Onze stage ging door bij de school OKAN - Anneessens Funck. Over de periode van 5 weken hebben we enkele lessen zelfstandig gegeven, hebben we co-teaching gedaan en een klein naschools programma opgezet. 

Wat is een OKAN-school?

OKAN staat voor Onthaalonderwijs voor anderstalige kinderen 

Onthaalonderwijs voor anderstalige nieuwkomers wordt ingericht voor jongeren van niet-Belgische of niet-Nederlandse nationaliteit die nieuw binnen komen in ons land en het Nederlands onvoldoende beheersen. Via het onthaalonderwijs kunnen deze leerlingen zo snel mogelijk Nederlands leren. In het onthaalonderwijs in het secundair onderwijs (onze doelgroep) krijgen anderstalige leerlingen 1 jaar Nederlandse taallessen. Daarna krijgen ze begeleiding in het vervolgonderwijs. 

Om toegelaten te worden tot het onthaalonderwijs in het secundair onderwijs moeten leerlingen aan de volgende voorwaarden voldoen:

Thema’s die aangereikt worden

De leerlingen krijgen een heel divers pakket te verwerken. Naast lezen, schrijven, rekenen en techniek komen ze ook in aanraking met kunst, sport, nieuws en de algemene Belgische cultuur. Ze doen ook regelmatig uitstapjes naar musea of andere doelwitten. Voor onze stage hadden we complete vrijheid om zelf met de verschillende mogelijkheden aan de slag te gaan. 

Educatieve aanpak/methodieken vanuit de organisatie

De school is er in geslaagd een open structuur te creëren waarbij de leraren zich nooit alleen voelen. Alle mensen van de organisatie kennen alle leerlingen. Als er een probleem is met een leerling of met de algemene balans van een klas wordt er vergaderd en wordt deze balans hersteld. Er wordt veel aan co-teaching gedaan. Binnen het curriculum krijgen de leraars nog veel vrijheid om dingen op hun eigen manier aan te pakken. Er is ook de mogelijkheid voor leraars om een wekelijkse naschoolse activiteit te organiseren, wat ik (flor) dan ook doe. 

referenties qua kunstenaars? gekke voorbeelden

referentie voor eindresultaat? schets maken?

stap 2: 
(uitknippen?) samenbrengen in collages aan de muur


Les 2

stripverhaal 

Objecten hoe gemaakt?

Vervolg ? 

Fasen:

stap 1: (10 min)
Voorstellen. 
We stellens onszelf voor. De leerlingen ook. Ze schrijven hun naam. 

stap 2: (15 min)
pictionary. 
We beginnen op het bord lichaamsdelen te tekenen. De leerlingen moeten raden. Dan komen enkele leerlingen naar voren en doen hetzelfde. We voorzien  misschien al enkele woorden,  zodat ze weten wat ze moeten tekenen. Of ze kunnen de keuze hebben om zelf een lichaamsdeel te kiezen. 

stap 3: (20 min)
slideshow - creatie woordenwolk
We delen een leeg beeld (soorrt tekening?) van een lichaam uit. We gaan verder en vragen de leerlingen allemaal woorden die met het lichaam te maken hebben op te schrijven aan het bord? De leerlingen helpen elkaar juist te schrijven (?). (Waarschijnlijk te moeilijk, we kunnen de woorden zelf typen op het bord)

stap 4:  (10 min) 
uitdelen files en aanvullen
We hebben op voorhand ook een woordenwolk met allemaal lichaamsdelen gemaakt, we delen deze uit in de klas. We vergelijken welke woorden er wel of  niet op het bord staan. 

stap 5: (10 min) + (20 min) 
tonen voorbeeld
creatie lichaamsdelen 

We tonen voorbeelden die we zelf maakten van collages van lichaamsdelen. We leggen de klas uit dat we met de groep ook zo'n collage zullen maken. Dat iedereen een lichaamsdeel moet kiezen en dat we zo op het einde één lichaam moeten hebben. 


stap 6: (20 min)
uitknippen (?) & collage maken
woorden erin verwerken die naar verschillende stukjes verwijzen

Iedereen knipt de tekening uit. En we puzzelen deze samen tot 1 geheel. 

stap 7: Afronden ? 


onze voorbereiding: 
- Woordenwolk maken en meenemen
-Leeg lichaam afprinten voor iedereen
-Enkele woorden voor pictionary
-powerpoint maken met de lichaamsdelen 

-meenemen/voorzien bovengenoemde matieralen

-> tekenpapier ? kopen? flor?

Fasen:

stap 1: (10 min)


stap 2: (15 min)


stap 3: (20 min)


stap 4:  (10 min) 


stap 5: (10 min) + (20 min) 


stap 6: (20 min)


stap 7: Afronden ? 

Fasen:

stap 1: (10 min)


stap 2: (15 min)


stap 3: (20 min)


stap 4:  (10 min) 


stap 5: (10 min) + (20 min) 


stap 6: (20 min)


stap 7: Afronden ? 

o Wat leerde je van de participanten, van de ouders, van de docenten, begeleiders ter plaatse? 

We leerden observeren en luisteren en leerden om ons ook aan te passen aan  de groep waaraan we lesgaven. Zien wat hun noden waren en hoe we daartoe konden bijdragen. Van de andere docenten leerden we dat we niet te streng moesten zijn, dat we al tevreden mochten zijn met alle beetjes die we de leerlingen konden meegeven.  We leerden dat we veel moesten inzetten op non-verbale taal. Dat we ons lichaam mochten/moesten gebruiken om sommige dingen uit te beelden. 
We stonden een les ook als co-teachers bij een andere leerkracht en daar hebben we ook een verschil ondervonden met onze manier van lesgeven. Waar die les soms wat chaotisch verliep en soms iets te 'saai' werd gegeven, probeerden wij de leerlingen wel meer te engageren en die aandacht te houden in de les.  

o Waar hebben jullie vooraf mee rekening gehouden in de communicatie (taal, verbaal- en non-verbaal) en interactie (werkvormen), keuze van materiaal en opbouw? 

We probeerden taal als centrum te nemen. In het begin was het nog schipperen tussen te moeilijke en te gemakkelijke leerstof, maar  we vonden gaandeweg wel een balans. We wisten dat we moesten inzetten op heldere communicatie op simpele verwoording en simpele uitleg. We moesten doorheen het parcours wel aanpassen: opdrachten moesten zo best héél  opgedeeld worden in héél eenvoudige stappen. Anders begrepen de leerlingen vaak niet wat we bedoelde.   Gaandeweg leerden we veel meer non-verbale taal toe te passen en ons lichaam te gebruiken om woorden te verklaren. 

o Wat is het emancipatorisch potentieel ten aanzien van de participanten en jullie kunsteducatieve interventie? Op welke manier was er sprake van participatie? 

Ik denk dat onze insteek anders was dan de andere docenten op de school. Wij probeerden een theoretische les te koppelen aan een artistiek project. Dit zorgt ervoor dat leerlingen vanuit hun eigen interesses de opdracht kunnen invullen. 
In de naschoolse kunstklas werden de lessen gekozen op basis van de voorkeuren van de leerlingen die meededen. En werd hen daar tegenover ook wel veel aangeboden. Naar een exhibitie gaan en daarover praten is een andere toegang tot taal verwerven. De leerlingen halen er zelf ook veel uit en het creëert een nieuwe context voor de leerlingen. We zetten in beide lesdelen  in op persoonlijke ontwikkeling van  de studenten. We probeerden hun de ruimte te geven om de opdracht in te vullen op hun eigen manier. 

o Op welke manier was samenwerken een meerwaarde? Wat waren de valkuilen? Hoe hebben jullie die aangepakt? 
De samenwerking verliep vlot. In het begin was het gemakkelijk en handig dat we met twee  stonden, zo konden we de ideeën aan mekaar aftoetsen en zo duidelijkere en betere lessen vormgeven. Na een tijdje werden de opdrachten opgesplitst en hier ik (Aulona) mij bezig met de gewone lesvoorbereiding en Flor meet de naschoolse kunstklas.

FLOR :
- Waar kan je in de toekomst nog (meer) op inzetten? 

In de toekomst willen we onze lessen grondiger uitwerken. Als we zelf iets scherper hadden gestaan en vanuit één bepaalde aanpak door trial-and-error een evolutie doorgemaakt hadden, dan hadden we meer uit de lessenreeks kunnen halen. Terwijl we nu rustig aan enkele dingen uitgeprobeerd hebben, en dat ook vrij goed gedaan hebben, kunnen we in de toekomst ambitieuzer zijn. We hebben ook kansen laten liggen om radicaler vanuit artistieke vormen een les in te kleden. 

- Op welke manier heb je je inzicht vergroot over de groep waar je stage deed?

We hebben nu inzicht gekregen in het leven van jonge mensen die net in  België aangekomen zijn. Soms was de helft van de klas van Afghaanse afkomst en sliepen zij in opvangcentra zonder te weten of ze al dan niet kunnen blijven. Voor deze stage zijn we slechts zelden in aanraking gekomen met deze mensen. Door hier te werken ondervind je aan levende lijve dat elk verhaal van een nieuwkomer heel verschillend is en dat ieders pad unieke hindernissen en uitdagingen bevat.

- Op welke manier ben je bewust geworden van je eigen waarden en normen?

Toen er rond sinterklaas en kerstmis gewerkt diende te worden kom je al heel snel terecht in culturele groepen: zij die bekend zijn met zulke gebruiken en er enige affiniteit mee hebben, en zij die vanuit heel andere gewoontes en gebruiken afkomstig zijn. Ik vond dat in de algemene werking vanuit de school en de leraren er heel empathisch en menselijke werd omgegaan met de studenten. Er was geen duidelijk wij-zij gevoel. Natuurlijk merk je dan wel nog heviger hoe verschillend het (veelal Vlaamse) lerarenkorps is van de meeste studenten. Waar over gepraat wordt, hoe er gepraat wordt, waar zij mee bezig zijn in het leven naast de school …

- Op welke manier kan je je verplaatsen in het standpunt van de ander en ken je de gevoeligheden? / Hoe heb je je hierop voorbereid?

Doordat ik reeds enkele jaren werk met VZW Komplot, die in één van de armste wijken van Brussel gelegen zijn, heb ik reeds voeling met (soms problematische) jongeren van heel diverse afkomst. Ook heb ik neefjes die geadopteerd zijn uit Kazachstan en vrienden met een migratie-achtergrond. Dat maakt het gemakkelijker om me in te leven in het leven van de jongelingen. 

- Wat zijn je overtuigingen bij je rol als leraar én als kunstenaar?

Ik ben enorm ambitieus op dit vlak. Ik zie het ook voor mij; het potentieel om als leraar-kunstenaar een waardevolle impact te maken in vele levens. Ik heb enkel het gevoel dat het momenteel nog iets te vroeg is. Ik ben volop bezig met mijzelf te ontwikkelen en mijn wereldbeeld en filosofie uit te werken. Dat maakt dat het moeilijk is om tijd en energie te besteden aan lessen voorbereiden of heel betrokken te zijn. Maar mijn uitgangspunt begint duidelijk te worden: mijn doel is dat elke mens zich tot zijn volste potentieel ontwikkelt als creatief, denkend en emotioneel wezen. Ik wil dat potentieel kunnen zien en van mens tot mens ertoe bijdragen dat de ander dat ook begint in te zien.

In de toekomst willen we onze lessen grondiger uitwerken. Als we zelf iets scherper hadden gestaan en vanuit één bepaalde aanpak door trial-and-error een evolutie doorgemaakt hadden, dan hadden we meer uit de lessenreeks kunnen halen. Terwijl we nu rustig aan enkele dingen uitgeprobeerd hebben, en dat ook vrij goed gedaan hebben, kunnen we in de toekomst ambitieuzer zijn. We hebben ook kansen laten liggen om radicaler vanuit artistieke vormen een les in te kleden. 

- Op welke manier heb je je inzicht vergroot over de groep waar je stage deed?

We hebben nu inzicht gekregen in het leven van jonge mensen die net in  België aangekomen zijn. Soms was de helft van de klas van Afghaanse afkomst en sliepen zij in opvangcentra zonder te weten of ze al dan niet kunnen blijven. Voor deze stage zijn we slechts zelden in aanraking gekomen met deze mensen. Door hier te werken ondervind je aan levende lijve dat elk verhaal van een nieuwkomer heel verschillend is en dat ieders pad unieke hindernissen en uitdagingen bevat.

- Op welke manier ben je bewust geworden van je eigen waarden en normen?

Toen er rond sinterklaas en kerstmis gewerkt diende te worden kom je al heel snel terecht in culturele groepen: zij die bekend zijn met zulke gebruiken en er enige affiniteit mee hebben, en zij die vanuit heel andere gewoontes en gebruiken afkomstig zijn. Ik vond dat in de algemene werking vanuit de school en de leraren er heel empathisch en menselijke werd omgegaan met de studenten. Er was geen duidelijk wij-zij gevoel. Natuurlijk merk je dan wel nog heviger hoe verschillend het (veelal Vlaamse) lerarenkorps is van de meeste studenten. Waar over gepraat wordt, hoe er gepraat wordt, waar zij mee bezig zijn in het leven naast de school …

- Op welke manier kan je je verplaatsen in het standpunt van de ander en ken je de gevoeligheden? / Hoe heb je je hierop voorbereid?

Doordat ik reeds enkele jaren werk met VZW Komplot, die in één van de armste wijken van Brussel gelegen zijn, heb ik reeds voeling met (soms problematische) jongeren van heel diverse afkomst. Ook heb ik neefjes die geadopteerd zijn uit Kazachstan en vrienden met een migratie-achtergrond. Dat maakt het gemakkelijker om me in te leven in het leven van de jongelingen. 

- Wat zijn je overtuigingen bij je rol als leraar én als kunstenaar?

Ik ben enorm ambitieus op dit vlak. Ik zie het ook voor mij; het potentieel om als leraar-kunstenaar een waardevolle impact te maken in vele levens. Ik heb enkel het gevoel dat het momenteel nog iets te vroeg is. Ik ben volop bezig met mijzelf te ontwikkelen en mijn wereldbeeld en filosofie uit te werken. Dat maakt dat het moeilijk is om tijd en energie te besteden aan lessen voorbereiden of heel betrokken te zijn. Maar mijn uitgangspunt begint duidelijk te worden: mijn doel is dat elke mens zich tot zijn volste potentieel ontwikkelt als creatief, denkend en emotioneel wezen. Ik wil dat potentieel kunnen zien en van mens tot mens ertoe bijdragen dat de ander dat ook begint in te zien.

Ik volgde de lezing 'What is this experience you are having here' van Timothy Freke, spiritueel leraar, schrijver, filosoof. Hij wist op een bijzondere manier een wereldbeeld duidelijk te maken waarbij hij het uitdijende universum omschrijft als een 'zich steeds meer ontplooiend potentieel' met een inherent creatief karakter. De mens is een punt in die evolutie waarbij dit proces een vorm aangenomen heeft waarbij het zichzelf kan bekijken en in vraag stellen in zijn totaliteit. De mens leeft steeds op de grens van 'al dat was' en 'al wat nog gerealiseerd kan worden'. De zin van het leven is dus om het potentieel te realiseren in steeds nieuwe vormen. Het is een bevestiging van de befaamde uitspraak van Joseph Beuys: “Elke mens is een kunstenaar.” Het 'alles' in relatie tot zichzelf, de mens.

Ook verfrissend is zijn kijk op de individualisering van de mens. Hij ziet de menselijke geschiedenis als één groot traag proces richting een groeiende individualisering. De opkomst van de moderne communicatietechnieken ziet hij als een eerste stap richting de volgende fase: de individuele mens die constant verbonden is met andere mensen en met zijn spiegel: de kosmos.

'elke mens is een steeds ontluikend potentieel' ?

BIJSCHOLING 2 – 6 UREN VOOR DE DEMOCRATISCHE SCHOOL

Deel 1: “Geef je ons nog wat geschiedenis, mevrouw?”

Drie geschiedenis leerkrachten vertelden over hun opvattingen betreffende het vak 'Geschiedenis', vandaag 'Historisch Bewustzijn' geheten. Er vindt een duidelijke shift plaats waarbij geschiedenis wordt opengetrokken, weg van het hameren op data, begrippen en feiten, richting een toegankelijkere, interactievere en bewustere manier van het vak geven en ontvangen. Er werd gesproken over de langzame stappen die van bovenaf toegelaten worden om 'de kolonisaties' vanuit een kritisch perspectief te bekijken en de eurocentrische bril af te zetten. De persoonlijke opvattingen van de leraar zijn uiteindelijk erg bepalend voor hoe de historische gebeurtenissen gegeven worden. Sommigen ontwikkelen ook helemaal zelf hun didactisch materiaal. Een nijpend tekort is toch wel dat er niet continue didactisch-historisch materiaal wordt ontwikkelt en er ook geen duidelijke samenwerking is met de openbare omroep op dat vlak, waar ze in Nederland wel een duidelijke koers varen. Daar is dan weer het 'probleem' dat geschiedenis voor veel middelbare scholen een keuzevak is geworden, een op het eerste zicht pijnlijk gegeven.

Enkele belangrijke vragen:

-Hoe de geschiedenis overdragen op andere manieren dan via de 'grote' namen en gebeurtenissen'?

-Focussen we op monumenten die slachtoffers en grote gebeurtenissen herdenken of is het belangrijk(er) om de 'machtsmonumenten' zoals die van Leopold te laten staan, als levend bewijs van de geschiedenis dat de discussie gaande houdt? Vullen we de publieke ruimte met historische tekenen of halen we die net weg?

-Hoe tonen we het complexe web van gebeurtenissen en verbanden? Bijvoorbeeld: Congo-uranium-atoombom-westerse weelde- gijzeling kinderen stamhoofden

-Geschiedenis meer verweven in dagelijkse realiteit, onder andere nieuws? Voorbeeld van inflatie op het nieuws: “sinds 13 jaar niet meer zo'n inflatie geweest” – kortetermijngeheugen media

-Howard Zinn- a people's history

-De concrete verworvenheden, uitvindingen, gebeurtenissen die een maatschappij maken tot wat ze is, vaak door bijzondere figuren en verhalen.

-Ik vraag me af: waar is er ruimte voor de positieve aspecten in de evolutie van de mensheid?

Deel 2: “Conferentie Philippe Meirieu : "De individualisering van het onderwijs: oplossing of probleem ?"

Historisch gezien is het schoolsysteem op een bepaald moment gemaakt tot een systeem om 'te normaliseren' en een kader te creëren om individualisering in te dijken: iedereen krijgt op dezelfde manier dezelfde leerstof in een systeem waarbij de leraar de macht heeft en de rest tot leerling gemaakt wordt. Iedereen wordt tot abstracte leerling gemaakt en de individualiteit wordt ontkend en ontnomen; de mens wordt gedekarakteriseerd.

In de 20ste eeuw komen hier een aantal verzetsbewegingen tegen: de nieuwe school, decroley, antroposofie, … Deze omarmen de diversiteit van leerlingen meer en 'de school op maat' wordt een gegeven. Maar al gauw wordt dit een soort van segregatie waarbij klassen en scholen ontstaan waar zwakkere leerlingen samen gesmeten worden.

In de VS wordt er een test gedaan waarbij elke leerling gepersonaliseerde scholing krijgt. Het gevaar van dit soort van individualisering is de mechanisering ervan waarbij personen in een vroeg stadium vastgepind worden op hun (cognitief) profiel, daarbij valt het gegeven dan ook weg dat men samen met anderen kan leren en men elkaar kan ondersteunen.

De democratisering van de school is in feite een massificatie van de school geworden. Iedereen komt plots naar school, ook zij die die niet weten hoe zich daar te gedragen en wat ze er te zoeken hebben. Zonder bijzondere ondersteuning wordt dit natuurlijk een zeker falen, waarbij mensen die voorheen nog met zekere trots de schuld op systematische uitsluiting konden schuiven, nu zelf de schuldige worden voor hun eigen falen; of zo luidt het verhaal toch. We spreken hier over eind jaren 80. Hierop komt opnieuw het debat rond individualisering of homogenisering op gang, want onverschillig staan ten op zichte van de verschillen tussen leerlingen leidt tot ongelijkheid. Bordieu en co... Er komen aparte richtingen, speciale klassen en graden, … al gauw de 'vuilbakopleidingen' van de franse educatie.

Men schommelt dus tussen ruwweg twee strekkingen: 1) iedereen samen zetten en gelijk behandelen, of 2) speciale lessen en klassen voor moeilijke gevallen. Zelden stelt men het systeem dat er achter zit in vraag: het is nog steeds het pedagogische SIMULTAAN model.

(Vb over ghettovorming – vandaag inclusie model)

Uit studies blijkt dat leraars constant onbewust individualiseren. Het is steeds een menselijke interactie en zelfs kleine dingen doen leerkrachten differentiëren. Daarom zou het beter zijn dit in de openbaarheid te trekken.

Is nu individualisering het probleem of de oplossing? Het hangt er veel van af wat men gaat individualiseren: het traject of de doelstelling.

? legt men zich er bij neer dat niet iedereen hetzelfde kan bereiken?

? individualiseert met het traject of de persoon?

Voorbeeld frankrijk: personaliseren en individualiseren traject. Één probleem daarbij is de concurrentie die dan optreedt.

Wat als men nu het traject en het parcours individualiseert, en niet het werk en de doelstellingen?

De personen goed kennen & psychopedagogie zijn belangrijk.

Today: Learning analytics... leerlingen adhv data in modellen gegoten en per individu een didactisch programma. De leerlingen krijgen een a priori diagnose... gevaarlijk... Ook social media creëert dit soort van hokjes voor mensen. Daarbij komt dan nog dat men voor de diagnoses farmaceutische oplossing aanreikt. Een soort van medicalisering van de school. En etiketering van de mens. Er wordt toegespitst op de gebreken. Maar wat met de kundes en interesses? Daarbij komt dat leraars steeds meer 'geproletariseerd' worden en enkel een tool mogen zijn in het technologische, analytische kader en de eindtermen per leerling moet volbrengen. De leraar wordt uitvoerder terwijl die eigenlijk, ideaal gezien een creatieve pedagogische PRODUCEERDER zou moeten zijn.

Liberalisme leidt tot scholen als 'management'

Software nuttig voor bepaalde dingen. Maar gevaarlijk wanneer alles er mee vervangen wordt. De dialoog tussen hand en materie mag niet onderschat worden. Anders treedt er een soort van infantilisering op, waarbij men het gevoel heeft dat men iets leert kennen maar het niet echt leert kennen. Smartphone aan banden leggen. Samenwerking school, ouders, maatschappij. Alternatieven aanbieden. Veel alternatieven... Kampen werkgroepen school open in het weekend, hobbys sport, …. Pacificering van de jongeren voorkomen.

WAT ALS: men het fysieke en het digitale elk een plaats geef?. Men het persoonlijke parcours en de samenwerking beide integreert? Vrije geëmancipeerde geïnspireerde leerlingen die toch kennis en discipline hebben?

BIJSCHOLING 3 – LEZING TIM SURMA – BUITEN DE KRIJTLIJNEN

Gebrek aan focus op kennis in het onderwijs. Hoe meer we weten, hoe meer we kunnen bijleren in de toekomst. Subtiele invloeden sinds 2000 dat leren en kennis niet meer zo belangrijk zijn in een snel veranderende maatschappij.

Valse tegenstelling tussen kennisrijk curriculum en focus op welzijn en creativiteit.

Zonder wrijving, geen glans.

– Verminderde focus op belang solide kennis basis.

- Didactische methodes die twijfelachtig zijn

- helder, realiseerbaar curriculum

- voorkennis enorm belangrijk voor leerstof te plaatsen

- leerkrachten opgeleid moeten worden in basis competenties, die dan ook stevig geoefend moeten worden + heel de loopbaan is een continuüm van die leercurve

- welk doel wil je als maatschappij aan school koppelen?

- Arendt – biesta – illich – masschelein – steiner – rancière – waldorf – Dewey


AULONA : 

1) We need to talk 28/10/21 op LUCA Brussel met Melat Gebeyaw Nigussie (Beursschouwburg) 
Over hoe instituten een gevoel van betrokkenheid en samenhorigheid kunnen creëeren voor de mensen die er vertoeven. 
Het wordt een heftig gesprek of discussie waar inclusie in vraag gesteld wordt, maar ook zeer aanvallend en ‘nauw’ door mensen in het publiek wordt gebruikt. Kritische stemmen worden snel aangevallen en ‘gecanceld’? Vreemd wat er gebeurde, want ik sta vóór al deze dingen, maar de manier waarop er in deze groep werd gediscussieerd was soms heel bevreemdend. Er werd niet altijd naar elkaar geluisterd en een andere mening werd snel gewoon weggezet als ‘fout’. 
Héél boeiend wat de Melat te zeggen had: hoe zij binnen de beursschouwburg wel inclusief probeert te zijn. Van onderuit te organiseren en een veelheid aan stemmen aan bod probeert te laten. 
Inclusie vertrekt vanuit openheid, jezelf als onvoltooid te zien en open te staan voor andere meningen en je eigen blindheid in je eigen mening
Wil onderzoeken hoe je in de OKAN school de eigenheid van studenten kan behouden: hoe nemen hun culturele baggage ook mee als ‘algemene’ kennis? 
Lesse baseren op gemeenschappelijke noemers en gedeelde kennis ipv die van ons op hen te gooien? 

2) Op het platform KLASCEMENT: heel veel boeinde manieren van werken en thema’s voor OKAN scholen. Les over het lichaam inspireerde ik daarop . 


https://www.klascement.net/downloadbaar-lesmateriaal/127427/delen-van-het-lichaam-posters/?previous
Andere boeiende links: 


https://www.klascement.net/artikels/80031/tips-voor-eigen-werkbladen-en-cursussen/?previous#lees
https://www.klascement.net/downloadbaar-lesmateriaal/97311/eerst-okan-nu-ik-kan-een-gids-vol-hulpmiddelen-voor-de-exokanleerling/?previous#preview
https://www.klascement.net/artikels/93853/trauma-en-cultuursensitief-werken-in-de-klas/?previous



3) Boek: Onderwijs in een gekleurde samenleving - Orhan Agirdag

4) Artikels: 

https://www.mo.be/wereldblog/de-okan-klas-als-voorbeeld-van-geslaagde-diversiteit
Vanaf volgende week bouw ik in ieder geval opnieuw mee aan een open houding. Aan warme klasgesprekken, wederzijds respect, momenten van echte ontmoetingen. Aan geslaagde diversiteit. Het zijn kleine, menselijke acties die deel uitmaken van het grotere geheel.
https://www.ontwikkelenindiversiteit.be/post/hou-de-impact-van-corona-op-okan-leerlingen-minimaal-5-tips




5) Tekst: The Crisis in Education: Hannah Arendt 

Gaat mss niet altijd zozeer over diversiteit: maar vind het in deze context wel boeiend om te bevragen wat onderwijs moet doen. Zeker binnen de Okan school: waar de maakbaarheid van een mens bijna centraal lijkt te staan. Het doel is om de leerlingen te kneden voor de wereld, om ze waarden en normen (en taal) mee te geven om actief lid te kunnen zijn van de maatschappij. 
Arendt zegt dat we de wereld met haar tradities (en de gebreken daarin) moeten leren aan de studenten, ook al weten we dat die haar gebreken vertoond en dat die niet lang zal blijven bestaan. En tegelijk dus ook de mogelijkheid moet openhouden van de vernieuwing die de nieuwe generatie met zich mee zullen brengen. Ik weet nog niet goed hoe ik me tot het geheel van de tekst moet verhouden, maar het is een boeiende gedachte dat we studenten moeten voorbereiden op een wereld die vernieuwd moet worden en niet op voorbereiden op de wereld die er al is. (Want die zal toch weer evolueren.) Dat voorbereiden op de wereld die er is, is volgens haar een politieke keuze. 
Nog wat vaag allemaal maar vind het wel een boeiende denkpiste die ik nog verder wil onderzoeken.



Random quotes en bedenkingen en interpretaties die ik gelezen heb: niet per sé heel boeiend 
Crisis educatie: crisis in autoriteit: traditie is niet meer autoritair voor ons. We bevragen ons continu wat de reden van autoriteit is. 
In educatie heb je autoriteit nodig meent ze. Maar die zijn we kwijt in ons publiek leven. Dus moeten we onderwijs en publiek leven los van elkaar koppelen?
America: land waar veel immigranten komen: op school leren ze de taal en de gebruiken van d gebruiken van de Amerikaanse
+ land gebaseerd op het idee van en nieuwe politieke revolutie. 
+ educatie heeft een politieke functie : instrument van politiek: maakbaarheid van de wereld
—> maakbaarheid van de wereld : “education can play no part in politics because in politics we always have to dal with those who are already educated. Whoever wants to educate adults really wants to act as their guardian and prevent them from political activity.” () 
+idee van equality: “it is obvious that such an equalisation can actually be accomplished only at the cost of the teacher’s authority and at the expense of the gifted among the students. However, it is equally obvious, at least to anyone who has ever come in contact with the American educational system, that this difficulty, rooted in the political attitude of the country, also has advantages, not simply of a human kind but educationally speaking as well: in any case these general factors cannot explain the crisis.”
“schools must obviously assume functions which in a nation-state would be performed as a matter of course in the home”
The child is free of adult authority and left to peer
Leekrachten leren om les te geven en niet een vak te beheersen: Under the influence of modern psychology and the tenets of pragmatism, pedagogy has developed into a science of teaching in general in such a way as to be wholly emancipated from the actual material to be taught. 

We substitute doing for learning: “The reason that no importance was attached to the teacher’s mastering his own subject was the wish to compel him to the exercise of the continuous activity of learning so that he would not, as they said, pass on “dead knowledge” but instead, would constantly demonstrate how it is produced.” —>  wat belangrijk is maar mss verliezen we daarrdoor wel de kracht van leerkrachten die kennis bezitten en die kunnen doorgeven, verliezen hiermee een deel van hun autoriteit of mss wel respect van de studenten? 
Wat is educatie voor haar
Over de wereld
Over het leven
“Thus the child, the subject of education, has for the educator a double aspect: he is new in a world that is strange to him and he is in process of becoming, he is a new human being and he is becoming a human being. This double aspect is by no means self-evident and it does not apply to the animal forms of life; it corresponds to a double relationship, the relationship the world on the one hand and the life on the other.
We moeten het kind beschermen van de wereld, maar we moeten de wereld ook beschermen van de wereld. 
Huma parens, however, have not only summoned their children into life through conception and birth, they have simultaneously introduced them into a world. In education they assume responsibly for both, for the life and development of the child and for the continuance of the world. These two responsibilities do not by any means coincide; they may indeed come into conflict with each other.” 
Educatie gaat over twee delen bewaren/beschermen: het kind vs de wereld 




6) Voor limbo 2 volgde ik deze lezingen : https://www.edu-leraar.be/nascholingen/limbo/b-education-in-comparative-perspective en https://www.edu-leraar.be/nascholingen/limbo/a-wat-zegt-de-onderwijswetenschap-over-goede-lespraktijken-en-goed-leren