1. ปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำ
       2. การปกครองสมบูรณาญาสิทธิราชย์ล้าสมัย
       3. การศึกษาของประชาชนสูงขึ้น และกระแสแนวคิดประชาธิปไตยจากตวันตก
       4. อิทธิพลของสื่อมวลชน

                  1. พระบรมราชโองการอภัยโทษต่อคนที่เข้าร่วมการปฏิวัติ ซึ่งพระองค์ทรงลงพระนามทันที

                  2. ให้พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯลงนามในรัฐธรรมนูญที่คณะราษฎร์ได้เตรียมไว้

                โดยเนื้อหาของประกาศคณะราษฎรนั้นมีเจตนารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงการปกครองเพื่อให้ประเทศนี้เป็นของ “ประชาชน” อย่างแท้จริง และถ้าหากประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับสมบูรณ์ออกไปแล้วก็หมายถึงว่าอำนาจทั้งหมดต้องตกเป็นของคณะราษ พระองค์เกรงว่าคณะราษฎรอาจจะนำอำนาจที่พระองค์ได้สละเพื่อให้บ้านเมือง และประชาชนทุกคนได้มีชีวิตที่ดีขึ้นกว่าที่เป็นอยู่นั้น ไปใช้ในทางที่มิชอบ ดังที่พระองค์เคยตรัสกับผู้นำคณะราษฎรไว้ว่า “ข้าพเจ้ามีความเต็มใจที่จะสละอำนาจอันเป็นของข้าพเจ้าอยู่แต่เดิมให้แก่ราษฎร์โดยทั่วไปแต่ข้าพเจ้าไม่ยินยอมยกอำนาจทั้งหลายของข้าพเจ้าให้แก่ผู้ใด คณะใดโดยเฉพาะเพื่อใช้อำนาจโดยสิทธิขาดและไม่ฟังเสียงอันแท้จริงของประชาราษฎร"(เป็นข้อความเพียงบางส่วนเท่านั้น) ดังนั้นพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ จึงมีพระประสงค์ที่จะแก้ไขให้เป็นเป็นรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราวแทน เนื่องจากเนื้อหาบางส่วนยากที่ยอมรับได้และควรแก้ไข พระองค์จึงทรงเขียนข้อความเล็ก ๆว่า “ชั่วคราว” ก่อนจะทรงลงพระนาม เป็นอันสิ้นสุดขั้นตอน เพื่อรอเวลาให้ได้มีการทำปรับปรุงและแก้ไขเนื้อหาในบางข้อให้มีความเหมาะสม และเป็นที่ยอมรับได้มากกว่านี้