Αυγο

Πατρίδα

Σύμπαν

όστρακο

Καταφύγιο

Κέλυφος

Το πλάσμα αποσυρεται-φυγη

Σφραγιδα ενσίικτου

Πενεμενη τελειοτητα

Δε θα μπορουσε να υπαρχει κατι καλυτερο

Παραλλαγες

Επιστημονικη κριτικη

Χαρα ασεβειας

Επωαση

Αθωας μαγειας

Φτερωτης ζωης

Αθέατο

Συλλογη

Ζωντανη φωλια

Ανθρωπος το πλασμα που εχει χασει την εμπιστοσύνη των πουλιων

Νεα συγκίνηση

Κατοικία

Ονειρευομαστε σε 2 επιπεδα

Στεγη

Ληθη

Αργαλειος των ονειρων

Το σπιτι που κατασκευασετε απο σωμα για σωμα

Ετεροκλιτη

Εφημερη

Ζουμε σε ενα ειδος απλοικοτητας

Κοσμικη εμπιστοσυνη

είναι διαφορετικός και πιο όμορφος από όλα τα αλλά παπάκια έτσι κατάφερε να βρει τη φωλιά του , το σμήνος του την ασφάλεια του δίπλα σε μια οικογένεια που τον υπολόγιζε και έναν εαυτό που τον αγαπούσε

Με αυτό το τραγούδι, ο Παυλίδης δείχνει πως η μουσική του δεν είναι απλά καλλιτεχνική δημιουργία αλλά ένας εσωτερικός τόπος, ένας προσωπικός κόσμος όπου βρίσκει παρηγοριά, έκφραση και τελικά μια «φωλιά» μέσα στον ίδιο του τον ήχο.

Για έναν καλλιτέχνη που έζησε έντονα, με βίαιες εξάρσεις και διαρκή συγκρούσεις, η μορφή του Νάρκισσου γίνεται σύμβολο της δικής του πάλης με την ταυτότητα, τη φήμη και την αυτοκαταστροφή. Μέσα από την τέχνη του, όπως και ο Νάρκισσος στο είδωλό του, ο Καραβάτζιο βρίσκει τη δική του «φωλιά»—έναν χώρο όπου μπορούσε να δει τον εαυτό του, να τον εκφράσει και, τελικά, να τον αντιμετωπίσει.

παρασκήνια.

Η κεντρική ιδέα του έργου μας με θεματική «Η πόλη ως παλίμψηστο» ξεκίνησε ως μια έρευνα στον ευρύτερο κόσμο της Φλώρινας. Έχοντας ως έναυσμα την έννοια αυτή, (του παλίμψηστου) εμβαθύναμε κυρίως στην παρέμβαση , στην υποκειμενική κλίμακα και γενικότερα προσπαθήσαμε να απαντήσουμε σε ερωτήματα όπως «Ποιος είναι ο τόπος μας;» και «Πώς αυτός διαφοροποιείται μέσα από τις αισθήσεις ή το σώμα μας;»

Αρχίζοντας με το κομμάτι της παρέμβασης στο Νέο πάρκο , στον σταθμό (ΟΣΕ) και στο βουνό επιχειρήσαμε μέσω του σώματος και των πράξεων μας να δημιουργήσουμε «νέους τόπους» εμπειρικά και να τους καταγράψουμε στην κάμερα. Δράσεις όπως ασυνήθιστη χρήση αντικειμένων και μεταφορά αστικότητας στην φύση, υπάρχουν σε αυτό το έργο. Η πρώτη είχε μορφή και χαρακτηριστικά των λεγόμενων «happening» ενώ η δεύτερη αφορούσε ιδίως μια κριτική βασισμένη στην παρανοϊκή αστική αντίληψη. Ύστερα, πέρα από τον οπτικά παράδοξο κόσμο της πόλης, φέραμε και τον ακουστικό στην καταγραφή αυτή. Χρησιμοποιήσαμε προπάντων ήχους από την πόλη ως αστικό ακουστικό τοπίο αλλά και την γύρω φύση που περιέχεται μέσα της. Επίσης όσο αναφορά το ακουστικό πεδίο γράφτηκε ένα ποίημα εμπνευσμένο από το ίδιο το έργο, το οποίο όχι μόνο περιγράφει σουρεαλιστικά (δηλαδή βασικά συναισθηματικά) την ιδέα του έργου αλλά προσφέρει στο τελικό αποτέλεσμα έναν ήχο. Πιο συγκεκριμένα ακούγεται ως απαγγελία ενώ παίζει το βίντεο και λειτουργεί ενοποιητικά.

Όλες αυτές οι δράσεις μας οδήγησαν στην δημιουργία ενός ψηφιακού έργου το οποίο αποτελείται αρχικά από ένα βίντεο και δευτερεύοντα από ένα σύνολο υλικού σε μορφή «διαφημιστικού καταλόγου» της πόλης. Μέσα σε αυτό περιέχονται ντανταϊστικά στοιχεία όπως είναι μερικά κείμενα αλλά και φωτογραφικό υλικό και βίντεο τα οποία προβάλλονται σκανάροντας τα. Βρίσκεται γενικότερο τουριστικό ύφος στον κατάλογο και σκοπός του είναι μια ιδιαίτερη ανάδειξη της πόλης της Φλώρινας χωρίς να είναι απαραίτητα ρεαλιστική. Ή μήπως είναι;

ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ:

Γιώργος Μαγλάρας

Κατερίνα Μπουζάνα

Λαμπριανός Πρασσάς

Νίκη Γκερσάνη

Δημήτρης Γιάννος

Δήμητρα Περτσεμλή

Ελευθερία Καρακοντάκη

Άννα Πατσιατζή

Παρθένα Λαζαρίδου

Κώστας Φουστέρης

Αλέξανδρος Βασιλάκης