ปาฏิหาริย์แห่งวาฬ

ปาฏิหาริย์แห่งวาฬเป็นนวนิยายที่แต่งขึ้นโดย Witi Ihimaera และแปลโดย สุวัฒน์ หลีเหม ชื่อเรื่อง"ปาฏิหาริย์แห่งวาฬ"สร้างความน่าสนใจได้ในระดับหนึ่ง โดยทำให้ผู้อ่านอยากรู้ถึงปาฏิหาริย์ที่จะเกิดขึ้น ทั้งนี้ชื่อเรื่องยังบ่งบอกถึงเนื้อเรื่องที่เหนือจินตนาการซึ่งตอบโจทย์ผู้อ่านที่มีความชอบในการอ่านหนังสือที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการผจญภัย

ปาฏิหาริย์แห่งวาฬบอกเล่าเรื่องราวของ คาฮู เด็กหญิงวัยแปดขวบ โดยมีเชื้อสายจาก คาฮูเตีย เต แรนกี หรือ ผู้ขี่วาฬในตำนาน ผู้ขี่วาฬในทุกรุ่นล้วนแต่เป็นเพศชายจึงทำให้ไม่มีใครเห็นประโยชน์ในตัวคาฮู จนกระทั่งเธอเผยพรสวรรค์ในการสื่อสารกับสัตว์ ซึ่งเป็นพรสวรรค์ของผู้ขี่วาฬตั้งแต่ครั้งโบราณ

ปาฏิหาริย์แห่งวาฬ

 บทที่หนึ่ง"ปาฏิหาริย์แห่งวาฬ" เปิดเรื่องด้วยการบรรยายฉากและความสมบูรณ์ใต้ท้องทะเล ผู้เขียนบรรยายสภาพแวดล้อมอย่างละเอียดเพื่อให้ผู้อ่านเกิดจินตภาพ เช่น "ทะเลอุดมสมบูรณ์ด้วยฝูงปลา พวกมันว่ายวนงดงาม ประหนึ่งสายฝนแห่งละอองดินอันน่าประทับใจ..." เป็นต้น

          จากนั้นเริ่มกล่าวถึงวาฬและผู้ขี่วาฬรวมไปถึงหอกไม้วิเศษอันทรงอานุภาพ ผู้ขี่วาฬได้เปล่งคำอธิฐานต่อหอกไม้เล่มนั้นว่ามันจะเป็นหอกเล่มดีหาใดเปรียบและจะเป็นที่ต้องการอย่างที่สุดก็ต่อเมื่อผู้คนมีปัญหา อย่างไรก็ตาม ผู้เขียนทิ้งท้ายด้วยปริศนาของปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตซึ่งชวนให้ผู้อ่านอ่านต่อ "คอยให้เวลาอีกหนึ่งร้อยห้าสิบปีล่วงผ่าน กระทั่งผู้คนต้องการมัน"

ปาฏิหาริย์แห่งวาฬ

  บทที่สอง"พลังของโชคชะตา"กล่าวถึงชีวิตความเป็นอยู่ของฝูงวาฬ วาฬตัวผู้คือผู้นำของวาฬทุกตัว ผู้เขียนเล่าถึงความทรงจำของวาฬตัวนี้เพื่อทำให้ผู้อ่านเกิดความสงสาร วาฬตัวผู้เป็นลูกกำพร้า แม่ของมันถูกฝูงฉลามฆ่าตายอย่างทารุณ         

เนื่อเรื่องชี้ชัดให้ผู้อ่านเข้าใจถึงความหมายของหัวข้อ เมื่อโชคชะตาทำให้มันได้เจอกับมนุษย์คนหนึ่งที่รู้สึกได้ถึงความทุกข์ของมัน ชายผู้นี้เป่าฟลุตเลียนเสียงการปลอบโยนของวาฬ วาฬตัวผู้จึงเติบใหญ่ภายใต้คำสั่งสอนของชายผู้นั้น ทำให้มันมีความโอบอ้อมอารีและเป็นที่รักของวาฬตัวอื่นๆ 
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เขียนยังสื่อความหมายโดยนัยของความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นระหว่างวาฬและชายผู้นั้น โดยจะเห็นได้จาก ความทรงจำของวาฬต่อนายของมันที่ไม่เคยลืมเลือนแม้ว่าเวลาจะล่วงผ่านไป

ปาฏิหาริย์แห่งวาฬ

บทที่สาม ผู้เขียนใช้มุมมองของบุคลลที่สามในการเล่าเรื่อง "ฉันไม่มีอะไรข้องเกี่ยวกับมัน มันทำลายการสืบทอดความเป็นชายของเผ่าเรา" คำพูดแดกดันของโคโร อะพิรานา หรือ ปู่ของคาฮู ทำให้ผู้อ่านรู้ว่าเขาไม่พอใจที่ได้หลานสาว แต่ย่าของคาฮู หรือ นานี ฟลาวเวอร์นั้นไม่ข้องใจอะไรกับการที่จะได้หญิงหรือชายมาเป็นหลานของตน ด้วยเหตุนี้เองทำให้ทั้งสองทะเลาะกัน อย่างไรก็ตามผู้เขียนไม่ได้สร้างให้การทะเลาะถกเถียงของปู่กับย่าเป็นไปในทางที่แตกหัก แต่เป็นการทะเลาะที่แสดงให้เห็นถึงความรักที่มีต่อกัน โดยการใช้ความคิดของบุคคลที่สามซึ่งเป็นคนเล่าเรื่องสื่อให้ผู้อ่านรับรู้ "โอ้...ให้ตายเถอะ ฉันไปดีกว่า เพราะโคโร อะพิรานาหึงตาเฒ่าวาอารี ซึ่งเป็นเพื่อนชายคนแรกของนานี ฟลาวเวอร์..."

  ในบทนี้จุดประสงค์หลักของผู้เขียนคือการสื่อให้ผู่อ่านรู้ถึงนิสัยและความสัมพันธ์ของปู่กับย่าของคาฮู(โคโร อะพิรานา และ นานีฟลาวเวอร์)

ปาฏิหาริย์แห่งวาฬ

บทที่สี่ ชี้ให้เห็นอย่างกระจ่างถึงความไม่พอใจของโคโร อะพิรานา ต่อหลานสาว ผู้เขียนกลับมากล่าวถึงการตั้งชื่อ โพรัวแรนกี หรือผู้เป็นพ่อ กล่าวว่าเขาต้องการตั้งชื่อลูกสาวว่า "คาฮู" แต่โคโร อะพิรานาค้านความคิดนี้หัวชนฝา เพราะ"คาฮูเตีย เต แรนกี" แท้จริงแล้วเป็นชื่อบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งชนเผ่าของเขา การตั้งชื่อเสมอเหมือนจึงเป็นการหยามเกียรติของคาฮูเตีย เต แรนกี อย่างไรก็ตามนั่นก็เป็นเพียงแค่ในมุมมองของโคโร อะพิรานา ในอีกมุมมองหนึ่งนานี ฟลาวเวอร์ โต้กลับว่าสิ่งนี้ไม่ผิด ทำให้ทั้งสองทะเลาะกันอีกครั้ง ทั้งนี้ผู้เขียนเผยความหลังของชื่อ"คาฮู"ให้ผู้อ่านรู้ผ่านการสนทนาของบุคคลที่สามหรือผู้เล่าเรื่องกับนานี ฟลาวเวอร์ "ไม่ใช่โพรัวแรนกีหรอกที่อยากตั้งชื่อลูกสาวว่าคาฮู เรฮัวตังหาก" เรฮัวคือแม่ของคาฮูซึ่งได้เสียชีวิตไปหลังการคลอดที่ทรมาน

  ผู้เขียนยังกล่าวถึงบรรพบุรุษของนานี ฟลาวเวอร์(มูริไว) ทำให้ผู้อ่านเข้าใจว่า นานี ฟลาวเวอร์และโคโร อะพิรานาเป็นคนจากต่างชนเผ่า

  ในบทที่สี่ เมื่อนานีฟลาวเวอร์ฝังสายสะดือของคาฮูไว้หน้ารูปสลักของคาฮูเตีย เต แรนกี ผู้เขียนดึงเนื้อหาของหอกและวาฬจากบทที่หนึ่งมากล่าวอีกครั้งโดยจะเห็นได้จากความคิดของบุคคลที่สาม "ผมเห็นบางสิ่งบินฝ่าอากาศ ดูเหมือนเป็นหอกเล่มเล็ก ไกลออกไปที่ทะเล ผมได้ยินเสียงวาฬ"