Her gördüğüm de yazılan kahramanlık destanını ruhumda hissettiğim Şehitler Anıtı, Dünya’nın en ünlü antik kentlerinden biri olan Truva Antik Kenti, Çanakkale’nin vazgeçilmez lezzeti peynir helvası, manzarasıyla beni büyüleyen akvaryum koyu, her dinlediğimde ruhumda hissettiğim Çanakkale Türküsü ve niceleri. Bunların her biri beni büyüleyen değerlerdir. Çanakkale hem mimari, hem tarihi, hem de coğrafi açıdan pek çok güzelliğe sahiptir. Bu yüzdendir ki Çanakkale deyince içim tarifi olmayan duygularla kaplanır. Çanakkale benim gözümde gurur ve onur kaynağıdır. O görkemli büyük şehrin altında çok daha görkemli bir tarih, destan ve binlerce kahraman yatmaktadır. İşte bu yüzden ne zaman Çanakkale ismini duysam içim gurur ve hüzünle kaplanır. 

Köyden daha kalabalık ama yine bir o kadar sakin bir kasabaya gidiyoruz, Çifteler. Çifteler her zaman Eskişehir’de en sevdiğim yer olmuştur. Çünkü her duyguyu yaşayabiliyorum. Sabahları keyifli ve yorgun hissediyorken, öğlenleri daha bir enerjik ve heyecanlı hissediyorum. Akşamları ise daha özgür ve yine yorgun hissediyorum. Günün her saati değişkenlik gösteren bu duygular neden kaynaklanıyor sanırım hiç bilemeyeceğim. Zaten Eskişehir’in de bu özelliğini sevilmeli en çok, günün farklı saatlerinde ve şehrin farklı yerlerinde çok farklı duygulara maruz kalmak. Odunpazarı’nda hissettiğin o heyecan ile Çifteler’de hissettiğin o heyecan aynı olmuyor. 

Ve bu yolculuk sırasında en yoğun olan duygu şehirden ayrılırkenki duygu. Her sene gittiğin ve çok iyi bildiğin bir şehri, bir daha geleceğini bilmene rağmen, daha ayrılmadan özlediğin ve ayrılırken duyguğun o hüzün… Sanki bir parçan senden ayrılıyor ve bu parça hep eksik kalıyor bir daha bu şehre gelene kadar. Eskişehir’den döndükten sonra bir zaman her yer Eskişehir kokuyor ve sana Eskişehir’i hatırlatıyor. Eskişehir’i hatırladığın zamanki o özlem sana “Bir an önce yaz gelse de tekrar gitsem.” hissini veriyor. Bir daha gittiğin zaman ise o parça geli geliyor ve yerine oturuveriyor. 

Yani demek istediğim, bir kere Eskişehir’e gittiğin zaman o hep sende kalıyor ve hep bir daha gitmek istiyorsun. Her gittiğinde de yeni bir yer, yeni bir duygu ve yeni bir düşünce seni bekliyor oluyor. Eskişehir’i gez gez bitiremiyorsun ve uzun zaman etkisinden kurtulamıyorsun. 

İnsanların birbirine olan sıcak ve samimi görüşünün muhteşem doğasıyla birleşmesi ile birlikte oluşan bir şehirdir İzmir. Birçok yemeğe farklı isimlerle hitap ederek ülkenin içinde kendisini  led ışıkları ile süsleyen bir şehirdir. İzmir’i tek bir semtiyle size bütün şehir betimlenebilir çünkü herkes Kordon boyunca her sene kırılan plastik sandalyelerini alıp termoslarındaki çaylardan daha sıcak ortamlar yaratmaktadır.

Bazen gökyüzünde renkler belirirdi ama bu olay gökkuşağına ait değildi...Birkaç saniyeliğine de olsa renkler birlikte dans ediyorlardı tıpkı güzel bir melodi gibi uyumluydular...Sanki ay ve yıldızlar istemsizce sönüyorlardı onların yanında... Onlar ise bütün parlaklığıyla ay ve yıldızları kıskandırıyordu...Ay ve yıldızlar onları görünce neden gökyüzünde olduklarını sorguluyorlardı...Kimse ay ve yıldızları görmek için o kadar yol gitmezdi ama onlar bir sanat eseriydi...Soğuk havayı güzelleştiriyorlardı, birkaç fırça darbesinin tuvale küçük dokunuşları gibi… Bakanlar soğuk havayı unutup kuzeyin ışıkları ile tekrar tekrar büyüleniyorlardı. 

İklimi soğuk, insanları sıcak bir şehirdir Sydney. Her ne kadar okyanusun ortasında bir başına kaderine terk edilmiş olarak gözükse de modern binalarıyla ve çağdaş tasarımlarıyla dünyada sanatın başkenti olarak bilinir. Ne zaman Sydney’i düşünsem bir gün oraya gidip şehrin yerel sanatını bizzat görmek ve yaşamak isterim. Bunun asıl nedeni ise yenilikçi tasarımıyla Sydney Opera Binası’dır. Şehrin çoğu tarafından görülebilen okyanus manzarası ise özellikle gün batımı ile birleştiğinde ortaya muazzam bir görüntü çıkarır.

Kars, sıcak ekmeği ile ama bir o kadar da soğuk havası ile İnsanın içini ısıtırken dışını buz kestiren bir şehirdir. Dağlardan Kutup Yıldızlarını göremesek de yağan kar taneleri gökyüzünde her biri birer Doğu Yıldızıdır.

Sabah, ezan ile  sokağa çıkıp, buz gibi soğuk olan havada sanayiye inip, soba ile ısıtılmış,  duman altı olan küçük bir dükkana girerek, kelle paça içmeye giden gençlerin, Kars lavaşı ile ve küflü peynir ile yaptıkları kahvaltı İstanbul beyefendilerini kıskandırır.