1. รับแสง → หักเหผ่าน กระจกตาและเลนส์ตา → โฟกัสบน จอตา

2. เซลล์รับแสง (Rods & Cones) แปลงแสงเป็นสัญญาณประสาท

3. สัญญาณส่งผ่าน เส้นประสาทตา ไป สมอง เพื่อประมวลผลเป็นภาพ

สรุปการทำงานของตา

แสงผ่าน กระจกตา → เลนส์ตา → วุ้นตา → ตกบนจอตา (เรตินา) → กระตุ้นเซลล์รับแสง → สัญญาณส่งผ่าน เส้นประสาทตา (Optic nerve) → สู่สมองส่วนการมองเห็น (Visual cortex)

น.ส. พัชรินทร์ แสนสุภา ม.6/2 (30)

น.ส รมิตา มารศรี ม.6/2 (31)

เป็นการเสื่อมของเยื่อบุตาขาว มักมีลักษณะเป็นก้อนนูนสีขาวเหลืองที่ตาขาว.

ต้อเนื้อ (Pterygium):

เป็นการลุกลามของเนื้อเยื่อตาขาวเข้าสู่กระจกตา อาจทำให้ระคายเคืองหรือสายตาเอียงได้.

ต้อกระจก (Cataract):

เลนส์ตาขุ่น ทำให้การมองเห็นพร่ามัว.

ต้อหิน (Glaucoma):

เกิดจากการเสื่อมของขั้วประสาทตา ทำให้การมองเห็นแคบลง.

   - เซลล์รับแสง (Photoreceptors)

     - เซลล์รูปแท่ง (Rods): รับรู้แสงสว่าง-มืด

     - เซลล์รูปกรวย (Cones): รับรู้สี (สีแดง, เขียว, น้ำเงิน)

   - จุดภาพชัด (Macula): ส่วนกลางของจอตาที่มีเซลล์รูปกรวยหนาแน่น

   - โฟเวีย (Fovea): จุดที่มองเห็นชัดที่สุด

   - ขั้วประสาทตา (Optic disc): จุดที่เส้นประสาทตาออก ไม่มีเซลล์รับแสง

  - ตาขาว (Sclera): ส่วนสีขาวที่แข็งแรง ทำหน้าที่ปกป้องลูกตา

   - กระจกตา (Cornea): ส่วนใสโค้งนูนด้านหน้า ไม่มีเส้นเลือด ทำหน้าที่หักเหแสง

   - ม่านตา (Iris): ส่วนที่มีสี (เช่น สีน้ำตาล, สีฟ้า) ควบคุมขนาดรูม่านตา (Pupil) เพื่อปรับปริมาณแสง

   - ซีเลียรีบอดี (Ciliary body): ผลิตน้ำหล่อเลี้ยงตา (Aqueous humor) และควบคุมเลนส์ตา

   - โคโรอยด์ (Choroid): ชั้นที่มีเส้นเลือดมาก ทำหน้าที่เลี้ยงจอตา