ANGKA GILIRAN: 2024042310046

NO. KAD PENGENALAN: 061019010598

KUMPULAN: BAHASA MELAYU PENDIDIKAN RENDAH

KELAS: BMSK2

PROGRAM: PPISMP AMBILAN OGOS 2024 / JULAI 2029

KOD KURSUS: BMMB 1074

NAMA KURSUS: SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU

NAMA PENSYARAH: PUAN HALIFAH BINTI AHMAD

• Tulisan Kawi berasal daripada aksara Brahmi Pallava dari India Selatan dan berkembang di Asia Tenggara termasuk Kepulauan Melayu.

• Tulisan ini digunakan sekitar abad ke-8 hingga ke-16 untuk menulis bahasa Sanskrit, serta bentuk kuno bahasa Jawa, Sunda, dan Melayu.

• Kawi merupakan sistem tulisan terawal di Nusantara, mendahului tulisan seperti:

  • Aksara Jawa (Hanacaraka)

  • Aksara Bali

  • Aksara Rencong

  • Aksara Sunda Kuno dan Standard

2. Ciri-ciri dan Struktur Tulisan Kawi

• Kawi berasal dari perkataan Sanskrit yang bermaksud penyajak atau penyair, menunjukkan kaitannya dengan kesusasteraan dan seni tulisan.

• Tulisan Kawi berkembang daripada tulisan Pallava dan mengutamakan suku kata berbanding huruf individu.

• Setiap huruf dalam tulisan ini mewakili satu suku kata dengan vokal yang boleh diubah melalui tanda baca tertentu, menjadikannya berbeza daripada sistem seperti tulisan Jawi.

3. Penggunaan dalam Kalangan Masyarakat Melayu Kuno

• Tulisan ini digunakan oleh masyarakat Melayu kuno di:

  • Kulit kayu

  • Daun lontar

  • Kepingan logam

  • Batu bersurat

• Penggunaannya juga bertindih dengan permulaan era tulisan Jawi di kalangan orang Melayu, menunjukkan kesinambungan dan peralihan budaya.

4. Bukti Sejarah dan Penemuan Artefak

• Tulisan Kawi terdapat pada batu-batu bersurat seperti:

  • Batu bersurat Joreng (1179M) dan Padang Lawas (1213M) di Tapanuli, Sumatera Utara.

  • Batu nisan Ahmad Majnun (1463M) di Pengkalan Kempas, Negeri Sembilan, yang memaparkan tulisan Kawi dan Jawi sebagai bukti pengaruh Islam.

• Tulisan Jawi muncul sekitar tahun 1300 di Kepulauan Melayu, dibawa oleh pedagang Islam dari Parsi dan Timur Tengah.

• Tulisan ini berasaskan abjad Arab, tetapi diubah untuk disesuaikan dengan bahasa Melayu klasik.

• Tulisan Jawi berperanan sebagai pemangkin dalam:

  • Perkembangan bahasa Melayu

  • Penyebaran agama Islam

2. Pengubahsuaian Huruf untuk Bahasa Melayu

• Beberapa huruf tambahan diperkenalkan untuk memenuhi keperluan fonetik bahasa Melayu:

  • Ca (چ)

  • Pa (ڤ)

  • Nga (ڠ)

  • Va (ۏ)

  • Nya (ڽ)

• Tulisan Jawi digunakan dalam dokumen undang-undang seperti:

  • Hukum Kanun Melaka

  • Hukum Kanun Johor

• Tulisan Jawi juga memainkan peranan penting dalam surat-menyurat diraja dan komunikasi perdagangan di Melaka dan kawasan sekitarnya.

3. Empat Peringkat Perkembangan Tulisan Jawi

1. Peringkat Pertama:

   • Mengekalkan ejaan dan tanda baris Arab sepenuhnya.

2. Peringkat Kedua:

   • Tanda baris Arab mula ditanggalkan untuk kesederhanaan.

3. Peringkat Ketiga:

   • Huruf saksi (huruf vokal) diperkenalkan pada suku kata pertama untuk memperjelas bacaan.

4. Peringkat Keempat:

   • Huruf saksi digunakan pada suku kata kedua untuk mengelakkan kekeliruan dalam bacaan dan ejaan.

4. Panduan dan Penyelarasan Tulisan Jawi

• Menjelang abad ke-20, beberapa individu dan organisasi mula menyusun panduan rasmi bagi penulisan Jawi:

  • Pakatan Belajar Mengajar Pengetahuan Bahasa (P.Bm.P.B.) ditubuhkan pada 1888 di Johor Bahru.

• Pelbagai sistem ejaan dikembangkan untuk menyeragamkan penulisan:

  • Ejaan Jawi Za’ba

  • Sistem Ejaan Dian

  • Pedoman Ejaan Jawi yang Disempurnakan

• Sistem ini dirumuskan sebagai salah satu hasil perbincangan Jawatankuasa Ejaan dan Bunyi Bahasa Melayu pada 16 hingga 21 September 1956.

• Sistem ejaan rumi Kongres menggantikan sistem ejaan rumi Za'ba dan memperkenalkan beberapa perubahan untuk memperbaiki ketepatan dan keseragaman ejaan bahasa Melayu.

2. Prinsip Utama Sistem Ejaan Rumi Kongres

• Menggunakan sistem fonologi dan bukan sistem fonetik:

  • Setiap fonem dalam bahasa Melayu diwakili oleh satu grafem atau huruf sahaja, tanpa variasi simbolik.

• Keserasian vokal dalam suku kata awal dan suku kata tertutup disemak dan diselaraskan.

• Tanda sempang dihapuskan kecuali dalam kes tertentu, seperti nama atau kata yang memerlukan penekanan khas.

3. Pembaharuan dalam Sistem Ejaan Kongres

• Ejaan mengikut sebutan asal:

  • Perkataan tertentu dieja dengan lebih tepat berdasarkan sebutan sebenar dalam bahasa Melayu.

• Penggunaan kata partikel:

  • Kata partikel seperti si, di, ke, dan penanda seperti se- dipisahkan daripada perkataan berikutnya tanpa tanda sempang.

  • Contoh:

    • si Ali (bukan si-Ali)

    • di rumah (bukan di-rumah)

Sistem Jawi terkini berlandaskan Pedoman Ejaan Jawi yang Disempurnakan yang pertama kali diterbitkan oleh Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) pada tahun 1986.

• Edisi Kedua: 1987

• Edisi Ketiga: 1993

2. Asal Usul dan Pembaharuan

• Sistem ini memantapkan kaedah ejaan lama berasaskan Kaedah Ejaan Jawi Za’ba dalam Daftar Ejaan Melayu Jawi-Rumi (1949).

• Pembaharuan dibuat berdasarkan rumusan daripada Konvensyen Tulisan Jawi Peringkat Kebangsaan 1984.

3. Penyelarasan Tambahan

Maklumat dalam pedoman ini diperhalusi dan diperkemas melalui:

• Konvensyen Tulisan Jawi (Pusat Islam, Jabatan Perdana Menteri, 1991)

• Seminar Tulisan Jawi Peringkat Kebangsaan, 1993

4. Pengesahan Sistem Ejaan Terkini

• Jawatankuasa Teknikal Ejaan Jawi Pusat Islam dan DBP menyemak dan mengesahkan sistem ini pada tahun 1993-1994.

5. Dokumen Rujukan Penting

Panduan ejaan dalam buku ini disusun berdasarkan:

• Pedoman Ejaan Jawi yang Disempurnakan (Edisi Ketiga, 1993).

• Daftar Ejaan Rumi-Jawi (Cetakan Kedua, 1989).

• Mengarang dan menulis buku untuk pelbagai golongan.

• Menterjemah bahan dan karya penting.

• Menyunting dan menerbitkan buku pelajaran serta novel-novel moden.

• Mengurus penerbitan buku-buku agar penghasilan dan cetakan berjalan lancar.

Peranan Pejabat Karang Mengarang dalam Penterjemahan

• Menterjemahkan bahan atas permintaan jabatan kerajaan untuk pelbagai tujuan.

• Melatih penterjemah baru dengan memberi peluang bekerja dan menimba pengalaman di Pejabat Karang Mengarang.

Karang Mengarang menumpukan perhatian kepada kerja-kerja :

1. Menulis, menterjemah dan menyunting buku-buku pelajaran dan novel-novel moden serta menyelenggarakan percetakkannya.

2. Menterjemah perkara-perkara yang hendak diterjemahkan oleh Jabatan Kerajaan.

3. Melatih penterjemah-penterjemah baru.

Dikenali Sebagai: Badan Pembinaan dan Perkembangan Bahasa Melayu

Tujuan Penububuhan:

• Memperkasakan lagi peranan Bahasa Melayu

• Memperjuangkan kedaulatan Bahasa Melayu

Hasil Usaha:

• Dato' Seri Amar Diraja Abdul Rahman Andak

• Putera Abdullah Munsyi iaitu Muhammad Ibrahim Munsyi

Hal ini dapat menggugat kekuasaan dan menimbulkan masalah dalam kalangan pihak Inggeris

• Jawatankuasa ini ditubuhkan untuk mengkaji dan memperbaiki pendidikan orang Melayu, dipengerusikan oleh L.J. Barnes, Pengarah Bahagian Latihan Sosial, Universiti Oxford.

• Namun, jawatankuasa gagal memperbaiki sekolah Melayu tanpa melakukan perubahan menyeluruh terhadap sistem pendidikan secara keseluruhan.

Cadangan Radikal Laporan Barnes

• Penghapusan sekolah vernakular (yang menggunakan bahasa ibunda seperti Cina dan Tamil) secara berperingkat.

• Penubuhan sekolah kebangsaan dwibahasa:

  • Bahasa Melayu dan Bahasa Inggeris dijadikan bahasa pengantar utama.

  • Sekolah-sekolah Cina dan Tamil ditukar secara beransur-ansur kepada sekolah kebangsaan melalui aliran kebangsaan.

Cadangan dan Perubahan Lain

• Pengajaran jawi di sekolah digantikan dengan pengajaran agama.

• Pendidikan percuma disediakan kepada semua murid di sekolah kebangsaan.

• Sekolah rendah kebangsaan menggunakan satu bahasa pengantar, iaitu sama ada Bahasa Melayu atau Bahasa Inggeris.

• Sekolah menengah menggunakan Bahasa Inggeris sebagai satu-satunya bahasa pengantar.

• Pentadbiran dan pembiayaan sekolah kebangsaan diletakkan di bawah Penguasa Pelajaran Tempatan.

Secara keseluruhan, Laporan Barnes bertujuan untuk mewujudkan sistem pendidikan yang bersatu dengan identiti kebangsaan melalui penghapusan sekolah-sekolah vernakular. Namun, cadangan ini mendapat tentangan daripada masyarakat Cina dan India, yang bimbang akan kehilangan warisan budaya dan bahasa mereka. Akhirnya, Laporan Barnes menjadi pencetus kepada perbincangan lanjut tentang sistem pendidikan nasional, tetapi banyak cadangan radikalnya tidak dilaksanakan sepenuhnya.

• Jawatankuasa Fenn-Wu ditubuhkan di bawah pimpinan Dr. William P. Fenn dan Dr. Wu Teh Yao bagi mengatasi kebimbangan masyarakat Cina yang menentang Laporan Barnes.

• Masyarakat Cina berpendapat Laporan Barnes ingin menghapuskan bahasa dan budaya mereka melalui penutupan sekolah vernakular Cina.

Cadangan Utama Laporan Fenn-Wu (1951)

1. Mempertahankan dan Menambah Baik Sekolah Cina:

   • Laporan mengesyorkan agar sekolah-sekolah Cina tidak dihapuskan dan dibantu secara kewangan oleh kerajaan.

   • Cadangan ini bertujuan membina kesedaran kebangsaan dalam kalangan komuniti Cina dan mewujudkan perpaduan bangsa.

2. Sokongan kepada Penggunaan Pelbagai Bahasa Pengantar:

   • Laporan mencadangkan tiga jenis bahasa (Melayu, Cina, Tamil) digunakan sebagai bahasa pengantar.

   • Sekolah kebangsaan aliran Inggeris juga perlu dikekalkan.

3. Pembangunan Pendidikan Vokasional:

   • Sekolah-sekolah vokasional perlu diperluaskan untuk memenuhi keperluan tenaga mahir dalam pembangunan negara.

4. Penubuhan Maktab Perguruan Cina:

   • Untuk menyokong komuniti Cina yang berminat menjadi pendidik, sebuah maktab perguruan khusus bagi guru-guru Cina perlu dibina.

Tiga Usul Penting dalam Laporan Fenn-Wu

1. Menjamin Kelangsungan Sekolah Cina:

   • Sekolah Cina tidak boleh dihapuskan selagi masyarakat Cina merasakan ia masih diperlukan.

2. Pengiktirafan Bahasa Cina sebagai Bahasa Utama Dunia:

   • Bahasa Cina diiktiraf sebagai salah satu bahasa utama di dunia, dan harus diberikan kedudukan sewajarnya.

3. Latihan Guru untuk Komuniti Cina:

   • Penubuhan maktab perguruan bagi menyediakan tenaga pengajar untuk sekolah-sekolah Cina.

Kesimpulan dan Implikasi

• Laporan Fenn-Wu memperlihatkan penekanan terhadap pendidikan vernakular Cina untuk memelihara identiti bahasa dan budaya masyarakat Cina.

• Cadangan ini bertentangan dengan Laporan Barnes dan memburukkan lagi pertikaian pendidikan di Tanah Melayu.

• Walau bagaimanapun, laporan ini memainkan peranan penting dalam memastikan pendekatan pendidikan berbilang bahasa diterima dalam perbincangan masa depan mengenai sistem pendidikan nasional.

• Kerajaan British menubuhkan Jawatankuasa Pendidikan 1952 untuk mengimbangi perbezaan yang timbul antara Laporan Barnes dan Laporan Fenn-Wu.

• Ordinan Pelajaran 1952 digubal untuk menggantikan laporan-laporan terdahulu, dengan menumpukan kepada bahasa pengantar di sekolah kebangsaan sama ada Bahasa Melayu atau Bahasa Inggeris.

Cadangan Utama Ordinan Pelajaran 1952

1. Dua Sistem Persekolahan:

   • Sekolah kebangsaan akan menggunakan Bahasa Melayu atau Bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar.

2. Pelajaran Wajib Bahasa Melayu dan Bahasa Inggeris:

   • Pelajaran Bahasa Melayu diwajibkan di sekolah-sekolah aliran Inggeris.

   • Pelajaran Bahasa Inggeris diwajibkan di sekolah-sekolah aliran Melayu.

3. Penyediaan Pelajaran Bahasa Cina dan Tamil:

   • Sekiranya terdapat sekurang-kurangnya 15 orang pelajar yang memerlukan, pelajaran dalam bahasa Cina dan bahasa Tamil perlu disediakan di sekolah.

Reaksi dan Penolakan Komuniti

1. Komuniti Melayu:

   • Tidak mahu bahasa Inggeris diberi penekanan kerana bimbang ia akan mengancam kedudukan orang Melayu sebagai penduduk asal.

   • Mereka menuntut supaya Bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa pengantar utama di sekolah.

2. Komuniti Cina dan Tamil:

   • Menolak usul penekanan kepada Bahasa Melayu dan Inggeris kerana bimbang akan gugatan terhadap bahasa dan budaya yang diwarisi oleh komuniti mereka.

Kesimpulan dan Implikasi Ordinan Pelajaran 1952

• Ordinan Pelajaran 1952 berusaha untuk mencapai kompromi antara tuntutan masyarakat Melayu, Cina, dan Tamil.

• Walau bagaimanapun, pertikaian mengenai bahasa pengantar dan kebimbangan tentang kepentingan budaya setiap kaum terus menjadi isu hangat.

• Ordinan ini menunjukkan usaha awal ke arah mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan, namun kejayaan untuk mencapai perpaduan pendidikan secara menyeluruh masih jauh dari dicapai.

• Laporan Razak diperkenalkan pada April 1956 dan diketuai oleh Tunku Abdul Razak, Menteri Pelajaran ketika itu.

• Matlamat utama laporan ini adalah untuk mewujudkan sistem pendidikan yang sama bagi semua kaum di Tanah Melayu, sekali gus menyatupadukan masyarakat pelbagai kaum.

• Bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa kebangsaan, dan pendidikan diharap dapat menjadi alat perpaduan negara.

Cadangan Utama Laporan Razak (1956)

1. Pendidikan sebagai Tanggungjawab Kerajaan

   • Dasar pelajaran akan berada di bawah tanggungjawab Menteri Pelajaran.

   • Sistem pendidikan kebangsaan diwujudkan bagi memastikan pengurusan yang cekap dan berkesan.

2. Penggunaan Bahasa Melayu dan Bahasa Inggeris

   • Bahasa Melayu dan Bahasa Inggeris diwajibkan sebagai mata pelajaran di semua sekolah.

   • Sekolah rendah dan menengah kebangsaan diwujudkan dengan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar utama.

3. Peperiksaan Masuk Sekolah Menengah

   • Pelajar yang ingin melanjutkan pelajaran ke sekolah menengah mesti lulus dalam Peperiksaan Masuk Sekolah Menengah.

4. Kemudahan dan Kesamarataan Pendidikan

   • Kerajaan akan menyediakan kemudahan pendidikan yang mencukupi untuk semua kaum bagi memastikan akses pendidikan yang adil.

Kesimpulan dan Impak Laporan Razak (1956)

• Laporan Razak menjadi batu asas dalam pembentukan pendidikan kebangsaan dan usaha untuk memperkukuh perpaduan dalam kalangan masyarakat berbilang kaum.

• Pengiktirafan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan serta penekanan kepada mata pelajaran dwibahasa adalah langkah penting dalam pembangunan pendidikan di Tanah Melayu.

• Laporan ini juga memberi tumpuan kepada sistem pendidikan yang cekap dan berstruktur, sekaligus merapatkan jurang perbezaan antara kaum.

• Laporan Razak menjadi landasan penting bagi pembentukan Akta Pelajaran 1961, yang meneruskan usaha memperkukuhkan sistem pendidikan kebangsaan.

• Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) ditubuhkan pada 1956, setahun sebelum kemerdekaan Tanah Melayu, dengan matlamat untuk memajukan dan mengembangkan bahasa Melayu.

• DBP diwujudkan sebagai institusi yang bertanggungjawab memartabatkan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan alat komunikasi utama untuk menyatupadukan masyarakat pelbagai kaum.

2. Peranan Utama DBP dalam Memartabatkan Bahasa Melayu

2.1 Penerbitan Buku dan Bahan Ilmiah

• DBP menerbitkan buku ilmiah, risalah, kamus, dan karya sastera untuk memperkaya persuratan dalam bahasa Melayu.

• DBP juga memainkan peranan sebagai institusi penerbitan terbesar di Malaysia, menyediakan bahan bacaan dalam pelbagai bidang untuk masyarakat.

2.2 Pembakuan Ejaan dan Pembentukan Istilah

• DBP membakukan ejaan, sebutan, dan tatabahasa bagi memastikan penggunaan bahasa Melayu seragam dan teratur.

• Istilah-istilah baharu diperkenalkan supaya bahasa Melayu dapat berkembang sebagai bahasa ilmu dan tidak tercemar oleh penggunaan kata-kata asing.

2.3 Penggalakan Penggunaan Bahasa Kebangsaan

• DBP menggalakkan penggunaan bahasa kebangsaan dalam kehidupan seharian, termasuk dalam media sosial, media massa, dan sektor awam.

• DBP juga melaksanakan program untuk meningkatkan kesedaran tentang kepentingan bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan di negara ini.

2.4 Pengembangan Bakat Sastera

• DBP memainkan peranan dalam membangunkan bakat kesusasteraan melalui penerbitan karya sastera dan pelaksanaan program-program sastera.

• Salah satu program penting ialah Minggu Penulis Remaja (MPR), yang bertujuan untuk memupuk minat menulis dalam kalangan generasi muda dan melahirkan penulis-penulis baharu bagi masa depan negara.

3. Kesimpulan

• DBP telah menjadi institusi penting dalam memartabatkan bahasa Melayu dan berkembang selari dengan perubahan zaman.

• Peranannya yang meliputi penerbitan, pembentukan istilah, promosi bahasa kebangsaan, dan pembangunan kesusasteraan telah memastikan bahasa Melayu terus relevan sebagai bahasa rasmi dan bahasa ilmu.

• Dengan usaha berterusan DBP, bahasa Melayu dapat diperkaya dengan kosa kata baharu dan digunakan secara meluas dan berkesan dalam semua bidang kehidupan masyarakat Malaysia.

• Malaysia merdeka selama 64 tahun.

• Pelaksanaan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar telah mencapai 42 tahun.

2. Cabaran Penggunaan Bahasa Melayu

• Akta Pendidikan 1996 dan Akta IPTS 1996 membenarkan:

• Bahasa Inggeris digunakan sebagai bahasa pengantar di semua IPTS.

• Institusi Pendidikan Swasta (IPS) boleh memilih antara amalan sekolah kebangsaan atau sekolah jenis kebangsaan sebagai bahasa pengantar.

3. Penggunaan Bahasa Inggeris dalam Matematik dan Sains

Pada tahun 2003, bahasa Inggeris digunakan secara meluas dalam subjek Matematik dan Sains.

Ramai pelajar mengalami kesukaran memahami pelajaran tersebut kerana:

• Lemah dalam penguasaan bahasa Inggeris.

• Menyukarkan proses pembelajaran berbanding jika subjek diajar dalam bahasa Melayu.

4. Implikasi kepada Bahasa Melayu

• Risiko bahasa Melayu dihadkan penggunaannya dalam bidang tertentu.

• Kedudukan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar tergugat.

• Generasi akan datang mungkin mempunyai pengetahuan yang kurang tentang bahasa Melayu.

5. Saranan untuk Memartabatkan Bahasa Melayu

Usaha perlu dilakukan oleh pihak berkaitan bagi:

• Memajukan bahasa Melayu.

• Mengelakkan bahasa Melayu terhapus oleh perkembangan masa dan akta baharu.

Kebanyakan pemimpin negara lebih banyak menggunakan bahasa Inggeris dalam:

• Urusan pentadbiran negara.

• Temubual dan siaran televisyen.

2. Perbandingan dengan Kepimpinan Terdahulu

• Pemimpin dahulu jarang menggunakan bahasa Inggeris.

• Bahasa Melayu sangat diagungkan pada masa itu.

3. Pengaruh Pemimpin terhadap Rakyat

• Rakyat cenderung meniru pemimpin dalam penggunaan bahasa.

• Pemimpin merupakan contoh kepada rakyat dalam memartabatkan bahasa kebangsaan.

4. Tanggungjawab Pemimpin dan Pegawai Kerajaan

Pemimpin, pegawai, dan pihak berjawatan perlu:

• Menunjukkan contoh yang baik dalam menggunakan bahasa Melayu.

• Memartabatkan bahasa kebangsaan agar rakyat turut melakukan perkara yang sama.

• Media sosial dan alat digital kini menjadi satu kewajipan bagi semua orang.

• Dunia digital membantu masyarakat berkomunikasi dan mendapatkan maklumat.

2. Penggunaan Bahasa yang Tidak Baik di Media Sosial

• Ramai pengguna tidak menggunakan bahasa dengan baik di media sosial.

• Pengguna kerap menggunakan bahasa ringkas kerana menganggap bahasa yang betul tidak penting di alam maya.

3. Golongan Remaja sebagai Penyumbang Utama Kerancuan Bahasa

• Remaja merupakan pengguna media sosial terbanyak.

• Kerosakan bahasa melibatkan istilah, ayat, dan aspek lain.

4. Implikasi Masa Depan

• Jika tidak dibendung, generasi akan datang mungkin menggunakan bahasa dengan lebih teruk.

• Kurangnya kesedaran tentang kepentingan berbudi bahasa di media sosial.

5. Saranan Mengatasi Kerancuan Bahasa

Pihak berkenaan perlu mengambil langkah untuk:

• Mengatasi kerancuan bahasa di media sosial.

• Memastikan bahasa tidak ‘tercemar’ oleh amalan buruk yang merosakkan bahasa.