"2006 Nobel Edebiyat Ödülü 'Kentinin melankolik ruhunun izlerini sürerken kültürlerin birbiriyle çatışması ve örülmesi için yeni simgeler bulan' Orhan Pamuk'a verilmiştir.""

şeklindeki basın bildirisiyle Nobel Edebiyat Ödülü'nün Orhan Pamuk'a verildiğini ilân etti.

1983: Sessiz Ev,

• 1985: Beyaz Kale,

• 1990: Kara Kitap,

• 1992: Gizli Yüz,

• 1994: Yeni Hayat,

• 1998: Benim Adım Kırmızı,

• 1999: Öteki Renkler,

• 2002: Kar,

• 2003: İstanbul: Hatıralar ve Şehir,

• 2007: Babamın Bavulu,

• 2008: Masumiyet Müzesi,

• 2010: Manzaradan Parçalar,

• 2011: Saf ve Düşünceli Romancı,

• 2012: Şeylerin Masumiyeti,

• 2013: Ben Bir Ağacım,

• 2014: Kafamda Bir Tuhaflık,

• 2016: Kırmızı Saçlı Kadın,

• 2016: Hatıraların Masumiyeti,

• 2018: Balkon,

• 2020: Turuncu,

• 2021: Veba Geceleri,

• 2022: Uzak Dağlar ve Hatıralar,

" Benim yazdığım gibi kitaplar yazılsın da okuyayım diye yazıyorum. Bir türlü mutlu olamadığım için yazıyorum, demek ki mutlu olmak için yazıyorum. Bir odada bütün gün oturup yazmak çok hoşuma gittiği için yazıyorum. Onu ancak değiştirerek gerçekliğe katlanabildiğim için yazıyorum. Ben, ötekiler hepimiz, bizler; İstanbul’da, Türkiye’de nasıl bir hayat yaşadık, yaşıyoruz tüm dünya bilsin diye yazıyorum. Kağıdın, kalemin, mürekkebin kokusunu sevdiğim için yazıyorum. Roman sanatına her şeyden çok inandığım için yazıyorum. Bir alışkanlık ve tutku olduğu için yazıyorum. Unutulmaktan korktuğum için yazıyorum. Okunmaktan hoşlandığım için yazıyorum. Bir kere başladığım şu romanı, bu yazıyı, şu sayfayı artık bitireyim diye yazıyorum. Herkes benden bunu bekliyor diye yazıyorum.