Ook kwam naar boven dat de juffrouw belangrijk is, zij moet niet zomaar straf geven zonder dat ze iets weet. Ze moeten het eerlijk houden in de klas en niet kinderen voor trekken. En stel er gebeurt iets, niet meteen boos worden tot je weet wat er gebeurde want anders is het oneerlijk.

Om er voor te zorgen dat deze droomklas werkelijkheid word, vinden de kinderen het lastig om naar hunzelf te kijken, ze wijzen vooral veel naar wat andere moet doen. Als ik vraag wat doe je er zelf tegen is er 1 iemand die dan de vinger opsteekt en zegt: ik probeer zelf ook aardig te doen. Dan is er een andere leerling die weer zegt dat ze dat al doet. Maar ze begreep ook dat je niet altijd aardig kunt zijn en je soms nou eenmaal een andere bui hebt dan normaal.

Bij 1 groepje was dit ook het geval.  Hierbij hadden ze eerst met iedereen uit het groepje een ontwerp bedacht. Halverwege was 1 groepsgenoot het er niet mee eens. Ze wilde iets totaal anders dan wat ze hadden afgesproken. Hier werd ze boos van en eigenlijk stopte ze een beetje met eraan werken. Ze deed niet meer actief mee en vond het allemaal wel best. Ik heb geholpen met het gesprek voeren door alleen vragen te stellen. Zoals wat wil je dan wel, en wat willen de andere. Kun je alle ideeën als 1 ontwerp maken. Uiteindelijk gingen ze in gesprek en hadden ze een pracht ontwerp gemaakt. Met alles erop en eraan en nog meer, doordat ze weer opnieuw gingen nadenken inspireerde ze elkaar wat eerst niet het geval was.