Merhaba benim adım Gonca. 6.Sınıf öğrencisiyim. Okulu bazen seviyorum bazen hiç sevmiyorum. Sevdiğim zamanlar tek kalmak istediğim zamanlar. Sevmediğim zamanlar kuralların olduğu zamanlar. Kurallar çok karmaşık ve bunaltıcı. Çünkü aklımdan geçen bir ton şeyin arasına onları sıkıştırmak çok yorucu. Bu yüzden öğretmenlerim ve arkadaşlarım bundan çok şikayetçi. Anlatmak istediğim şeyleri ifade etmek çok karmaşık. Keşke hepsi tek bir kelimeye hatta tek bir sese sığabilse. Arkadaşlarımla birlikte çok az oyun oynuyorum. Çünkü çoğu oyun bana sınırlayıcı geliyor. Onlarla en hızlı en hareketli ve en az kuralın olduğu oyunları oynuyorum. Sanırım onlarda bunun farkında. Derslerimde konu anlatımlarını takip etmekte ve sorularda zorluk yaşıyorum. Bir kelime okuduğumda diğeri bana çok uzaklaşıyor. Sanırım sevdiğim renklerden ve izlediğim çizgi karakterlerden oluşsa mükemmel olacak. Derslerde sıradanlık o kadar fazla ve bu beni aklıma geleni yapmaya zorluyor. Uzun cümleleri takip etmek zor oluyor çünkü her kelime beynimin içi beni başka şeylere itiyor sonrasında ise her şeyi kaçırıyorum. Bu yüzden derslerimde başarılı değilim. Bireysel çalışmalar daha çok hoşuma gidiyor orada sınırlarım daha az, çalışmalarım keyifli geçiyor ve daha az kaygılanıyorum. Ama bu imkanı yeterince bulamıyorum.  

1. Dikkatleri çok hızlı dağılır.

2. Dersten çabuk sıkılırlar.

3. Sürekli hareket halinde olurlar.

4. Derse uzun süre odaklanamazlar.