Ze ging al deels in vervulling toen ik een paar jaar gelden begon met les te geven in mijn dansschool. Woensdagnamiddagen spenderen met de allerkleinste werd het hoogtepuntje van de week. Al snel wist ik dat ik meer wou dan alleen de woensdagnamiddagen. Ik wil mijn dagen vullen met kinderen bij te leren, helpen, ondersteunen, een tweede huis aan te bieden. Een tweede 'mama' zijn waarop ze kunnen rekenen. Een klein struikelblok waaraan ik zal moeten werken is de onzekerheid. Het onzekere om iets slecht uit te leggen

Ik heb al wat ervaring door mijn lessen gedrags- en cultuurwetenschappen tijdens mijn studies humane wetenschappen. Communicatie, over gevoelens praten, zelfkennis zijn onderwerpen waar ik bekend mee ben. Naast een theoretische ervaring, heb ik ook een praktische ervaring. Naast dansjuf zijn doorgaans het dansjaar, ben ik ook hoofdverantwoordelijke van onze danskampen tijdens de schoolvakanties. Waardoor ik vaak moet nadenken over wat ik wel of niet heb gedaan volgens mijn verwachtte taken. 'Heb ik het wel goed uitgelegd?' 'Was ik vriendelijk tegenover ouders?' 'Zijn mijn medeanimatoren op de hoogte van alles?' 'Hebben die kinderen het naar hun zin?'

Maar naast ervaring theoretische als in de praktijk, is er toch nog een onzekerheid. Want vaak reflecteer ik in het welzijn van anderen, vanuit een altruïstische kijk. Maar ik realiseer me ook dat ik meer moet durven kijken naar mezelf. En naast negatieve feedback, soms ook positieve feedback geven.

Toepassing lift van Korthagen

• denken: Ik denk en vind van mezelf dat reflecteren wel goed lukt. Er is natuurlijk altijd plaats voor verbetering.

• voelen: Als ik reflecteer, voel ik me wel soms wat raar. Het doet soms wat raar om zo na te denken over de dingen die je hebt gedaan.

• willen: Ik wil wel dat we als leerkracht normaal kunnen reflecteren. Het is belangrijk om na denken over wat we doen en niet doen.

  
  

1. gelijkwaardigheid

2. respect

3. milieubewust

Dus dan is de uitdaging assertief zijn. Meer plaats en tijd maken voor jezelf en minder in het belang van de anderen denken.

Met soms het gevolg, een echte allergie. Wanneer mensen te veel aan zichzelf denken en niet meer aan anderen = egoïsme.

'Ik zorg ervoor dat ik algemeen Nederlands spreek tijdens mijn stagelessen. Ik zorg ervoor dat ik mijn eindklanken uitspreek en dat ik de 'g' en de 'h' duidelijk articuleer.'

S = specifiek letten op de taal en de manier waarop ik spreek.

M = je zal kunnen horen of ik algemeen Nederlands spreekt of dat er soms nog wat klanken worden weggelaten of wat dialect naar voren komt.

A = Als ik soms eens een klank weglaat, is dat acceptabel genoeg. Het moet niet perfect zijn.

R = Als ik me erop inzet is dit een mogelijk en realistisch doel.

T = Het tijddoel dat ik voor mezelf plan, is dat het me lukt tegen de laatste stagedag van het eerste jaar.

Concrete acties

• Ik zal tijdens de lessen op school al antwoorden op de vragen in het AN. Letten op de eindklank & g, h klanken

• Ik zal oefenen online met de uitspraaktrainer.

Het hebben van een paar fixed gedachtes heeft soms wel een invloed op mijn gedrag. Ik doe vaak de dingen niet, ik ontwijk ze omdat ik er toch al vanuit ga "dat het toch niet gaat lukken"

Ik probeer mijn positieve punten te accepteren

Ik was met de kinderen mee naar de zwemles. Ik hielp hen uit het zwembad te komen via het trapje. 1 van de kinderen was heel onrustig en druk bij het uit stappen.

Ik merk op dat je wat onrustiger bent. Ik vind dat je hierdoor de anderen stoort.

Ik vind het niet leuk dat je zo onrustig bent, we moeten namelijk rustig uit het zwembad komen.

Ik maak me zorgen dat als je niet rustiger word, je de anderen blijft storen.

Ik zou graag willen dat je onthoud dat je in het zwembad rustiger moet zijn om zo de anderen niet te storen.

Als het gaat om het ontvangen van feedback, ervaar ik soms nog wat moeilijkheden. Zowel positieve als negatieve feedback vind ik moeilijk te accepteren en vast te houden. Dit komt omdat ik vaak blijf nadenken over wat er dan eventueel fout is gelopen en hoe ik het zou beter weten.

Tijdens de dansles merkte ik op, dat een leerling opnieuw niet aan het opletten was. Ze was de hele tijd aan het rond kijken en niet aan het meedoen met de oefeningen. De weken ervoor had ik haar daar al op aan gesproken en haar daar een waarschuwing op gegeven.

In de vorige les, merkte ik op dat ze naast niet alleen niet opletten, ook aan het eten was tijdens de les.

Waarneming: Ik zie dat je iets aan het doen bent wat we normaal niet doen in de les. Ik merk op dat je aan het eten bent en niet aan het opletten ben.

Gevoel: Het voelt niet fijn dat je niet aan het opletten bent in mijn les.

Behoefte: Ik vind dat niet zo fijn dat je aan het eten bent en niet aan het opletten. Ik zou willen dat je meedoet en je eten even aan de kant legt.

Verzoek: Zou je misschien je eten aan de kant willen leggen? Je mag na de les verder eten. Maar we zijn nu aan het dansen en daarom is het belangrijk dat je ook meedoet. Zou je dat willen doen?

Ik heb wel mijn lessen bijgehouden en geprobeerd voor de les mijn notities aan te vullen. Het resultaat van de toets is dus op basis van wat ik nog wist van in de lessen.

Lift van korthagen toepassen:

• Denken: toen ik de melding van de toets zag, heb ik kort gevloekt. Omdat dit me nog meer stress gaf en een hele hoge druk gaf. Ik begon na te denken over het feit dat die toets ook goed moet zijn en dat ik me daarvoor goed ga moeten bewijzen. Maar tegelijkertijd was ik ook aan het denken aan het feit dat mijn stage ook goed moet zijn.

• Voelen: ik voelde me gestresseerd, geïrriteerd.

• Willen: ik wilde eigenlijk niks meer doen en gewoon niet studeren voor de toets. Heb ik uiteindelijk gedaan, maar ben toch blij dat ik op voorhand wel mijn notities heb bijgehouden.

Ik vind van mezelf dat ik een doorgroeier ben op het gebied van verbindend communiceren. Ik kan met een open houding luisteren naar een ander, ik kan achteraf hun gevoelens benoemen en kort samenvatten van wat er gezegd is en daarna op doorvragen.

Mijn klasleerkracht gebruikt verschillende yoga-oefeningen om de leerlingen hun innerlijke rust te vinden. Elke maandag start ze de week met 2 nieuwe yoga-oefeningen. Deze hangen achteraan het klaslokaal zodat de leerlingen deze kunnen zien en eventueel eens kunnen doen thuis of in de klas.
Probeer jij ook al om tijdens de praktijkmomenten een van deze verbindingen bij leerlingen te
stimuleren? Kan je een voorbeeld geven van elke omgevingscirkel waarvoor je dit al probeert?

Ik vind de yoga-oefeningen die mijn klasleerkracht al gebruikt, wel leuk om misschien eens toe te passen tijdens mijn praktijkmomenten. Ik zal ook proberen om tijdens mijn stage in het tweede leerjaar de kinderen iets te laten doen tijdens bijvoorbeeld de werolessen. Dat ze iets kunnen doen met hun handen en zo verbinding kunnen zoeken met henzelf maar ook met de anderen en het materiële.

Ik hoop dat ik een goede leerkracht kan worden. Dat ik weet dat er leerlingen zichzelf bij me kunnen zijn.

Zelf heb ik een paar voorbeeld leerkrachten in mijn leven gehad, die nog steeds een belangrijk plekje in m'n hart hebben. Het zijn de mensen die een luisterend oor voor me waren wanneer ik het eens moeilijk had. Het zijn de mensen die ik me nog steeds herinner en die voor mij een voorbeeld waren om zelf leerkracht te worden.

Daarom hoop ik om een leerkracht te zijn die ik nodig had toen ik even oud als de kinderen was.

Dat is mijn eerste gedachte als ik naar deze foto kijk. Natuurlijk, het is nog maar een gedachte. Ik zal mijn best doen om iedereen goed te leren kennen.

Toen ik het klaslokaal binnenkwam en mijn ateliergroep voor het eerst zag, had ik een goed gevoel. Natuurlijk voelde alles nog wat ongemakkelijk en wat 'awkward.' Vooral bij het kennismakingsrondje voelde ik bij iedereen nog wat ongemakkelijkheid. Maar voor mij verdween dat gevoel weg na de puzzelopdracht.

Tijdens het maken van de puzzel, voelde ik wel dat we elkaar per groepje beter leerden kennen. Je leert iedereen hun persoonlijkheid wat beter kennen.

Bv. Er was iemand die tijdens de opdracht niet veel zei, voor mij komt ze voorlopig dan over als iemand die niet veel zegt en wat stiller is. Natuurlijk is dit een eerste indruk en zal ik haar misschien binnen een paar maanden als iemand anders leren kennen. Ik heb veel indrukken van iedereen en dat zal wat tijd vragen om te kijken wie uiteindelijk wie is.

-> ijsbergmodel:

Voorlopig zie ik van iedereen uit de groep hun topje. Ik kan hun gedrag observeren en kijken wat ze doen. Ik hoop dat na verloop van tijd, ik ook mag ontdekken wat er onder hun waterlijn speelt. Wat hun gevoelens zijn, welke talenten ze hebben en wat hun identiteit is.

Voorlopig is alles onder die waterlijn nog interpreteerbaar omdat we elkaar nog niet zo goed kennen. En ik vermoed dat dit langs beide kanten is. Hoe ik naar mijn atelierleden kijk en zij naar mij toe.

Ik heb AI (copilot) gebruikt om mijn eigen tekst na te lezen op spelling en grammatica. De inhoud en formuleringen heb ik zelf geschreven.

Deze quote vat samen welke leerkracht ik wil zijn en wie ik ben. Dat besefte ik zeker na de ervaring van de stage vorig jaar. Het tovert altijd een lach op mijn gezicht wanneer ik de leerlingen gelukkig ziet en zeker als ik dan de reden kan zijn dat er hen iets lukt. Zelf heb ik fijne herinneringen aan mijn leerkrachten en daaruit wil ik leren. Ik wil ook een fijne herinnering zijn voor mijn leerlingen. Dit gevoel wordt na een jaar in de opleiding 100% versterkt.

Ik wil absoluut nog altijd een tweede 'mama' zijn waarop de kinderen kunnen rekenen. Ik vul nog altijd mijn dagen met het ondersteunen van kinderen.

Ik ben er zeker van dat die tocht tot leerkracht zal lukken dankzij de hulp van mijn medestudenten, mijn lectoren, mijn atelierbegeleider. Samen kunnen we er voor iedereen een super tocht van maken.

Na het atelier stond ik ook even stil bij mezelf. Ik vroeg me af hoe ik naar de anderen overkwam. Hoe zouden zij denken over mij? Wat zouden ze denken van mij? Ze hebben natuurlijk ook maar mijn gedrag gezien en zullen daarop oordelen. Maar zelf sta ik er ook bij stil.

Zoals bv. tijdens de puzzelopdracht. Ik ben competitief en dat is een eigenschap die ik moeilijk kan verbergen. Het is een stukje van mijn identiteit. Het toont wie ik ben. Maar misschien is het voor anderen een allergie en vinden dat misschien wat irritant of niet leuk.

-> kernkwadrant van Ofman

Kernkwaliteit: competitief/ gedrevenheid

Ik heb de sterke drang om te winnen of een doel te bereiken. Dus zal ik tijdens een spel of opdracht er altijd voor gaan.

Valkuil: dominant/strijdlustig

Als ik te veel gefocust ben op het winnen of het doel bereiken. Kan het zijn dat ik even aan mezelf denk en niet meer aan anderen denk.

Allergie: gemakzuchtig

Ik heb moeite met mensen die geen initiatief nemen en helemaal niks doen.

Uitdaging: loslaten

Ik moet soms meer aanvaarden dat niet alles een wedstrijd hoeft te zijn. En dat het niet per se nodig is om te winnen.

Ik heb AI (copilot) gebruikt om mijn eigen tekst na te lezen op spelling en grammatica. De inhoud en formuleringen heb ik zelf geschreven.

De eerste individuele opdracht verliep vlot. Ik kon makkelijk verwoorden wat ik belangrijk vind bij teaming. Ik vond ook van mezelf dat ik dat nadien goed kon verwoorden naar de anderen toe. In mijn groepje verliep alles zeer fijn, rustgevend en duidelijk. We konden elkaar mooi aanvullen, wat ik zeer fijn vond in het samenwerken. Onze ideeën over het teamen kwamen mooi overeen, en ik vond het fijn om die uit te wisselen.

Soms vind ik het nog wat moeilijk om een groepswerk aan te gaan met mensen die ik nog niet zo goed ken. Maar door deze fijne ervaring heb ik geleerd dat ik niet altijd direct moet negatief denken voordat ik het heb geprobeerd.

Ik maak voor mezelf een leerdoel volgens het SMARTI - Principe:

"Ik maak voordat het groepswerk begint concrete afspraken met mijn groep."

Ik leerde uit onze gesprekken dat het oké is om op voorhand duidelijk met elkaar af te spreken hoe het groepswerk zal verlopen. Ik leerde dat je echt mag laten weten wat jouw waarden zijn en hoe jij het liefst werkt. Daarom vond ik het ook zeer passend dat iedereen uit mijn groepje het belangrijk vond dat duidelijke communicatie belangrijk is.

Teaming was een onderwerp waar ik nog niet veel over wist. Maar ik realiseerde me wel dat ik dit eigenlijk soms al doe.

Ik pas dit eigenlijk toe in mijn job als dansleerkracht. Ik spreek met mijn medeleerkrachten af, welke lessen we wanneer doen. We hebben om de zoveel tijd een vergadering met het volledige team en bespreken zaken die goed of minder goed verlopen. Samen zoeken we dan naar oplossingen.

Een concreet voorbeeld dat ik ook vind passen:

In onze dansschool waren we met 3 vaste docenten voor onze kleuterlessen. Dit jaar zijn 2 collega's gestopt en ben ik nog de enige die de kleuterlessen doet. We hebben nu een nieuwe collega gevonden die samen met mij de lessen kan overnemen. Alleen heeft die persoon niet zoveel ervaring in het geven van kleuterlessen. Ze is kleuterjuf van beroep maar gaf aan dat ze niet zo goed weet hoe ze de danslessen concreet moet aanpakken. Dus hebben we eens samen gezeten en heb ik mijn jaarplanning eens met haar overlopen en haar mijn lesplannen meegegeven. Nadien stuurde ze me dat ze erg blij was dat ik haar had kunnen helpen. Op de vorige vergadering had ze dit ook aangekaart, en voelde ik wel dat er echt een goed teamgevoel was. Ik ben dus eigenlijk wel blij dat ik die ervaring al heb en deze ook later hopelijk op dezelfde manier kan aanpakken.

Wat ik zelf belangrijk vind wanneer je aan teaming doet in een team, is dat er initiatief wordt genomen door alle partijen. Dat je echt kunt samenwerken, duidelijke afspraken kunt maken en dat je blijft communiceren. Het is belangrijk om op voorhand te bespreken wat elkaars kwaliteiten zijn wie wat wil doen in een team.

Ik heb AI (copilot) gebruikt om mijn eigen tekst na te lezen op spelling en grammatica. De inhoud en formuleringen heb ik zelf geschreven.

Ik was de turnles van mijn klas aan het observeren, toen plots een meisje uit mijn klas de turnzaal verliet. De turnleerkracht vroeg me of ik eens wou gaan kijken wat er was en haar terughalen. Ik ging naar de kleedkamer, denkend dat het meisje daar was maar ze was er niet. Ik ging terug naar de leerkracht om te melden dat het meisje niet in de kleedkamer was. De leerkracht zei dat ik eens moest gaan kijken in de refter, de toiletten of op de speelplaats. Uiteindelijk zat het meisje op het toilet. Ik hoorde haar huilen. Ik vroeg haar of zij het was en of dat alles oké was. Ik vroeg haar of ze met me meeging naar de kleedkamer waar ze kon uitleggen wat er scheelde. Het meisje ging met me mee naar de kleedkamer. In het begin zei ze niets en zat ze verder te wenen. Ik gaf haar even de tijd om wat rustig te worden. Ik gaf haar de keuze of ze iets met me wou delen of dat ze dit liever met haar juf wou delen. Ze begon haar verhaal met me te delen, ik vroeg haar of ze er zeker van was dat ik op de hoogte zou zijn van wat ze me wou vertellen. Op een bepaald moment kwam de turnleerkracht de kleedkamer binnen en begon hij zich wat boos te maken op het meisje. Hij eiste dat ze terug ging naar de turnzaal maar het meisje wou niet. De turnleerkracht sprak me aan en zei dat ik mijn stagementor moest gaan halen. Hij zei me uitdrukkelijk nog dat hij wou dat mijn mentor eerst naar hem zou komen vooraleer ze naar het meisje zou gaan. Ik ging mijn mentor halen en vertelde haar wat er aan de hand was en wat de turnleerkracht me had gezegd. Maar mijn mentor ging direct naar het meisje en niet naar de turnleerkracht en zei tegen me dat ik terug moest gaan naar de turnzaal. Toen ik de turnzaal binnenkwam, keek de turnleerkracht verbaasd dat het niet mijn stagementor was. Naar mijn mening vroeg hij met een nogal geïrriteerde stem waarom ik mijn stagementor niet was gaan halen. Ik zei hem dat ze direct naar het meisje ging. Met een zucht zei hij: "het is altijd hetzelfde met haar (het meisje)." En hij deed verder met zijn les. Verder ben ik nooit te weten gekomen wat er nu in die situatie aan de hand was. Mijn mentor vroeg me nadien wel wat het meisje allemaal tegen me gezegd had. Uiteindelijk was het niet veel maar speelde er veel meer. Verder heeft mijn stagementor daar nooit over uitgeweid of over gepraat. Ik ben niet te weten gekomen wat er eigenlijk allemaal aan de hand was en wat de reden was dat het meisje uit de zaal liep.

Persoonlijk knaagt dit wel aan me, dat ik niet ben te weten gekomen wat er aan de hand was. Want ik wou het meisje wel helpen. Zelf had ik ook wel het gevoel dat ze zich veilig genoeg voelde om erover te praten.

Waarden:

Ik denk dat ik gehandeld heb volgens de waarden: zorgzaam, behulpzaam, altruïsme.

Deze waarden behoren bij zowel mijn persoonlijke als professionele identiteit. Persoonlijk ben ik iemand die bijna altijd zal handelen voor anderen. Ik wil er vaak voor mensen zijn en hen helpen. Ik denk dat die waarde daarom ook goed overeenkomt met mijn professionele identiteit omdat ik denk dat je als leraar dit vaak moet toepassen. Wanneer leerlingen zich bijvoorbeeld niet goed voelen of als ze met iets zitten. Het is daarom vaak belangrijk om als leraar je leerlingen met open armen te ontvangen en een luisterend oor te bieden. Ik vind deze waarden zeer belangrijk in het leraarschap.

Koppeling met goed onderwijs:

Voor mij is goed onderwijs, onderwijs waar het kind en zijn ontwikkeling centraal staat. Daarvoor dient een goede leerkracht. Een leerkracht die een begeleider, een vertrouwenspersoon, een vriend, een educator is. Iemand die ervoor de kinderen is en het kind mee helpt ontwikkelen, hen helpt hun talenten te ontplooien.

Mijn visie voor goed onderwijs komt goed overeen met de waarden die ik belangrijk vind voor het goed leraarschap.

De waarden gepassioneerd en geëngageerd uit de 4 visies van VIVES keren ook terug in mijn visie op goed onderwijs. Ik vind dat het de taak van de leerkracht is om ervoor te zorgen dat elke leerling op zijn/haar manier kan ontwikkelen. En wij moeten als een gepassioneerde leraren de leerling centraal zetten en ons voor de leerlingen engageren. We moeten onze leerlingen inspireren, enthousiasmeren en blijven motiveren.

Kelchtermans
Engagement komt weer terug zoals in mijn visie en waarden. De expertise is hierin ook belangrijk. Ik denk namelijk dat hoe meer je ervaring hebt met bepaalde situaties, hoe beter je weet hoe je als leerkracht ermee moet omgaan en hoe je een situatie kunt aanpakken. Terwijl als je als leerkracht nog niet veel in gesprek bent gegaan met je leerlingen. Dan weet je als leerkracht minder goed hoe je het moet aanpakken. Wanneer je dit vaak doet, ben je er ook beter in.

Kwetsbaarheid is hierin vaak ook een moeilijk punt want je wilt zo goed als je kan je best doen voor je leerlingen. Daarom denk ik dat het belangrijk is dat je nadien ook eens reflecteert en nadenkt of je wel goed hebt gehandeld. Goed gehandeld voor de leerling, de omgeving van de leerling, maar ook voor jezelf.

Uit het pedagogisch prioriteitenspel kwam deze top 3 uit:

1. psychologisch

2. persoonlijk

3. zorg

Ik vind wel dat deze top 3 terug te vinden zijn in zowel mijn waarden als in mijn visie voor goed onderwijs. De leerling staat voor mij centraal.

Ik heb AI (copilot) gebruikt om mijn eigen tekst na te lezen op spelling en grammatica. De inhoud en formuleringen heb ik zelf geschreven.

Binnen een team vind ik het wel belangrijk om een doorzetter te zijn. Werken in een team vergt meer tijd dan dat je het alleen zou doen. Juist daarom vind ik het belangrijk dat er ook inzet is van alle partijen. In een groep ga ik waarschijnlijk wel degene zijn die de groep aanspoort om te werken en het samen te doen als team. Ik denk dat mijn rol binnen een groep dan vooral is dat ik iemand ben die ervoor zorgt dat de groep wel doorzet, omdat samenwerken vaak niet altijd even makkelijk is. Je kan namelijk met de ene persoon beter samenwerken dan met een andere persoon. Ik vind het dus wel belangrijk dat je dan samen kunt doorzetten om de opdracht tot een goed einde te brengen.

Ik heb dit ondervonden in het groepswerk van kunsteducatie. Ik wou vooral doorzetten en ervoor zorgen dat de deadline werd behaald. Andere groepsleden zagen dit niet zo en zetten niet door. Daardoor denk ik ook dat het groepswerk moeizamer is verlopen.

(Link ‘Hoe zie ik mezelf teamen?’ – opdracht kunsteducatie)

In onze nieuwe groep voor WERO liep onze eerste team meeting wat stroef. We kregen een minimumdoel waarrond we ons WERO-thema moesten opstarten. Wij trokken het minimumdoel ‘verkeer’. Ik was enthousiast en zag dit onderwerp wel zitten omdat ik heel wat mogelijkheden zag. Verkeer is wel natuurlijk een heel ruim onderwerp en kan heel breed geïnterpreteerd worden. Daardoor verliep onze eerste brainstrom wat stroef. Een teamgenoot wou zelf direct een ander minimumdoel gaan kiezen. Alleen werd er afgesproken met de docenten dat je maar één keer mocht wisselen van minimumdoel. Dat betekende dus als we een ander doel gingen krijgen dat we niet konden terugkeren naar verkeer. Ik wou dus niet wisselen omdat ik wel nog veel mogelijkheden zag binnen het thema verkeer. Naar mijn gevoel wou mijn teamgenoot in deze situatie niet doorzetten en verder nadenken over eventuele lesideeën en direct al de andere optie kiezen. Ik vond dit wel jammer dat er op dat moment niet met het volledige team werd doorgezet. Onze brainstorm liep op dat moment ook vast. Uiteindelijk, met wat hulp van de docenten, is het ons toch nog gelukt om lesideeën binnen het thema verkeer uit te werken. Ik ben dus toch blij dat we hebben doorgezet.

Ik vermoed dat, aangezien ik wel een doorzetter ben in teaming, ik later in mijn toekomstige job graag in een team wil zitten met mensen die ook vooruit willen en daarnaar handelen.

Ik heb AI (copilot) gebruikt om mijn eigen tekst na te lezen op spelling en grammatica. De inhoud en formuleringen heb ik zelf geschreven.

Dit wordt ook aan het begin van het schooljaar met de kinderen overlopen. Zo weten de kinderen waar hun leraren belang aan hechten en waarom ze op school samenwerken.

Dit toont dus ook de persoonlijke en professionele visie op goed onderwijs. Het toont wat de visie is van het schoolteam.

Ze willen samen:

• Geloven: de kinderen leren geloven in zichzelf en anderen.

• Gezondheid: de kinderen leren om krachtig, gezond en met goesting in het leven te staan en om zorgzaam om te gaan met elkaar.

• Groeien: in een warme en veilige omgeving krijgen de kinderen tijd om te groeien en om zichzelf en de wereld te ontdekken.

• Geestig: een school waar er samen gelachen wordt en waar verdriet kan gedeeld worden.

• Grensverleggend: via innoverend en prikkeld onderwijs leerstof aanbieden en de kinderen uitdagen om hun grenzen te verleggen.

  
  

Maar wel eentje die me nauw aan het hart ligt.

"Je hebt een vriend
Iemand die voor jou door vuur gaat
Elke dag weer voor je klaar staat"

De tekst kan ik mooi linken met mijn visie op goed onderwijs. Naast een educator zijn, wil ik altijd in eerste instantie een vriend zijn voor de leerlingen. Iemand waarvan ze weten waar ze terecht bij kunnen. Iemand die voor hen klaarstaat om hen met van alles en nog wat te helpen.

Het lied zegt mooi wat ik voor de kinderen wil zijn, simpel en duidelijk: ''Je hebt een vriend in mij.''

Vaak kan ik voor sommige kinderen die vriend zijn. Op stage is dit soms wat moeilijker omdat de periode net te kort is om me als een goede vriend op te stellen naar de kinderen toe. Maar ik merk dit wel op tijdens mijn danslessen.

Ik heb 4 groepen van verschillende leeftijden waar ik les aan geef. Bij de start van het jaar maakten we verschillende afspraken zodat de kinderen wisten wat ze konden verwachten van de danslessen. Naast het duidelijk maken van de afspraken, maakte ik ook duidelijk dat ik naast hun dansjuf ook iemand ben bij wie ze terecht kunnen. Wanneer ze met iets zitten, kunnen ze bij me terecht. Ik maakt dit ook zichtbaar bij de afsluit van mijn lessen. Wanneer ze de zaal verlaten, kunnen ze ervoor kiezen om een high five, een vuistje of een knuffel te geven. De kinderen vinden dit zeer leuk en merk ik dat ze zich dan ook op hun gemak voelen wanneer ze de les verlaten en terugkomen de volgende les. Ik probeer op verschillende, kleine manieren te tonen dat ik er voor de kinderen wil zijn.

Ik heb AI (copilot) gebruikt om mijn eigen tekst na te lezen op spelling en grammatica. De inhoud en formuleringen heb ik zelf geschreven.

Ik beschouw deze situatie als een ethisch dilemma omdat ik niet goed wist wat er allemaal aan de hand was en ik was geschrokken van de reactie van mijn mentor. Zelf weet ik ook niet hoe ik hiermee zou moeten omgaan.

Ik wil deze situatie op 2 manieren gaan bekijken: enerzijds wil ik het dilemma gaan bekijken zoals ik die heb gezien als toeschouwer, en anderzijds hoe ik zelf zou handelen vanuit mijn eigen professionele waarden (respect, gelijkwaardigheid en ontwikkeling).

Analyse als toeschouwer -> ijsbergmodel

Ik merk dat er zowel bij de jongen als bij de leerkracht zaken gebeurt zijn maar ik niet hoe weet hoe ze zijn ontstaan.

Ik kan enkel de bovenste laag van beide zien (zichtbaar gedrag). Wat er zich onder hun waterlijn afspeelde, weet ik niet.

De jongen C.

Boven de waterlijn (zichtbaar gedrag): opmerkingen geven, ongeïnteresseerd gedrag, hangen op zijn stoel, op 2 poten zitten, lachen met de opmerkingen van de juf.

Onder de waterlijn (hypothese): ik weet niet hoe het gedrag normaal van de jongen is. Ik weet niet wat er speelde. Misschien waren er emoties, gedachten of omstandigheden die zijn gedrag beïnvloedden. Tijdens het bevragen naar de beginsituatie van de jongen, zei de leerkracht dat ze vermoeden dat de jongen autisme is (dit is wel niet gediagnosticeerd). Hij krijgt ondersteuning bij het leren maar is heel vaak onbeleefd tegen de leerkrachten. Aangezien de leerkracht dit aankaart kan dit eventueel wel een rol spelen waarom hij dit gedrag vertoonde.

De leerkracht

Boven de waterlijn (zichtbaar gedrag): kordaat reageren, op de tafel slaan, roepen, de klas betrekken, de jongen wegsturen, een opmerking maken over zijn wiskundekennis.

Onder de waterlijn (hypothese): ook hier weer ik natuurlijk niet wat er bij de leerkracht speelde. Misschien voelde ze zich machteloos, gefrustreerd of eventueel onder druk omdat ik in het lokaal zat. Of misschien was er al veel spanning en was dit een laatste druppel die haar emmer deed overlopen. Achteraf vroeg ze wel wat ik ervan vond. Ze zei er meteen bij dat het altijd hetzelfde is met de jongen en dat ze er geen weg meer mee weet. De manier waarop ze naar de jongen kijkt kan dus ook eventueel een reden zijn van haar manier van reageren.

Mijn eigen manier van handelen

Ik weet niet precies hoe ik op dat moment zelf zou handelen, ik weet wel dat ik het waarschijnlijk anders zou aangepakt hebben dan de juf. Voor mij is het welzijn van de leerling belangrijk. Aangezien ze bij zijn beginsituatie ons vertelde dat hij waarschijnlijk een vorm van autisme heeft en al ondersteuning krijgt. Zou ik als leerkracht al eventueel preventief gewerkt hebben. Ik zou misschien manieren zoeken om met de jongen afspraken te maken wanneer zijn emoties te veel zouden worden dat deze situatie niet meer zou voorkomen. Want het kan zijn dat er iets speelde in zij onderste laag dat een reden kan zijn voor zijn gedrag. Ik zou daar dan proberen om dat mee in rekening te brengen. Ik vind het belangrijk om niet meteen te reageren uit frustratie, maar om eerst te proberen te begrijpen wat er achter het gedrag zit. Dat betekent niet dat het gedrag oké is, maar wel dat ik het op een andere manier zou willen benaderen.

Kwetsbaarheid van het leraarschap

Deze situatie toont voor mij ook de kwetsbaarheid van het leraarschap. Een leerkracht moet voortdurend een balans kunnen vinden tussen orde, lesgeven, emoties kunnen reguleren en inspelen op onverwachte situaties. Soms kan een moment van frustratie ervoor zorgen dat je reactie namelijk harder is dan bedoeld. Daarom is ons leraarschap kwetsbaar: elke keuze die als leraar maakt, heeft een effect. Dat besef maakte dit dilemma voor me nog duidelijker. Want ik denk dat elke reactie op het gedrag van de jongen een ander effect zou gehad hebben.

Ethische vraag

Vraag formuleren:

"Was het handelen en reageren van mijn mentor op het storend en uitdagend gedrag van de leerling oké? Gebeurde dit op een respectvolle manier?"

Ik stel deze vraag omdat ik niet goed weet of de reactie van de leerkracht als het gedrag van de leerling beide oké waren. Ik probeer mij in de plaats van mijn mentor te stellen, maar bots hier ook vanuit mijn eigen waarden.

Motieven verhelderen:

Mijn hypothese voor het motief van de leerling.

Motief leerling C.:

• Hij vond de les saai.

• Hij verveelde zich.

• Hij was afgeleid of gefrustreerd.

• Hij had moeite met de lesinhoud of met de leerkracht.

Mijn hypothese voor het motief van de leerkracht.

Motief mentor:

• Ze wil de les verderzetten.

• Ze werd afgeleid door het storend gedrag van de leerling.

• Ze voelde zich machteloos of gefrustreerd.

• Ze was misschien geraakt door de opmerking van de leerling.

• Ze heeft misschien een mindere band met de leerling.

Handelingsmogelijkheden zoeken:

Mijn voorstel voor handelingsmogelijkheden voor de leerling

Handelingsmogelijkheden leerling C.:

• Zeggen dat hij eventjes naar buiten wil gaan omdat hij overprikkeld is.

• Vragen of hij een andere opdracht kan krijgen omdat hij afgeleid is en niet geïnteresseerd is in de les.

• Vragen voor een time-out zonder storende opmerkingen te geven.

Mijn voorstel voor handelingsmogelijkheden voor de leerkracht.

Handelingsmogelijkheden mentor:

• Rustig aangeven dat de leerling stoort zonder dat de situatie escaleert. Duidelijk aangeven dat zijn gedrag de les stoort, maar zonder te roepen naar de hele klas toe.

• Het gedrag benoemen en later individueel bespreken met de leerling, eventueel later met ouders.

• Proberen te achterhalen in een gesprek waarom de leerling zich zo gedraagt of zo reageert. Vragen waar hij nood aan heeft.

• De leerlingen even uit de situatie halen, naar de zorgleerkracht sturen (die zit in het lokaal naast het klaslokaal) maar zonder de verwijzen naar zijn wiskundeoefeningen.

Effecten inschatten:

• De situatie wordt besproken en er wordt gezocht naar een oplossing.

• De situatie wordt niet besproken.

• De situatie komt een tweede keer voor en escaleert.

• Er ontstaan spanningen in de klas.

• Er ontstaan minder spanningen in de klas.

• De band tussen de leerkracht en de leerling wordt versterkt.

Waarden en normen verduidelijken:

De waarden die ik belangrijk vind in dit dilemma (mijn persoonlijke en professionele waarden).

• Het welzijn van de leerling -> ik vind dat een leerling niet gekleineerd mag worden op basis van gedrag.

• Wederzijdse respect -> ik vind het belangrijk dat respect van beide kanten komt. Er is een hiërarchie tussen leerkracht en leerling. Een leerkracht heeft dan wel een autoriteit maar ik vind het belangrijk dat leerlingen als gelijken worden gezien. Gelijk onder elkaar maar ook in de relatie leerkracht - leerling.

• Empathie -> ik vind dat iedereen de kans moet krijgen om gehoord te worden en dat we rekening houden met elkaars behoeften en gevoelens.

Mijn eigen handelen

Ik weet niet exact hoe ik op dat moment zelf zou reageren. Ik geef eerlijk toe dat terwijl ik aan het observeren was, ik geschrokken was van zowel het gedrag van de leerling als de reactie van de leerkracht. Wat ik wel weet ik dat ik het anders zou aangepakt hebben dan de juf. Ik zou proberen om niet vanuit frustratie te reageren, maar vanuit mijn waarden. Ik vind het namelijk belangrijk dat we beseffen dat gedrag altijd een reden heeft, ook al zie je die niet direct. Daarom zou ik dus proberen om eerst de rust te bewaren, het gedrag eventueel te begrenzen en later te achterhalen vanwaar het gedrag komt.

Op de tweede foto zie je mijn dubbelkernkwadrant.

Dit is een kernkwadrant op basis van wat ik voelde tijdens mijn teamteaching stage.

• Mijn kwaliteit = empathie. Ik vind van mezelf dat ik een empathisch persoon ben. Ik werk graag met anderen samen en ga graag met meerdere mensen een uitdaging aan. Daarom keek ik er naar uit om aan een teamteaching stage te doen. Een stage waar we met z'n tweeën een klas mocht begeleiden en ondersteunen. Ik vind dat ik mijn kwaliteit tijdens die stage goed heb ingezet. We bereidden samen lessen voor. Voordat elke lesdag startte, overliepen we enkele zaken uit de vorige lessen. We bespraken de werkpunten van de leerlingen met elkaar. Ik zet mijn kwaliteit 'empathie' vaak in tijdens samenwerkingsopdrachten. Ik werk graag met anderen en ben graag met anderen bezig.

• Aan deze kwaliteit, hang natuurlijk ook een valkuil, namelijk zelfopoffering. Doordat ik vaak aan anderen denk en bezig ben met iemand anders. Vergeet ik soms mezelf.

• Hierbij komt dus de uitdaging om assertief te zijn. En dat is een uitdaging die terugkeert met mijn kernkwadrant van vorig jaar. Voor mij blijft dat een moeilijke stap om te zetten. Maar als ik naar de toekomst kijk, denk ik eraan om tijdens groepswerken niet altijd het voortouw te nemen. Het is oké om niet alles te willen doen. Het liefst vermijd ik mijn uitdaging en ga ik het liefst aan de slag met het inzetten van mijn kwaliteit.

"We moeten geloven dat we kunnen groeien. We vertrekken hierbij vanuit 'de growth mindset.'"

De poster zegt dat we moeten leren door te proberen en dat we fouten moeten zien als leerkansen. Je moet erin geloven dat groei mogelijk is.

Je kan blijven groeien in zowel je persoonlijke als in je professionele groei. Dit doen we door te reflecteren en het behouden van een growth mindset.

2. Echtheid/authenticiteit (Carl Rogers)

Op de poster staat:

"Het is oké om jezelf te zijn."

Echtheid gaat over dat echt zijn jezelf zijn is. Jezelf laten zien zonder een masker op te zetten. En dit ook aanvaarde, dat het echt oké is om jezelf te mogen zijn.

3. Verbindende communicatie en empathie tonen

De poster zegt:

"Het is oké om te voelen wat jij voelt."

Dit sluit aan bij verbindende communicatie en empathie tonen. Je moet namelijk oog hebben voor gevoelens en behoeften van jezelf en de ander.

4. Teaming

De poster zegt ook:

"Het is oké om hulp te vragen.

Je maakt als leerkracht deel uit van een team. Het is oké om aan te geven dat je iets niet weet en dat je hulp zoekt en vraagt.

We moeten namelijk hulp durven vragen. Dit kan enkel maar wanneer er een goede schoolcultuur is die samenwerking stimuleert.

5. Positieve schoolcultuur

De volledig poster straalt een positieve schoolcultuur uit. Want het is oké:

• om fouten te mogen maken;

• om gevoelens te mogen tonen;

• om opnieuw te mogen beginnen;

• om jezelf te mogen zijn.