• Nekazaritza tresnak hobetzea. Golde belarriduna eta arnes berriak sortu ziren.

• Laborantza-metodo berria. Hiru urteko txandaketa erabili zuten, horri esker, lur-eremu txikiagoa uzten zen lugorrian.

• Haize- eta ur-erroten orokortzea. Antzinatik ezagutzen ziren errotak eta ehizatzeko lanak erraztu ziren.

Jende askok eskatu zuen lehen abandonatutako lurrak berriz landu ahal izatea eta landutako lurren azalera asko handitu zen.

Landa-eremuetako biztanlelria-hazkundeak nekazariak hirietara emigratzera bultzatu zuten.

• Garraioak: lepokoak eta ferrak gehiago erabiltzen hasi ziren.

• Merkataritza: merkataritza teknika batzuk hobetu ziren (kanbio-letrak).

Merkataritza distantzia desberdinetan garatu zen. Gertukoa, landa eremua zen. Distantzia ertainekoa, herrien eta hirien artean egiten ziren azkokak eta trukeak ziren. Eta urrunekoak, berrikuntza garrantzitsuena zen, Ekialde Urrunera joaten ziren.

• Mediterraneoko ibilbideak Europa Bizantziar Inperioarekin eta Ekialde Hurbilearekin lotzen zituen. Europarrek luxuzko produktuak inportatzen zituzten.

• Atlantikoko eta Baltikoko ibilbideak Lisboatik eta Kantauriko portu gazteluetatik Hansako hiritetaraino hartzen zuen. Gatza, artilea, ardoa, larruak anbarra zura eta garia garraiatzen zuten.

• Lehorreko ibilbide nagusiek Mediterraneoko portuak iparraldeko portuekin lortzen zituzten.

Bidaiak arriskutsuak ziren eta ez zenez komeni dirua gainean eramatea, kanbio-letrak sortu ziren.

Sarritan, partikularrek edo sozietateek merkataritza-maileguak ematen zituzten, merkatarien espedizioak finantzatzeko.

Hiriak harresiz inguratuta egoten zen. Harresien barruan, elizak/katedralak, jauregiak, azokak, ospitala, lonja, unibertsitatea, plaza, errebalak... zeuden.

Kaleak orokorrean bihurriak eta estuak ziren, zikinak eta estoldegi gabe.

Binztanleria auzoetan biltzen zen, erlijioaren arabera (jadutegia, mairu-auzoa...) edo lanbideen arabera.

Burgesiaz gain, Erdi Aroko hirietan, nobleak, klerikoak eta gerri xeheko jende asko bizi zen (mirabeak eta eskaleak).

Artisauak lanbideen gremiotan antolatzen ziren. Lantegi txikiak izaten ziren maisu artisau baten jabetzakoak. Maisuek, ofizialen eta ikastunen laguntza izaten zuten, soldata baten truke.

Gremio guztiek oso prestakuntza-sistema zurruna zuten. Artisaua izateko ikastuna izan behar zen gero ofiziala eta azkenen proba bat izan ondoren maisu lana. Gremioek kofradiak ere sortzen zituzten.

Monarkek burgesiaren babesa behar zuten beren autoritatea nobleziari inposatzeko, erresumaren lurralde-batasuna bermatzeko eta monarkia nazionalak eratzeko.

Burgesek babesa behar zuten jaun feudalen kontra. Hirietako gobernuak kontrolatu nahi zituzten eta monarken erabaki politikoetan eragin ere.

Horren truke, burkesek ordaindutako zergek aukera eman zieten monakei soldadu mertzenarioak eta erresuma hobeto administratzeko funtzionarioak kontratatzeko.

Hiru estamentuek monarkarekin egiten zituzten bilerei gorte edo parlamentu esaten zitzaien. Monarkek, eskaerak eta kexak entzutearen truke, diru-laguntza lortu nahi zituen.

Burgesek, monarkek beraien eskaeren aldeko botoa eman ondoren ematen zien diru-laguntza.

Gaixotasun hori arkakusoen ziztaden bidez transmititzen zen eta oso hilkorra zen. Sintomak nagusiak hauek ziren: sukarra, arnasketa- eta zirkulazio-arazoak, eta azalak kolore beltza hartzea. Horregatik esaten zitzaion Izurrite beltza.

• XlV. mendean, gerra ugari gertatu ziren. Horren ondorioz hildako asko eta ekonomia-galera handiak izan ziren.

• Lurren zati handi baten produktibitatea txikitu egin zen.

• Izotz Aro Txikia hasi zen. Izotzaldi, txingor eta euri asko izan ziren, eta, horren ondorioz, uztak galdu ziren eta gosetea gertatu zen.