Στη θρησκεία των Ίνκας ο θεός δημιουργεί μια γυναίκα, την οποία παντρεύεται και δημιουργεί τα δυο παιδιά του. Στη Χριστιανική θρησκεία ο Θεός δημιουργεί τους ανθρώπους, οι οποίοι ζευγαρώνουν μεταξύ τους. Στην Αιγυπτιακή θρησκεία, μέσα από το χάος γεννιέται ο Θεός, σε αντίθεση με τη Χριστιανική που ο Θεός δεν έχει ούτε αρχή, ούτε τέλος. Επίσης στους Αιγύπτιους έχουμε κατώτερους και ανώτερους θεούς, ενώ στο Χριστιανισμό υπάρχει ένας που είναι Τριαδικός με ισότιμα τα τρία του πρόσωπα.

Στην Ινδουϊστική θρησκεία το φως γεννιέται ανεξάρτητα από τον Θεό, ενώ στην Χρισταινική θρησκεία ο Θεός δημιουργεί το φως. Στον Ινδουϊσμό ο Θεός υπάρχει ένας δημιουργός, που την μία μέρα δημιουργεί και την άλλη καταστρέφει. Ο Θεός στον Χριστιανισμό ό,τι φτιάχνει δεν το καταστρέφει, γιατί είναι πολύ καλό.

Τέλος, στην Κινέζικη θρησκεία υπάρχει το κακό και το καλό, αλλά δεν υπάρχει Θεός.

Η Χριστιανική θρησκεία συμπερασματικά, είναι η πιο ολοκληρωμένη, γιατί ο Θεός είναι ένας, υπάρχει από πάντα, ό,τι δημιουργεί δεν το καταστρέφει, γιατί είναι τέλειο, δεν αναμειγνύεται στο χρόνο και την ύλη, δημιούργησε το φως και τον κόσμο και προστατεύει τους ανθρώπους από το κακό.

Ινδία : Το Χάος γέννησε τρεις θεούς από τους οποίους η Άμα Τερέζα ειχε μόνο μάτια για τον ήλιο και τη σελήνη. Γεννήθηκε ένα αστέρι κι από τις σταγόνες του βγήκαν τα νησιά κι οι στεριές.

Σκανδιναβοί και Γερμανοί : Υπήρχε το χάος. Μετά δημιουργήθηκε το Ψύχος και η Φωτιά κι αυτά δημιούργησαν το πρώτο ον.

Στην απέραντη Κίνα, απέναντι στα ιαπωνικά νησιά, οι τρεις μεγάλες θρησκείες αντιμετωπίζουν την κοσμογονία διαφορετικά η καθεμιά. Για τον κομφουκιανισμό, πρωταρχικό στοιχείο ήταν το άτομο : Διαιρέθηκε σ΄ αρσενικό και θηλυκό κι από τη διαίρεση προέκυψε ζωή, χωρίς καμία θεϊκή παρεμβολή στην όλη διαδικασία. Γκια τον ταοϊσμό, ο θεός είναι η πρώτη αιτία. Ο κόσμος πλάστηκε μέσα σε χιλιάδες χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων βασίλευσαν κατά σειρά ο Ουρανός, η Γη, ο άγριος άνθρωπος, ο ημιπολίτιστος και τέλος ο πολιτισμένος. Για το Βουδδισμό, το πώς δημουργήθηκε ο κόσμος είναι αδιάφορο. Άλλωστε, καταπώς διδάσκει, οι θεοί δεν είναι τίποτε άλλο από δημιουργήματα του ανθρώπινου φόβου.

Οι Φοίκινες πίστευαν πως εκείνο που προϋπήρξε ήταν το βαθύ κι αδιαπέραστο σκοτάδι. Πάνω του φυσούσε ο άνεμος κι από την ένωσή τους γεννήθηκε η λάσπη που έδωσε ζωή στην πλάση.

Για τους Αιγύπτιους ο κόσμος γεννήθηκε από την γονιμοποίηση του χάους. Το ευγενές σπέρμα, ως πνεύμα και ως ακτίνα, δημιούργησε τα όντα και το λόγο. Η ανθρώπινη και παιχνιδιάρικη υπόσταση των θεών της αρχαίας ελλάδας αποτελεί την κυρίαρχη διαφορά της ελληνικής μυθολογίας από τις άλλες. Η ζοφερή αρχή υπάρχει κι εδώ. Γρήγορα, όμως, όλα μεταβάλλονται σ΄ ένα παιχνίδι κι ένα φωτισμένο προσκήνιο, όπου ακόμα κι η διάσωση της νέας γενιάς των θεών από τη βουλιμία του Κρόνου, γίνεται φάρσα: η Ρέα του δίνει φασκιωμένη πέτρα και πουλάρι να φάει, αντί για τα παιδιά του.

Στην αρχή, υπήρχαν μόνο το Χάος και η Νύχτα. Από την ένωσή τους, προέκυψαν ο Ουρανός και η Γη κι από τη δική τους ένωση γεννήθηκαν οι Τιτάνες. Αρχηγός των Τιτάνων, ο Κρόνος βασίλευσε στη Γη, πήρε γυναίκα του τη Ρέα που δεν είναι άλλη από την προσωποίηση της φύσης και κυριάρχησε, ώσπου ο γιος του ο Δίας να τον εκθρονίσει.

Συμπέρασμα : Όλες οι ειδωλολατρικές θρησκείες θεωρούν την ύλη αιώνια. Αυτό είναι λάθος! Ο άκτιστος Θεός δημιούργησε εκ του μηδενός την ύλη. Δηλαδή πριν τη δημιουργία υπήρχε μόνο ο Θεός!

Άλλη άποψη ήταν ότι το νερό ήταν η αρχή των πάντων όπου δημιούργησε ένα φίδι με κεφάλι λιονταριού και ανάμεσά τους τον θεό Ηρακλή και το χρόνο. Ο Ηρακλής γέννησε ένα τεράστιο αυγό όπου έσπασε δημιουργώντας τον Ουρανό και τη Γη. Έπειτα ο Ουρανός με τη Γη. Έπειτα ο Ουρανός με τη Γη γέννησαν την Κλωθώ, τη Λάχεση και την Άτροπο (τρεις μοίρες)

Τον κόσμο δημιούργησε ο Θεός σε 6 ημέρες. Την πρώτη ημέρα δημιούργησε τον ουρανό και τη γη εκεί όπου υπήρχε το χάος. Δκάθεδ ημιούργησε το φως και το ξεχώρισε από το σκοτάδι. Τη δεύτερη μέρα το Θεός δημιούργησε τον ουράνιο θόλο, που τον ονόμασε ουρανό, για να διαχωρίζει τα νερά που ήταν πάνω και κάτω από αυτό. Την τρίτη μέρα δημιούργησε τη στεριά και τη θάλασσα. Πρασίνισε τη γη φυτρώνοντας τα φυτά. Την τέταρτη ημέρα δημιούργησε ο Θεός τα φωτεινά σώματα. Την πέμπτη μέρα δημιούργησε τα πτηνά και τα ψάρια και τα ευλόγησε. Την έκτη μέρα δημιούργησε τα ζώα, τα ερπετά και τα θηρία. Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ'εικόνα και καθ'ομοίωσή του.

Η "Γένεσις" δεν επιδιώκει να απαντήσει με τρόπο επιστημονικά αντικειμενικό τα ερωτήματα "πώς δημιουργήθηκε ο κόσμος" και "πότε῾. Αυτό είναι έργο της βιολογίας, παλαιοντολογίας κλπ. επιτστημών. Η Αγία Γραφή απαντάσει στ θεολογικά/φιλοσοφικά ερωτήματα "ποιος δημούργησε τον κόσμο"και "γιατί῾.

Στη δεύτερη ιστορία ο θεός δημιουργεί τον πρώτο άνθρωπο, τον Αδάμ, από την ίδια τη γη. Του φτιάχνει τον κήπο της Εδέμ, αλλά του απαγορεύει να φάει από το Δέντρο της Γνώσεως του Καλού και του Κακού. Ο Αδάμ απασχολείται με το να δίνει ονόματα στα ζώα, αλλά νιώθει μόνος. Έτσι, ο θεός τον αναισθητοποιεί και παίρνοντας ένα πλευρό του φτιάχνει την πρώτη γυναίκα, την Εύα. Αλλά ένα φίδι που μιλάει την πείθει να δοκιμάσει από τον απαγορευμένο καρπό και στη συνέχεια η Εύα πείθει τον Αδάμ να κάνει το ίδιο. Όταν το ανακαλύπτει ο θεός τους εξορίζει από τον κήπο και τους κάνει θνητούς

Με εξέπληξε η περίεργη πλοκή του μύθου και το γεγονός πως δεν υπήρξε μόνο ένας δημιουργός, αλλά μια σειρά θεών δημιούργησαν τον κόσμο.

Η επικρατούσα θρησκεία στην Αραβία πριν την εμφάνιση του Ισλάμ ήταν ένας συνδυασμός ανιμισμού και πολυθεϊσμού. Ευρέως διαδεδομένη ήταν η λατρεία πνευμάτων που κατοικούσαν στα δέντρα και στις πηγές των οάσεων. Ανώτερος μεταξύ των θεοτήτων ήταν ο Αλλάχ, ο Δημιουργός του κόσμου. Επιπλέον, διαδεδομένη ήταν και η λατρεία των ιερών λίθων, για τους οποίους πίστευαν ότι περιέχουν κάποια δύναμη που μπορούσε να μεταδοθεί στον πιστό με την επαφή. Σημαντικό ιερό στο οποίο γίνονταν ετήσια προσκυνήματα ήταν η Κάαμπα στη Μέκκα, ένα μεγάλο οικοδόμημα κυβικού σχήματος, χτισμένο πάνω σε έναν από τους ιερούς λίθους, το οποίο στέγαζε, επίσης, αγάλματα πολλών άλλων θεοτήτων. Υπήρχαν, τέλος, Ιουδαϊκές και Χριστιανικές κοινότητες.

Στη Βαβυλωνιακή μυθολογία πιστεύουν ότι βασίλευε το Χάος και από αυτό γεννήθηκε ο γεννήτορας θεός ο Απτού και η Τιαμπίτ. Αυτοί γέννησαν τερατώδη πλάσματα σε μορφή δράκου. Στο πέρασμα του χρόνου ένας από αυτούς ο Έα σκότωσε τον Απτού και η Τιαμάτ άρχισε να μονομαχεί μαζί του για να εκδικηθεί το θάνατο του ασυτνρόφου της. Όμως ο γιος του Έα, ο Μπυρού τη σκότωσε. Στη συνέχεια τεμάιχστε το κορμί της σε δύο μέρη. Το ένα έγινε η γη και το άλλο ο ουρανός. Στο τέλος πήρε το αίμα και το χώμα και έκανε τους ανθρώπους.

Στον Αιγυπτιακό μύθο ο δημιουργός είναι ο προαιώνιος Θεός Ρα που με το λόγο του δημιούργησε τον κόσμο, τη γη, το νερό, την χλωρίδα, τη βλάστηση και την έρημο. Όταν ολοκλήρωσε την γη, με το χώμα έπλασε τους ανθρώπους και τα ζώα.

Στην Ινδουϊστική Μυθολογία πιστεύουν ότι το σύμπαν βρισκόταν σε κατάσταση ύπνου κια ότι το υπέρτατο πνεύμα το ξύπνησε και δημιούργησε ένα τεράστιο αυγό. Όταν αυτό το αυγό εξερράγη, το σύμπαν χωρίστηκε σε δύο μέρη, στη γη και στον ουρανό. Τα υπόλοπα μικρά κομμάτια είναι κάθε τι που υπάρχει στο σύμπαν.

Στην Κινεζική μυθολογία τον κόσμο τον δημούργησε ο Παν Κου ένας Θεός μάγος όπου από το ίδιο του το σώμα γέννησε τον Κομφούκιο και τα διάφορα μέρη του σώματός του μετατράπηκαν σε :

1. ανάσα = Αέρας

2. φωνή =κεραυνός

3. φλέβες =ποταμοί

4. οστά = μέταλλα

5. τρίχες =φυτά

6. ιδρώτας = βροχή

7. σάρκα = έδαφος

8. ένταομα που κατοικούν στο σώμα του = άνθρωποι

Στον Κομφουκιανισμό ο Θεός ονομάζεται Τιέν δηλαδή Ουρανός και είναι κάτι τελείως απρόσωπο και αόριστο. Ο Ουρανός κανονίζει την πορεία της ιστορίας και των πραγμάτων, χωρίς να ενδιαφέρεται για τα προβλήματα των ανθρώπων. Οι οπαδοί του Κομφουκιανισμού πρέπει να κρατούνται μακριά απο κάθε υπερφυσική δύναμη και θεότητα. Οι άνθρωποι είναι καλοί από την ίδια τους τη φύση και κάθε κακό που παρατηρείται σ΄ αυτούς προέρχεται από έλλειψη σωστής κρίσης και καθοδήγησης. Η εκπαίδευση του ανθρώπου έχει αποκλειστικό σκοπό να του μεταδώσει τηνι αληθινή γνώση. Το πιο καλό μέσο, για να φτάσει κανείς στη γνώση είναι η μελέτη του παρελθόντος. Θεμέλιο των πραγμάτων είναι ο Ουρανός και οι πρόγονοι των ανθρώπων. Ο άνθρωπος πρέπει να είναι ευγενικός και γεμάτος σεβασμό όταν υπηρετεί την εξουσία. Στη νεότητά του πρέπει να φυλάγεται από ηδυπάθεια, από διάθεση φιλονεικίας, από πλεονεξία, από θυμό και να μην κάνει στους άλλους ό,τι δεν θέλει να κάνουν οι άλλοι σ΄ αυτόν. Σαν άρχοντας πρέπει να είναι δίκαιος και ενάρετος. Να τιμά τους σοφούς και ενάρετους και να απομακρύνει τους κακούς. Οι πέντε μεγαλύτερες αρετές είναι η αξιοπρέπεια, η μεγαλοψυχία, η ειλικρίνεια, ο ζήλος και η καλωσύνη. Στο ερώτημα τί είναι θάνατος ο Κομφουκιανισμός απαντά ότι "αφού δεν ξέρουμε τι είναι η ζωή πώς θέλετε να ξέρουμε τί είναι ο θάνατος;

Στην ελληνική μυθολογία, στην αρχή υπάρχουν μόνο το χάος και η νύχτα. Από την ένωσή τους προέκυψε ο ουρανός και η γη και από τη δικιά τους ένωση γεννήθηκαν οι Τιτάνες. Ο αρχηγός των Τιτάνων ο Κρόνος βασίλεψε στη γη, παντρεύτηκε τη Ρέα κι έκαναν τον Δία, τον πατέρα των 12 θεών.

Στον Χριστιανισμό η δημιουργία του κόσμου κατά την Αγία Γραφή, ο κόσμος δημιουργήθηκε σε 7 ημέρες. Την πρώτη μέρα ο Θεός δημιούργησε τον ουρανό και τη γη, εκεί που υπήρχε το χάος. Δημιούργησε το φως εκεί που υπήρχε το σκοτάδι. Τη δεύτερη ημέρα δημιούργησε το στερέωμα, για να διαχωρίσει τα νερά που ήταν πάνω και κάτω από αυτό. Την τρίτηη ημέρα δημιούργησε την στεριά, τη θάλασσα και πρασίνισε τη γη φυτρώνοντας τα φυτά. Την τέταρτη ημέρα δημιούργησε τα φωτεινά σώματα (τον ήλιο, τη σελήνη, τα αστέρια). Την έμπτη ημέρα δημιούργησε τα πτηνά και τα ψάρια. Την έκτη ημέρα δημιούργησε τα ζώα, τα ερπετά και ο Θεός δημιύργησε και τον άνθρωπο από χώμα και νερό. Την έβδομη μέρα αναπαύτηκε από τα έργα του.

1) Ένας κόσμος άπειρης διάρκειας, δηλαδή, πίστευαν ότι ο κόσμος δεν είχε αλλάξει ποτέ, και ότι υπήρχε πάντα αλλά περνούσε από διάφορα στάδια αλλά επέστρεφε στην προηγούμενη μορφή.

2) Ένας σταθερός κόσμος βραχείας διάρκειας βάσει της οποίας χάρις του υπέρτατου Θεού δημιουργήθηκε ο κόσμος με σοφία.

3) Ένας εξελισσόμενος κόσμος που είχε μεγάλη διάρκεια και συνεχώς μεταβάλλεται και εξελίσσεται.