1. ผู้หญิงอินเดียชนบทขาดผ้าอนามัย เสี่ยงปัญหาสุขภาพ

2. กล้าลุกขึ้นแก้ปัญหาที่สังคมไม่กล้าพูด

3. ถูกครอบครัวและสังคมต่อต้าน

4. คิดค้นผ้าอนามัยราคาถูกเพื่อผู้หญิง

5. สุขอนามัยคือสิทธิพื้นฐานของมนุษย์

1.ความไม่เท่าเทียมทางเพศ

2.ประจำเดือนเป็นเรื่องที่ธรรมชาติสร้าง

3.ความอับอายที่เกิดขึ้นจากเพศตรงข้าม

4.พลังของตัวแม่ที่ร่วมแรงร่วมใจกัน

5.การขาดแคลนความรู้ และการศึกษา

1. ผ้าอนามัยคือของจำเป็น ไม่ใช่ของหรูหรา

2. ความรู้ช่วยลบความเชื่อผิด ๆ

3. เด็กผู้หญิงไม่ควรต้องหยุดเรียนเพราะมีประจำเดือน

4. ความรู้สามารถเปลี่ยนค่านิยมและทัศนคติได้

5. การเปิดปากเล่าเรื่อง = จุดเริ่มต้นของการแก้ปัญหา

1การหารายได้ในกลุ่มผู้หญิงที่ทำผ้าอนามัย

2การทำผ้าอนามัยที่มีความแตกต่างแล้วเอามาเปรียบเทียบกัน

3การศึกษาและความรู้ สามารถเปลี่ยนทัศนคติและอนาคตของผู้หญิงได้

4หารายได้เพื่อทำตามความฝันให้ตัวเอง

5ประจำเดือนคือเรื่องธรรมชาติ ไม่ควรถูกมองว่าเป็นสิ่งน่าอายหรือเป็นสิ่งที่แปลก

6708020001

1.การเป็นประจำเดือนคือเรื่องที่น่าอาย

2.การขาดเเคลนความรู้เกี่ยวกับเรื่องสุขอนามัย

3.การขาดเเคลนผ้าอนามัย

4.ความเชื่อทางด้านการห้ามสวดมนต์ให้เทพเจ้าตอนมีประจำเดือนหรือห้ามเข้าวัด

5.ความไม่เป็นอิสระในการใช้ชีวิต

6708010009

1.มีประจำเดือนถูกตีตราเป็นเรื่องน่าอาย/ต้องปิดบัง

2.การขาดแคลนผ้าอนามัยทำให้เด็กผู้หญิงต้องขาดเรียนหรือหลุดจากระบบการศึกษา

3.การทำงานร่วมกันสร้างรายได้ ศักดิ์ศรอำนาจต่อรองภายในครอบครัวและชุมชน

4.การพูดเรื่องที่ถูกห้ามคือการท้าทายบรรทัดฐาน

5.การเปลี่ยนแปลงสังคมเริ่มจากชุมชนเล็ก ๆ และจากเสียงของผู้หญิงเอง

1 การพูดเรื่องประจำเดือนไม่ใช่เรื่องน่าอาย

2 การรู้จักและใช้ผ้าอนามัยช่วยให้ผู้หญิงสุขภาพดีและไปโรงเรียนได้

3 ไอเดียง่าย ๆ อย่างเครื่องทำผ้าอนามัยสามารถเปลี่ยนชีวิตได้

4 ช่วยเหลือและทำงานร่วมกันในชุมชนทำให้ปัญหาง่ายขึ้น

5 ผู้หญิงมีโอกาสและกำลังใจ ชีวิตของพวกเธอและชุมชนก็เปลี่ยนไป

6708010015

1. การทำลายความอับอายเรื่องประจำเดือน

2. การเข้าถึงความรู้และสุขอนามัยพื้นฐาน

3. การสร้างโอกาสทางการศึกษาและชีวิต

4. การเสริมพลังและอาชีพให้ผู้หญิง

5. การเปลี่ยนทัศนคติเล็ก ๆ ที่สร้างผลกระทบใหญ่

1. ความเลื่อมล้ำทางการศึกษา(ผู้ชายไม่รู้จักประจำเดือน,ควาามเชื่อผิดๆเกี่ยวกับประจำเดือน)

2. การร่วมกันเพื่อเปิดรับสิ่งใหม่

3. สิ่งธรรมดารอบตัวเรา ที่แปลกใหม่กับคนบางกลุ่ม

4. ความสำคัญของผู้หญิง

5. การแก้ไขสิ่งที่ถูกมองว่าน่าอาย

ธีรภัทธ์ สมบูรณ์ประสิทธิ์ 6708010018

1. ปัญหาความเหลื่อมล้ำของผู้หญิงอินเดีย

2. ความเชื่อแบบผิด ๆ ของผู้หญิงอินเดีย

3. การถูกสังคมรอบข้างล้อเลียน

4. การถูกสังคมรอบข้างรังเกียจ

5. การรักษาความสะอาดของผู้หญิงอินเดีย

1. การตีตราทางสังคม (Menstrual taboo)

2. การขาดการเข้าถึงผ้าอนามัย

3. บทบาทของผู้หญิงในชุมชน

4. การเปลี่ยนแปลงจากสิ่งเล็ก ๆ

5. ศักดิ์ศรีและความเท่าเทียมทางเพศ

1.สังคมที่ผู้ชายเป็นใหญ่

2.ผู้หญิงไม่รู้จักวิธีดูแลเวลาเกิดประจำเดือน

3.การผลิตผ้าอนามัยเอง

4.ผู้หญิงรู้สึกอายเวลาเป็นประจำเดือน

5.ผู้หญิงรู้สึกมีค่ามากขึ้นหลังจากหาเงินเองได้

1.การเปิดกว้างเกี่ยวกับผ้าอนามัย

2.ความเท่าเทียม ผช/ผญ

3.ความยากจน จนต้องใช้เศษผ้าแทนผ้าอนามัย

4.ความรู้เกี่ยวกับผ้าอนามัย

5.คนบางคนไม่รู้จักผ้าอนามัย

1. การอับอายและโดนตีตราเรื่องประจำเดือน

2. การเข้าถึงยากในเรื่องของผ้าอนามัย เพราะแพง และไม่กล้าที่จะออกไปซื้อเพราะอาย

3. โดนห้ามว่าผู้หญิงที่เป็นช่วงประจำเดือนห้ามเข้าวัด เพราะเป็นของสกปรก ของตํ่า

4. ความไม่ปลอดภัย ในการที่จะเสี่ยงติดเชื้อโรค ในการใช้เศษผ้าเก่าๆแทนผ้าอนามัย

5. เกิดความลังเลในการทำตามความฝัน ขาดโอกาสในเรื่องของการศึกษา

1.ความเท่าเทียมของผู้หญิงที่ถูกมองว่า มีประจำเดือนถือว่าแปลก

2.ปัญหาความยากจนที่สะท้อนถึงการละเมิดสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานที่ผู้หญิงทุกคนควรได้รับ

3.ความเชื่อของคนเก่าคนแก่และผู้ชายที่มีทัศนคติต่อผู้หญิงที่มีประจำเดือนว่า หากมีประจำเดือนห้ามเข้าวัด

4.ความสะอาดและสุขาภิบาลที่ผู้หญิงควรเข้าถึงแต่ผู้หญิงในหมูบ้านนี้เข้าไม่ถึง

5.การศึกษาที่ไม่เท่าเทียมในอินเดียยังมีการแบ่งชนชั้นวรรณะ จึงทำให้ผู้หญิงในบางส่วนยังเข้าไม่ถึงการศึกษา และผู้ชายบางส่วนก็ยังไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับประจำเดือนทั้งๆที่เป็นเรื่องธรรมชาติของผู้หญิงด้วยกัน

“พวกเธอไม่ได้ละเมิดกฎแต่ระบบสังคมกำลังละเมิดสิทธิขั้นพื้นฐานของพวกเธอ“

Period. End of Sentence

• ความเชื่อดั้งเดิมที่ผิดๆ

• ความแตกต่างทางเพศที่ชายเป็นใหญ่ และแรงกดดันต่อเพศหญิง

• ความเหลื่อมล้ำของสังคม

• การเรียนการศึกษาของชนบท

• การสร้างอาชีพหารายได้ของผู้หญิง

• การต่อสู้เพื่อหาจุดยืนในสังคม