• ผู้ตอบข้อซักถามทางพระธรรม: พระอานนท์

• ผู้ตอบข้อซักถามทางพระวินัย: พระอุบาลี

• สถานที่: ถ้ำสัตตบรรณ เชิงเขาเวภาระ กรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ

• องค์อุปถัมภ์: พระเจ้าอชาตศัตรู

• จำนวนพระอรหันต์ 500 องค์

• ระยะเวลา: 7 เดือน

การสังคายนาครั้งที่ 2:

• เกิดขึ้นหลังพระพุทธศาสนาเกิดขึ้นแล้ว 100 ปี

• ใช้เวลา 8 เดือน

• พระยสกากัณฑกบุตรเป็นผู้ริเริ่ม

• พระเรวตเถระเป็นผู้ซักถามพระธรรมวินัย

• พระสัพพกามีเถระเป็นผู้ตอบคำถามเกี่ยวกับพระวินัย

• จัดขึ้นที่วาลิการาม เมืองเวสาลี แคว้นวัชชี

• ได้รับการอุปถัมภ์จากพระเจ้ากาลาโศกราช

• ผลจากการสังคายนาทำให้เกิดการแตกแยกเป็น 2 นิกายใหญ่

1. นิกายเถรวาท ถือปฏิบัติตามคำสอนที่รวบรวมไว้ในการสังคายนาครั้งที่ 1 และ 2

2. นิกายมหาสังมิกะ มีพระสงฆ์กลุ่มวัชชีบุตรที่ปฏิบัติผิดพระวินัยเป็นผู้นำ

• คนนอกศาสนาปลอมตัวเข้ามาบวชในพระพุทธศาสนาจำนวนมาก พระโมคคัลลีบุตรติสสเถระ มีความเห็นว่า อาจเป็นเหตุให้พระพุทธศาสนามัวหมอง

การสังคายนาครั้งที่ 3

• มีพระสงฆ์เข้าร่วม 1,000 รูป

• ทำที่อโศการาม เมืองปาฏลีบุตร ใน พ.ศ. 235

• ใช้เวลา 9 เดือน

• พระเจ้าอโศกมหาราชทรงเป็นองค์อุปถัมภ์

• เมื่อสิ้นสุดการทำสังคายนาแล้ว พระเจ้าอโศกมหาราชทรงส่งคณะสมณทูต 4 สายออกเดินทางสู่ดินแดนต่างๆ ทั้งในชมพูทวีปและต่างประเทศ

• สมณทูตสายที่ 8 ที่มีพระโสณเถระและพระอุตตรเถระเป็นประธาน เดินทางมาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในแถบเอเชีย ซึ่งรวมถึงประเทศไทยด้วย

• มีพระเจ้าเทวานัทปิติสวะทรงเป็นองค์อุปถัมภ์

• มีพระมหินทเถระเป็นประธาน และเป็นผู้ซักถามพระอริฏฐะเป็นผู้ตอบ

• มีพระสงฆ์เขาร่วมจำนวน 68,000 รูป

• วัตถุประสงค์ คือ เพื่อความมั่นคงของพระพุทธศาสนาและเป็นการวางรากฐานให้ชาวศรีลังกาท่องจำพุทธวจนะตามที่จัดระเบียบไว้ในอินเดีย

• ทำสังคายนาครั้งนี้ประมาณ 10 เดือน

• สาเหตุ เกิดจากพระสงฆ์แตกออกเป็น 2 พวก คือมหาธรรมวิหาร กับอภัยคีรีวิหาร จึงมีผู้เกรงว่าคนรุ่นหลังจะจดจำพระธรรมวินัยไม่ได้

• พระเจ้าวัฏฏะคามณีอภัยเป็นผู้อุปถัมภ์ พระองค์โปรดเกล้า ให้พระรักขิตมหาเถระและมะระติสสเถระร่วมดำเนินการ

• มีพระสงฆ์เข้าร่วมจำนวน 1,000 รูป

• ความสำคัญการสังคายนาครั้งนี้ คือ เป็นครั้งแรกที่มีการจารึกพระพุทธวจนะเป็นลายลักษณ์อักษรในใบลานภาษาบาลี เป็นต้นฉบับของพระไตรปิฎกฝ่ายเถรวาท

นับเป็นการเริ่มต้นพระพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์

• สมัยพระเจ้าติโลกราชส่งคณะสงฆ์ไปศึกษาพระพุทธศาสนาประเทศศรีลังกา ทรงอุปถัมภ์การทำสังคยานาที่วัดโพธาราม หรือวัดเจ็ดยอด

• สมัยเมืองพระแก้ว พ.ศ. 2038 - 2063 เป็นยุครุ่งเรืองด้านวรรณคดีมีพระสงฆ์นักปราชญ์แต่งตำราพระคัมภีร์ทางพุทธศาสนาเป็นภาษาบาลีจำนวนมาก

• กษัตริย์หลายพระองค์ทรงเลื่อมใสศรัทธาในศาสนา

• มีการแต่งหนังสือเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาจำนวนมาก

• ในสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ พระสงฆ์จาประเทศไทยได้เดินทางไปสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาแบบสยามวงศ์ในประเทศศรีลังกา

• อาราธนาพระสงฆ์มาอยู่รวมกันในพระอารามต่างๆ

• รวบรวมพระสงฆ์ทรงคุณธรรมมาประชุมที่วัดบางหว้าใหญ่

• คัดเลือกพระอาจารย์ศรี วัดประดู่กรุงศรีอยุธยา เป็นสมเด็จพระสังฆราชองค์แรกของกรุงธนบุรี

ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ถึงรัชกาลที่ 10 พระมหากษัตริย์ไทยทรงฟื้นฟูและส่งเสริมพระพุทธศาสนาอย่างต่อเนื่อง โดยมีการ:

• บูรณะวัดวาอาราม

• สังคายนาพระไตรปิฎก

• อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุและต้นพระศรีมหาโพธิ์จากต่างประเทศ

• รวบรวมและตรวจสอบพระไตรปิฎกฉบับต่างๆ

• ก่อตั้งคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย

• ส่งเสริมการศึกษาพระปริยัติธรรม

• จัดตั้งมหาวิทยาลัยสงฆ์

• พระราชนิพนธ์หนังสือเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา

• จัดพิมพ์พระไตรปิฎกฉบับต่างๆ

• ออกพระราชบัญญัติคณะสงฆ์

• ทรงพระผนวชและทรงเป็นศาสนูปถัมภก

การฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในสมัยรัตนโกสินทร์ทำให้พระพุทธศาสนากลับคืนสู่ความเจริญรุ่งเรืองอีกครั้ง และยังคงเป็นศาสนาประจำชาติไทยมาจนถึงปัจจุบัน

น.ส.ดวงใจ เลขที่14

น.ส.รุ่งทิพย์ ใยบัว เลขที่26

น.ส.สุธิศา พงษ์สุข เลขที่34

ม.6/1