Amerikalı feminist bir şair ve yazardır. Sylvia Plath, Massachusett Boston'da doğmuş ve çocukluğunu burada geçirmiştir.

Sylvia, çocukluğundan yaşamının sonuna kadar baba sevgisizliğine ve anne ilgisizliğine maruz kalmıştır. Bu nedenle kısa hayatı boyunca manik depresif bozuklukla mücadele etmek zorunda kalmıştır.

Babası Otto Plath, Sylvia henüz sekiz yaşındayken vefat etti. Bunun üzerine ilk şiirini kaleme aldı. 1950’lerin başında, Harvard Üniversitesi’ne bağlı Smith College'de eğitim aldı ve burada edebiyat alanındaki yeteneklerini geliştirdi. 1953 yılında bir intihar girişiminde bulundu, ancak kurtarıldı ve ardından tedavi sürecine girdi. Bu deneyim, onun tek romanı olan The Bell Jar (Sırça Fanus) için ilham kaynağı oldu.

1955’te yazılarındaki başarısı sayesinde burs kazanarak İngiltere’ye gitti. 1956 yılında şair Ted Hughes ile evlendi. Bu evlilik, Sylvia’nın hayatında önemli bir yer edinmiş olsa da çiftin ilişkisi zorluklar ve ihanetlerle doluydu.

Sylvia'nın hayatı kadar şiirleri de bu ilişkiden etkilenmiştir. Özellikle 1960’larda, şiirlerinde cinsiyet, kimlik, ölüm, feminizm ve akıl sağlığı gibi temalara yoğunlaşmıştır. 1961 yılında depresyonun etkisiyle yeniden tedaviye başlamıştır. 11 Şubat 1963’te ise Londra’daki evinde kendi yaşamına son vermiştir.

Ölümü, edebiyat dünyası için büyük bir kayıp olarak kabul edilmiştir. The Collected Poems (Toplu Şiirler) başlıklı derlemesi, 1981 yılında ölümünden sonra yayımlanmıştır. Sylvia Plath, bu kitapla Pulitzer Ödülü’ne layık görülmüş ve ölümünden sonra bu ödülü alan dördüncü kişi olmuştur.

Feminist misin? Bu soru sorulduğunda bunun bir övgü mü yoksa eleştiri mi olduğunu anlamıyorum. Fakat bu eleştiriler genelde “Erkeklerden nefret ediyor gibi görünmüyorsun.” ile son buluyor.

Feminizm altında bir nefret yeter evet ama bu nefret erkeklere karşı değil, yıllardır kadınların özgürleşmek için mücadele ettiği sisteme karşıdır. Peki, bu insanların “erkek düşmanlığı” olarak nitelendirdiği, kimi zaman hor görüp aşağıladığı feminizm tam olarak ne? Size feminizmi “Kadınların erkeklerle siyasal ve toplumsal olarak eşit olması gerektiğini destekleyen akım” olarak tanıtmayacağım. Çünkü böyle feminizmin özünü çok dar bir çerçeveye sokmuş olacağım. Feminizm bundan çok daha fazlası.

Örneğin: Tecavüze uğramış bir kadının kürtaj hakkı, iş yerlerindeki eşitsizlikler ve ücret farkları, kadın cinayetleri ve şiddet, kadınların bedensel özerkliği, erkeklerin cinsiyet normlarından kurtulması ve duygusal ifade özgürlükleri gibi birçok şey. Kimi zaman da feminizm; kadınların birbirine ev oluşu, liseli bir gencin toplumdaki yanlış feminizm algısını biraz da olsa kırabilmek için oturup bir şeyler yazmaya çalışmasıdır. Feminizm herkes içindir. Maalesef toplumda feminizm hep yanlış anlaşılmış bir olgudur.

Eğer feministseniz muhtemelen insanlar tarafından “erkek düşmanı” ilan edildiğiniz zamanlar çok olmuştur. Kimi insanlar feministleri sadece “kadın” yerine “bayan” kelimesine takıldığıyla ilgili küçümserler. Oysa feminizm aslında çok basit bir şey söyler: “Kadınlar da insandır.”

Fakat öyle de olsa böyle de olsa toplumda çoğu zaman bir feminizm ön yargısı bazense nefreti vardır. Fakat benim en içler acısı bulduğum kısım feminizmi savunması gereken kadınların da bu topluluğun bir parçası oluşu ve bu yanlış algıyı içselleştirmeleridir.

Çocukluğumdan beri çevremde feminizmle dalga geçen ya da anti-feminist söylemlerde bulunan pek çok kadın oldu. Bu söylemler bazen, “Feminist değilim ama…” şeklinde başlar ve sonrasında “Kadın erkek eşitliğini savunuyorum” gibi cümlelerle devam ederdi. Sanki feminizm bu olguları temenni almıyormuş gibi. Aslında korktukları şey de bu kelimenin yükü. Yıllarca bu kelimenin için yüklenen yanlış anlamlar, klişeler. Örneğin: Rastgele bir liseliye gidip sorsanız muhtemelen feminist çıkmayacaktır. Fakat onlar; onların bu fikirleri özgürce ifade etmelerini sağlayan ve destekleyenin feminizm olduğunu, ileride iş yerinde maaş farkları olmaması ve toplumda herhangi bir cinsiyet ayrımcılığına uğramamaları için feministlerin bir uğraş içerisinde olduğunu, mücadele ettiğini bilmeden savunurlar.

Peki, bilmedikleri belki de yanlış bildikleri için gençleri ve de insanları mı suçlamalıyız? Hayır, bu algıyı oluşturan toplumu düzeltmeliyiz. Toplumu düzeltmeliyiz ki insanlar artık “düşmanın” feminizm değil de sistem olduğunu anlasın. Feministlerin değil de hala insan arasında gezinen istismarcıların ve bunları masumlaştırmaya çalışanların düşman olduklarını anlasın.

Yani feminizmin amacı erkekleri düşman ilan etmek değil, aksine patriyarki erkeklere de zarar verir. Feminizmin amacı, tüm insanların özgürleşmesi ve eşit haklara sahip olmasıdır. Bu mücadelenin en büyük düşmanı ise bilgisizliktir.

“ Para kazanın, kendinize ait ayrı bir oda ve boş zaman yaratın. Ve yazın, erkekler ne der diye düşünmeden yazın! ”

Bu çalma listesi, kadınlara ithaf edilen ve kadınların hikâyelerini anlatan şarkılardan oluşan bir melodik yolculuk sunuyor. Güçlü kadınların sesinden, ilham veren melodilerle birleşerek direnişi, sevgiyi, özgürlüğü ve umudu anlatıyor. Her bir nota, kadınların tarih boyunca verdikleri mücadeleleri, yaratıcılıklarını ve dünyaya kattıkları güzellikleri yansıtıyor. 🎤💜

Şimdi kulak ver, çünkü kadınların sesi yankılanmaya devam ediyor! 🎧✨

Sevgilerimi adadığım Rebecca,

Almanya topraklarına ayak bastıktan sonra sana yazamadığım için beni affet. Bahanesi olamaz biliyorum fakat kendimce sebeplerimi sana sunmak istiyorum. Elbet bu mektup senin eline geçmeyecek fakat benim zihnimde seninle olan son sohbetimizden bir kalıntı kalacak. Müsaadenle; Almanya’nın kasvetli havası eşliğinde sessiz sedasız yaşamımı sürdürmeye çalışıyordum. Fakat burada yaşamamın mümkünatı yoktu Rebecca! Sebeplerini saymamı inan istemezsin fakat bilmeye de hakkın var. Şehirden sadece birkaç kilometre uzakta başımı sokabileceğim bir dükkanım vardı. Orada yatar, kalkar ve çeşitli ilaçlar yapardım. Biliyorsun ilaçlarını hep anneciğin hazırlardı. Pek kimse gelmezdi zaten fakat ben daima küçük şifalı şişelerimden yapmaya devam ederdim. Bir gün birileri geldi dükkana, hasta gözükmüyorlardı. Onlara nasıl yardım edebileceğimi sordum. Ah benim güzel Rebecca’m, dilim varmaz kalemim yazmaz. Kim bilir sen okurken neler çekeceksin. Beni doğrudan saçlarımdan tuttular, saygıdeğer kilisenin yolundan gittik. Papazın karşısında ellerim ayaklarım nasıl titredi anlatamam. Sevgili Rebecca’m, bana cadı adını verdiler. Ruhunu şeytana satmışsın dediler. Karşıma geçip kadınlığıma hakaret ettiler! Gözlerimdeki yaşlara aldanma sen, üzüldüğümden değil hırsımdandır kelimelerimin hırçınlığı .Sen tanırsın beni, tabii ki inkâr ettim.”Ben cadı değilim!” dedim. Sözlerimi bitiremeden beni soğuk bir yere kilitlediler.İtiraf etmem için neler neler yaptılar. Rebecca halini hatırını sormadığımı henüz farkettim. Nasılsın kızım? Günlerdir bu soğuktayım ve soğuğun zihnime iyi geldiğini düşünmüyorum. Beni merak etme. Rebecca...Rebecca...Rebecca. Ne vakit bu hale düştüm? Yan tarafımda yaşlı bir kadının sesini duyuyorum, yalnız değilim. Her gün şarkılar söylüyor ve sesi de oldukça iyi. Bana buraya nasıl düştüğünü anlattı. Bilmek ister misin? Kocası öldükten sonra kendinde evden çıkacak güç bulamamış fakat sessizliği komşularının ona ‘Şeytanla birlikte olan bir büyücü’ demesine sebep olmuş. Dinlediğimde gözyaşlarımı tutamamıştım.Diğer yanımda ise gencecik bir kız var, eşi tarafından cadılıkla suçlanmış.İnkar edip kaçmaya çalışınca onu da buraya tıkmışlar. Rebecca aklına yatıyor mu? Kadının sessizliği de sesi de suç bu dünyada.Ne yazık güzel ömrümüze! Rebecca’m sana tüm şeffaflığımla yazacak gücüm yok. Vicdanım sızlar veyahut gözüm arkada kalır.Bu sebeple beni affet, affet ki...Bu kağıdı Tanrıya özrümü dile getirmek için kullanacağımı söyledim onlara. Oysa özür dilemesi gereken ben değilim, beni anlıyorsun değil mi? Canım Rebecca’m, ne yazık ki daha fazla yazamam. Gün doğana dek tüm kalbimle seni seveceğim. Biliyorum ki beni asla üzmedin ve üzülmemi istemezsin. Küçüklüğünden beri benim gibi şifacı olmak istediğini söylerdin oysa sana öğretecek vakti bulamadım fakat biliyorum ki sen akıllı bir kızsın. Sen benim bu dünyaya bıraktığım tek mirasımsın. Sen benim direnişimin sesi olacaksın Rebecca. Sesini çıkartmaktan korkma, seni susturmalarına sakın izin verme. Aşağıya bazı ilaçların  tarifini bırakacağım, sen bu mektubu alamayacak olsan bile ben içimdeki umut kırıntılarıyla...Rebecca sakın unutma. Kadınlığın sana verilen en büyük hediye olduğunu ve bu asil hediyeyi layığıyla taşıyacağın konusunda yemin etmeyi,sakın unutma.

Annen H.

Kadın sporcular, kariyerlerinin başlarından itibaren toplumsal cinsiyet kalıplarıyla mücadele etmek durumunda kalmıştır. Toplumsal algı, maalesef ki erkeklerin fiziksel güç üstünlüklerinden dolayı erkek sporcuların daha başarılı olabilecekleri yönündedir. Örneğin boks, halter ve futbol gibi sporlar "erkek işi" olarak kalıplaşmıştır. Bu yanlış yaklaşım yüzünden kadın sporcular, erkek sporculara oranla daha az desteklenerek sayıca az olmalarına sebep olmuştur. Bir başka sorun da medyada karşımıza çıkmaktadır. İzlediğimiz her spor haberinde, okuduğumuz her spor gazetesinde erkek egemenliği bariz bir şekilde gözümüze çarpmaktadır. Gerek toplumun ilgisi gerekse medyanın bu taraflı tutumu sebebiyle kadınlar sponsorluk ve yatırımlar konusunda az ilgi görmektedir. Toplum kadın spor haberleriyle ilgilenmiyor, medya daha çok rağbet görmek için kadın spor haberlerine fazla yer vermiyor, toplum kadın spor haberlerini okumuyor dolayısıyla kadın sporcuların yaşadığı bu ilgisizlik kısır döngü şekline gelmiş bulunuyor.

Tüm bu zorluklara rağmen kadın sporcularımızdan çok güzel başarı haberleri gelmektedir. Teniste Serena Williams, jimnastikte Simone Biles, voleybolda Filenin Sultanları, serbest dalışta Şahika Ercümen, boksta Busenaz Sürmeneli, eskrimde Nisanur Erbil... Kadın sporcularımız azimli çalışmaları ve kendilerine olan inançları sayesinde üstün başarılara imza atmışlardır. Yaşanılan bu olumlu gelişmelerle toplumdaki haksız algı git gide kırılacak, kadın sporcularımız hak ettikleri yeri geç de olsa alacaklardır. Sonuç olarak sporun cinsiyeti yoktur ve herkesin eşit haklar ve saygı ile spor yapmasına olanak tanınmalıdır.

Bonn Kadın Müzesi ( Almanca: Frauenmuseum Bonn ), Almanya'nın Bonn kentinde bulunan bir kadın müzesidir. 1981 yılında Marianne Pitzen ve disiplinler arası bir çalışan kadın grubu tarafından kurulmuştur ve dünyada türünün ilk örneği olduğunu iddia etmektedir. Geçici sergilere (kuruluşundan bu yana 500'den fazla) ve eşlik eden etkinliklere ev sahipliği yapmaktadır ve "Kadın Müzesi - Sanat, Kültür, Araştırma" topluluğu tarafından yönetilmektedir.

• İZMİR KADIN MÜZESİ https://www.youtube.com/watch?v=57YTA8v87eI https://www.youtube.com/watch?v=N-61N0UhO0c

  İzmir Kadın Müzesi 23 Ocak 2014 tarihinde açılmış olan beşinci Butik Müze olup, Türkiye de bir ilktir. Müze Anadolu Kadınının unutulan geçmişini, gücünü tüm dünyaya hatırlatmak, Anadolu kadınının yaratıcılığını ortaya çıkarmak, kendine güvenini desteklemek, kendi geçmişine ait anıların canlandığı özel bir mekân yaratma amacındadır. Müze, zemin kat ve ara katla birlikte üç kattan oluşuyor. Giriş katında duvarlarda yer alan 19. Yüzyıla ait altın sırma işlemeli kaftan, bindallı ve cepkenler hayranlık uyandırıyor. Bunların yanında, Geçmişten Günümüze Kadın, Antik Çağda Anadolu’da Kadın, Video Art odaları, Kütüphane ve Bahçe yer alıyor. Bahçede ise tarihte ilklere imza atmış Türk kadınlarımızdan Halide Edip Adıvar, Cahide Sonku, Füreya ve Afife Jale’nin maskları yer alıyor.

• İSTANBUL KADIN MÜZESİ http://www.istanbulkadinmuzesi.org/ 25 Eylül 2012'de sanal ortamda açılan İstanbul Kadın Müzesi (İKM), Türkiye'nin ilk dünyanın üçüncü kent kadın müzesi sıfatıyla, kentin kültür ve sanat yaşamını zenginleştirmiş yol açıcı kadınlarla buluşturuyor, kültürler arası iletişim sağlıyor. İstanbul Kadın Müzesi (İKM), sürekli ve geçici sergileri, interaktif sergileme yöntemleri, kadın belleği yaratmaya yönelik kültür etkinlikleri ve anlamlı ortaklıklara yol açacak sosyal sorumluluk projeleri ile müze-toplum ilişkisinde olağanüstü, şaşırtıcı ve esinlendirici performans gösteriyor ve çalışmalarıyla diğer kentleri de kadın belleği konusunda etkin olmaya özendiriyor.

• HİTTİSAU KADIN MÜZESİ

  Hittisau Kadın Müzesi (Almanca: Frauenmuseum Hittisau), Avusturya’nın Hittisau kentinde kadınlara adanmış bir müzedir.2000 yılında kurulmuştur ve ülkedeki türünün tek örneğidir Müze, özellikle yerel Bregenzerwald bölgesinden kadınların kültürel başarılarını sergiler, kültürel etkinlikler, çocuklara yönelik eğitim faaliyetleri, sunumlar ve atölyeler aracılığıyla sergiliyor. Uluslararası Kadın Müzeleri Birliği’nin (IAWM) bir parçasıdır. Müze 2017 Avusturya Müze Ödülü'nü kazandı.

Her kitapta olduğu gibi bu kitabın da genel olarak ana karakterleri Elizabeth ve Jane'di. Bu ikisinden bahsedecek olursak Elizabeth kitap okumayı ve düşünmeyi seven özgür ruhlu bir kızken Jane ona kıyasla "güzel" olarak tanımlanan ve yardımsever bir kızdır.
İleriki olaylarda Mr. Bingley 'in düzenleyeceği bir parti üzerine Elizabeth ve Jane 'in hayatları daha da karışacaktır. Bu düzenlenen partide Mr. Bingley ve Jane birbirlerine aşık olacaktır ve partiye Mr. Bingley'in arkadaşı sıfatıyla katılacak olan Mr. Darcy partiye geldiğinde dikkat çekecek olmasına rağmen partideki davranışlarıyla herkesi kendinden soğutacak ve " kendini beğenmiş" olarak damgalanacaktır. Ancak kitapta Elizabeth Mr. Darcy'yi her ne kadar kendini beğenmiş olarak düşünüyor olmasına rağmen ileride yaşayacağı bazı olaylarla Mr. Darcy’nin başka taraflarını da görecek ve onun aslında düşündüğü gibi biri olmadığını anlamaya başlayacaktır. Tabiki hikaye sadece bu karakterler arasında dönmeyecektir ve diğer yan karakterlerin de olaya etkileri olacak ve onlar da hikayede çatışmalar yaratacaklardır.
Kitabımızda Elizabeth’in Mr. Darcy ile olan ilişkilerindeki tavırları ve tutumları, ileride Mr. Darcy ile alakalı öğrenecekleri ve Mr. Darcy hakkında düşündükleriyle şekillenmeye başlayacaktır.  Ancak bu düşüncelerine ablasının ve Mr. Bingley’nin arasında olan ilişkileri de dahil olacak ve ablası için de kendisini olayların içinde bulacaktır. Kitabımız bize olaylar arasında olacak bir aşkın her türlü önyargıya ve düşünceye rağmen mücadelesini anlatıyor. Her türlü şeye rağmen okumanızı ve kitap hakkında düşünmenizi öneririm.