*Hitit Başkenti: Hattuşa(Çorum, Boğazköy)

Hititlerin bilim anlayışı günümüzdeki anlamda "bilim" kavramından çok farklıydıydı. Onlar için bilim, daha çok pratik ihtiyaçları karşılama, doğayı anlama ve dini inançlarını destekleme üzerine odaklanıyordu.

Gök hareketlerini gözlemleme: Gök cisimlerinin hareketleri ve bunların anlamları Hititler için çok önemliydi. Güneş ve Ay tutulmaları gibi olayları kaydettiler ve bunları kehanet amacıyla yorumladılar. Ancak bu modern anlamda astronomi değil, daha çok astrolojiydi. Yani Hititler bu çalışmalarıyla gök olaylarının insan hayatı ve devlet işleri üzerindeki etkileri üzerine odaklanıyordu.

Tıp: Hititlerde hastalıkların nedenleri ve tedavileri hakkında bilgi veren en önemli kaynaklar, çivi yazısıyla yazılmış tabletlerdir. Hitit tıbbında hastalıkların nedenleri genellikle doğa üstü güçlere veya tanrıların gazabına bağlanmıştır. Aynı zamanda Hititlerde tıp alanında uzmanlaşmış kişilere "Asu" denirdi.

*Hitit Sanatı, Güneş Kursu

Hitit sanatının Anadolu Kültürü, Suriye, Mezopotamya ve bir kısımda Mısır'dan pay olarak sentezlendiği görülmektedir. Hititler sanatlarında asimetrik düzeni kullanan bir medeniyettir. Bunun yanısıra sadece anıtsal yapılar ve şehir kapıları gibi önemli mimarilerde simetri kullanımıda gerçekleşmiştir. Yaşamı kolaylaştırma amaçlı yaptıkları, madenlerden üretilmiş hayvan desenli kaplardan ve fildişinden elde ettikleri nesnelerin çoğunda Hitit sanatı kendini bariz şekilde göstermiştir.

Bir başka sanat dalı olan müzikte ise Hititlilerin yeri, Hititçe metinler esas alınarak dini yer ve zamanlarda yapılmıştır.

*Hitit Dini, Tanrılar

Hititlerin öne çıkan dinî karakteri çok tanrılı olmasıdır. Ancak bu tanrılar sadece belli başlı yaratıcı ilahlardan değil, yüzlerce tanrı ve tanrıça adıyla kaotik bir tanrılar topluluğundan oluşur. Hitit tanrıları duygulara sahip olan, yemek yiyip içen ve çoğalan özellikleri ve tasvirleriyle antropomorfik yapıdadır. İçerisinde aynı tanrıların başka yörede tapınım gören daha yerel biçimleri de vardır. Ayrıca dönemin farklı kültürlerinden Hurri, Hatti, Pala vb. gibi kökenlere ait tanrılar da Hititlerin bünyesinde panteona dahil edilmiştir ve her tanrının mevkisine göre kültü kutsanmıştır. Hitit siyasi tarihinin değişimi de tanrılar tapınımını etkilemiş, tanrıların önem derecelerinde değişimler olmuştur. Çok sayıda tanrının yer aldığı bir inanç sisteminde bu tanrılarla ilgilenmek, kültlerini kutsamak güç ve vakit ayrılması gereken eylemlerdir. Tanrılar kültünün kutsanması Hititlerin aksatmaması gereken başlıca görevleri arasındadır. Tanrılara daima kurbanlar sunarak onlar hoş tutulmalıdır. Özellikle bayram törenleri tanrılara bir nevi şükran gösterisinin yapıldığı zamanlardır. Meydana gelen doğa olayları Hititler için tanrılar tarafından gönderilen bir cezalandırma yöntemi olarak algılanmıştır. Tanrıların öfkesi halkın sel, kuraklık, kıtlık, hastalık gibi olumsuz yaşam koşullarıyla karşılaşması anlamına gelmekteydi. Böyle felaketlerin yaşanmasını istemedikleri için tanrıların niçin kızdıklarını öğrenme çabasında olmuşlardır. Mitolojik metinlerinde kızgın tanrıların neler yapabildiklerini betimleyerek tanrılara daha fazla bağlılık göstermişlerdir. Öldükten sonra ise kral ve kraliçelerin tanrı ve tanrıçalar arasında yer aldığına inanıp onların kültüne de tapınım göstermişlerdir. Sıradan insanların ise öldükten sonra karanlık yer altı dünyasında sonraki yaşamları devam etmiştir.

*Hititlerde bir evlilik sahnesini gösteren Bitik Vazosu, Anadolu Medeniyetleri Müzesi, Ankara

Hitit kanunları milattan önce 17. yüzyılda yazıldığı için dönemin şartlarına göre ve benzer ya da önceki dönemdeki kuralları göz önüne alarak değerlendirmek gerekiyor.

Dönemin şartlarına göre Hitit kanunları oldukça insancıl kurallara sahiptir.

Kısasa kısas yöntemi gibi sert cezalar yerine ödeme yapılması o dönem için büyük bir reformdur. Aynı zamanda Hititler, toplumun yapı taşı olan aile kurumuna çok önem verdiler. Evlilik sözleşmesi ile kadın, erkek ve bu evlilikten doğacak çocukların haklarını kanunlar çerçevesinde korudular. Hitit toplumunda kadınlar çalışma hayatına işçi, ebe, şifacı olarak katıldılar.