ส่วนใหญ่ มีสาเหตุจากพันธุกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการถ่ายทอดทางโครโมโซม X ทำให้ผู้ชายมีแนวโน้มเป็นมากกว่าผู้หญิง

อาการ

ไม่สามารถแยกสีต่างๆ ได้อย่างสมบูรณ์

สาเหตุ

ความผิดปกติทางพันธุกรรมที่ส่งผลต่อเซลล์รับรู้สีในจอประสาทตา ทำให้ไม่สามารถแยกแยะสีบางสีได้อย่างถูกต้อง

- กระจกตา (cornea) เป็นเยื่อเหนียวใส อยู่นอกเลนส์ตา ยอมให้แสงผ่านเข้าไปภายในได้ กระจกตาไม่มีหลอดเลือดมาเลี้ยง มีหน้าที่ช่วยให้มีการหักเหแสงมากขึ้น

- เลนส์ตา (แก้วตา) เป็นก้อนเนื้อใสเหมือนแก้ว อยู่หลังม่านตา มีรูปร่างเป็นเลนส์นูน ทำหน้าที่ควบคุมความยาวโฟกัสของเลนส์ ขณะมองวัตถุที่อยู่ไกล เลนส์ตาจะบาง แต่ขณะมองวัตถุที่อยู่ใกล้ เลนส์ตาจะป่องออก

- ม่านตา (iris) เป็นส่วนที่มีสีต่างๆ ตามเชื้อชาติ เช่น สีดำ สีฟ้า ทำหน้าที่ควบคุมปริมาณแสงที่ผ่านเข้าเลนส์ตา ถ้าแสงน้อยม่านตาจะขยาย ถ้าแสงมากม่านตาจะหรี่

- รูม่านตา (pupil) เป็นช่องตรงกลางม่านตา โดยรูจะหรี่เมื่อมีแสงเข้าตามาก และรูจะขยายเมื่อมีแสงน้อย

- กล้ามเนื้อยึดเอ็นตา คอยปรับโฟกัส โดยทำให้เลนส์ตานูนมากหรือน้อย เพื่อให้เกิดภาพที่ชัดบนเรตินา

- โฟเวีย (fovea) เป็นจุดที่รับภาพได้ชัดเจนที่สุดในเรตินา มีเซลล์รูปกรวยหนาแน่นคอยรับแสง

- จุดบอด (blind spot) เป็นตำแหน่งที่ตรงกับเส้นประสาทตา ไม่สามารถรับภาพได้ เนื่องจากไม่มีเซลล์รับแสง

- ประสาทตา ทำหน้าที่รวบรวมข้อมูลที่มองเห็นส่งไปยังสมอง

ระบบต่อมน้ำตาทำงานผิดปกติ ทำให้มีปริมาณน้ำตาไม่เพียงพอให้ความชุ่มชื้นแก่ดวงตา หรือน้ำตาที่ผลิตออกมาไม่มีประสิทธิภาพ

อาการ

คันตา แสบตา ระคายเคืองตา แพ้แสง แพ้ลม

สาเหตุ

1. พฤติกรรมการใช้ชีวิตประจำวัน เช่น การจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์หรือสมาร์ทโฟนเป็นเวลานานเกินไป

2. อาการภูมิแพ้ที่ตาซึ่งอาจเกิดจากสิ่งแวดล้อมที่มีฝุ่น ควัน มลภาวะ

3. การใส่คอนแทคเลนส์

4. ความเสื่อมของต่อมน้ำตาไมโบเมียน (meibomian gland dysfunction: MGD) ซึ่งเป็นต่อมที่อยู่ที่เปลือกตา ทำหน้าที่สร้างน้ำตามาหล่อลื่นดวงตา  หรือความผิดปกติของดวงตา

สรุป

การมองเห็นจะเกิดขึ้นได้เมื่อมีแสงจากวัตถุที่เรากำลังมองอยู่ตกกระทบกับตัวรับภาพ

ในดวงตา (photoreceptor) และส่งข้อมูลไปยังสมอง สมองส่วนรับภาพจะจัดเรียงแปลผลข้อมูล และสร้างเป็นภาพให้รู้สึกมองเห็นได้

อย่างเช่น เซลล์รูปแท่งจะมีสารสีม่วงแดงที่เรียกว่า โรดอพซิน (rhodopsin) ฝัง สารชนิดนี้ประกอบด้วยโปรตีนออพซิน (opsin) รวมกับเรตินอล (retinol) ซึ่งไวต่อแสง ทำให้เปลี่ยนแปลงรูปร่างไปจนเกาะกับ โมเลกุลของออพซินไม่ได้ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของศักย์ไฟฟ้าเยื่อเซลล์จนนำไปสู่การเกิดกระแสประสาทเคลื่อนที่ไปตามเส้นประสาทสมองคู่ที่ 2 เพื่อส่งไปยังสมองให้แปลเป็นภาพจากนั้นจะมีเอนไซม์ มาเปลี่ยนโมเลกุลของเรตินอลให้มีรูปร่างเหมือนเดิม เมื่อไม่มีแสงเรตินอลจะรวมตัวกับออพซินได้เป็น โรดอพซินใหม่

ความดันที่เพิ่มขึ้นในตา ทำให้เส้นประสาทตาถูกทำลาย และทำให้น้ำหล่อเลี้ยงลูกตาไหลผ่านภายในดวงตาและไม่สามารถระบายออกได้ หรือระบายออกอย่างไม่เหมาะสม

อาการ

มักไม่มีอาการที่สังเกตได้ในระยะเริ่มแรก แต่สัญญาณแรกของโรคต้อหินเมื่อโรคดำเนินไปอาจรวมถึงการสูญเสียการมองเห็นรอบนอก การมองเห็นพร่ามัว และอาการปวดตา

สาเหตุ

การเสื่อมของร่างกายตามวัย, พันธุกรรม, โรคประจำตัว, หรือการได้รับบาดเจ็บที่ตา

น.ส.รุจิดา สุดสะอาด เลขที่7

น.ส.สุนิสา ทา เลขที่24

น.ส.สุภนิดา สายสุรินทร์ เลขที่25

เกิดจากแสงจากวัตถุที่สะท้อนเข้าตาแล้วไปโฟกัสหน้าจอประสาทตาแทนที่จะตกบนจอตาพอดี ทำให้มองเห็นภาพระยะไกลไม่ชัดเจน สาเหตุหลักๆ คือ กระจกตามีความโค้งมากเกินไป หรือลูกตามีความยาวมากเกินไป ทำให้แสงที่หักเหเข้าตาไม่ตกที่จอประสาทตาพอดี

อาการ

• มองเห็นวัตถุระยะไกลไม่ชัดเจน ภาพจะเบลอ 

• ต้องเพ่งหรือหรี่ตาเพื่อมองให้ชัดเจนขึ้น 

• อาจมีอาการปวดศีรษะหรือตาล้าจากการเพ่งมอง

สาเหตุ

• พันธุกรรม:

  หากคนในครอบครัวมีประวัติสายตาสั้น ลูกก็มีโอกาสสายตาสั้นได้มากกว่า 

• พฤติกรรมการใช้สายตา:

  การใช้สายตาในระยะใกล้เป็นเวลานานๆ เช่น อ่านหนังสือ หรือเล่นโทรศัพท์มือถือเป็นเวลานานๆ โดยไม่พักสายตา อาจทำให้เกิดสายตาสั้นได้ 

• ความผิดปกติของลูกตา:

  กระจกตาหรือเลนส์ตามีความโค้งมากเกินไป หรือลูกตามีความยาวมากกว่าปกติ