ไม้ทีเป็นเครื่องมือที่สำคัญในงานเขียนแบบ ไม้ทีมีส่วนประกอบ 2 ส่วน คือหัว (HEAD) ทำจากไม้เนื้อแข็ง และใบ (BLADE)ทำจากไม้ทีขอบทำจากพลาสติกใส ทั้งสองส่วนจะยึดตั้งฉากกัน ไม้ทีใช้สำหรับเขียนเส้นในแนวนอน และใช้ประกอบกับฉากสามเหลี่ยม สำหรับเขียนเส้นในแนวดิ่ง และเส้นเอียงเป็นมุมต่าง ๆ
น.ส.อารียา บัวพันธุ์  202185112

     ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ

หัตถพล นนฤาชา รหัส 202184629

ภาพที่ใช้ในงานเขียนแบบที่นิยมเขียนเป็นแบบทำงานนั้นนิยมเขียนภาพ 2 แบบ คือ

•  ภาพสามมิติ ( ภาพ 3 D )

•  ภาพฉาย ( ภาพ 2 D )

ภาพสามมิติ (Pictorial View) เป็นภาพที่แสดงให้เห็นมิติของภาพได้ถึง 3 ด้านด้วยกันในภาพเดียวกัน คือ ขนาดความกว้าง ความยาว และความลึกของชิ้นงาน มีลักษณะใกล้เคียงกับชิ้นงานจริง ในทางปฏิบัติไม่นิยมใช้ภาพ 3 มิติเป็นแบบทำงาน จะใช้สำหรับดูรูปร่างของชิ้นงาน ส่วนแบบในการปฏิบัติงานจะใช้ภาพฉาย โดยมีภาพ 3 มิติดูประกอบการทำงาน

ภาพสามมิตินั้นแบ่งออกเป็น 3 ประเภทด้วยกัน คือ

•  ภาพออบลิก มี 2 แบบ คือ

•  แบบคาวาเรียร์

•  แบบคาบิเนต
ภาพฉาย

ในวงการอุตสาหกรรมนิยมใช้แบบภาพฉายเป็นแบบสั่งงานและการปฏิบัติงานของช่างฝีมือ เพื่อนำไปสร้างเป็นผลิตภัณฑ์ แบบของชิ้นงานนั้นต้องมีรายละเอียดอย่างครบถ้วน ดังนั้น จึงควรมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องศึกษา และทำความเข้าใจกับภาพฉาย ตลอดจนการอ่านแบบและเขียนแบบภาพฉายได้อย่างถูกต้อง

Cr.ปรียาภรณ์ สุนา 202184599

 ภาพที่ใช้ในงานเขียนแบบที่นิยมเขียนเป็นแบบทำงานนั้นนิยมเขียนภาพ 2 แบบ คือ

•  ภาพสามมิติ ( ภาพ 3 D )

•  ภาพฉาย ( ภาพ 2 D )

ภาพสามมิติ (Pictorial View) เป็นภาพที่แสดงให้เห็นมิติของภาพได้ถึง 3 ด้านด้วยกันในภาพเดียวกัน คือ ขนาดความกว้าง ความยาว และความลึกของชิ้นงาน มีลักษณะใกล้เคียงกับชิ้นงานจริง ในทางปฏิบัติไม่นิยมใช้ภาพ 3 มิติเป็นแบบทำงาน จะใช้สำหรับดูรูปร่างของชิ้นงาน ส่วนแบบในการปฏิบัติงานจะใช้ภาพฉาย โดยมีภาพ 3 มิติดูประกอบการทำงาน

ภาพสามมิตินั้นแบ่งออกเป็น 3 ประเภทด้วยกัน คือ

•  ภาพออบลิก มี 2 แบบ คือ

•  แบบคาวาเรียร์

•  แบบคาบิเนต

•  ทัศนียภาพ มี 3 แบบ คือ

•  แบบ 1 จุด

•  แบบ 2 จุด

•  แบบ 3 จุด

•  แบบแอกโซโนเมตริก มี 3 แบบ คือ

•  ภาพไดเมตริก

•  ภาพไตรเมตริก

•  ภาพไอโซเมตริก

 CR วิชาญ สุวรรณชัยรบ  c202184536

บรรทัดเขียนส่วนโค้ง เป็นการเขียนที่จะใช้ในการเขียนส่วนโค้ง หรือเส้นโค้งในแบบงานที่ไม่สามารถใช้วงเวียนเขียนการใช้บรรทัดส่วนโค้งเป็นการเขียนที่จะต้องให้เส้นต่อเนื่องกันโดยการให้ส่วนโค้งของบรรทัดสัมผัส 3 จุด แล้วจึงลากเส้นผ่านจุดซึ่งผู้ปฏิบัติงานจะต้องมีความชำนาญ และมีประสบการณ์ในการใช้บรรทัดเขียนส่วนโค้งจึงสามารถเขียนส่วนโค้งได้สมบูรณ์
น.ส.น้ำฝน มืมขุนทด 202185126

ภาพที่ใช้ในงานเขียนแบบที่นิยมเขียนเป็นแบบทำงานนั้นนิยมเขียนภาพ 2 แบบ คือ

•  ภาพสามมิติ ( ภาพ 3 D )

•  ภาพฉาย ( ภาพ 2 D )

ภาพสามมิติ (Pictorial View) เป็นภาพที่แสดงให้เห็นมิติของภาพได้ถึง 3 ด้านด้วยกันในภาพเดียวกัน คือ ขนาดความกว้าง ความยาว และความลึกของชิ้นงาน มีลักษณะใกล้เคียงกับชิ้นงานจริง ในทางปฏิบัติไม่นิยมใช้ภาพ 3 มิติเป็นแบบทำงาน จะใช้สำหรับดูรูปร่างของชิ้นงาน ส่วนแบบในการปฏิบัติงานจะใช้ภาพฉาย โดยมีภาพ 3 มิติดูประกอบการทำงาน
ภาพสามมิติที่นิยมใช้ในงานเขียนแบบ มีอยู่ด้วยกัน 4 ชนิด คือ 1. ภาพออบบลิก (Oblique) 2. ภาพไดเมตริก(Dimetric) 3. ภาพไอโซเมตริก(Isometric) 4. ภาพเพอร์สเปกทีฟ(Perspective) 1. ภาพออบบลิก (Oblique) ลักษณะของภาพออบบลิก
Cr สุริยะ บริสุทธิ์ 202185114

 

6.1  ประเภทของภาพ 3  มิติ

6.2  การเขียนภาพไอโซเมตริก  (Isometric)

6.3  การเขียนลายออพลิก  (oblique)

 

 

 

 

ในทางช่างภาษาที่ใช้ในการสื่อความหมายหรือสั่งงาน คือ แบบงาน  ซึ่งจะแยกออกไปในหลายด้าน  เช่น  สถาปัตย์, สำรวจ, ไฟฟ้า  และอื่น ๆ อีกมาก ซึ่งสาขาทั้งหมดล้วนใช้แบบงานเป็นตัวสั่งงานและสื่อความหมาย  ในทางเครื่องกลก็เช่นกัน  แบบที่ใช้คือ แบบเครื่องกล  และในการเขียนแบบทางเครื่องกลสามารถเขียนได้หลายวิธี  เช่น  ภาพ 3  มิติ  แบบภาพฉาย

ภาพ  3  มิติ แสดงลักษณะรูปร่าง  และรูปทรงได้เหมือนของจริงมาก  คือ  สามารถแสดงรายละเอียดได้ถึง  3  ด้าน  เหมือนกับได้เห็นชิ้นงานจริง

 

   

 

 

 

 

ภาพ  3  มิติ  สามารถแสดงให้เห็นรายละเอียดทั้งรูปร่างและรูปทรง  ลักษณะการประกอบกันอยู่ของชิ้นส่วนต่าง ๆ (ภาพประกอบ)  แต่ละชิ้น  ทั้งหมดในภาพเดียวกันทั้งหมด  สามารถทำความเข้าใจลักษณะการทำงานของเครื่องจักรนั้น ๆ ได้ดียิ่งขึ้น

 

 

 

6.1         ชนิดและประเภทของภาพ  3  มิติ

 

ภาพ  3  มิติ  สามารถเขียนได้หลายแบบ  ขึ้นอยู่กับลักษณะงานและความเหมาะสมแต่ละแบบ  ซึ่งภาพ 3  มิติ  สามารถแบ่งออกเป็น  3  ประเภทใหญ่  ดังนี้

1.       ภาพแอกโซโนเมตริก  (Axsonometric)  เป็นภาพสามมิติที่สามารถแบ่งออกได้เป็น  3  ชนิดด้วยกันคือ

·       ภาพไอโซเมตริก  (Isometric)

 

 

  

 

 

·       ภาพไดเมตริก  (Dimetric)

 

 

 

 

 ภาพที่  6.3  ลักษณะของภาพไดเมตริก

 

·       ภาพไตรเมตริก  (Trimetric)

 

  

 

 

2.       ภาพออบลิค  (Oblique)  เป็นภาพที่มุมเอียงด้านเดียว  แบ่งออกเป็น  2  ชนิด  คือ

·       แบบเต็มส่วน  (Cavalier)  มุมเอียง  45  องศา  สัดส่วนทั้ง  3  ด้านเป็น  1:1:1

 

 

  

 

 

 

 

·       แบบครึ่งส่วน  (Cabinet)  มุมเอียง  45  องศา  สัดส่วนทั้ง  3  ด้าน  เป็น  1:1:0:5

 

 

 

 

 

3.       ภาพทัศนียภาพ  (Perspective)

เป็นภาพที่เป็นจริงตามที่มองเห็น  คือ  ชิ้นงานหรือวัตถุยิ่งอยู่ไกล  ภาพที่มองเห็นจะเล็กลงไปเรื่อย ๆ ดังนั้นภาพทัศนียภาพจะมีความลึกเล็กน้อย  แบ่งออกเป็น  2  ชนิด  คือ

·       แบบจุดรวมสายตาจุดเดียว  (Parallel)

 

 

  

 

 

 

 

·       แบบจุดรวมสายตา  2  จุด  (Angular)  

 

 

  

 

 

 

 

     ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่า

 

 

 

 

                สิ่งที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการสื่อความหมายจากผู้ออกแบบชิ้นงานไปสู่ช่างผู้ผลิตงานก็คือแบบงาน (Drawing)  แบบงานจึงเป็นสิ่งที่แสดงถึงรูปร่าง  ขนาดและรายละเอียดต่าง ๆ  ของวัตถุที่ต้องการได้อย่างสมบูรณ์  และประกอบด้วยข้อมูลที่ต้องการทั้งหมดในการผลิตและตรวจสอบงานนั้น

                แบบงานเป็นสื่อที่เเสดงให้ช่างผู้ชำนาญงานได้รู้ถึงรูปร่างและขนาดของชิ้นงานที่จะทำนั้น  โดยจะกำหนดข้อมูลที่จำเป็นสำหรับการทำงานลงในแบบงานนั้นด้วย เช่น วัสดุจองชิ้นงาน  ลักษณะงานสำเร็จ  ซึ่งเป็นไปตามมาตรฐานงานเขียนแบบ  ด้วยเหตุนี้ช่างที่ดีจึงจำเป็นต้องสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี  โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการอ่านแบบได้ถูกต้องตามมาตรฐาน

                มีหลายวิธีในการที่จะอธิบายรูปร่างของวัตถุหรือชิ้นงานที่ต้องการจะถ่ายทอดจากบุคคลหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง  อาจอธิบายโดยคำพูดหรือถ้อยคำแทนการใช้ภาพถ่ายวัตถุนั้น  หรืออีกวิธีหนึ่งที่นิยมใช้กันคือ  การแสดงโดยการเขียนรูปภาพของวัตถุที่เรียกกันว่า  “ แบบงาน ( Drawing )” 

 

                แบบงานมาตรฐานที่ใช้แสดงที่อยู่ 2  ลักษณะ  คือ

1.       แบบงานภาพ  3  มิติ

2.       แบบงานภาพ  2  มิติ

 

เมื่อเราจะกล่าวถึงลักษณะของวัตถุแต่ละอย่างแก่บุคคลทั่ว ๆ ไป  เรามักจะเปรียบเทียบวัตถุนั้นกับสิ่งอื่นที่ทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดี แต่ในวงการช่างซึ่งต้องการคำจำกัดความที่แน่นอนของรูปชิ้นงาน  เรามักจะใช้การเปรียบเทียบกับรูปทรงทางเรขาคณิต  เช่นทรงกลม  ทรงเหลี่ยม  ทรงกรวย เป็นต้น  ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความง่ายต่อการเขียนและการอ่านแบบงาน  อีกทั้งยังช่วยให้ช่างสามารถหาวิธีการในการผลิตชิ้นงานนั้นได้ง่ายขึ้นด้วย

 

 

ภาพฉาย  หมายถึง  ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3 มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่า

 

                สิ่งที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการสื่อความหมายจากผู้ออกแบบชิ้นงานไปสู่ช่างผู้ผลิตงานก็คือแบบงาน (Drawing)  แบบงานจึงเป็นสิ่งที่แสดงถึงรูปร่าง  ขนาดและรายละเอียดต่าง ๆ  ของวัตถุที่ต้องการได้อย่างสมบูรณ์  และประกอบด้วยข้อมูลที่ต้องการทั้งหมดในการผลิตและตรวจสอบงานนั้น

                แบบงานเป็นสื่อที่เเสดงให้ช่างผู้ชำนาญงานได้รู้ถึงรูปร่างและขนาดของชิ้นงานที่จะทำนั้น  โดยจะกำหนดข้อมูลที่จำเป็นสำหรับการทำงานลงในแบบงานนั้นด้วย เช่น วัสดุจองชิ้นงาน  ลักษณะงานสำเร็จ  ซึ่งเป็นไปตามมาตรฐานงานเขียนแบบ  ด้วยเหตุนี้ช่างที่ดีจึงจำเป็นต้องสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี  โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการอ่านแบบได้ถูกต้องตามมาตรฐาน

                มีหลายวิธีในการที่จะอธิบายรูปร่างของวัตถุหรือชิ้นงานที่ต้องการจะถ่ายทอดจากบุคคลหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง  อาจอธิบายโดยคำพูดหรือถ้อยคำแทนการใช้ภาพถ่ายวัตถุนั้น  หรืออีกวิธีหนึ่งที่นิยมใช้กันคือ  การแสดงโดยการเขียนรูปภาพของวัตถุที่เรียกกันว่า  “ แบบงาน ( Drawing )” 

 

                แบบงานมาตรฐานที่ใช้แสดงที่อยู่ 2  ลักษณะ  คือ

1.       แบบงานภาพ  3  มิติ

2.       แบบงานภาพ  2  มิติ

 

เมื่อเราจะกล่าวถึงลักษณะของวัตถุแต่ละอย่างแก่บุคคลทั่ว ๆ ไป  เรามักจะเปรียบเทียบวัตถุนั้นกับสิ่งอื่นที่ทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดี แต่ในวงการช่างซึ่งต้องการคำจำกัดความที่แน่นอนของรูปชิ้นงาน  เรามักจะใช้การเปรียบเทียบกับรูปทรงทางเรขาคณิต  เช่นทรงกลม  ทรงเหลี่ยม  ทรงกรวย เป็นต้น  ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความง่ายต่อการเขียนและการอ่านแบบงาน  อีกทั้งยังช่วยให้ช่างสามารถหาวิธีการในการผลิตชิ้นงานนั้นได้ง่ายขึ้นด้วย

 

 

ภาพฉาย  หมายถึง  ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3 มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่า

นายทวีศักดิ์ ลิดภู รหัสพนักงาน202184593

การเขียนแบบนอกจากจะใช้ภาษาแบบที่สร้างขึ้นแล้ว ยังต้องใช้ภาษาหนังสือ (written language) สาหรับอธิบายเพื่อให้แบบสมบูรณ์ยิ่งขึ้นกล่าวคือ ภาษาหนังสืออาจอธิบาย ชนิดของวัสดุขนาด ระยะและจำนวน ตลอดจนประเภทของสิ่งของในแบบภาษาหนังสือดังกล่าวนี้มาในรูปของตัวเลขและตัวอักษรดังนั้นนอกจากตัวอักษรและตัวเลขมีความหมายต่อแบบ กล่าวคือ จะต้องเป็นตัวอักษรและตัวเลขที่สะอาด ชัดเจน อ่านได้ง่าย เข้าใจได้ง่าย ผู้เรียน จะต้องหาประสบการณ์และทาความเข้าใจเรื่องการเขียนตัวเลขและตัวอักษรอีกด้วย

ตัวอักษรและตัวเลขที่ใช้ในการเขียนแบบโดยทั่วไป คือ ถ้าแบบจะใช้ประโยชน์กว้างขวางถึง ประเทศอื่น ๆ ก็นิยมใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษ และตัวเลขอาราบิค แต่การใช้ภาษาไทยและตัวเลข ไทยก็ควรศึกษาไว้

ID.202185150 mr. นาตยา เรืองดี

ภาพ  Isometric ภาพไอโซเมตริกเป็นภาพที่นิยมเขียนมาก  เพราะเป็นภาพที่เขียนง่าย  ด้านความสูงอยู่ในเส้นแนวดิ่ง  ความกว้างและความยาวจะอยู่ในเส้นแนวเอียงทำมุม  30  องศากับแนวระดับ
ภาพ ISOMETRIC เป็นภาพที่มองเห็นสัดส่วนใกล้และไกลออกไป   มีขนาดเท่ากัน ลักษณะภาพเป็นภาพจริง สามารถวัดขนาดต่างๆของด้านความยาว ความกว้าง และความสูงได้ ภาพ ISOMETRICประกอบด้วย เส้นต่าง ๆ  ดังนี้ เส้นแกนนอน เส้นแกนตั้งฉาก เส้นแกนเอียงซ้ายและแกนเอียงขวายกขึ้น ทำมุม  30 องศาทั้งสองข้างกับเส้นแกนนอน

            การเขียนภาพ ISOMETRIC ประกอบด้วยแกนสามแกนทำมุมกัน  120 องศา แกนแรกเขียนในแนวดิ่ง และแกนที่เหลือสองแกนเขียนไปทางซ้ายและขวา โดยทำมุม  30 องศากับเส้นแนวนอน งานเขียนแบบภาพสามมิติ โดยทั่วไปแล้วนิยมให้แกนด้านซ้ายมือเป็นภาพด้านหน้า แกนด้านขวามือเป็นภาพด้านข้าง และให้พิจารณาส่วนที่จัดให้เป็นภาพด้านหน้านั้นจะต้องไม่มีเส้นประแสดง เป็นด้านที่ดูแล้วสวยงาม สะดวกในการอ่านแบบ
ขนิษฐา พรมส่วน
 รหัสพนักงาน 202184521

การวางตำแหน่งและทิศทางของแนวแกนในการเขียนภาพออบลิก  สามารถทำได้  4  ลักษณะคือ  เอียงขวา  เอียงซ้าย  เอียงขวากลับข้าง  และเอียงซ้ายกลับข้าง  ดังตัวอย่างในภาพที่  6.22
5.       ขั้นตอนการสร้างวงรีบนภาพออบลิก

ในหัวข้อนี้จะยกตัวอย่างการเขียนภาพวงรีที่ด้านบนและด้านข้างขวาของภาพออบลิก
สุดารัตน์ ตะวันแสง 202184467

                แบบงานเป็นสื่อที่เเสดงให้ช่างผู้ชำนาญงานได้รู้ถึงรูปร่างและขนาดของชิ้นงานที่จะทำนั้น  โดยจะกำหนดข้อมูลที่จำเป็นสำหรับการทำงานลงในแบบงานนั้นด้วย เช่น วัสดุจองชิ้นงาน  ลักษณะงานสำเร็จ  ซึ่งเป็นไปตามมาตรฐานงานเขียนแบบ  ด้วยเหตุนี้ช่างที่ดีจึงจำเป็นต้องสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี  โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถอ่านแบบหรือสร้างแบบงานได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการอ่านแบบได้ถูกต้องตามมาตรฐาน

                มีหลายวิธีในการที่จะอธิบายรูปร่างของวัตถุหรือชิ้นงานที่ต้องการจะถ่ายทอดจากบุคคลหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง  อาจอธิบายโดยคำพูดหรือถ้อยคำแทนการใช้ภาพถ่ายวัตถุนั้น  หรืออีกวิธีหนึ่งที่นิยมใช้กันคือ  การแสดงโดยการเขียนรูปภาพของวัตถุที่เรียกกันว่า  “ แบบงาน ( Drawing )”

 

                แบบงานมาตรฐานที่ใช้แสดงที่อยู่ 2  ลักษณะ  คือ

1.       แบบงานภาพ  3  มิติ

2.       แบบงานภาพ  2  มิติ

 

เมื่อเราจะกล่าวถึงลักษณะของวัตถุแต่ละอย่างแก่บุคคลทั่ว ๆ ไป  เรามักจะเปรียบเทียบวัตถุนั้นกับสิ่งอื่นที่ทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดี แต่ในวงการช่างซึ่งต้องการคำจำกัดความที่แน่นอนของรูปชิ้นงาน  เรามักจะใช้การเปรียบเทียบกับรูปทรงทางเรขาคณิต  เช่นทรงกลม  ทรงเหลี่ยม  ทรงกรวย เป็นต้น  ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความง่ายต่อการเขียนและการอ่านแบบงาน  อีกทั้งยังช่วยให้ช่างสามารถหาวิธีการในการผลิตชิ้นงานนั้นได้ง่ายขึ้นด้วย

 

 

ภาพฉาย  หมายถึง  ภาพที่มองจากชิ้นงานจริงฉายไปปรากฏรูปทรงบนระนาบรับภาพ  โดยทั่วไปในการเขียนแบบชิ้นส่วนใด ๆ  ถ้าจะให้มองเห็นได้ชัดเจนและดูเหมือนจริงนั้นสามารถเขียนได้ด้วยภาพ 3 มิติ  ซึ่งแสดงเพียงภาพเดียวก็สามารถมองได้ชัดเจนทั้งสามารถกำหนดรายละเอียดต่าง ๆ ได้และนำไปทำการผลิตได้ด้วย  แต่การเขียนภาพ 3 มิติ  นั้นกระทำได้ยากต้องใช้เวลาในการเขียนแบบงานต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยหลายอย่าง  จึงไม่เหมาะสมที่จะนำวิธีการนี้มาเขียนแบบเพื่อสั่งงานผลิต  เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น  ภาพ 3  มิติ  เหมาะสำหรับแสดงรูปร่างและการประกอบกันอยู่ของชิ้นงานในคราวที่จำเป็นมากกว่า

การที่จะเขียนงานให้ง่ายและรวดเร็วขึ้นสามารถเขียนได้โดยวิธีการมองภาพทีละด้านและนำเอาแต่ละด้านมาเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กัน  จะทำให้การเขียนลงบนกระดาษให้สัมพันธ์กันจะทำให้การเขียน ,การแสดงอัตราส่วน ,การแสดงขนาด ,การใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ ช่วยและสะดวกยิ่งขึ้น

ธรรมรัตน์ ขันทะวงค์ 202185124

ธรรมรัตน์ ขันทะวงค์ 202185124

 

1.1   โต๊ะเขียนแบบ

1.2   กระดาษเขียนแบบ

1.3   ไม้ที  

1.4   บรรทัดสามเหลี่ยม

1.5   บรรทัดมาตราส่วน

1.6   บรรทัดเขียนส่วนโค้ง

1.7   แผ่นแบบ

1.8   วงเวียน

1.9   วงเวียนวัดระยะ

1.10  ปากกาเขียนแบบ

1.11  เครื่องเหลาดินสอ

1.12   เครื่องมือทำความสะอาด

1.13   ยางลบ

  เครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเขียนแบบ

                การปฏิบัติการเขียนแบบ ที่จะได้แบบงานที่ถูกต้องและเป็นมาตรฐาน จะต้องอาศัย ทักษะของผู้ปฏบัติการเขียนแบบรวมทั้งเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเจียนแบบมีความสำคัญมากและได้คุณภาพงานที่เป็นมาตรฐานเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเขียนแบบมีดังนี้

โต๊ะเขียนแบบโดยทั่ว ๆ ไปจะมีขนาดมาตรฐานจาก 600 X 900 มม.ถึง 1,050 X 2100 มม. คุณลักษณะที่ดีของโต๊ะเขียนแบบ คือ

1.สามารถควบคุมการปรับเอียงของโต๊ะได้ 1 ด้าน

2.สามารถควบคุมการปรับความสูงได้ด้วยมือหรือเท้า

3.สามารถปรับตำแหน่งกระดานให้อยู่ในแนวตั้งได้

4.มีโคมไฟ

5.มีอุปกรณ์ประกอบในการเขียนแบบ

โต๊ะเขียนแบบที่เป็นรางเลื่อน           มีแขนเลื่อนตามขวางซึ่งเลื่อนไปทางซ้ายและขวาของโต๊ะเขียนแบบรูปร่างและการเคลื่อนที่ ตลอดจนการควบคุมการเคลื่อนที่จะแตกต่างกันไปตามบริษัทผู้ผลิต ดังรูป 1.1 ซึ่งแสดงถึงส่วนต่างๆ ของโต๊ะเขียนแบบที่เป็นรางเลื่อน ซึ่งมีข้อดีดังนี้

1.มั่นคงและแม่นยำ

2.ขณะใช้งานสามารถเอียงโต๊ะเป็นมุมชัน และชุดหัวไม่เลื่อนลง

3.ทั้งชุดหัวและแขนเลื่อนตามขวางล็อคได้ทุกตำแหน่ง ซึ่งเป็นคุณลักษณะที่สำคัญเมื่อต้องเขียนตัวอักษรหรือใช้อุปกรณ์อื่นๆ ในการเขียนแบบที่ต้องการตำแหน่งอันมั่นคง

นาย นันทชัย โคตรสงคราม
202185116

                การเขียนแบบจริงๆ นั้น ผู้ที่มีความชำนาญจะใช้ขั้นตอนที่ 4 ดังนั้นผู้ที่เขียนแบบจึงจำเป็นต้องเข้าใจในหลักการและความเป็นมาของการฉายภาพเหล่านี้เป็นอย่างดีจึงจะสามารถเขียนแบบตามขั้นตอนที่ 4 ได้ถูกต้องและรวดเร็ว

นาย นันทชัย โคตรสงคราม
202185116

        ภาพสามมิติหมายถึง การเขียนภาพโดยการนำพื้นผิวแต่ละด้านของชิ้นงานมาเขียนประกอบกันเป็นรูปเดียว ทำให้สามารถมองเห็นลักษณะรูปร่าง พื้นผิว ได้ทั้งความกว้าง ความยาว และความหนาของชิ้นงาน ทำให้ภาพสามมิติมีลักษณะคล้ายกับการมองชิ้นงานจริง ภาพสามมิติที่เขียนในงานเขียนแบบมีหลายประเภท แต่ละประเภทก็มีความแตกต่างกันในการวางมุมการเขียน และขนาดของชิ้นงานจริง กับขนาดชิ้นงานในการเขียนแบบซึ่งผู้เขียนแบบต้องศึกษาลักษณะของภาพสามมิติแต่ละประเภทต่างๆ ให้เข้าใจ เพื่อสามารถปฏิบัติการเขียนแบบได้อย่างถูกต้อง

รูปออบลิคเป็นแบบภาพสามมิติอีกชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับรูปไอโซเมตริก ส่วนที่แตกต่างกันคือ  ภาพออบลิคจะแสดงด้านหน้าตรงๆ ส่วนด้านข้างจะทำมุม 45 องศา เพียงด้านเดียว คือด้านขวามือ  เนื่องจากภาพออบลิคแสดงด้านหน้าได้ชัดเจนดี  จึงนิยมเขียนภาพที่มีรายละเอียดด้านหน้ามาก ๆ

1. ให้เขียนภาพด้านหน้าก่อน
2. ขีดเส้นด้านข้าง 45 องศา
3. ขีดเส้นตั้งฉากและเส้นระนาบให้ครบ

นาย นันทชัย โคตรสงคราม
202185116

              ภาพISOMETRIC เป็นภาพที่มองเห็นสัดส่วนใกล้และไกลออกไป   มีขนาดเท่ากัน ลักษณะภาพเป็นภาพจริง สามารถวัดขนาดต่างๆของด้านความยาว ความกว้าง และความสูงได้ ภาพ ISOMETRIC ประกอบด้วย เส้นต่าง ๆ  ดังนี้ เส้นแกนนอน เส้นแกนตั้งฉาก เส้นแกนเอียงซ้ายและแกนเอียงขวายกขึ้น ทำมุม  30 องศาทั้งสองข้างกับเส้นแกนนอน

            การเขียนภาพ ISOMETRIC ประกอบด้วยแกนสามแกนทำมุมกัน  120 องศา แกนแรกเขียนในแนวดิ่ง และแกนที่เหลือสองแกนเขียนไปทางซ้ายและขวา โดยทำมุม  30 องศากับเส้นแนวนอน งานเขียนแบบภาพสามมิติ โดยทั่วไปแล้วนิยมให้แกนด้านซ้ายมือเป็นภาพด้านหน้า แกนด้านขวามือเป็นภาพด้านข้าง และให้พิจารณาส่วนที่จัดให้เป็นภาพด้านหน้านั้นจะต้องไม่มีเส้นประแสดง เป็นด้านที่ดูแล้วสวยงาม สะดวกในการอ่านแบบ

การเขียนภาพ ISOMETRIC แบ่งขั้นตอนการเขียนได้ 5 ขั้นตอน ดังนี้
 
          1.  ภาพ ISOMETRIC คือภาพที่เขียนขึ้นจากส่วนประกอบทั้งสามของวัตถุ คือ ส่วนกว้าง ส่วนยาว และส่วนสูงตามรูปลักษณะที่ปรากฏ ในภาพที่ (1) คือมีเส้นแกนตั้งฉาก เส้นแกนเอียง จะทำมุมยกขึ้นเป็น ๓๐ องศาทั้งสองด้าน 

          2. ถ้าเราต้องการจะเขียนกล่องรูปสี่เหลี่ยม ให้วัดความยาว ความกว้างของภาพกล่องสี่เหลี่ยม การเขียนควรเขียนเส้นเบาๆทุกเส้น

         3. ให้ลากเส้นจากจุดที่วางวัดไว้ให้ตั้งฉากทั้งสามเส้น ขั้นต่อมาก็วัดขนาดส่วนสูง ของกล่อง หมายความว่า เส้นที่เป็นความสูงของกล่อง

         4. ให้ลากเส้นจากจุดที่เป็นส่วนสูงของกล่องทั้งสองด้าน ให้ขนานกันกับเส้นแกนเอียงซ้ายและเส้นแกนเอียงขวา คือจะต้องมีมุมเป็น ๓๐ องศา เช่นเดียวกัน

          5. ลากเส้นทั้งสองด้านตัดกัน โดยใช้ฉากสามเหลี่ยมที่มีมุม 30 องศา ด้วยเส้นเบาๆก่อน แล้วจึงลงเส้นหนักทีหลัง ส่วนเส้นที่ประนั้นก็ควรเขียนเช่นกัน แต่เส้นที่เราไม่สามารถมองเห็นนั้นก็ควรใช้เส้นประ การประเส้นควรประให้เส้นมีความห่างเท่ากัน เส้นเสมอกันโดยตลอด และควรต้องเป็นเส้นที่เบาบาง และเส้นคมที่สุด

นาย นันทชัย โคตรสงคราม
202185116

                จะต้องมีพื้นผิวเรียบที่ขอบด้านซ้ายมือจะต้องเรียบและตรง  เนื่องจากหัวของไม้ที (T-Square) จะต้องแนบและเลื่อนขึ้นลงที่ขอบด้านซ้ายมือนั้น กระดานเขียนแบบส่วนใหญ่นิยมนำมาใช้ในการเขียนแบบสนามหรือเขียนแบบนอกสถานที่  บางครั้งก็นำมาใช้เขียนแบบในโรงเรียนบ้างเหมือนกันกรณีที่โรงเรียนนั้นไม่มีโต๊ะเขียนแบบมาตรฐาน เพราะถ้าหากว่านักศึกษาเขียนไม่เสร็จ  สามารถนำไปเขียนต่อที่บ้านได้โดยไม่ต้องแกะแบบออกจากกระดาน
1.3               ไม้ที (T SQUARE)

ไม้ทีเป็นเครื่องมือที่สำคัญในงานเขียนแบบ ไม้ทีมีส่วนประกอบ 2 ส่วน คือหัว (HEAD) ทำจากไม้เนื้อแข็ง และใบ (BLADE)ทำจากไม้ทีขอบทำจากพลาสติกใส ทั้งสองส่วนจะยึดตั้งฉากกัน ไม้ทีใช้สำหรับเขียนเส้นในแนวนอน และใช้ประกอบกับฉากสามเหลี่ยม สำหรับเขียนเส้นในแนวดิ่ง และเส้นเอียงเป็นมุมต่าง ๆ
1.4               บรรทัดสามเหลี่ยม (TRIANGLES)

บรรทัดสามเหลี่ยมปกติทำจากพลาสติกใส  สามารถมองเป็นเส้นที่เขียนได้ชัดเจน บรรทัดสามเหลี่ยมจะใช้คู่กับไม้ทีสำหรับเขียนเส้นดิ่ง  เส้นเอียงเป็นมุมต่าง ๆ บรรทัดสามเหลี่ยมปกติจะมี 2 อัน คือ 90° -45° -45°และ 90°-30°-60°
1.5               บรรทัดมาตราส่วน (SCALE)

                เป็นบรรทัดที่มีมาตราส่วนต่าง ๆ หลายขนาด เช่น 1:1, 1:2, 1:5, 1.25 เพื่อสะดวกในการเขียนแบบลักษณะต่างๆ ที่ต้องใช้มาตราส่วนในการเขียนแบบเพื่อย่อหรือขยายทำให้สะดากและรวดเร็วซึ่งจะใช้มากในงานเขียนแบบทางสถาปัตยกรรม
 

1.6               บรรทัดเขียนส่วนโค้ง (IRREQULAR CURVES)

                บรรทัดเขียนส่วนโค้ง เป็นการเขียนที่จะใช้ในการเขียนส่วนโค้ง หรือเส้นโค้งในแบบงานที่ไม่สามารถใช้วงเวียนเขียนการใช้บรรทัดส่วนโค้งเป็นการเขียนที่จะต้องให้เส้นต่อเนื่องกันโดยการให้ส่วนโค้งของบรรทัดสัมผัส 3 จุด แล้วจึงลากเส้นผ่านจุดซึ่งผู้ปฏิบัติงานจะต้องมีความชำนาญ และมีประสบการณ์ในการใช้บรรทัดเขียนส่วนโค้งจึงสามารถเขียนส่วนโค้งได้สมบูรณ์
 

                มีให้เลือกหลายขนาดและหลายแบบ เช่น วงกลม วงรี สามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม ห้าเหลี่ยม  และหกเหลี่ยม เป็นต้น 
1.8       วงเวียน (COMPASS)

                วงเวียนเป็นเครื่องมือสำหรับใช้เขียนส่วนโค้ง หรือวงกลม ก่อนจะใช้วงเวียนควรจะปรับระยะไส้ดินสอให้เสมอกับหลักศูนย์กลาง และควรลับดินสอให้เอียงเพื่อสะดวกในการวัดระยะรัศมี และจะทำให้เขียนส่วนโค้งสะดวก วงเวียนที่ใช้งานในการเขียนแบบมีหลายลักษณะควรเลือกใช้วงเวียนให้เหมาะสมกับขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของวงกลมที่จะเขียน เช่น

1.8.1      วงเวียนวงกลมเล็ก (BOW COMPASS)        เป็นวงเวียนสำหรับใช้เขียนวงกลมที่มีรัศมีไม่เกิน 15 มิลลิเมตร วงเวียนชนิดนี้ใช้แรงสปริง และสกรูเป็นตัวปรับขนาดความกว้างของรัศมี



ปัชชัยญาณ์ ทานัง 
รหัส 202185119

 

ในวงการอุตสาหกรรมนิยมใช้แบบภาพฉายเป็นแบบสั่งงานและการปฏิบัติงานของช่างฝีมือ เพื่อนำไปสร้างเป็นผลิตภัณฑ์ แบบของชิ้นงานนั้นต้องมีรายละเอียดอย่างครบถ้วน ดังนั้น จึงควรมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องศึกษา และทำความเข้าใจกับภาพฉาย ตลอดจนการอ่านแบบและเขียนแบบภาพฉายได้อย่างถูกต้อง

หลักการอ่านและการฉายภาพ

ภาพฉายเป็นที่แสดงรูปลักษณะของงานแต่ละด้านเพื่อให้เห็นขนาดที่แท้จริง ปกติการเขียนภาพฉายนิยม 2-3 ด้าน คือ ภาพด้านหน้า (Front View : FV) ภาพด้านข้าง (Side View : SV) และภาพด่านบน (Top View : TV)

การมองภาพฉายนั้นมีการมองด้วยกัน 2 แบบ คือ

•  การมองภาพฉายด้านที่ 1 (First - Angle Projection)

•  การมองภาพฉายมุมที่ 3 (Third - Angle Projection)

ในที่นี้ผู้จัดทำ จะขอกล่าวเฉพาะการฉายภาพมุมที่ 1 เท่านั้น เพราะเป็นการฉายภาพที่นิยมใช้

กันมากในแถบทวีปยุโรปและแถบทวีปเอเชีย ปัจจุบัน คือ ระบบ ISO ภาพที่ได้จากการฉายภาพจะอยู่มุมที่ 1 ภาพด้านบนจะปรากฏในระนาบนอน ภาพด้านหน้าจะปรากฏในระนาบดิ่ง และภาพด้านข้างซ้ายปรากฏในระนาบข้าง

ปัชชัยญาณ์ ทานัง
รหัส 202185119

     รูปออบลิคเป็นแบบภาพสามมิติอีกชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับรูปไอโซเมตริก ส่วนที่แตกต่างกันคือ  ภาพออบลิคจะแสดงด้านหน้าตรงๆ ส่วนด้านข้างจะทำมุม 45 องศา เพียงด้านเดียว คือด้านขวามือ  เนื่องจากภาพออบลิคแสดงด้านหน้าได้ชัดเจนดี  จึงนิยมเขียนภาพที่มีรายละเอียดด้านหน้ามาก ๆ

1. ให้เขียนภาพด้านหน้าก่อน
2. ขีดเส้นด้านข้าง 45 องศา
3. ขีดเส้นตั้งฉากและเส้นระนาบให้ครบ

ปัชชัยญาณ์ ทานัง
รหัส 202185119

 

1   โต๊ะเขียนแบบ

2   กระดาษเขียนแบบ

3   ไม้ที 

4   บรรทัดสามเหลี่ยม 
5   บรรทัดมาตราส่วน

6   บรรทัดเขียนส่วนโค้ง

7   แผ่นแบบ

8   วงเวียน

9   วงเวียนวัดระยะ

10  ปากกาเขียนแบบ

11  เครื่องเหลาดินสอ

1.12   เครื่องมือทำความสะอาด

1.13   ยางลบ

ศักดิ์ชัย สัมมุตถี
รหัสพนักงาน 202185147