2.ด.ช.อินทัช  ตะเพียนทอง  เลขที่ 3

3.ด.ช.บวรชนก  เสาวคนธ์  เลขที่4

4.ด.ช.พอเพียง  ประสมแก้ว  เลขที่9

5.ด.ช.ภรันยู  สุขาบรูณ์  เลขที่10

6.ด.ช.วรรณรัตน์  ประจงกิจ  เลขที่14

7.ด.ช.ศุภกร  สุขเกษม เลขที่16

8.ด.ช.อินทัชฌาน  ชาวนาไร่  เลขที่17

9.ด.ญ.แก้วเกล้ว   แก้วอัมพร เลขที่22

10.ด.ญ.ชนิตสิรี  พรหมทอง เลขที่ 24

11.ด.ญ.ณฐรากร  ปรีชา เลขที่ 25

12.ด.ญ.ปุญญิศา  อรรถเศรษฐากร เลขที่33 

13.ด.ญ.พิชญา  สิริอรุณรัตน์ เลขที่34

14.ด.ญ.ดวงดาลัด  สุขใจ  เลขที่38 

การปกครองระยะนี้เริ่มเมื่อ (พ.ศ.1893-1991 )สมัยพระเจ้าอู่ทองถึงสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2  แบ่งการปกครองได้ 2 ส่วน

            ส่วนที่ 1)   การปกครองส่วนกลาง  การปกครองในเขตราชธานี   และบริเวณโดยรอบราชธานีโดยได้จัดรูปแบบการปกครองแบบเขมร จัดหน่วยการปกครองเป็น 4 หน่วย แต่ละหน่วยมีเสนาบดีบริหารงาน ได้แก่ 
 1.กรมเวียง มีหน้าที่ดูแลความสงบเรียบร้อยในเขตราชธานี  โดยมีขุนเมืองหรือขุนเวียงเป็นผู้รับผิดชอบ 
2.กรมวัง มีหน้าที่ดูแลกิจการที่เกี่ยวข้องกับพระราชสำนักและพิพากษาคดี  โดยมีขุนวังเป็นผู้รับผิดชอบ 
3.กรมคลัง มีหน้าที่รับผิดชอบด้านการเงินและการต่างประเทศ รักษาผลประโยชน์ทางการเงินของแผ่นดิน รวมทั้งทำสัญญาการค้า และติดต่อทางการทูตกับต่างประเทศ  โดยมีขุนคลังเป็นผู้รับผิดชอบ 
4.กรมนา  มีหน้าที่ดูแลเกี่ยวกับที่ดิน ไร่ สวน และนา การทำไร่ ทำนาของราษฏรทั่วราชอาณาจักร ดูแลเสบียงอาหารไว้ใช้ในยามศึกสงคราม โดยมีขุนนาเป็นผู้รับผิดชอบ

        1. เมืองลูกหลวง   หรือเมืองหน้าด่าน       ตั้งอยู่รอบราชธานี 4  ทิศ เช่น ลพบุรี  นครนายก พระประแดง  สุพรรณบุรี ให้โอรสหรือพระราชวงศ์ชั้นสูงไปปกครอง
        2. หัวเมืองชั้นใน  อยู่ถัดจากเมืองลูกหลวงออกไป ได้แก่ พรหมบุรี  สิงห์บุรี ปราจีนบุรี  ฉะเชิงเทรา ชลบุรี  ตะนาวศรี  ไชยา นครศรีธรรมราช ให้ขุนนางที่กษัตริย์แต่งตั้งไปปกครอง
         3.หัวเมืองชั้นนอก   หรือหัวเมืองพระยามหานครคือหัวเมืองขนาดใหญ่ห่างจากราชธานีผู้ปกครองสืบเชื้อสายมาจากเจ้าเมืองเดิมหรือตัวแทนที่ราชธานีส่งมาปกครอง
         4. เมืองประเทศราช   เป็นเมืองที่ยังได้ปกครองตนเองเพราะอยู่ไกลที่สุด   มีความเป็นอิสระเหมือนเดิมแต่ต้องส่งเครื่องราชบรรณาการตามกำหนดส่งกองทัพมาช่วยเวลาสงคราม เช่นสุโขทัย เขมร เป็นต้น