• Corpo alongado e comprimido.
• De cor azul verdoso, salvo o ventre, con tonalidades brancas ou prateadas.
• Os ollos e a boca son moi grandes en relación co tamaño da cabeza.
• É un peixe peligroso xa que posee un pequeno aguillón velenoso diante da primera aleta dorsal.
• Escamas pequenas e redondeadas que se desprenden con facilidade.

•   - Habita nos océanos e mares calidos.
•  - O seu ventre e totelmente branco, mentre que o dorso é gris.
•      Ten unha gran cantidade de filas con pequenos dentes
• Ten cinco pares de branquias moi grandes repartidas polo seu corpo.
• Mide aproximadamente  1,2 metros de ancho e poden medir mais de 2,5 metros de largo.
• Poseen duas aletas dorsales e duas aletas pectorales.RAUL PR. 

Scophthalmus maximus

•  Peixe plano. 
• Corpo casi circular. 
• Ollos no lado esquerdo do corpo. 
• Boca grande.
•  Aleta dorsal con orixen diante do ollo superior os primeiros radios non ramificados.
•  A línea lateral describe unha pronunciada curva encima de la aleta pectoral. Cara ocular rugosa, con escamas transformadas en tubérculos óseos.
•  Coloración muy variable en la cara ocular, mimética, con tonos de fondo parduscos y verdosos cubiertos de multitud de manchas de distinto tamaño claras y oscuras.
•  Hasta 1 m de longitud. 

• O seu corpo é robusto. 
• Entre 50-80 cm de lonxitude.
• Alargado, bastante similar ao abadexo, outra especie da súa mesma familia.
•  O color varía en función do hábitatno que viven.
• O dorso pode ser pardo amarillento, verdoso, grisáceo ou vermellizo, sendo o ventre de cor branco
• . Os exemplares xóvenes solen presentar unhas manchas máis ou menos oscuras sobre o dorso e os laterales, así como un entramado en forma de rede de cor pardo ou vermellizo.

• Corpo alongado, dunhos 2 m de lonxitude. 
• Cabeza con fuciño largo, afilado; a boca é inferior, e está provista de dentes afilados e puntiagudos
•   Ten 5 aberturas branquiais cortas. 
• A primeira aleta dorsal é triangular, e está situada entre os pectorales e as pélvicas, e é máis alta que aa segunda. 
• Cor gris oscuro, e o dorso e branco na zona ventral.

• Cinco aberturas branquiais. 
• Morro moi largo, cónico e picudo. 
• Ollos redondos e negros
•  Duas aletas dorsais, a primeira máis grande ca segunda.
•  Aletas pectorais moi largas, estreitas e algo curvadas. 
• Con aleta anal. 
•  Cor azul oscuro brillante polo dorso, clareando hacia os lados; vientre branco.
•  Ata 5 m de longitud.

• Corpo cilíndrico e alongado, de tono azulado.
•  A súa boca é impresionante. 
• Non ten escamas e pode chegar a medir ata tres metros e superar os cincuenta kilos de peso. 
• Vive sobre fondos rochosos 
• É un gran depredador do polbo. 
•  Reproducese no verán, podendo chegar a poñer de 3 a 8 ,millons de ovos. 
•  Capturase fundamentalmente con palangre ou linea. 
• Tamen de pequenos entran nas nasas fanequeiras. 

• Corpo alongado.
• Cabeza con forma amartelada, , de ahí o seu nome.

• A pintega rabilonga é un anfibio de corpo alongado, de unhos 156 mm en machos e 164 en las femias.
•  A cabeza, deprimida e redondeada na parte anterior 
• Ten ollos grandes e saintes, laterais
• Tene 4 dedos nas extremidades anteriores e 5 nas posteriores. A cola, cando non está rexenerada, é moi longa, chegando a ser o doble que a cabeza e o corpo xuntos.
•  A pel é lisa e reluciente. 
• O seu peso varía dos 2 g en adultos a 1.3 en subadultos; unha femia con ovos pode alcanzar 3.3 g.

• O Pintafontes é un anfibio común
• Cos machos de 12 - 13 cm e as femias de 13 - 14.5 cm
• De corpo robusto, de sección circular algo deprimida
• Cunha cola comprimida lateralmente tan larga como o resto do corpo mais a cabeza; esta é redondeada, lixeiramente mais longa que ancha, co fuciño non moi notorio eos lóbulos labiais moi desarrollados durante o celo; as parótidas están pouco desarrolladas.
• As extremidades están ben desarrolladas.
•  A pel é rugosa e no dorso e costado, donde hai moitos poros
• . A cor de fondo do dorso é negro e sobre éste formase un jaspeado verde; os gránulos son negruzcos; as partes ventrales son oscuras, con manchas blancas

• É de tamaño pequeno, compacto, de fuciño redondeado
• A miúdo con un surco lonxitudinal. Dorso parduzco no macho e pardo aceituna na femia.
•  Ventre amarillo a naranxado con bordes claros e manchado de negro.
•  Miden entre 8 y 9 cm.
• Alimentase de gusanos, insectos e pequenos crustáceos.
• Pasan o día baixo as pedras, saindo cazar pola noite. 

• Esta especie presenta franxas e manchas negras ou marróns oscuras que destacan sobre a coloración amarela ou amarelo-verdoso.
•  As manchas poden presentar patrons bastante definidos na cabeza, nalgunos casos en forma de “X”. 
• O ventre de cor amarelo ou amarelo-verdoso, máis claro que no dorso, as súas palmas e as plantas son de cor amarelo ou amarelo-anaranxado.

• Rá de tamaño mediano
• De ata 110 mm de lonxitude.é coloración é moi variable, ainda que sole ser verde, con manchas negras.
• Usualmente presenta unha liña vertebral clara.
•  O tímpano é moi conspicuo e os pliegues dorsolaterales están moderadamente desarrollados.
• Os dedos das extremidades posteriores están unidos por membranas interdixitais ampliamente desarroladas. 

• Sapo de mediana talla ainda que cun amplio rango de tamaño (31,3 - 71 mm en machos; 38,8 - 98 mm en femias).
•  Robusto e de extremidades relativamente cortas, ten a cabeza máis ancha que larga e o fociño corto y redondeado. 
• As gándulas parótidas son conspicuas e bastante paralelas, dispostas a continuación dunhos ollos prominentes con pupila horizontal e iris amarelo metálico con vetas negras. 
•  A coloración dorsal é moi variable, pero xeralmente verde grisáceo a marronado, alternada con manchas mais claras de distinto tamaño xeralmente difusas, pero que poden presentarse ben definidas. 
• Unha característica é a liña media dorsal amarela clara que sole recorrer lonxitudinalmente o corpo dende a base dos ollos ata a cloaca, pero esta liña pode estar ausente. 
• A rexión ventral é de cor crema e de aspecto granulado, especialmente na zona pélvica.

• IVÁN C.P.

• O lagarto ocelado é o mais abundante dos lagartos ibéricos.
•  É tamen o maior lagarto  europeo; mide normalmente unhos 60 cm pero pode alcanzar os 90 cm.
• Caracterizase pola súa corpulencia e aspecto macizo.
• A súa cabeza é ancha e triangular, mais grande  nos machos que nas femias.
• A súa coloración é variable: o dorso pode ir do pardo ao verde, incluso moteado, ainda que xeralmente dominan os tonos verdosos claros con abundantes marcas negras.
• Os seu costados están adornados con dous ou tres filas de manchas azuis chamadas “ocelos” ou “lepidos” (que significa “escamas”). 
• Estas manchas redondeadas son tamben mais grandes nos machos que nas femias.
• A zona ventral é amarillenta ou amarelo verdoso e a cola as veces é rojiza, o que pode indicar unha rexeneración da misma.                                                MARTA S.C

• Lagarta de tamaño medio, dunha coloración formada por bandas ou liñas verdes, negras e amarelas, cos laterais de cor pardo. 
• Nas femias a cor predominante é o marrón con bandas negras e amarelas.
•  Na zona ventral a cor vai dende o amarelo ao laranxa, máis escuro e intenso na época de celo
• .Lagarta que pode abandonar a hibernación os días de inverno máis sollíos, volvendo a hibernar cando non hai a calor suficiente.
•  Podémola atopar en zonas sombrizas e húmidas dos nosos vales e bosques.
•  Especie endémica do noroeste peninsular.

• É un lagarto de cabeza curta e ancha.
• A cola é o dobre de longa cá lonxitude do corpo. 
• Esta especie, en xeral, é verde e co abdome amarelento. 
• Os machos, ademais conteñen unha coloración case negra, substituída nas femias por unha cor parda e na época de celo o macho ten o pescozo azulado.
•  A súa lonxitude total non supera os 4 dm. 
• Cando é perseguido non dúbida en gabear ás árbores. 
• Só vive nas montañas do oeste da Península Ibérica. 
• Tende a habitar en lugares húmidos, como nas beiras dos ríos. 
• A alteración do seu hábitad está a provoca-la mingua da súa poboación.

• Caparazón lixeiramente abombado, sin quillas visibles enos adultos, o seu espaldar sole presentar un fondo oscuro con liñas ou puntos amarelos, ainda que existen individuos co patrón inverso de coloración. 
• O peto presenta maior variabilidad, con individuos completamente claros a outros completamente oscuros, pasando por todo grado de coloración.
• Lonxitude do caparazón ata 163 mm.
• Ocupa medios acuáticos naturais e artificiales, dende o nivel do mar ata 1.000 m. de altitude.
•  Prefire sitios con abundante cobertura vexetal e escasa corriente. Pode habitar medios temporais.

• É unha tartaruga verde claro en xeneral, sin manchas nin debuxos cando é adulta. 
• O plastrón é amarillento. 
• Pero os exemplares xoves son moi coloridos, podendo mostrar raias amarillentas ou anaranxadas no plastrón, cara e patas (e chegándose a confundir con especies exóticas a ojos dun inexperto).
• Tamen é visible en lagos, pantanos, ríos de curso tranquilo etc, con abundante vexetación. Tamen son de hábitos carnívoros.

• É moi similar á tartaruga mediterránea, pero podemolas diferenciar porque esta non ten o escudo supracaudal dividido.
•  En xeneral é de tonos pardos, con manchas mais oscuras que varian según o exemplar.
• No noso país temos a subespecie nominal.
• Existe dimorfismo sexual, ainda que non mui aparente para personas non experimentadas; os machos son mais pequenos que as femias e o plastrón presenta unha forma cóncava.
•  A cola é mais grande e gruesa cas do seu sexo oposto.
• Estos exemplares tienen un caparazón bastante abombado.
• Ollos saltones, o color da especie é de tonalidad amarillenta ou verdosa, con marcas oscuras estampadas por todo o corpo.

• Xeralmente os adultos de aligátor americano tieñen unha lonxitude entre 2.6 a 4.6 m, con un promedio de 3.4 m.
•  O peso é variable dacordo co xénero e a edade, pos algunhos pesan 91 kg, outros 220 kg e os mais colosales 450 kg. 
• Os machos son visiblemente mais grandes cas femias.
• Son alargados e delgados. A súa coloración ten tonalidades como negro, gris, marrón ou verde olivo, mantendo a zona ventral en cor crema ou amarillo pálido.
• Os seus pes dianteiros teñen cinco dedos mentras que nos traseros teñen catro, cada un equipado con ríxidas e filosas garras. Conteñen de 74 a 80 pezas dentais na súa boca e as que están situadas en na parte inferior non son visibles cando cerran a boca, a diferencia dos crocodilos.

• A cobra lagarteira é unha cobra de tamaño mais ben pequeno, de corpo cilíndrico e o cuello apenas diferenciado. 
• A súa cabeza, proporcionalmente é pequena, ovalada vista dende arriba. 
• A mandíbula superiores mais grande cá inferior, destacando por tanto o seu fuciño. 
• A maior parte dos adultos miden entre 500 y 600 mm de lonxitude total, cun peso que varía entre os 40 e 50 g.
• Na cabeza, a placa rostral é puntiaguda na súa parte posterior, dispoñéndose entre as internasales a modo de cuña; as prefrontales son rectangulares e a frontal é ancha na parte anterior

• Sin patas
• A súa cabeza e corpo alcanzan os 11 - 19 cm e a cola ata 1.3 veces esta medida.
•  A súa cabeza é pequena, co cuello apenas definido, o fuciño romo e a abertura timpánica pequena. 
• A escama rostral é pequena, hai 2 -4 supranasales; a internasal ten forma romboidal mentras que as prefrontales son mais variables; a frontal é grande e a occipital aparece entre as dúas parietales.
• Presenta 5 o 6 escamas supraoculares (as 3 primeiras en contacto coa frontal); a nasal disponse sobre a segunda supralabial; a escama mental é pequena e a cada lado ten dúas series de 8 a 10 escamas e 4 - 5 submaxilares.
• O corpo ten escamas lisas, brillantes, dispostas en 24 - 36 filas no centro do cuerpo.
•  A pel do corpo é ríxida

• Cunha lonxitude media de entre 45 y 50 cm a víbora de Seoane é dun tamaño algo menor que las otras víboras de la Península Ibérica.
• A cabeza é bastante estreita e pouco diferenciada do resto do corpo.
• O seu fociño e plano, sen protuberancia, e as labiais solen estar moi pigmentadas.
• En canto á coloración, é a mais variable das víboras da Península Ibérica, e presenta cinco patrons de coloración ben diferenciables