Deze techniek staat in nauw verband met de expressionistische doelstellingen van Martha Graham. Doordat de beweging haar oorsprong vindt in het centrum van het lichaam, lijkt zij voort te komen uit heftige emoties. 

Je zou het misschien niet denken, maar niet iedereen was blij met de overgang naar geluidsfilms. Muzikanten en explicateurs (dat waren mensen die in de bioscoopzaal hardop aan het publiek uitlegden wat er op het scherm gebeurde) verloren hun baan. Veel acteurs werden werkeloos, omdat hun stem niet geschikt was: omdat ze een heel vet buitenlands accent hadden bijvoorbeeld. Ook filmcritici waren niet onmiddellijk enthousiast over de geluidsfilm. Zij waren bang dat het unieke aspect van de film –het vertellen van een verhaal in beelden- zou worden ingewisseld voor plat vermaak.

Tegenwoordig is de stomme film zo goed als uitgestorven. Maar heel af en toe wordt er nog eentje gemaakt. Zoals de Oscarwinnende Franse film The Artist uit 2011, die over de overgang van de stomme film naar de geluidsfilm gaat. Een jaartje later verscheen Blancanieves, een frisse variant op het bekende sprookje met Sneeuwwitje als Spaanse stierenvechtster.

Op donderdag 24 oktober 1929 ontstond er pas echt paniek. Aandeelhouders hadden geen vertrouwen meer en probeerden massaal de vele aandelen die ze nog hadden te verkopen. Hierdoor zakten de aandelenkoersen totaal in elkaar. Deze dag ging daardoor de geschiedenis in als ‘Zwarte Donderdag’.
De miljoenen verkochte aandelen waren niks meer waard geworden. Dit betekende dat het geld waarmee ze gekocht waren, verdwenen was. Veel aandelen waren gekocht met geleend geld en deze leningen konden de mensen nu niet zomaar terugbetalen aan de banken. Het spaargeld van de banken was ook weg, omdat ze dat hadden uitgeleend aan mensen die aandelen wilden kopen. Deze financiële problemen zorgden ervoor dat sommige banken failliet gingen. Omdat veel bedrijven geld bij de banken hadden staan, verloren zij ook hun geld. Dit, plus het feit dat mensen veel minder consumeerden, leidde tot nog meer faillissementen.

De oorlog in Noord-Afrika eindigde in mei 1943; in Europa in mei 1945; in Azië en de Pacific in augustus 1945. 

Het constructivisme zou nog enkele jaren een populaire stijl vormen voor kunst en architectuur in Rusland, maar verloor uiteindelijk in 1932 toch zijn charme bij de Russen toen Stalin plaats maakte voor een nieuwe vorm van architectuur, de Stalinistische architectuur, waarin de mooie kunstidealen van het verleden weer een grotere rol speelden.