัดแจ้ง</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762029244</link>
         <description><![CDATA[<div><em>บรรลุอาวาสแจ้ง&nbsp; &nbsp; &nbsp;เจ็บกาม<br>แจ้งจากจงอาราม&nbsp; &nbsp; &nbsp;พระรู้<br>เวรานุเวรตาม&nbsp; &nbsp; &nbsp;ตัดสวาท แลฤๅ<br>วานวัดแจ้งใจชู้&nbsp; &nbsp; &nbsp;จากช้าสงวนโฉม ฯ</em><br><br><strong>ถอดความ</strong><br><mark>บาท 1 - ณ ตอนที่ผ่านวัดแจ้งน้น จะเป็นเวลารุ่งสว่างพอดี คือออกเรือตอนใกล้รุ่ง<br>บาท 2 ถึงบาท 4 - ได้จากมา พอถึงวัดแจ้งก็รุ่งสว่าง ก็ที่จากมานี้ พระอารามคงจะรู้ว่าเวรมาตามทัน และตัดความรักหรือประการใด จึงทำให้ต้องจากนางมาดังนี้ อย่างไรก็ดี ขอวัดแจ้งได้ช่วยบอกนางด้วยว่า ข้าพเจ้าจากไปครั้งนี้เป็นเวลานาน ขอให้นางรักษาตัวให้ดี</mark><br><br><strong>คุณค่าด้านวรรณคดี</strong><br><mark>บทนี้มีการเล่นคำ โดย แจ้ง วัดแจ้ง (บาท 1), รุ่งแจ้ง (บาท 2), แจ้งให้รู้ (บาท 4)<br>เจ็บกาม ความหมายคือ เจ็บในความรัก</mark></div>]]></description>
         <enclosure url="https://esan108.com/main/wp-content/uploads/2020/04/image4160_4.jpg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:17:07 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762029244</guid>
      </item>
      <item>
         <title>27.สามร้อยยอด</title>
         <author>a41993</author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762029542</link>
         <description><![CDATA[<div><strong><em>ถึงสามร้อยยอดเงื้อมถึงสามร้อยยอดเงื้อม&nbsp; งำทะเล</em></strong></div><div><strong><em>ทะเลจะหลากลมเห&nbsp; หาดขว้ำ</em></strong></div><div><strong><em>สามร้อยคิรีเท&nbsp; ทับอก เล่าฤๅ</em></strong></div><div><strong><em>ใจจะปลํ้าสุดปลํ้า&nbsp; เสน่ห์น้องหนักทรวง ฯ<br></em></strong><strong>ถอดความได้ว่า </strong><em>: </em><mark>ได้ว่าตอนนี้มาถึงเขาสามร้อยยอด ซึ่งสูงกว่าทะเลมากๆ ทะเลมีคลื่นซัดเข้าฝั่งอย่างแรงเหมือนกับว่าจะทำให้ฝั่งนั่นพังไป เขาสามยอดนั่นคงจะทับอกอยู่ แต่ความหนักนั้นเกิดจากความรักในนางที่พยายามปลุกปล้ำเท่าไหร่ก็ยกไม่ได้ <br><br></mark>วิเคราะห์คุณค่า : มีการใช้พรรณนาโวหารที่อธิบายเกี่ยวกับบริเวณเขาสามยอด และมีการใช้อุปมาโวหารในตอนท้ายที่เปรียบเทียบความหนักของยอดเขากับความรักในนาง<br><br>ทิพย์อาภรณ์&nbsp;</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1311462336/9c60752e6c7fc4728f4df7f60526c91a/B5F6C50A_DA9B_4E71_9B07_873273E0AC4D.jpeg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:17:19 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762029542</guid>
      </item>
      <item>
         <title>34 โพธิ์สลับ</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762029856</link>
         <description><![CDATA[<div><strong>โพธิ์สลับโพธิ์เทพไท้...เทพา พ่อฤา <br>เอาพระโฆษผยองยา........สวาทชู้ <br>อาราธน์พระเอยอา...........รักษ์เร่ง ราพ่อ <br>เชิญช่วยพาสมรู้...............รสน้องแรมนาน</strong> <br><mark>ถอดความ</mark><br>ตำบลโพธิ์สลับ พอมาถึงตำบลนี้ ก็นึกถึงพระโพธิ์เทพารักษ์ในเรื่องสมุทรโฆษ เนื้อเรื่องนั้นว่า พระสมุทรโฆษไปประพาสป่า ไปประทับแรมใต้ต้นโพธิ์ ก่อนบรรทมได้กล่าวบวงสรวงพระโพธิ์เทพารักษ์ พระโพธิ์ได้ยินคำบวงสรวงก็เกิดเมตตา ครั้นพระสมุทรโฆษบรรทมหลับ ก็อุ้มพระสมุทรโฆษไปสมนางพินทุมดี ธิดาแห่งกรุงรมยนคร ครั้นถึงเวลาใกล้รุ่ง พระโพธิ์เทพารักษ์ก็กลับไปอุ้มพระสมุทรโฆษซึ่งกำลังหลับอยู่บนแท่ กลับมาไว้ที่รถตรงใต้ต้นโพธิ์ ครั้นเวลารุ่งเช้า นางพินทุมดี และพระสมุทรโฆษต่างก็คร่ำครวญหากัน นางพินทุมดีนั้นมีพี่เลี้ยงชื่อ ธารี เป็นหญิงมีฤทธิ์ ครั้นทราบว่านางพินทุมดีโศกเศร้าเรื่องอะไร ก็เหาะไปพาพระสมุทรโฆษมาให้ได้พบกับนาง</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1311471441/7ad8db2fb6c76be00ec081368c3f58d4/8B78D721_51BF_4E03_A23E_A9FCCBD703F7.jpeg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:17:32 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762029856</guid>
      </item>
      <item>
         <title>01.คลองขุด</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762033041</link>
         <description><![CDATA[<div>&nbsp; &nbsp; ออกจากคลองขุดข้าม &nbsp; ครรไล<br>เรือวิ่งอกว้าใจ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;หวาดขว้ำ<br>เด็ดแดดั่งเด็ดใย&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;บัวแบ่ง มาแม่<br>จากแต่อกใจปล้ำ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; เปลี่ยนไว้ในนาง<br>&nbsp;<br><mark>ถอดความได้ว่า ตัดใจจากมานั้น เหมือนกับเด็ดบัว ไม่ขาดง่ายๆมีใยติดอยู่<br>อก คือ ตัว ใจ คือ ความคิด หมายความว่าจากมาแต่ตัวเท่านั้น ใจ (ความคิด) ยังคงอยู่ที่นาง<br>คลองขุดในที่นี้ ไม่ชัดและไม่มีที่ค้นคว้า เข้าใจว่าจะเป็นปากคลองหลอดที่อยู่ใกล้ๆวังหน้า<br><br></mark>มีการพรรณนาความอาลัย เปรียบเทียบการเด็ดใจ เหมือนในบทที่ว่า เด็ดแดดั่งเด็ดใย บัวเเบ่งมาเเม่ ก็คือตัดใจจากมานั้น เหมือนกับเด็ดบัว ไม่ขาดง่ายๆมีใยติดอยู่<mark><br><br></mark>นายธนภัทร&nbsp; ชะระสัย ม.4/11 เลขที่ 1</div><div><br><br><br><br></div><div><br><br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309779951/706a6f4a5eb54dc77ea17a0153c21972/554000014483301.jpg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:19:20 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762033041</guid>
      </item>
      <item>
         <title>40.แก่งคุลาตีอก (113)</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762040850</link>
         <description><![CDATA[<div>&nbsp; &nbsp; &nbsp;คุลาตีอกไห้&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; หาใคร<br>นามจึงปรากฏใน&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;แก่งนี้<br>เจ็บจากพี่เจ็บใจ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;เจ็บยิ่ง เจ็บฤา<br>เจ็บบ่ปานกูลี้&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ลาดข้อนทรวงครวญฯ<br><br><mark>ถอดความได้ว่า.....ตำบลแก่งคุลาตีอก คุลาตีอกร้องไห้หาใครหรือจึงมีชื่อปรากฏที่แก่งนี้ การที่พี่จากมานั้น เจ็บยิ่งกว่าสิ่งใดๆ เจ็บอะไรก็ไม่เท่ากับที่ต้องจากนางมา ต้องมาตีอกด้วยความทุกข์<br><br></mark>คุณค่าด้านวรรณค.....โดยมีการเล่นคำบทที่3-4 คือคำว่า "เจ็บ"<br><br>นางสาวศิรภัสสร ธรสินธุ์ ม.4/11 เลขที่40</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309779513/34e0ff9f084d91486f303d96c222511a/_________.jpeg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:23:56 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762040850</guid>
      </item>
      <item>
         <title>21.คุ้งคดอ้อย</title>
         <author>a43565</author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762045627</link>
         <description><![CDATA[<div>ถับถึงคุ้งคดอ้อย | โอชหวาน วายแม่<br>อ้อยแม่เจียนผจงจาน | จอกแก้ว<br>ของเคียงซ่อมสอดพาน | รองร่วม เจ้าฤๅ<br>รสยิ่งอำมฤตแล้ว | ระลึกลิ้นหวานเอง ฯ<br>...........................................................................<br><mark>ถอดความได้ว่า มาถึงตำบลคุ้งคดอ้อย ระลึกถึงความโอชะ และความหวานของอ้อย ที่นางเคยจัดทำให้ เวลานี้จะต้องวาย (คือไม่ได้กิน) อีกแล้ว ของเคียง ของกินอย่างอื่นๆ ซ่อม แซม อ้อย และของหวานต่างๆ ที่นางเคยจัดให้นั้น มีรสเสมอน้ำทิพย์ ไม่ต้องกิน เพียงแค่นึกถึงว่า มีอะไรบ้างเท่านั้นก็รู้สึกหวานเสียแล้ว</mark><br>...........................................................................<br>มีการใช้พรรณณาโวหารอธิบายถึงรสาติของอ้อยที่หญิงคนรักเคยทำให้ทาน</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1311462114/7ab07846f9278ab683addff31ea67972/__________.jpg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:27:03 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762045627</guid>
      </item>
      <item>
         <title>33.เขาหมอนเจ้า</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762047250</link>
         <description><![CDATA[<div>หมอนเจ้าเขาเทพไท้	สถิตสิง<br>คิดคู่เขนยอรอิง	ร่วมร้าง<br>เขนยทองทอดกายพิง	พูนเทวษ ฤๅแม่<br>นอนจะแนบเขนยข้าง	คู่เนื้อเรียมถนอม ฯ<br><mark>ถอดความได้ว่า<br>มาถึงตำบลเขาหมอนเจ้า ที่เขาลูกนี้มีเทพารักษ์สิงอยู่<br>ให้คิดถึงหมอนที่พี่และน้องหนุนร่วมกันและพี่ก็ร้างหมอน เวลานี้น้องคงจะทอดกายพิงหมอนอยู่ด้วยความเศร้าโศกกระมัง เวลานอน น้องก็คงได้แต่นอนแนบหมอน และ ก็จะมีแต่หมอนเท่านั้น ที่จะเป็นคู่ของน้องที่รักของพี่</mark><br>วิเคราะห์คุณค่า<br>ใช้รสวรรณคดีแบบสัลลาปังคพิสัย ใช้แสดงถึงโศกเศร้าที่จากคนที่รักไป ความคิดถึงช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน เช่นวรรค คิดคู่เขนยอรอิง ร่วมร้าง<br>เขนยทองทอดกายพิง	พูนเทวษ ฤๅแม่&nbsp;เป็นการคิดถึงช่วงเวลาที่นอนอยู่ร่วมกัน</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1335147189/80148a633acfa1b726a725af5e2c0b6e/DB0CB871_54DF_4500_BFCB_AB2AF30D594F.jpeg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:27:59 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762047250</guid>
      </item>
      <item>
         <title>39แก่งตุ่ม</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762047561</link>
         <description><![CDATA[<div><br>๑๑๑</div><div>๏ ลงลุแก่งตุ่มตั้ง | โศกา<br>แสนตุ่มตวงชลนา | พี่พ้น<br>กลืนโศกสุดอกอา | ดูรเทวษ วายเลย<br>ซับแต่สายเนตรล้น | ลูบร้อนฤๅเย็น ฯ<br><mark>ถอดได้ว่า….เมื่อมาถึงตำบลแก่งตุ่ม ก็ได้แต่เศร้า น้ำตาที่ไหลออกมาแม้จะเอาตั่มตั้งแสนมาตวงก็ไม่พอ ได้แต่คอยซับน้ำตาที่ไหลออกมา ใช้น้ำลูบตัวก็ร้อน ไม่รู้สึกเย็นตัวเลย</mark><br>วิเคราะห์คุณค่า<br>บทนี้มีการสรรคำต่างๆมาแต่ง และมีการใช้ภาพพจน์</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1311467822/46f2c418edf5576ba22215851b1bfd3f/60BFEC3F_C94F_4043_9475_5245E2CE1ABF.jpeg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:28:12 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762047561</guid>
      </item>
      <item>
         <title>04.วัดหงส์</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762049782</link>
         <description><![CDATA[<div>๏ วัดหงส์เหมราชร้าง&nbsp; &nbsp; รังถวาย นามแฮ<br>เรียมนิราเรือนสาย&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; สวาทสร้อย<br>หงส์ทรงสี่พักตร์ผาย&nbsp; &nbsp; &nbsp;พรหมโลก แลฤๅ<br>จะสั่งสารนุชคล้อย&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; คลาดท้าวไป่ทัน ฯ<br>--------------------------------------------<br>ถอดความได้ว่า<br><br>วัดหงส์นี้ พญาหงส์ทองทิ้งรังไว้ ถวายเป็นนามอาราม<br>ฉันจากเรือนจากเมียที่รักมา<br>หงส์ซึ่งเป็นพาหนะของพระสี่พักตร์ไปพรหมโลกเสียแล้ว<br>จะขอให้ช่วยนำข่าวไปบอกเมียก็ไม่ทัน<br>--------------------------------------------<br>คุณค่า&nbsp;<br>มีการใช้พรรณาโวหาร<br><br>วีรวิทย์&nbsp; แก้วเจริญ เลขที่ 4 4/11</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309779799/8d6e438002291dfc34a5f634171a851e/Wat_Hong_Rattanaram__________________________03.jpg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:29:39 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762049782</guid>
      </item>
      <item>
         <title>09.บางบอน</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762053706</link>
         <description><![CDATA[<div>เรือมามาแกล่ใกล้&nbsp; บางบอน<br>ถนัดหนึ่งบอนเสียดซอน&nbsp; ซ่านไส้<br>จากมาพี่คายสมร&nbsp; เสมอชีพ เรียมเอย<br>แรมรสกามาไหม้&nbsp; ตากต้องทรวงคาย ฯ<br><br>ถอดความได้ว่า <br>นายนรินทรมาถึงตำบลบางบอน พอนึกถึงคำว่า บอน ก็นึกถึง คัน (ซ่านไส้)<br>ศัพท์...<br>- ถนัด...........ชัดแจ้ง เหมือนจริงๆ<br>- คาย............จาก ร้าง ทิ้ง<br>พี่จากมาดังนี้เท่ากับทิ้งนางอันเป็นรักเสมอชีพไว้ แต่คำว่า คาย นั้นอาจเป็น ระคายก็ได้ เพราะถ้า คาย แปลว่า ทิ้ง จาก นายนรินทรจะต้องใช้ จาก ถึง ๒ คำ ซึ่งเป็นความอย่างเดียวกันไม่น่าจะเป็นเช่นนั้น<br><br>คุณค่าด้านวรรณคดี<br>การเล่นคำ<br>&nbsp; &nbsp; มีการใช้คำเดียวกันซ้ำหลายแห่งในบทประพันธ์ แต่คำที่ซ้ำกันนั้นมีความหมายต่างกัน<br><br>นายชญานิน เพิ่มยินดี ม.4/11 เลขที่9<strong><br></strong><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1363850773/c4b72c97db98d7bf90990841a5527dc3/Keha_Bangbon.png" />
         <pubDate>2021-09-23 05:32:14 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762053706</guid>
      </item>
      <item>
         <title>13.มหาชัย</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762063340</link>
         <description><![CDATA[<div>&nbsp;มหาชัยชัยฤกษ์น้อง &nbsp; นาฏลง โรงฤๅ<br>รับร่วมพุทธมนต์สงฆ์ &nbsp; เสกซ้อม<br>เสียดเศียรแม่ทัดมง&nbsp; &nbsp; คลคู่ เรียมเอย<br>ชเยศชุมญาติห้อม&nbsp; &nbsp; &nbsp;มอบให้สองสม&nbsp;<br><br><br>ถอดความได้ว่า...เมื่อมาถึงตำบลมหาชัย ก็นึกถึงชัยฤกษ์เมื่อคราวน้องเข้าพิธีสมรสกับพี่<br>เราทั้งสองรับน้ำพระพุทธมนต์ และฟังพระสวดอวยชัยให้พรแก่เรา<br>เราทั้งสองนั่งศีรษะชิดกัน และน้องสวมมงคลคู่กับพี่<br>ญาติๆมาห้อมล้อม มอบให้เราทั้งสองเป็นสามีภรรยากัน และอวยชัยให้พรแก่เรา<br><br>วิเคราะห์คุณค่า...โคลงบทนี้แสดงให้เห็นถึงความคิดที่แสดงออกมานั้นดีมาก และทำนองของโคลงก็ไพเราะ<br><br>กฤตธน 13</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309780199/b8e79cde91e57dac5fe8bff1d5d31e75/_.jpg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:38:37 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762063340</guid>
      </item>
      <item>
         <title>35.ลับยักษ์</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762064068</link>
         <description><![CDATA[<div><br><em>๑๐๒</em></div><div><em>๏ ลับยักษ์ลับเยาวให้ | เรียมหา แม่แฮ<br>ฤๅอสุรพาลพา | แวะเว้น<br>ลับหลังพี่ลับตา | แสนโยชน์<br>รำลึกลับนุชเร้น | ร่วมรู้ในใจ ฯ</em><br><br><mark>ถอดความได้ว่า<br>ถึงตำบลลับยักษ์ ก็ยังคอยมองหาน้องอยู่ หรืออสูรยักษ์นั้นลักพาตัวน้องไปในที่ลับตาไกลจากพี่ไปแสนโยชน์ แต่ถึงแม้จะจากกันไกล ก็ยังคงรำลึกได้สิ่งที่รู้กันเพียงเราสองคน<br><br></mark><strong>คุณค่าด้านวรรณคดี</strong><mark><br></mark>มีการใช้คำซ้ำ ได้แก่'ลับ'ยักษ์'ลับ'เยาวให้ และ 'ลับ'หลังพี่'ลับ'ตา<br>มีการเล่นเสียงพยัญชนะตัว ล<br>มีการใช้พรรณนาโวหาร</div>]]></description>
         <enclosure url="https://www.nectec.or.th/schoolnet/library/create-web/10000/arts/10000-5944/pic1.jpg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:39:05 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762064068</guid>
      </item>
      <item>
         <title>12.คลองโคกเต่า </title>
         <author>s394551</author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762064142</link>
         <description><![CDATA[<div><br>๓๓</div><div>๏ มาคลองโคกเต่าตั้ง &nbsp; ใจฉงาย<br>ตัวเต่าฤๅมีหมาย &nbsp; โคกอ้าง<br>เจ็บอกพี่อวนอาย &nbsp; ออกปาก ได้ฤๅ<br>คืนคิดโคกขวัญร้าง &nbsp; อยู่เร้นแรมเกษม ฯ<br>- -- - -- - -- - -- - -- - -- - -- - -- -<br>ถอดความได้ว่า..<br>"ตอนนี้มาถึงคลองโคกเต่า แต่นายนรินทรว่า ไม่เห็นมีเต่าอย่างชื่อโคกนั้นเลย ความแบบนี้กวีชอบเขียน เช่น สุนทรภูว่า “วัดนางชีมีแต่พระสงค์ ไม่เห็นองค์นางชีอยู่ที่ไหน”.<br>- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -&nbsp;<br>คุณค่าด้านวรรณศิลป์<br>การเล่นคำซ้ำ คือ การซ้ำคำเดิม เพื่อเน้นความหมายของคำให้ชัดเจน และหนักแน่น<br><br>นายพรหมเพชร บ้านเนิน ม.4/11 เลขที่ 12</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309786489/2b8532163d81580f3a8bb1b4de6f3597/10.jpg" />
         <pubDate>2021-09-23 05:39:08 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762064142</guid>
      </item>
      <item>
         <title>24 ห้วยขมิ้น</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762124472</link>
         <description><![CDATA[<div>ห้วยขมิ้นคิดขะมิ่นเจ้า &nbsp; เคยผจง<br>กวดสกนธ์สีสรง &nbsp; โสรจน้อง<br>เรียมจากจักโศกทรง &nbsp; เสาวภาคย์ เผือดฤๅ<br>ขมิ้นจะวายวันต้อง &nbsp; แต่งเนื้อนางสนาน ฯ<br><br>ถอดความได้ว่า<br>&nbsp;เดินทัพมาถึงตำบลห้วยขมิ้น<br>&nbsp;ศัพท์<br>&nbsp;- กวดสกนธ์=ขัดสีร่างกาย<br>&nbsp;- สรงโสรจ=อาบน้ำ<br>&nbsp;- เสาวภาคย์=เสาว (สุ) + ภาคย์ = รูปงาม<br>&nbsp;- สนาน=อาบน้ำ<br>&nbsp;- วาย=ว่างเว้น<br>&nbsp;- แต่งเนื้อ=ทาเนื้อ<br>&nbsp;<br>วิเคราะห์คุณค่า<br>การเล่าถึงเหตุการณ์การเดินทัพ การพรรณณา<br><br><br>นายสิรภพ ทองศรี 24<br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1363847506/ba5dd2585a6a730ffd60879b67b61568/IMG_9501.jpg" />
         <pubDate>2021-09-23 06:14:02 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762124472</guid>
      </item>
      <item>
         <title>17.คลองสามสิบสองคด</title>
         <author>a43192</author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762130012</link>
         <description><![CDATA[<div>๏ สามสิบสองคดคุ้ง | เวียนวง<br>คิดว่าคืนหลังหลง | ทุกเลี้ยว<br>บังเฉนียนไฉนบง | พักตร์แม่ เห็นฤๅ<br>แลตะลึงลืมเคี้ยว | ขบค้างคำสลา ฯ<br>-------------------------------<br>ถอดความได้ว่า<br>คลองสามสิบสองคดนั้นเป็นคลองที่คดเคี้ยว ถึงตอนเลี้ยวคลองครั้งใด พี่คิดว่าได้เดินทางย้อนกลับหลังร่ำไป พี่จึงตั้งตามองหาน้อง แต่มองไม่เห็น ด้วยตลิ่งบัง พี่ก็ได้แต่นั่งเฝ้าจ้องทางตลิ่งตะลึงอยู่ จนลืมเคี้ยวหมาก<br>------------------------------<br>วิเคราะห์คุณค่า.....<br>มีการใช้สัญลักษณ์โดยการเปรียบเทียบที่เรียกสิ่งหนึ่งสิ่งใดโดยใช้คำอื่นแทน&nbsp;<br>&nbsp;-เฉนียน........ฝั่ง ตลิ่ง<br>- บง............. ดู มอง<br>- สลา........... หมาก</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309781017/6c680bb06329221f1bb475f4fa604fe6/OIP.jfif" />
         <pubDate>2021-09-23 06:16:55 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762130012</guid>
      </item>
      <item>
         <title>41.แก่งแก้ว</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762146400</link>
         <description><![CDATA[<div>๏ สงสัยด้วยแก่งแก้ว &nbsp; สงสาร<br>จากสิ่งใดใดราญ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ร่นร้อง<br>แก่งเกิดวิการดาล&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ดุจอก พี่ฤๅ<br>เรียมก็โศกาก้อง&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; แก่งแก้วกันแสง ฯ<br><br><mark>ถอดความได้ว่า....เมื่อเดินทัพมาถึงแก่งแก้วสงสารก็สงสัยชื่อแก่งนี้ว่าทำไมถึงชื่อแก่งแก้วสงสาร &nbsp; แก่งแก้วสงสารนี้ คงจะมีน้ำไหลเสียงซู่ซ่า นายนรินทร์จึงคิดว่าเป็นแก่งที่ร้องไห้หรือว่าเกิดความเดือดร้อนเหมือนอย่างอกของพี่พี่ก็ร้องไห้ก้องไป เช่นเดียวกับแก่งแห่งนี้เหมือนกัน<br><br></mark>วิเคราะห์คุณค่า<br>มีการใช้บุคลาธิษฐานคือการเปรียบสถานที่แก่งแก้วนี้ให้เหมือนอาการของมนุษย์คือการร้องไห้<br><br>นางสาวสุรีพร สมใจนึก ม.4/11 เลขที่41<br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309780482/ff16c666b2272fe830944e232db50834/sunset_evening_laos_mekong_river_river_tropical_forest_sunbeam_rays.jpg" />
         <pubDate>2021-09-23 06:25:36 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762146400</guid>
      </item>
      <item>
         <title>30.บางสะพาน</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762150512</link>
         <description><![CDATA[<div><sub>๏ บางสะพานสะพาดพื้น	สะพานทอง<br>ฤๅสะพานสุวรรณรอง	&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;รับเจ้า<br>อ้าโฉมแม่มาฉลอง	&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;พิมพ์มาศ นี้ฤๅ<br>รอยร่อนเหนือบ่าเบ้า	&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;แบบเนื้อนพคุณฯ<br></sub><br><strong><mark>ถอดความได้ว่า</mark></strong> : ตำบลบางสะพานมีสะพานทองพาดอยู่เต็ม อาจหมายถึงสะพานที่พาดไว้สำหรับลงไปร่อนทอง สะพานทองเหล่านี้เขาทำไว้รับน้องหรือว่าน้องเคยมาหล่อตัวในเบ้าทองที่นี่ น้องจึงสวยยิ่งนัก พี่จึงยังเห็นเศษทองที่ล้นเบ้า เมื่อคราวที่ตัวน้องมา<br><br>วิเคราะห์คุณค่า :&nbsp;<br>การเล่นคำซ้ำ คือคำว่า สะพาน และมีการเล่นเสียงพยัญชนะ<br><br>เปมิกา 30</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309779743/dec6737f742a8fc8a06f98f9d979fa93/57be994c5b5aa04f1f8b459e_1_tp_full.jpg" />
         <pubDate>2021-09-23 06:27:50 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762150512</guid>
      </item>
      <item>
         <title>31.ขามสาวบ่าว</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762150675</link>
         <description><![CDATA[<div>&nbsp; &nbsp; ๏ เห็นขามสาวบ่าวต้น&nbsp; &nbsp; เคียงกัน<br>สาวบ่าวปลูกสำคัญ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; คู่สร้าง<br>เสมอเรียมร่วมรักขวัญ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;เมืองมิ่ง แม่ฤๅ<br>สองประสิทธิ์สัตย์อ้าง&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ปลูกไว้กลางใจ ฯ<br><br><strong><em><mark>แปล</mark></em></strong><br>&nbsp; &nbsp; เมื่อมาถึงตำบลขามสาวบ่าว กล่าวถึงไว้ได้เห็นต้นมะขามที่บ่าวสาวคนรักคู่หนึ่งได้ปลูกเอาไว้เคียงคู่กัน พร้อมขอคำธิฐานให้ได้ครองคู่กัน ดั่งเป็นการปลูกความความซื่อสัตย์ ความไว้ใจแก่กันและกันไว้กลางใจของทั้งสอง&nbsp; <br><br><strong><em><mark>วิเคราะห์คุณค่า</mark></em></strong><br> มีการใช้สัมผัสพยัญชนะตัว ร เรือ ในบทนี้ เล่นคำไวพจน์และการเอ่ยถึงการครองคู่กันที่มีความซื่อสัตย์และไว้วางใจ อาจจะเปรียบเทียบถึงความรักของตนหรือกับบุคคลทั่วไปก็ได้ แต่มันคือสิ่งที่คู่รักควรมีให้กันและกัน โรแมนติกมากเลยค่ะ&nbsp;<br><br><br>นางสาวพรนิภา คำปุก 4/11 - 31&nbsp;</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1311461169/74355c57b492a8a86380fad91de44494/2.png" />
         <pubDate>2021-09-23 06:27:55 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762150675</guid>
      </item>
      <item>
         <title>29.อ่าวนางรม</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762156107</link>
         <description><![CDATA[<div><em><sup>ยกมาออกอ่าวน้ำ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; นามนาง รมนา<br>นางบ่เห็นเห็นบาง&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; เปล่าเศร้า<br>ฉมนางชไมปราง&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;สมรมิ่ง กูเอย<br>ดินหื่นหอมฟ้าเร้า&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;รื่นร้างอภิรมย์ ฯ<br><br></sup></em><em><mark>ถอดความได้ว่า</mark></em><em>…ยกทัพมาถึงอ่าวตำบลบางนางรมมาถึงแล้ว แต่กลับเห็นแต่บาง ไม่พบนาง (สมชื่อตำบล) ก็ทำให้เปล่าใจ และเศร้าใจ ได้แต่กลิ่นหอมดังแก้มทั้งสองของน้องที่รัก ที่ได้กลิ่นหอมฟุ้งไปทั้งฟ้า และดินดังนี้ พอจะรู้สึกชื่นใจในยามที่จากนางมา</em></div><div><br><em>วิเคราะห์คุณค่า<br>ใช้รสวรรณคดีแบบสัลลาปังคพิสัย ใช้แสดงถึงด้านอารมณ์ ความคิดถึงคนึงหาคนรักที่จากมา เช่น ดินหื่นหอมฟ้าเร้า&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;รื่นร้างอภิรมย์<br>&nbsp; แปลว่า ที่ได้กลิ่นหอมฟุ้งไปทั้งฟ้า และดินดังนี้ พอจะรู้สึกชื่นใจในยามที่จากนางมา<br><br></em><sub>ปาณิสรา 29</sub></div><div><br><br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1311461309/8e1adbbd6f5b7be98ec53ff40d71f12d/93936C8E_6FA6_4AFB_91B6_C8D2F3FF56EF.jpeg" />
         <pubDate>2021-09-23 06:30:58 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762156107</guid>
      </item>
      <item>
         <title>26.เมืองปราณ (71)</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762292689</link>
         <description><![CDATA[<div>&nbsp;ยกมามาท่าข้าม / แขวงปราณ<br>ปราณประหลาดลมฆาน / พี่ข้อง<br>แลว่านุชทรมาน / หมองสิ่ง ใดแม่<br>ทุกข์โรคหรือจักร้อง / ร่ำไห้หาเรียม ฯ<br>------------------------------------<br><br>ถอดความได้ดังนี้<br><br>ตอนนี้ยกทัพมาถึงตำบลท่าข้าม แขวงเมืองปราณบุรี(ประจวบคีรีขันธ์) ตอนนี้กล่าวในเชิงไสยศาสตร์เล็กน้อย คือว่า เมื่อมาถึงแขวงเมืองปราณ (นายนรินทร์) รู้สึกประหลาดที่ลมหายใจ (ลมปราณ) ขัดข้อง ให้นึกสงสัยว่าที่เป็นดังนี้ นางจะเกิดหม่นหมองอย่างหนึ่งอย่างใดกระมังหรือว่าจะมีทุกข์ มีโรค หรือร้องไห้ถึง<br><br></div><div>ศัพท์…<br>– ฆาน………..จมูก<br>– ลมฆาน….ลมหายใจ<br>– ข้อง….ขัด ไม่คล่อง<br>-----------------------------------------------<br>วิเคราะห์คุณค่า&nbsp;<br>มีการบรรยายถึงความรู้สึกเมื่อไปถึงแขวงเมืองปราณ<br>----------------------------------------------<br><br>นางสาวชมพูนุท ศรีสร้อย เลขที่26</div><div><br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2021-09-23 07:39:39 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762292689</guid>
      </item>
      <item>
         <title>32.อู่เห้ง</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762309497</link>
         <description><![CDATA[<div>๏ ยกมามาอกไหม้&nbsp; ทรมาน<br>ถึงที่นามละหาน&nbsp; อู่แห้ง<br>นุชเอยจักหาธาร&nbsp; ทาอก พี่แม่<br>อู่ก็แล้งชลแล้ง&nbsp; อกแล้งลืมงาย ฯ<br>--------------------------------------------<br>ถอดความได้ว่า.... <strong><mark>ตอนนี้มาถึงตำบลอู่แห้ง<br>น้องก็หาน้ำมาลูบอกให้พี่ พอเวลาเช้าน้ำก็เเห้ง<br></mark></strong>(ถ้าผิดก็ขอโทษด้วยนะคะ เพราะหนูก็งงๆ55)<br>--------------------------------------------<br>วิเคราะคุณค่า<br><strong><mark>มีการเล่นคำซ้ำคำคำว่า เเล้งมีการใช้คำไวพจน์<br>คำว่า"นุช"<br></mark></strong><br>ภัทรลภา วรรณา 32</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309781619/15d203ab16e83ef827170c7f7dfec592/1024px_Wat_Arun_Ratchawararam_and_Royal_Barge_Procession.jpg" />
         <pubDate>2021-09-23 07:47:29 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1762309497</guid>
      </item>
      <item>
         <title>28.ทุ่งโคแดง</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1763634955</link>
         <description><![CDATA[<div><strong><em>ถอดความได้ว่า :<br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</em></strong><mark>เมื่อพี่เดินทางถึงตำบลทุ่งโคแดง พี่สงสัยว่าเป็นทุ่งของโคป่าหรือว่าเป็นโคซึ่งเป็นพาหนะทรงของพระอิศวรอยู่เหนือหัว พระอิศวรน่าจะทำให้ความทุกข์ของเราหมดสิ้นไปได้ เราทั้งสองจากกันครั้งนี้ของพระอิศวรเป็นเจ้าทรงช่วยให้ข้าได้กลับไปรักกับนางอีก</mark><br><strong><em><br>วิเคราะห์คุณค่า :<br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</em></strong>- มีการใช้การเล่นเสียงสระ เห็นได้จากข้าความในบทประพันธ์ที่กล่าวว่า&nbsp; <strong>" พระมาดอาจจักปลง " </strong>คือ <em>มาด-อาจ </em>มีการใช้ สระ -า เหมือนกัน <br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;- มีการใช้อธิพจน์ คือการกล่าวเกินความจริง&nbsp; เห็นได้จากข้าความในบทประพันธ์ที่กล่าวว่า&nbsp; <strong>" โคอาสน์อิศวรองค์ อยู่เกล้า " </strong>&nbsp;สามารถถอดความได้คือ <em>"โคป่าหรือว่าเป็นโคซึ่งเป็นพาหนะทรงของพระอิศวรอยู่เหนือหัว "</em><strong><br>&nbsp;</strong>&nbsp; &nbsp; &nbsp; - มีการใช้สาธกโวหาร คือการยกตัวอย่างมาอ้างให้เห็น เพื่อให้ผู้อ่านหรือผู้ฟังเข้าใจเรื่องราวได้ง่ายขึ้น เห็นได้จากข้าความในบทประพันธ์ที่กล่าวว่า&nbsp; <strong>" โคอาสน์อิศวรองค์ อยู่เกล้า " </strong>ซึ่งมีการกล่าวยกตัวอย่างให้เห็นภาพชัดเจนสามารถถอดความได้คือ <em>"โคซึ่งเป็นพาหนะทรงของพระอิศวรอยู่เหนือหัว "</em><br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309779578/4b32a8981d1b393b6ecd2923914490eb/4.png" />
         <pubDate>2021-09-23 17:14:32 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1763634955</guid>
      </item>
      <item>
         <title>14.ท่าจีน</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1765909323</link>
         <description><![CDATA[<div><br><sup>๓๕</sup></div><div><sup>๏ ท่าจีนจีนจอดถ้า</sup><a href="https://vajirayana.org/%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B9%8C/%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B9%8C#_ftn13"><sup>[๑๓]</sup></a><sup>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; คอยถาม ใดฤๅ<br>จีนช่วยจำใจความ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ข่าวร้อน<br>เยียวมิ่งแม่มาตาม&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; เตือนเร่ง ราแม่<br>จงนุชรีบเรียมข้อน&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;เคร่าถ้า</sup><a href="https://vajirayana.org/%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B9%8C/%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B9%8C#_ftn14"><sup>[๑๔]</sup></a><sup> จีนคอย ฯ<br></sup><mark><sup>ถอดความได้ว่า<br></sup></mark><sup>&nbsp;นายนรินทรพบเรือพวกจีนจอดอยู่ เมื่อนายนรินทรไปถึง ครั้นแล้วเรือพวกจีนนั้นออกเดินทางสวนทางที่นายนรินทรมา นายนรินทรจึงเขียนในโคลงว่า ขอให้จีนจงนำความไปบอกนางว่า เขากำลังรออยู่ที่ท่าจีน<br></sup><mark><sup>คุณค่าด้านวรรณศิลป์<br></sup></mark><sup>มีหลายมุมมองให้ได้คิดว่า<br>แง่ที่ ๑...เห็นเรือพวกจีนจอดอยู่ (นายนรินทร) ก็สงสัยว่า จีนพวกนี้จอดเรือคอยถามเรื่องอะไรหรือ<br>แง่ที่ ๒...คำว่า ท่าจีน นั้น ตามความหมายก็ว่าเป็นที่พวกจีนมาจอดเรือ เมื่อ (นายนรินทร) นึกได้เช่นนี้ ก็สงสัยว่าตรงนี้พวกจีนมาจอดเรือคอยถามเรื่องอะไรหรือ ตรงนี้จึงได้ชื่อว่า ท่าจีน<br>ทำให้มีลูกเล่นต่างๆในบทนี้ และมีสัมผัสอักษร<br></sup><mark><sup>&nbsp;นายกฤษกร เกาทัณฑ์ทอง ม.4/11 เลขที่14</sup></mark></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309780207/e8e7f1bc78ebbe8acaebe7b9d7014806/image.png" />
         <pubDate>2021-09-24 14:59:44 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1765909323</guid>
      </item>
      <item>
         <title>37.อู่สะเภา</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1767035548</link>
         <description><![CDATA[<div>อู่สะเภาพาณิชใช้&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ใบคลา <br>ทุกข์พี่พ้นเภตรา&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; เลื่อนโล้ <br>จากสมรแม่เสมอมา&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;กลางสมุทร <br>แลบ่เห็นตระหลิ่งโอ้&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;อกคว้างกลางชล <br><br><mark>มาถึงตำบลอู่สะเภา พวกพ่อค้าที่ใช้เรือแล่นใบเดินทางไป&nbsp; ทุกข์ของพี่ยิ่งกว่าเรือที่แล่นไปนั้นเสียอีก พี่จากนางมานี้เปรียบเหมือนมาอยู่กลางทะเล<br>มองไม่เห็นตลิ่ง มาเคว้งคว้างอยู่กลางทะเล<br><br></mark>วิเคราะห์คุณค่า<br>การใช้คำโดยการเปรียบเทียบคำที่เรียกสิ่งๆหนึ่งโดยใช้คำที่มีความคล้องจองและความหมายคล้ายคลึงกัน<br>- พาณิช........พ่อค้า พาณิชย์ - การค้าขาย<br>- เภตรา.........เรือ<br>- โล้...............ทำให้แล่นไป โล้เรือ<br>- ตระหลิ่ง.......ตลิ่ง แผลง ต เป็น ตระ<br><br>น.ส.วิภาวี อริยะมนตรี ม.4/11 เลขที่ 37<br><br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1311468545/fe8c4b8b748f9099650bbf03c64a9a98/618D0E24_FD19_4D2C_BFBE_737F8414EC1A.jpeg" />
         <pubDate>2021-09-25 07:11:35 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1767035548</guid>
      </item>
      <item>
         <title>16. นาขวาง</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1768162495</link>
         <description><![CDATA[<div>นาขวางใครแขวะรุ้ง&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;เป็นทาง<br>ปองบ่อไป่ปองนาง&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ป่วยไซร้<br>นามขวางไขว่หนามขวาง&nbsp; ในอก อีกแม่<br>ใครบ่งฤๅเบาได้&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; เท่าน้องนางถอน ฯ<br><br>ถอดความได้ว่า - ที่ตำบลนาขวางนี้ ใครมาขุดร่องเป็นทางน้ำไว้ มาขุดบ่อหาน้ำ ไม่ใช่หานางอย่างนี้เห็นไม่ได้ประโยชน์ ยิ่งได้ชื่อว่าขวางๆ ทำให้เกิดนึกถึงหนามที่ขวางอยู่ในอก อันหนามนั้น ใครจะบ่งก็คงไม่หลุดออกได้ นอกจากน้องจะมาบ่งให้เท่านั้น<br><br>วิเคราะห์คุณค่า - มีการเล่นเสียงพยัญชนะ<br><br>นายฐปนรรฆ์ มีวน 16</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1368789021/fe36cb73eed4492f0d81f59bd564a208/WatNaKwang.jpg" />
         <pubDate>2021-09-26 06:32:39 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1768162495</guid>
      </item>
      <item>
         <title>วันวิสา 36</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1775569431</link>
         <description><![CDATA[<div><strong>ยากมาเมืองแม่น้ำ....ใจหมอง<br>เมืองก็ศูนย์กลสอง............สวาทว้าง<br>ขวัญเมืองอยู่เมืองครอง.....ใจเครา พี่ฤา<br>ฤาพี่จากมาค้าง................ขวบแล้วนางลืม</strong><br><mark>บาท ๑ มาถึงเมืองเเม่น้ำก็รู้ไม่ค่อยสบายใจ<br>บาท ๒ เมืองตรงนี้ก็เสียไปแล้ว เหมือนกับความรักเราทั้ลสอง<br>บาท ๓น้องอยู่ที่เมืองจะคอยพี่อยู่ไหม<br>บาท ๔หรือการที่พี่จากมาตั้งเเต่ปีนั้นทำให้น้องลืมพี่เเล้ว<br>คุณค่า:เห็นถึงความรักจริงของคนสองคน</mark></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1349499704/2d27a2872e012e00ab35779ac5f34112/Screenshot_20210929_010238_Chrome.jpg" />
         <pubDate>2021-09-28 18:10:00 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1775569431</guid>
      </item>
      <item>
         <title>03.คลองบางกอกใหญ่</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1778720733</link>
         <description><![CDATA[<div><em>มาคลองบางกอกกลุ้ม&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;กลางใจ<br>ฤาบ่กอกหนองใน&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;อกช้ำ<br>แสนโรคเท่าไรไร&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; กอกรั่ว ราแม่<br>เจ็บรักแรมรสกล้ำ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;กอกร้อยฤาคลาย</em><br><br><strong>ถอดความว่า</strong><br>พอเดินทางมาถึงคลองบางกอก ก็รู้สึกชอกช้ำระกำคิดถึงนาง<br><br><strong>คุณค่าวรรณคดี</strong><br>บทนี้เล่นคำ กอก<br>บาท๑....คือ มะกอก<br>บาท๒....คือ ดูดออก<br><br>นายวรพรต อร่ามเลื่อม ม.4/11 เลขที่ 3<br><br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1311467719/40ccabd9875d16ceed1a2041d00dcaf7/______________.jpg" />
         <pubDate>2021-09-29 16:39:38 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1778720733</guid>
      </item>
      <item>
         <title>23. ชะอำ</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1780348051</link>
         <description><![CDATA[<div>ถึงชรอํ่าชรอุ่ม[๒๐]ห้อง	เวหา หนเอย<br>คิดอรแมกเมฆมา	                 กลัดไว้<br>ฤๅเขาชรอ่ำ๒อา	                 ดูรเทวษ<br>เป็นชรอุ่มฟ้าไข้	                 ข่าวน้องนางตรอม ฯ</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1337576514/06437e77376d4bb259a4114eb5bbdb29/image.png" />
         <pubDate>2021-09-30 05:28:36 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1780348051</guid>
      </item>
      <item>
         <title>11.โคกขาม</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1783417893</link>
         <description><![CDATA[<div><strong>&nbsp;โคกขามดอนโคกคล้าย...สัณฐาน<br>ขามรุ่นริมธารสนาน...........สนุกนี้<br>พูนเพียงโคกฟ้าลาน..........แลโลก ลิ่วแม่<br>ถนัดหนึ่งโคกขามชี้...........เล่ห์ให้เรียมเห็น</strong><br><br>โคลงบทนี้ยากที่จะแปลให้ชัดเจนลงไป และสงสัยว่าคล้ายสัณฐาน นั้น สัณฐานอะไร ? ในบทกวีที่คาบเกี่ยวไปในเชิงพิศวาส หรือที่กวีแต่ก่อนเรียกว่า บทสังวาส นั้น ถ้าจะแปลเป็นคำร้อยแก้ว ก็เสีย และอาจกลายเป็นคำหยาบก็ได้ ในโคลงบทนี้ นายนรินทรก็ตั้งใจเขียนเรื่องที่คิดในใจ มิได้กล่าวชัดแจ้งออกมา แล้วแต่ผู้อ่านจะนึกตีความ ถ้าเราจะเอาโคลงมาแยกแยะแจกแจงออกไปก็หมดรส เปรียบเหมือนเขาร้อยพวงมาลัยสวยๆ ถ้าเราไปรื้อเอาดอกไม้มาพิจารณาเป็นดอกๆ พวงมาลัยนั้นก็หมดสภาพเป็นพวงมาลัยอันสวยงาม กลายเป็นดอกไม้ที่กระจัดกระจาย<br><br>ตามความในโคลงนี้ควรจะเป็นว่า<br>บาท ๑...ตำบาลโคกขามเป็นที่ดอน มีสัณฐานเป็นโคก (หรือจะว่าเป็นโคกเหมือนสัณฐานของ ---?)<br>บาท ๒...ลำธารที่ผ่านตำบลนี้ มีต้นมะขายรุ่นๆ ขึ้นทั้งสองฟาก (นายนรินทร) ลงไปอาบน้ำ (กับเพื่อนๆ กันอย่างสนุก)<br>บาท ๓...พื้นดินที่โคกขามนี้นูนขึ้นมาดัง โคกฟ้า (คืออะไรคิดเอาเอง) มองเห็นพื้นดินนูนนั้นก็ให้ลานใจเห็นโคกนั้นลิ่วๆ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; นาย วีรภัทร เเสงสว่าง ม.4/11 เลขที่ 11<br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1379965241/927bdd7f9aa6701a86f76cc61b31f4c7/IMG_0004_Cover.jpg" />
         <pubDate>2021-10-01 05:50:34 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1783417893</guid>
      </item>
      <item>
         <title>20.บ้านแหลม</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1787132894</link>
         <description><![CDATA[<div>บ้านแหลมเรือพี่เลี้ยว&nbsp; &nbsp; คลองจร<br>ระลึกคมแหลมศร&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;เนตรน้อง<br>เสียวทรวงพี่โอยอร&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;อกแตก ตายแม่<br>สุดสอดสายเนตรต้อง&nbsp; &nbsp; แม่ตั้งตาคอย ฯ<br>ถอดความ..<br>เรือของพี่มาถึงตำบลบ้านแหลม ก็เลี้ยวเข้าคลอง ชื่อตำบลนี้ชวนให้พี่คิดถึงตาอันแหลมคมของน้อง เมื่อคิดดังนี้ก็ให้เสียวใจ ระลึกถึงน้อง แทบอกของพี่จะแตกอยู่แล้ว พี่ได้แต่ตั้งตาคอยน้อง และมองค้นหาน้องไปจนสุดสายตาของพี่<br>วิเคราะห์คุณค่า<br>บรรยายถึงความรู้สึกคิดถึงคนรัก<br><br><br>นายภากร บรรจง 20</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309782879/f1f739eb70e80287475b15564d42d2fa/________.jpg" />
         <pubDate>2021-10-03 12:05:04 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1787132894</guid>
      </item>
      <item>
         <title>18คลองย่านซื่อ</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1787523211</link>
         <description><![CDATA[<div>มาคลองย่านซื่อซ้ำ | พิศวง<br>ซื่อตลอดย่านเดียวตรง | รวดริ้ว<br>ใจคิดคู่ครองคง | รักแม่ นะแม่<br>ไป่ตลอดเลยพลิ้ว | พลัดน้องมาไกล ฯ<br>ถอดได้ว่า &nbsp; คลองสามสิบสองคดนั้นเป็นคลองที่คดเคี้ยว ถึงตอนเลี้ยวคลองครั้งใด พี่คิดว่าได้เดินทางย้อนกลับหลังร่ำไป พี่จึงตั้งตามองหาน้อง แต่มองไม่เห็น ด้วยตลิ่งบัง พี่ก็ได้แต่นั่งเฝ้าจ้องทางตลิ่งตะลึงอยู่ จนลืมเคี้ยวหมาก<br><br><br></div><div><br><br><br><br></div><div><br><br><br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1311463420/bea6ccc6c9ec16039a286b15f0620349/tourism_id_2170_1_1575357999.jpg" />
         <pubDate>2021-10-03 15:48:06 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1787523211</guid>
      </item>
      <item>
         <title>48 แม่กลองปากน้ำ</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1789211989</link>
         <description><![CDATA[<div><strong><em>แม่กลองกลองบ่ได้&nbsp; &nbsp; &nbsp; ยินดัง<br>รัวแต่กรประนัง&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;หนึ่งค้อน<br>ทรวงพี่แผ่เพียงหนัง&nbsp; &nbsp; &nbsp;ขึงขอบ กลองเอย<br>กลองบ่ข้อนเรียมข้อน &nbsp; อกแค้นคะนึงโฉม ฯ</em></strong><br><br>ถอดความได้ว่า&nbsp;<br>มาถึงตำบลแม่กลอง แต่ไม่ได้ยินเสียงกลอง ใช้มืออันเปรียบดังค้อน ระดมตีอกตนเอง ซึ่งเปรียบเหมือนหนัง ที่แผ่ขึงหน้ากลอง กลองไม่ได้ถูกใครตี แต่ตีอกตนเองด้วยความคิดถึงเมีย<br>&nbsp;<br>นัทธพงศ์ เจริญรักษ์ ม.4/11 เลขที่ 19<br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1376542070/b0b71da210635cf955a16caf8dc0bb97/_______.jpg" />
         <pubDate>2021-10-04 11:02:08 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1789211989</guid>
      </item>
      <item>
         <title>15.ตำบลท่าจีน</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1802979628</link>
         <description><![CDATA[<div><strong>ท่าจีนจีนจอดถ้า.........คอยถาม ใดฤา<br>จีนช่วยจำใจความ.............ข่าวร้อน<br>เยียวมิ่งแม่มาตาม............เตือนเร่ง ราแม่<br>จงนุชรีบเรียมข้อน............เคร่าถ้าจีนคอย</strong></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1309779490/a48d1f6d79511b447553766c03f095c1/1200px________________03.jpg" />
         <pubDate>2021-10-08 16:54:48 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1802979628</guid>
      </item>
      <item>
         <title>06.คลองบางยี่เรือ</title>
         <author>s39352</author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1803861660</link>
         <description><![CDATA[<div>
<strong>จากมามาลิ่วล้ำ..........ลำบาง<br>บางยี่เรือราพลาง..............พี่พร้อง<br>เรือแผงช่วยพานาง............เมียงม่าน มานา<br>บางบ่รับคำคล้อง..............คล่าวน้ำตาคลอ<br><br></strong>ถอดความว่า ล่องเรือมาตามลำคลองไกลออกไปทุกที จนผ่านตำบลบางยี่เรือ เมื่อจะจากบางยี่เรือ ได้ยินคำ เรือๆ ก็เลยนึกว่าที่นี่คงมีเรือ จึงบอกกับบางยี่เรือ ช่วยให้เอาเรือแผงไปรับนางมาทีเถิด แต่บางยี่เรือก็ไม่รับคำ จึงต้องนั่งน้ำตาคลอ<br><br>คุณค่าด้านวรรณศิลป์<br>การเล่นคำซ้ำ คือ การซ้ำคำเดิม เพื่อเน้นความหมายของคำให้ชัดเจน และหนักแน่น</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1349497801/a1e416e267d18db69831e72e4962de86/___.webp" />
         <pubDate>2021-10-09 09:36:51 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1803861660</guid>
      </item>
      <item>
         <title>10.บางหัวกระบือ</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1810937892</link>
         <description><![CDATA[<div>หัวกระบือกบิล[๑๐] ราชร้า	รณรงค์ แลฤา<br>ตัดกบาลกระบือดง	เด็ดหวิ้น[๑๑]<br>สืบเศียรทรพีคง	คำเล่า แลแม่<br>เสมอพี่เด็ดสมรดิ้น	ขาดด้วยคมเวร ฯ<br><br>บทนี้ กรมหมื่นพิทยาฯ ว่าเป็นโคลงที่ดีเยี่ยมบทหนึ่งของ นายนรินทร แต่พระองค์ท่านสงสัยคำว่า กบินทร ซึ่งแปลว่า พญา-ลิง (หมายถึงพญาพาลี) ถ้าเป็นดังนี้ คำว่า กบินทรราชก็กลายเป็น พญา ซ้อนกันสองคำ ท่านว่า ตามฉบับสมุดไทยเขียน กบิล แปลว่า ลิง กบิลราช แปลว่า พญาลิง<br><br>โคลงนิราศนรินทร์บทนี้ เป็นบทที่มี “ เสียงกวี” โอ่อ่าที่สุดอีกบทหนึ่งซึ่งเป็นที่ยกย่องอย่างสูง นายนรินทรธิเบศร์ เดิมชื่อ อิน รับ ราชการเป็นมหาดเล็กฝ่ายพระราชวังบวรได้รับพระราชทานยศเป็นหุ้มแพรมี บรรดาศักดิ์เป็นนายนรินทรธิเบศร์ แต่งหนังสือโคลงเล่มนี้เมื่อคราวตามเสด็จสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ เสด็จยกกองทัพหลวงไปปราบพม่าข้าศึกซึ่งยกลงมาตีเมืองถลางและเมืองชุมแพร เมื่อต้นรัชกาลที่๒ ในปีมะเส็ง พ.ศ. ๒๓๕๒ โดยเส้นทางน้ำเข้าคลองด่านแล้วผ่านย่าน “ หัวกระบือ” ปัจจุบันนี้บ้านหัวกระบือมีคลองหัวกระบือและวัดศีรษะกระบือ (แต่ชาวบ้านยังคงเรียกวัดหัวกระบือ)อยู่ในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพฯ มีทางแยกจากถนนสายธนบุรี-ปากท่อตรงกิโลเมตรที่ ๗ ไปชายทะเลบางขุนเทียนผ่านเข้าบ้านหัวกระบือได้สะดวก นอกจากโคลงนิราศนรินทร์แล้ว ยังมีโคลงนิราศตามเสด็จทัพลำน้ำน้อย ของพระยาตรัง กล่าวถึงอีกดังนี้</div><div><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1311470262/dd5448e9cd23d14794b0f8b83267ab2d/images.jpeg" />
         <pubDate>2021-10-12 14:27:41 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/NingKanchanok/timelinenarin411/wish/1810937892</guid>
      </item>
   </channel>
</rss>
