Rekonstrukcja spektaklu ,,Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale" by

Gatunek

adamarkowicz — 2024-02-01 21:50:28 UTC

Dramat Bogusławskiego stworzony w 1794 ,,Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale" był pierwszą polską operą narodową

Oryginał

adamarkowicz — 2024-02-01 22:10:27 UTC

Pierwsza polska opera komediowa, autorstwa Wojciecha Bogusławskiego wystawiona po raz pierwszy w Warszawie w !794 roku. Mieszanka elementów ludowych, patriotycznych i narodowych. opowiada historię Krakowiaków i Górali, czyli dwóch zupełnie różnych grup społecznych, które muszą ze sobą współpracować.

Ponowne wystawienie

adamarkowicz — 2024-02-02 00:48:09 UTC

Spektakl został ponownie wystawiony w 1946r w Teatrze Wybrzeże w reżyserii Jerzego Goślińskiego.

Obsada

adamarkowicz — 2024-02-02 00:59:38 UTC

Bartłomiej, młynarz

Leon Załuga

Dorota, druga żona tegoż

Bogusława Czosnowska

Basia, córka młynarza z pierwszego małżeństwa

Teresa Kaczyńska

Wawrzyniec, furman

Stanisław Dąbrowski

Stach, syn jego, kochanek Basi

Stanisław Michalski

Jonek, przyjaciel Stacha

Mieczysław Tarnawski

Zbigniew Bogdański

Zośka, panna młoda

Paweł, pan młody

Bryndas, góral, narzeczony Basi

Świstos

Morgal

Bardos, ubogi student z Krakowa

Edward Ożana

Miechodmuch, organista

Stara Baba

Pastuch

Góral I

Góral II

Górale

Karczmarka

Karczmarz

Krakowianki

Krakowiacy

Mieszkańcy wsi Mogiła pod Krakowem

Mieszkaniec wsi Mogiła pod Krakowem

Kazimierz Łastawiecki

Muzykanci

Romuald Buczkowski

Józef Burdynowski

Andrzej Filar

Paweł Heszke

Jerzy Kocal

Mieczysław Kwiecień

Jan Łukaszewicz

Benedykt Raduła

Kazimierz Stein

Sylwester Stukowski

Władysław Świerszcz

Aleksander Trus

Marian Ząbek

Odbiór

adamarkowicz — 2024-02-02 01:01:06 UTC

Spektakl przyjął się dobrze, mimo że od jego powstania minęło 200 lat.

Recenzja

adamarkowicz — 2024-02-02 01:02:58 UTC

,,Akcja komedioopery nie jest tu tylko, jak u Schillera, pretekstem dla inscenizatorskiej inwencji i ideologicznej ofensywy, której zadaniem było nie tylko przypomnieć podniecającą rolę, jaką to niewinne z pozoru dzieło w dniach swojej młodości spełniło, ale nawiązać do właśnie aktualnych haseł i spraw. Goliński bawi siebie i widzów samą fabułą, jej naiwnymi urokami, do których należą także zręcznie zakamuflowane przytyki i nawoływania do reform politycznych, obyczajowych, społecznych. Wyzyskuje możliwości inscenizatorskie tekstu dla wielu zabawnych sytuacji i ozdób muzyczno-taneczno-komediowych. Zwłaszcza druga część spektaklu - od konfliktu z góralami - pełna jest życia, ruchu, dźwięku, humoru. Kilka bardzo dobrych ról - zwłaszcza Bogusławy Czosnowskiej jako niewiernej żony młynarza i Stanisława Michalskiego jako pełnego werwy Stacha - podnosi rangę tego bardzo wdzięcznego przedstawienia. Scenografia Ali Bunscha pomysłowa i funkcjonalna, tylko kostiumy trochę za ciężkie, za ciepłe i chyba zanadto prawdziwe."

Źródło

adamarkowicz — 2024-02-02 01:03:30 UTC

Problematyka

adamarkowicz — 2024-02-02 01:04:45 UTC

Jeden z ważniejszych aspektów spektaklu jest kontekst historyczny. Dramat powstał w czasie powstania kościuszkowskiego. Utwór wpisuje się w duch patriotyzmu i łączy folklor z narodowością.