Hollanda güvenli bir ülke ama yine de suçla karşılaşabilirsin.

Wat kan ons helpen als we te maken krijgen met moeilijke omstandigheden?

Zorluklarla başa çıkmamıza ne yardım eder?

Ik ben aan een kopje koffie toe  .
 Bir fincan kahveye ihityacım var.

Iemand houdt me voor de gek. (Birileri, benle dalga geçiyor)

Hou je me voor de gek ? (benimle dalga mı geçiyorsun?)

(Sözümü kesmiyor, beni yargılamıyor, sadece dinliyor.)

Mag ik in de rede vallen, Edelachtbare?

Birşey ekleyebilir miyim, sayın yargıç?

         In Tilburg 

    Een mooi school 

Met mooi paars kleuren 

           Overal 

 

Een ongeluk

Heel veel auto’s 

ik ben te laat

     File

Balletje slaan

Tafel  en  net

Ik ga je verslaan

   Tafeltennissen

Lieve leerlingen

De beste collega's

Deel van het leven

    Cambium

Helaas pindakaas

Respect voor elkaar

Ik hou van oranje

   Nederland

Drie dierbaren

Samen blij zijn

Gezellig in een huis

    Familie

Het ging heel goed vandaag met H4C. Ik heb eerst hoofdstuk 7 paragraaf 5 uitgelegd. Daarna gaf tien minuten aan de leerlingen om eigen opdrachten te maken. Omdat meesten van hen opdracht 3 te moeilijk vonden, maakte ik die op het bord. Ik gaf hen de diagnostische toets als huiswerk.

Ik denk dat ik me genoeg op de les heb voorbereid, maar soms voelde ik me tekortschieten. Want de opvatting over klasmanagement van het Nederlandse systeem is heel anders dan van het Turkse. Volgende keer zal ik naar verschillende boeken en websites kijken om te leren over Nederlandse opvattingen.

Terwijl ik les uitlegde, bleven Jan en Pim kletsen. Hoewel ik ze meerdere keer waarschuwde, kon het hen niet schelen, bovendien lachten ze te hard. De meeste studenten waren afgeleid  door hun gedrag. Toen was ik heel boos en stuurde ik hen naar de gang. Na de les praatte ik met hen over hun storende gedrag. Vervolgens boden ze hun excuses aan. Ik denk dat het probleem niet is opgelost.  Daarom zou ik graag willen praten over Jan en Pim. Als je volgende week dinsdag tijd hebt , zullen we dan afspraken? Je mag het tijdstip bepalen, want ik ben de hele dag beschikbaar.  

 Met vriendelijke groeten,

 Fatih Olgun

Ik heb Nederland voor het eerst vanuit een vliegtuig gezien. Toen ik vanaf de rechterkant van het vliegtuig keek, zag ik tamelijk een vlak land, een groen plantendek en water, zag ik hetzelfde vanaf de linkerkant. 

Het was een warme herfstochtend en we wachtten bij de paspoortcontrole in Athene vliegveld met mijn vrouw en drie kinderen. Wij waren zeer gespannen want wij hadden nep paspoorten. Omdat onze echte paspoorten zijn geannuleerd door het dictatoriaal regime van Turkije, moesten we nep paspoorten kopen in Griekland. Toen de paspoortcontrole ambtenaar ons toestemming gaf om aan boord van het vliegtuig te gaan, waren we gelukkigste mensen ter wereld. 

Het was een frisse herfstochtend en we wachtten bij de paspoortcontrole in Maastricht vliegveld met mijn vrouw en drie kinderen. Wij waren heel blij, want wij waren vrij, ondanks dat we niets anders onze rugtassen hadden, ondanks dat wij te ver van ons vaderland waren, ondanks dat wij nooit meer onze ouders en vrienden zullen kunnen zien.  

Ondanks dat er te weinig zonnige dagen zijn, ondanks dat het dikwijls regent en het Nederlands een moeilijke taal is, Nederland voor ons vrijheid en geluk betekende. 

De mensen die rond de Middellandse Zee wonen, zijn eigenlijk kinderen van de zon. De zon maakt ons blij. Wanneer we wakker worden en de gordijnen opendoen, moeten we de felle zon zien om een fijne dag te beginnen. Het is hier moeilijk te ervaren omdat de zon achter de wolken verscholen zit en niet zo fel is als de mediterrane zon. In het begin hadden we moeite met de bewolkte dagen. In de loop van de tijd zijn we gewend eraan.

Mediterrane mensen zijn een beetje heet of vurig. Ik bedoel, we worden snel boos en vergeven snel en wij zijn oprecht en vrolijk. Maar door het koele weer of de natuur weet ik niet zeker, zijn Nederlanders wat afstandelijk. Aanvankelijk stoorde me dit. Toen ik mijn werk begon, voelde ik me heel eenzaam. Ik nodigde bijvoorbeeld mijn rector aan uit voor het avondeten tijdens de Ramadan -het is onze traditie om iemand uit te nodigen die jouw vriend is- Helaas kon hij de uitnodiging niet aannemen omdat het in de Nederlandse cultuur niet (of minder) gebruikelijk is een avondmaaltijd bij mensen van het werk thuis te nuttigen. Hij zei dat dit in het ‘privédomein’ zit, wat dat hij wil scheiden van het ‘werkdomein’.

Later, toen ik een borrel bijwoonde, was ik verrast hoe vriendelijk en oprecht mijn collega's waren. Ik leerde toen dat het onderscheid tussen ‘privédomein’ en ‘werkdomein’ realiteit is. En eerlijk gezegd omdat ik daar eerste en laatste keer haring at, leerde ik ook dat haring eten nooit gewoon zal zijn voor iemand die hier niet geboren is.