<?xml version="1.0"?>
<rss version="2.0">
   <channel>
      <title>cesur padlet&#39;im by SELMA SARAÇ</title>
      <link>https://padlet.com/selmasarac3/x0ha3nx1hoxcx39x</link>
      <description>B</description>
      <language>en-us</language>
      <pubDate>2023-06-11 13:14:56 UTC</pubDate>
      <lastBuildDate>2025-10-08 14:30:09 UTC</lastBuildDate>
      <webMaster>hello@padlet.com</webMaster>
      <image>
         <url></url>
      </image>
      <item>
         <title></title>
         <author>selmasarac3</author>
         <link>https://padlet.com/selmasarac3/x0ha3nx1hoxcx39x/wish/2620203392</link>
         <description><![CDATA[<div>BU DA BENİM ÖYKÜM&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <br><mark>Ben</mark><strong> </strong>kitap okumayı sevmediğini sanan <mark>bir </mark>çocuktum. Denize girmek, bahçede oyun oynamak, bisikletle kaybolmak, uyumak ya da yığınla harika başka <mark>şey </mark>yapmak dururken kitap okumaktan çok sıkılırdım. Oysa iki ablam da sürekli kitap okur ve <mark>bundan </mark>mutluluk duyarlardı. Nasıl böyle olabildiklerini hiç anlamaz, yine de alttan alta imrenirdim onlara. Günün birinde ablalarımdan biri elime kitap tutuşturdu. Çok kalındı. Duraksadığımı görünce üstüme düşmedi, yalnızca, “Korkma, bir dene!” dedi. Denedim. Harikaydı! Birkaç günde bitirivermiştim koca kitabı. O, benim “büyülü kitabım” oldu.Bugün ne yazarını ne de adını hatırlıyorum ama konusu, geçtiği yerler, kahramanları hatta ne giydiklerine varıncaya kadar birçok ayrıntısı da aklımda. Şimdi geriye dönüp baktığımda o kitap sayesinde beynimin bir yerlerinde kilitli duran, arkasında hep ne olduğunu çok merak ettiğim ama bir türlü açmaya cesaret edemediğim dev kapılardan birini ilk kez araladığımı anlıyorum. Sonraları bazı kitapları çok sevdim, bazılarını okuyamadım, sıkıldım. Zamanla kapı ardına dek açıldı. Her kitapta, o eşikten korkusuzca geçmeyi öğrendim çünkü öte tarafta renkler, sesler, insanlar, olaylar ve bilinmeyenlerle dolu gizemli ve baş döndürücü güzellikte düşsel bir dünya keşfetmiştim. Muhteşemdi.Artık kitap okumak sıkıntı vermiyordu. Tersine hoşuma giden bir kitabı okurken kendimi çok iyi hissediyordum. Bir anda, yaşadığım zamandan ve yerden alıp götürüyordu beni. Sıkıldığımda oyalıyor, güldürüyor, korkutuyor, şaşırtıyor, eğlendiriyordu. Beni tanımadığım insanlarla, gitmediğim ülkelerle, yaşamadığım dönemlerle, bilmediğim dillerle buluşturuyordu. Hayatımı bütünüyle etkileyen ve değiştiren ikinci büyük gücü keşfetmiştim. Birincisi, yolculuk etmekti; ikincisi, okumak oldu. Çok gezen ve sürekli kitap okuyarak yaşayabilen biri oldum. (…)Dağların eteklerindeki ormanlarda, kimi ürküten kimi neşelendiren binbir sesin arasında yürürken bir pınar çıkıverir bazen insanın karşısına. Serin ve berraktır. Susuzluğunuzu giderir, dinlenirsiniz. Pınarın küçük sesleri bir anda ormanın koca gürültüsünü duyulmaz kılar. Sadece berrak suyunu, küçük şırıltılarını ve serinliğini duyarsınız. Kitaplar da pınarlar gibidir. Yaşamın gümbürtüsü içinde bize sessizliği sağlar. Sessizlik olmazsa yorgunluklardan, gerilimden, huzursuzluk ve korkularımızdan kurtulamayız. &nbsp;</div>]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2023-06-11 13:17:54 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/selmasarac3/x0ha3nx1hoxcx39x/wish/2620203392</guid>
      </item>
   </channel>
</rss>
