<?xml version="1.0"?>
<rss version="2.0">
   <channel>
      <title>Ο τοίχος του Α3 1 by evi pat</title>
      <link>https://padlet.com/evdoxia_pat/Bookmarks</link>
      <description></description>
      <language>en-us</language>
      <pubDate>2015-12-16 06:43:14 UTC</pubDate>
      <lastBuildDate>2026-01-18 10:47:11 UTC</lastBuildDate>
      <webMaster>hello@padlet.com</webMaster>
      <image>
         <url></url>
      </image>
      <item>
         <title>8 Μαρτη</title>
         <author>evdoxia_pat</author>
         <link>https://padlet.com/evdoxia_pat/Bookmarks/wish/347045115</link>
         <description><![CDATA[<div>Για την παγκόσμια μέρα των Γυναικών, 8 Μάρτη, έγινε στο σχολείο μας από μια ομάδα μαθητριών, μια έκθεση για την ιστορία της εκπαίδευσης των κοριτσιών στην Ελλάδα. Αυτό, που τώρα εμείς θεωρούμε αυτονόητο, ότι δηλαδή, όλα τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια πρέπει να πηγαίνουν στο σχολείο και ό,τι μπορούν να ακολουθούν ό,τι σπουδές θέλουν ανεξάρτητα από το φύλο, δεν ίσχυε πάντα.  Tο δικαίωμα φοίτησης των κοριτσιών στην Ελλάδα, στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση κατοχυρώνεται νομοθετικά με το διάταγμα του 1834. Η εκπαίδευσή τους όμως περιλαμβάνει πιο απλοποιημένα μαθήματα, ενώ απαγορεύεται να πηγαίνουν στο ίδιο σχολείο με τα αγόρια. Στόχος της εκπαίδευσης των κοριτσιών εκείνα τα χρόνια δεν είναι η επαγγελματική αποκατάσταση, αλλά η προετοιμασία τους για να γίνουν καλές μελλοντικές σύζυγοι και μητέρες. Το περιεχόμενο των μαθημάτων είναι διαφορετικό σε σχέση με τα μαθήματα που διδάσκονται στα Γυμνάσια και Ελληνικά σχολεία αρρένων, αλλά και τα χρόνια φοίτησης είναι λιγότερα. Τα κορίτσια στα Παρθεναγωγεία τότε, μαθαίνουν ξένες γλώσσες, μουσική, στοιχεία για την ανατροφή των μελλοντικών παιδιών τους, οικιακή οικονομία, αρχαία ελληνικά.., μαθήματα που θα τις βοηθήσουν στον ¨φυσικό τους προορισμό Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα έχει χαρακτηριστεί ως «αφιλόξενο» για τα κορίτσια ώς τα μέσα περίπου του 20ού αιώνα. Στις αρχές του 20ου αιώνα υπήρχαν μόνο δύο επιλογές εκπαίδευσης - για τα κορίτσια ανώτερων στρωμάτων - στην Ελλάδα: «η «γενική διακοσμητική εκπαίδευση»  ή το επάγγελμα δασκάλας . Έπρεπε να φτάσουμε στη δεκαετία του 1960 για να έχουμε ισότιμη φοίτηση αγοριών και κοριτσιών στη Μέση Εκπαίδευση και στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση της δεκαετίας του ’80 που έφερε την  εκπαιδευτική ισότητα των φύλων. Δεν χρειάζεται να πούμε γιατί είναι απαραίτητη η εκπαίδευση των κοριτσιών. Γιατί άνοιξε στα κορίτσια δρόμους μορφωτικούς και επαγγγελματικούς, γιατί τα  έδωσε δύναμη, ώστε να είναι ανεξάρτητες γυναίκες και να ορίζουν την ζωή τους.<em> </em></div><div>Θα πρέπει όμως πάντα να αναρρωτιόμαστε: Το σχολείο σήμερα παρέχει ισότητα ευκαιριών το ίδιο για αγόρια και κορίτσια; Μήπως επιβιώνουν ακόμα αντιλήψεις που διαμορφώνουν τις στάσεις ζωής κοριτσιών και αγοριών; </div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/82196857/15682afc34b33a874b99b9d0307aaa01/images.jpg" />
         <pubDate>2019-04-01 07:19:25 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/evdoxia_pat/Bookmarks/wish/347045115</guid>
      </item>
   </channel>
</rss>
