Τον ρουχισμό καθόριζε σε μεγάλο βαθμό η κοινωνική τάξη. Στον απλό λαό απαγορευόταν να φορά τα ίδια ρούχα με τους ευγενείς. Τα ρούχα τους ήταν κατάλληλα για σκληρές χειρωνακτικές εργασίες και ήταν πολύ απλά – ζώματα για τους άντρες και μπλούζες και μακριές φούστες για τις γυναίκες. Τόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες φορούσαν μια κουβέρτα σαν κάπα, το μάντρα, για να τους προστατεύει απ’ το κρύο.ι εύποροι φορούσαν χρωματιστά ρούχα, φτερά και περίτεχνα κοσμήματα κατασκευασμένα από δεξιοτέχνες τεχνίτες. Οι ευγενείς χρησιμοποιούσαν κεντήματα, δέρματα ζώων, γούνες και πολύτιμους λίθους για να κάνουν τα ρούχα τους να ξεχωρίζουν. Τα καπέλα ήταν σύμβολο υψηλής κοινωνικής θέσης, καθώς όσο πιο ψηλό ήταν το καπέλο τόσο πιο υψηλή η θέση του κατόχου του. Λέγεται πως ορισμένα καπέλα ήταν ψηλότερα ακόμα και από το άτομο που τα φορούσε.

Τα κοσμήματα ήταν σημαντικό στοιχείο της μόδας των Μάγια, και όσοι είχαν τη οικονομική ευχέρεια να τα αγοράσουν διακοσμούσαν με αυτά ολόκληρο το σώμα τους. Οι πλούσιοι φορούσαν σκουλαρίκια στα αυτιά και στη μύτη, περιδέραια και καρφίτσες από χρυσό, ασήμι και πολύτιμους λίθους, ενώ οι φτωχοί φορούσαν τα ίδια, φτιαγμένα όμως από κόκαλα, πηλό, μέχρι και ξύλο.Τα κοσμήματα ήταν σημαντικό στοιχείο της μόδας των Μάγια, και όσοι είχαν τη οικονομική ευχέρεια να τα αγοράσουν διακοσμούσαν με αυτά ολόκληρο το σώμα τους. Οι πλούσιοι φορούσαν σκουλαρίκια στα αυτιά και στη μύτη, περιδέραια και καρφίτσες από χρυσό, ασήμι και πολύτιμους λίθους, ενώ οι φτωχοί φορούσαν τα ίδια, φτιαγμένα όμως από κόκαλα, πηλό, μέχρι και ξύλο.
Η γέννηση ενός παιδιού ήταν γεγονός υψίστης σημασίας στην κοινωνία των Μάγια. Δεν θεωρούνταν μόνο οιωνός καλής τύχης αλλά και πλούτου. Όλα τα παιδιά λάμβαναν το παιδικό τους όνομα από κάποιον ιερέα.
Από την ηλικία μόλις των πέντε ή έξι ετών, τα παιδιά αναλάμβαναν την ευθύνη να συντρέχουν τις οικογένειές τους. Όταν έφταναν σε αυτή τη σημαδιακή ηλικία, στα αγόρια έπλεκαν μια λευκή χάντρα στα μαλλιά τους ενώ στα κορίτσια έδιναν ένα κόκκινο όστρακο που φορούσαν στη μέση. Αυτά τα σύμβολα αγνότητας τα φορούσαν συνέχεια μέχρι να λάβουν μέρος σε μια τελετή ενηλικίωσης που σηματοδοτούσε το τέλος της παιδικής τους ηλικίας, κάτι που συνήθως γινόταν στα 14 για τα αγόρια και στα 12 για τα κορίτσια.
Οι νέοι ανύπαντροι άντρες ζούσαν μαζί σε κοινόβια μέχρι να βρουν σύζυγο. Οι γάμοι σχεδόν πάντα κανονίζονταν από την οικογένειά τους, και τα αγόρια παντρεύονταν όταν έφταναν τα 18 ενώ τα κορίτσια τουλάχιστον τα 15.

μετά τον γάμο ήταν υποχρεωμένος να ζήσει με τους γονείς της συζύγου του και να βοηθά τον νέο του πεθερό στα χωράφια για έως έξι χρόνια. Αυτές οι παραδόσεις αντικατοπτρίζουν τον σεβασμό και τη φροντίδα προς τους πρεσβύτερους της κοινότητας.
Η πιο δημοφιλής τροφή που κληρονόμησε ο κόσμος από τους Μάγια είναι η σοκολάτα, την οποία μάζευαν από τα κακαόδεντρα. Οι σπόροι κακάο θεωρούνταν τόσο πολύτιμοι που τους χρησιμοποιούσαν στις συναλλαγές αντί για χρήματα, και η σοκολάτα θεωρούνταν ένα πολύτιμο δώρο από τους ίδιους τους θεούς.Η σοκολάτα θεωρούνταν τόσο ιερή που ορισμένες φορές αντικαθιστούσε την προσφορά αίματος στις θρησκευτικές τελετές.
Η λατρεία για το καλαμπόκι επηρέαζε μέχρι και τα πρότυπα ομορφιάς τους. Καθώς ο καρπός του καλαμποκιού στενεύει στην κορυφή, η δολιχοκεφαλία θεωρούνταν ελκυστικό χαρακτηριστικό. Οι Μάγια χρησιμοποιούσαν μια τεχνική που λέγεται τρυπανισμός για να δώσουν στο κρανίο των νεογέννητων αυτό το σχήμα. Στερέωναν σανίδες στο κεφάλι που πίεζαν το μέτωπο ώστε να πάρει κλίση προς τα πάνω και προς τα πίσω.
Οι Μάγια ξεχώρισαν για τη δημιουργία του ημερολογίου γύρω από το όποιο έχουν αναπτυχθεί διάφορες θεωρίες περί καταστροφής του κόσμου. Το ημερολόγιο αποτελεί το πιο ακριβές ημερολόγιο της ανθρώπινης ιστορίας. Το ημερολόγιο αποτελείται από τρία διαφορετικά ημερολόγια.

Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΜΑΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ
Σήμερα οι Μάγια αριθμούν περίπου 6.000.000 ανθρώπους. Οι περισσότεροι σύγχρονοι Μάγια ζουν στη Γουατεμάλα, στη Μπελίζ, στα δυτικά τμήματα της Ονδούρας και του Ελ Σαλβαδόρ και σε κάποια τμήματα των μεξικάνικων πολιτειών. Παρά τον εκσυγχρονισμό και τη σύναψη γάμων μεταξύ των ιθαγενών και των Ισπανών, πολλές κοινότητες των Μάγια διατηρούν αναλλοίωτη τη ταυτότητά τους. Υπάρχουν και κάποιες φυλές που δεν έχουν εκσυγχρονιστεί και μένουν μόνοι τους στο βάθος των δασών. Δυστυχώς, αυτές οι φυλές έρχονται αντιμέτωπες καθημερινά με τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής.


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ από:
www.ethnos.gr
grdiscovery.com



Αναστασία

Οι δύο αιώνες δυτικού πολιτισμού είχαν υψηλό κόστος για τους αυτόχθονες της Αυστραλίας. O πληθυσμός των Αβορίγινων μαζί με τους μιγάδες φτάνει σήμερα τους περίπου 120.000 και είναι διεσπαρμένοι σε επτά διακεκριμένες πολιτισμικές περιοχές.

Πηγή: https://www.versustravel.eu/article-xp.asp?aid=648

Κατερίνα

                                 
      Θεοδότη

Ζούσαν σε νομάδες και τα σπίτια τους ήταν ξύλινες κατοικίες με αχυρένια στέγη. Στις μέρες μας ζουν σε μεγάλες πόλεις ή στις άκρες των εσωτερικών της Αυστραλίας και συνεχίζουν να προσπαθούν για να διατηρήσουν την εθνική τους ταυτότητα.

Οι αυτόχθονες κάτοικοι της Αυστραλίας πίστευαν και πιστεύουν ότι η γη κατοικείται από τα προγονικά πνεύματα, που τους προστατεύουν. Αθλούνται και διασκεδάζουν με ένα παραδοσιακό όπλο το μπούμερανγκ. Παίζουν μουσική με το παραδοσιακό όργανο ντιτζεριντού. Η μουσική θεωρείται ότι τους γεφυρώνει, με τους προγόνους, τους ήρωες, τη Γη, τα ζώα που ζουν σε αυτήν, και φυσικά τους Θεούς τους. Έχουν ένα περίπλοκο «οικογενειακό» σύστημα που καθορίζει τις σχέσεις μεταξύ τους και τους γάμους.

 

αυστραλό μεσσηνιακό κύκλο και αποτελεί μία από τις δύο

φυλές των Μελανησιδών. Ζουν στη Τασμανία, Αυστραλία, Νέα

Γουινέα, στα νησιά της Μελανησίας μέχρι της

Καληδονίας και διακρίνονται σε δύο τύπους: ο

μεσόγειος τύπος, που συγχέεται με το μελανήσιο, έχει

μέτριο ύψος, νευρώδες σώμα, κοντά πόδια, μικρό και

στρογγυλό κεφάλι με πλατιά μύτη, μεγάλο στόμα,

σαρκώδη χείλη, μαύρο δέρμα. Ο παράλιος τύπος έχει

σώμα ψηλό, λεπτότερης κατασκευής, ψηλό πρόσωπο,

καμπουριαστή στενή μύτη και χρώμα δέρματος

ανοιχτότερο από του μεσόγειου τύπου.

Οι Παπουα είναι περίπου ένα εκατομμύριο και συναντούνται

με διάφορα ονόματα λαών: Μαφόρ, Βαριπέν, Αρφάκ,

Αμπερμάκοι, Καρόν, Ονίμες κ.λπ.., της ολλανδικής Ν.

Γουινέας, της Γερμανικής, της Αγγλικής, Μοτούς,

Νταουντέ, Σαμαραΐ κ.λπ.. Είναι γεωργοί, ψαράδες και

κυνηγοί παγίδων. Χρησιμοποιούν όπλα με λίθινες ακόμα

αιχμές, οι άνδρες φορούν ζώνη από φλοιούς με σχέδια

και οι γυναίκες από φύλλα. Πιστεύουν στα πνεύματα,

αφήνουν τους νεκρούς πάνω στα δέντρα ή τους θάβουν

ταριχευμένους, δεν έχουν αρχηγούς και μερικοί είναι

κυνηγοί κεφαλών.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ SLIDEPLAYER