Σε κώμα η λίμνη Αράλη

Η  λίμνη Αράλη, αυτή η θάλασσα που βρίσκεται στα νότια της Ρωσίας, περικυκλωμένη από ερήμους, αποτελούσε κάποτε καταφύγιο πλούσιας χλωρίδας και πανίδας και είχε έκταση όσο δύο φορές το Βέλγιο. Σήμερα έχει μειωθεί κατά το ήμισυ, ενώ το λιμάνι της βρίσκεται σε απόσταση 80 χιλιομέτρων από τη θάλασσα. Τι συνέβη; Η πρώην σοβιετική κυβέρνηση αποφάσισε πριν από πενήντα χρόνια να αντικαταστήσει τις παραδοσιακές καλλιέργειες με την καλλιέργεια του βαμβακιού, που απαιτεί πολύ νερό. Τα ποτάμια που τροφοδοτούσαν την Αράλη έγιναν αντικείμενα εκμετάλλευσης σε τέτοιο βαθμό, που το ένα από αυτά στέρεψε εντελώς. Τα νερά της Αράλης έχουν πλέον τέσσερις φορές περισσότερο αλάτι από ό,τι στο παρελθόν και κανένα είδος θαλάσσιας ζωής δεν μπορεί να επιβιώσει. Με ξηρότερο κλίμα, το έδαφος και το νερό γέμισαν φυτοφάρμακα και η ζωή έγινε δύσκολη για τους κατοίκους της περιοχής.

Βερονίκ Κορζιμπέ, Η Πράσινη Εγκυκλοπαίδεια, μτφρ. Σέτη Λεπίδα, εικονογράφηση: Κριστόφ Μπες, εκδ. Παπαδόπουλος, Αθήνα, 2008

(διασκευή)

Αράλη: από λίμνη έγινε πια έρημος

Ο αέρας χτυπά με βία τέσσερα παλιά σοβιετικά πλοία  δεμένα στη λίμνη Αράλη, εκεί όπου κάποτε στο παρελθόν άκμαζε ένα ψαροχώρι γεμάτο ζωή. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει και στο λιμάνι Αράλσκ δεν υπάρχει ούτε μία σταγόνα νερό για δείγμα. Αυτό είναι το μελαγχολικό αποτέλεσμα δεκαετιών σοβιετικών πειραματισμών με τη φύση, πειραματισμών που μετέτρεψαν τη λίμνη Αράλη σε μία απόκοσμη έρημο καλυμμένη με αλάτι. Στο ένα σκαρί κάποιος νεαρός έχει γράψει τη λέξη «Αποκάλυψη». Γύρω γύρω αγελάδες αναζητούν το ελάχιστο χορτάρι που φύεται στον πάλαι ποτέ πυθμένα, εκεί όπου παλιότερα τα πλοία ξεφόρτωναν   εμπορεύματα   και   επιβάτες.

«Όλα αυτά που βλέπετε εδώ ήταν καλυμμένα από το νερό», εξηγεί ο Αμανζόλ Ζολμαγκανμπέτ, κάτοικος της περιοχής, που πλησιάζει πια τα εβδομήντα, δείχνοντας με το χέρι την έρημο που ζώνει το Αράλσκ. «Όλοι κλάψαμε όταν εξαφανίστηκε η θάλασσα. Και εγώ έκλαψα, γιατί αυτός είναι ο τόπος που μεγάλωσα».

www.kathimerini.gr, 25/6/2008