Michał Jankowiak

„WODA” czyli Wszystko zaczyna się w chmurach

 

Mała chmurka zapłakała,

Kropelkami świat zalała,

Zasiliła rzeki w wodę,

Ożywiła nam przyrodę.

 

Dzięki wodzie wszystko żyje,

Każdy ją na świecie pije,

Mały kwiatek, wielkie drzewo,

Które pnie się, aż pod niebo.

 

Wodę, piją także dzieci,

Taką co ze źródła leci,

Bo by rosnąć, aby żyć,

Trzeba czystą wodę pić.

Michał Jankowiak

„WODA” czyli Wszystko zaczyna się w chmurach

 

Mała chmurka zapłakała,

Kropelkami świat zalała,

Zasiliła rzeki w wodę,

Ożywiła nam przyrodę.

 

Dzięki wodzie wszystko żyje,

Każdy ją na świecie pije,

Mały kwiatek, wielkie drzewo,

Które pnie się, aż pod niebo.

 

Wodę, piją także dzieci,

Taką co ze źródła leci,

Bo by rosnąć, aby żyć,

Trzeba czystą wodę pić.

Michał Jankowiak

„WODA” czyli Wszystko zaczyna się w chmurach

 

Mała chmurka zapłakała,

Kropelkami świat zalała,

Zasiliła rzeki w wodę,

Ożywiła nam przyrodę.

 

Dzięki wodzie wszystko żyje,

Każdy ją na świecie pije,

Mały kwiatek, wielkie drzewo,

Które pnie się, aż pod niebo.

 

Wodę, piją także dzieci,

Taką co ze źródła leci,

Bo by rosnąć, aby żyć,

Trzeba czystą wodę pić.

Michał Jankowiak

„WODA” czyli Wszystko zaczyna się w chmurach

 

Mała chmurka zapłakała,

Kropelkami świat zalała,

Zasiliła rzeki w wodę,

Ożywiła nam przyrodę.

 

Dzięki wodzie wszystko żyje,

Każdy ją na świecie pije,

Mały kwiatek, wielkie drzewo,

Które pnie się, aż pod niebo.

 

Wodę, piją także dzieci,

Taką co ze źródła leci,

Bo by rosnąć, aby żyć,

Trzeba czystą wodę pić.

Michał Jankowiak

„WODA” czyli Wszystko zaczyna się w chmurach

 

Mała chmurka zapłakała,

Kropelkami świat zalała,

Zasiliła rzeki w wodę,

Ożywiła nam przyrodę.

 

Dzięki wodzie wszystko żyje,

Każdy ją na świecie pije,

Mały kwiatek, wielkie drzewo,

Które pnie się, aż pod niebo.

 

Wodę, piją także dzieci,

Taką co ze źródła leci,

Bo by rosnąć, aby żyć,

Trzeba czystą wodę pić.

Na mojej drodze, w każdej chwili,

Mogę Was spotkać moi mili.

I chociaż różni nas tak wiele,

Zostanę waszym przyjacielem.

Bo jeśli któryś z Was nie chodzi,

To na spacerze to nie szkodzi.

Ja Cię zawiozę, gdzie będziesz chciał,

Bylebyś dobrą mapę miał…

A jeśli Twoje oczy szare,

Nie cieszą się widzenia darem,

To ja Ci będę dziś oczami,

Opiszę słońce i niebo nad nami…

Jeżeli żyjesz w ciągłej ciszy,

To moją radość i tak usłyszysz.

Będziemy biegać, skakać, mówić,

Aż się nam każda z rąk utrudzi!

Jeżeli zaś Twoje usta milczą stale,

Wyślę Ci dłonią znaki małe,

Które na zawsze Ci powiedzą,

Że przyjaciele wszystko wiedzą.

Bo wiem i dobrze to rozumiem,

Że Ty nie możesz być sam w tłumie!

Chociaż mam zdrowe nogi, oczy,

To z takim jak Ty mogę kroczyć.

I gdy się w życiu gdzieś spotkamy,

To wszystkim smutkom radę damy.

Błyszczy pięknie cała,
gustuje w hejnałach.
Na koncertach gra:
tra ta ta ta ta. (trąbka)

Okrągły, brzuchaty,
wśród zabawek leży.
Zależy mu na tym
by w niego uderzyć. (bębenek)

Zrobione są z drewna.
Cztery struny mają.
Gdy pociągniesz smyczkiem,
to pięknie zagrają. (skrzypce)

Palce w struny uderzają,
dźwięki z niej wydobywają.
Różnych dźwięków cała gama,
może na niej zagrasz sama? (gitara)

Mały i cienki, cieniutkim głosem
zagra piosenki pod twoim nosem. (flet)

Morze ma słoną wodę, jest częścią oceanu. Występują na nim większe fale niż na jeziorze.
Jeziora są to wody zebrane w zagłębieniach, mają słodką wodę.
Rzeka płynie, jest to ciek, który płynie w korycie. Ma swoje źródło, czyli miejsce, z którego wypływa, i ujście, czyli miejsce, do którego wpływa.

A teraz odpowiedzcie na kilka pytań:

Wyobraźcie sobie, że za chwilkę wybieramy się na długą wycieczkę. Najpierw musimy zapakować nasz niewidzialny pleckach w potrzebne nam rzeczy: zabieramy, ubrania, buty, jedzonko, aparat i lornetkę (udajemy, że wkładamy te rzeczy do plecaka). Uwaga, wyruszamy (maszerujemy)! Najpierw jedziemy w góry, musimy się na nie wspinać (wspinamy się na palce i wyciągamy ręce do góry). Mamy bardzo ciężki plecak, wiec kosztuje nas to dużo siły (głośno oddychamy). Teraz nad morze, musimy przepłynąć kawałek (machamy rękoma jak do żabki). Następny przystanek to wieś, kosimy trawę i karmimy koniki i krówki (udajemy koszenie trawy, podawanie jedzenia). Po takiej wycieczce wracamy do przedszkola (maszerujemy), zdejmujemy ciężki plecak (udajemy, że to robimy). Kładziemy się na dywanie i głęboko oddychamy, odpoczywając.

Czy pamiętacie: