• Simulacra and Simulation

• MFoucault Essential works 1954-84

• Kapitalisme is Seksisme

• Dasein's predicament - Sein und Zeit

• The Satanic Verses

• What Computers (Still) Can't Do

• Martha Nussbaum's take on emotions and intelligence

• language as performative (not Butler again)

• Anywhere or Not At All - Phil of Contemporary Art (Osborne)

  
  

We bespraken je werk. Hoe daar ook een implicatie van het religieuze in zit. We bespraken ook Baudrillard; hoe het beeld op zichzelf is komen te staan en nergens meer naar verwijst dan zichzelf, zichzelf programmeert als realiteiet en naar niets buiten-zichzelf verwijst, of beter geformuleerd meer realiteit is geworden dan waar het naar verwees ==> namelijk de niet-direct-benaderbare-realiteit. 

Je verwees naar het museum waar heiligbeelden worden verzameld als museumstuk en waar de kerk een museum is geworden. De kerk die altijd verwees naar het onnoembare, waar het icoon een middel was om te schouwen wat niet is te schouwen en wetend dat het beeld een middel daartoe was. Hier moest het beeld uiteindelijk losgelaten worden, ‘beeldloze contemplatie’. Nu is het beeld bewijs, is het beeld de realiteit, en is het beeld zo gemaakt dat er geen reflectie mogelijk is, je scrollt van beeld naar beeld, van zender naar zender, om de verveling tegen te gaan waar mogelijk contemplatie kan beginnen.

Wat me vooral is bijgebleven, is dat je ook ander werk wil maken, en wil werken met ander materiaal. Je noemde volgens mij Ulrike Grossarth waar een conceptuele speelsheid in zit. We hebben het ook (in verband met deze speelse conceptualiteit)  gehad over hoe gevonden objecten een rol kunnen spelen, objecten die ergens naar lijken te verwijzen maar ook weer niet. Komt dit niet in de beurt van een open oneindige zelf-referentialiteit, waardoor het beeld meer wordt dan zichzelf? Is er ook een verband met ‘ghost regiment’ waar beelden niet lijken wat ze lijken te zijn. Zit daar ook een interesse van jou, om juist het vanzelfsprekend beeld zo vanzelfsprekend te maken dat het weer een nieuwe waarde krijgt. Waar realiteit helemaal niet zo reel is?

Groet

Hille