a memory of Woesten by Lauren

1. VLEUGELS

thesptclass_7 — 2015-02-01 15:25:30 UTC

Het lezen van het eerste deel beviel me goed. Het boek leest vlot, ook begrijp ik de meeste woorden wat het wel vergemakkelijkt. Voordat ik het boek las, had ik mijn twijfels of het wel iets voor mij zou zijn omdat ik nog niet veel oorlogsboeken heb gelezen. Maar dat was nergens voor nodig, integendeel het onderwerp spreekt me aan. Het vertelritme gaat in het begin snel, maar toch ben ik nog niet veel nieuwe dingen tegen gekomen die ik niet wist voordat ik het boek begon te lezen. Ik wist bijvoorbeeld al dat Elisabeth ging trouwen met Guillaume, dat het geen goed huwelijk werd, dat ze een tweeling kregen en dat één van de twee zo erg verminkt was dat hij zelf geen naam kreeg. Ik kon me goed inleven in het personage, ik hoop dat het volgende deel ook zo vlot gaat als dit en dat ik er geen moeite mee heb om me in te leven in een ander ik-personage.

Vragen aan de auteur

thesptclass_7 — 2015-02-01 15:57:51 UTC

*Hoe komt u aan de titels van de hoofdstukken?

*Is het verhaal gebaseerd op een waargebeurd verhaal?

*Waarom maakt u het ene kind bijna perfect en het andere kind van de tweeling helemaal verminkt en geeft u het zelfs geen naam? Heeft het een verdere betekenis in het boek?

2. Splinters

thesptclass_7 — 2015-03-14 18:41:33 UTC

Dit deel vond ik ook zeer boeiend. Het lezen vanuit een ander personage van het boek vond ik wel aangenaam. je ziet het verhaal langs 2 kanten en snapt ze allebei. Dingen die Guillaume deed in het eerste deel, worden nu duidelijk en ook de reden waarom hij dat deed. De auteur begint terug bij het begin (tijd), bij de kindertijd van Guillaume terwijl hij in het eerste deel al veel ouder was. Maar dit vind ik niet erg omdat je nu ziet hoe hij alles ervaart bijvoorbeeld de ontmoeting met Elisabeth. Ik heb ook enorm veel respect voor hoeveel hij helpt tijdens het uitbreken van de oorlog en hoe hij opkomt voor anderen.

3. Geboden

thesptclass_7 — 2015-03-14 18:54:59 UTC

In het begin van het deel vond ik het wel een mooi stuk. Het leek erop of er eindelijk mensen waren die Nameloos apprecieerden ondanks zijn verminkte gezicht. Ik werd er zelf gelukkig van in zijn plaats. Je ziet dat Nameloos ook dingen goed kan, die Valentijn helemaal niet kan. Er werd nooit eerder over deze talenten gesproken in het boek. Hij helpt zijn broer met oefeningen van wiskunde, hij leert snel Latijn en hij heeft muzikaal talent. Totdat hij seksueel misbruikt wordt, dan loopt het mis en is het geen plezant verhaal meer. De pastoor laat hem dingen doen wat hij niet leuk vindt en waar hij ongelukkig van wordt. Hier wordt ik dan ook ongelukkig van. Ik zie dat hij geen goeie band heeft met zijn vader. Dit is spijtig. Ik vind het erg dat zijn vader er niet wil zijn voor hem ook al is hij niet perfect. Nameloos noemt hem 'de dokter' en dat is heel onpersoonlijk.

4. Bevelen

thesptclass_7 — 2015-03-14 19:08:13 UTC

Dit vond ik een heel prachtig stuk, tot nu toe het beste stuk. Je ziet hoe Valentijn herstelt van de oorlog. Hij vertelt in flashbacks hoe de oorlog er uit zag. Dit is ontroerend. Valentijn is iemand die zorgt voor zijn vrienden tijdens de oorlog dat vind ik zeer moedig van hem. Na de oorlog wordt hij opgevangen door een weduwe. De vrouw is heel lief en verzorgd hem goed. Dit is hartverwarmend, mensen die elkaar helpen in moeilijke omstandigheden, waarbij de situatie voor beiden goed is. Na het lezen van 4 delen van Woesten met elk verteld vauit een ander vertelpersfpectief, kan ik zeggen dat de methode me eigenllijk wel bevalt. Je volgt het verhaal steeds vanuit een ander personage. Je leest hoe iemand denkt over iets en iemand anders iets helemaal anders vindt.

5. Tweezaam

thesptclass_7 — 2015-03-14 19:28:12 UTC

Hoewel ik het aangenaam vond dat elk deel verteld werd door een ander personage, vond ik dat niet in dit deel. Ik moest in elk deeltje een paar keer opnieuw terug kijken naar wie het ik-personage was. Buiten dit vond ik het wel een goed afsluitend hoofdstuk. Er worden heel wat dingen duidelijk. Ik vind het fijn dat de auteur laat zien hoe het na de oorlog verder gaat en dat het verhaal niet meteen stopt als de oorlog stopt. Ik lees graag boeken die een einde hebben waarin het goed afloopt met de personages. Ook ben ik blij dat 'Woesten' een gesloten einde heeft. Zo is voor mij alles duidelijk en zit ik niet met veel vragen op het einde van het boek.

Het totale plaatje

thesptclass_7 — 2015-03-14 19:42:33 UTC

Voor dat ik het boek las dacht ik 'Oh nee, het is een oorlogsboek.' Ik lees niet graag oorlogsboeken en heb er ook niet veel ervaring mee. Maar het boek viel echt beter mee dan ik had gedacht. Ik vind het zelf een mooi leerrijk boek. Het leest vlot. De zinnen zijn heel duidelijk en makkelijk te begrijpen. Ik houd niet van een boek waarbij je elke zin 3 keer moet lezen voordat je het snapt. De auteur vertelt ook het hele leven dat achter de oorlog zit en hoe de slachtoffers zich nadien voelen. En dat vind ik ook belangrijk, dat het hele verhaal niet enkel draait rond de oorlog. Ik vond het een zeer aangename ervaring en ik zou het boek zeker aanraden aan leeftijdsgenoten.