Ik vind dat ze een heel moedige vrouw was. Ze wist dat de Duitsers achter haar aan zaten, maar ze ging niet vluchten en ze aanvaardde de straf die ze kreeg.

Ze was zeer gelovig en ook in moeilijke tijden vertrouwde ze op haar geloof. Ze hield zich ook aan alle regels, een voorbeeld: Edith wou niet liegen voor madame François want liegen is een zonde tegen God.

Ediths geloof speelde een grote rol in haar leven, waardoor religieuze elementen regelmatig in het boek voorkwamen. Tegen het einde hoopte ik dat ze de oorlog zou overleven, maar uiteindelijk overleed ze. Haar overlijden was natuurlijk een verdrietig moment.

Het boek eindigt met een gesloten einde. Na het lezen van het boek zijn er geen vragen en geen andere eindes mogelijk.

Godsdienst en dus de kerk was belangrijk voor Edith. Ze heeft ervoor gezorgd dat er een zondagsschool kwam aan de kerk.

(Een beker koud water, p. 219)

Ik vond dit een mooi fragment dat illustreert hoe de soldaten zich konden voelen tijdens de oorlog. Veel mensen bevonden zich toen in moeilijke situaties. Soldaten in de loopgraven hadden vaak honger, dorst en voelden zich eenzaam. Ze waren soms afhankelijk van anderen voor hulp.

De laatste zin gaat over geloof en troost. Tijdens de oorlog zochten veel mensen steun bij hun geloof, omdat ze zich alleen en hopeloos voelden. Hoe moeilijk je situatie ook is, je bent nooit helemaal alleen.