Voda se uvijek kreće iz područja s nižom koncentracijom otopljenih tvari prema području s višom koncentracijom, sve dok se ne uspostavi ravnoteža. Malene, nepolarne i nenabijene čestice otopljene tvari slobodno se kreću difuzijom kroz membranu. Najčešće molekule kisika i ugljikovog(IV) oksida prolaze na taj način. Difuzijom se prenose O₂ i CO₂.

Važno je da otopina koja se nalazi izvan stanice bude izotonična. Razlikujemo 3 tipa otopina a to su:

Hipertonična otopina - koncentracija tvari viša od one u stanici

Izotonična otopina - koncentracija tvari jednaka onoj u stanici

Hipotonična otopina - koncentracija tvari manja od one u stanici

Ona održava polarizirano stanje stanice, što je vrlo bitno za prijenos impulsa u živčanim stanicama. Ona izbacuje 3 Na⁺ iona iz stanice i unosi 2 K⁺ iona, održavajući električni potencijal stanične membrane.

Unošenje i izbacivanje velikih molekula obavlja se aktivnim transportom uz sudjelovanje membrane (membranskih mjehurića).

Pri endocitozi prvo nastaje udubljenje na membrani u koje ulazi tvar koja se treba unijeti u stanicu. Udubljenje se sve više spušta u unutrašnjost stanice, a zatim se rubovi udubljenja spoje i oko tvari se stvori membranski mjehurić.

Endocitoza može biti:

• Fagocitoza – stanica unosi krute čestice, npr. bakterije.

• Npr. bijele krvne stanice koje gutaju patogene.

• Pinocitoza – stanica unosi tekućine i otopljene tvari.

• Receptor-posredovana endocitoza – specifične molekule se vežu za receptore na membrani prije unosa.