Hasan’nın doğum günü yaklaşmış 12 yaşında olacak , 10 yaşında olalı Yunus onu ilgilenmiş , 65 yaşında bakılçı olarak çalışıyor ve her zaman turunla işyerine gitmiş . Hasan , dedesini çok seviyormuş jalbisinde büyük bir alan almış . 

 Çıkmadan önce hazırlanmışlar kalın kıyafetler giymiş ve yağmur montunu almış , çünkü haber bültende yağmur yağabilir duymuş . Güle gelip balık tutmayı başlamış, saatlerce beklemiş ama hiç bir balık tutmamış , gökyüzüne bakarken midende kötü şey geldiği hissetmiş . Turuna kalkmasını söylemeden bir anda hava değişmiş bulutlar birbirinizle buluştular sanki müsibeti hazırlanacaklar , bağırlarını başka ülkeden duyabiliriz , yuvarlak yuvarlak fırtın olmuş ve bir anda yere düşüp vürmüş sanki kıyamet günü gelmiş , fırtına yakalanmış onlara bir sağa çarpmış bir sola çarpmış nasıl bitmiş biz de şaşırdık ... 

 Eve gelir gelmez allah’a şükür edilmiş , turuna kavuşmuş ve ona söylemiş “Allah bizi seviyor ve allah’ın sevdiklerini her zaman sınav yapıyor ve bizim sınavımızda geçirdik ve onu olduğundan allah’a sabahtan akşama kadar şükür etmeliyiz “ . İki yul sonra Yunus gözlerini kapatmış ama sözünü Hasan kafanda takmış . Sözler uçar ama yazmalar kalar diyorlar ama bu sefer dedesi’nin sözü atasözlerden daha güçlüdür , bu sefer kalar .