Yardımlaşmanın önemi 
Çok uzun zaman önce yoksul bir aile varmış. Bu aile o kadar çok fakir aileymiş ki yiyecek bir lokma ekmekleri bile yokmuş.Bu ailenin küçük çocukları da varmış. Babaları etrafındaki zengin insanların tarlalarında çalışmak için sürekli kapılarına gider ama evin beyleri onu her zaman aşağılayıcı kelimeler söyleyip kapıdan kovarmış .Hiç yılmadan yorulmadan ısrarcı bir şekilde  kapı kapı dolanırmış.Ama hiç bir sonuç çıkmazmış. O kadar zor durumdalarmış ki artık çocuklar açlıktan bitkin düşmüş ve halsizlermiş.Babaları onları böyle gördükçe kahroluyormuş.Ama elinden bir şey gelmiyormuş .Anneleri ise çocuklarına çok üzülüp onlara sabırlı olmalarını ve her şeyin daha güzel olacağını anlatmaya çalışıyormuş. Bir gün yine babaları zengin ve varlıklı insanların evlerine doğru yola çıkmış. Yolda giderken bir yaşlı adama rastlamış.Adam o kadar yaşlı bir insanmış ki ayakta bile duramıyormuş. Yaşlı adam bu kişiden kendisine yardım etmesini istemiş,hiç düşünmeden, tereddüt bile etmeden bu adam yaşlı kişiye yardım etmiş.Bunu gören zengin aileler kendi yaptıklarından çok utanmışlar . Adamın yiyecek bir lokma ekmeği bile yokken bir başkasına yardım ettiğini görmüşler. Onalarda bu fakir aileye yardım etmek ve iş vermeye karar vermişler. Zengin aileler hemen bir araya toplanıp kendi aralarında yiyecek ,giyecek, ve para yardımında bulunmuşlar. O zaman anlamışlar ki hiçbir zaman iyilikten ve yardımlaşmadan daha güzel bir şey olmadığını düşünmüşler.Her zaman etrafındaki yoksul insanları bulup yardım etmişler .
Bu fakir aile artik ne fakir ne de başkalarına muhtaç olmuş. Ve sonunda mutlu mesut yaşamışlar.....

 
 Kitabın Özeti 
 Dram bir çocuk öyküsü. 
 Kot taşlama fabrikalarında çalışan bir ailenin çocuğudur Yavuz. Yavuz 'un hem amcası hem de babası kot taşlama fabrikasında ölümcül hastalığa yakalanmıştı .Yavuz babasının durumu yüzünden karpuzcu da çalışmaya başlar fakat eğitimini de aksatmaz. Günün birinde yine karpuz satarken arkadaşları ve kız kardeşinin kot taşlama fabrikasını taşladığını görür ama mani olamaz. Kardeşinin yanına gittiği zaman oranın artık kot taşlama fabrikası olmadığını ve karakol olduğunu öğrenir. Yavuz suçsuz olsa bile orda olduğundan dolayı Yavuz 'u hapishaneyi taşlamayan içeri alırlar. Ve Yavuz ' u n hapishane hayatı başlar. Köstebek denen hapishane müdürü onlara eziyet eder, haksızlık yapar .Yavuz ' un resim çizme kabiliyeti vardır. Hapishane duvarlarına yaşadıklarını resim halinde çizerek hapishaneyi canlı tutar. Sonunda çocuklar yaşadıkları durumdan dolayı açlık grevi tutar. Ve Yavuz hapishaneden kaçar . 
 ..........
 Kitabın Sonunu Değiştirirsem 
  Sonunda çocuklar yaşadıkları durumdan dolayı açlık grevi tutar. Ve Yavuz hapishaneden kaçar. Bir sesler geldiğini duyan muhafızlar çocukların bulunduğu koğuşa girerler ve ranzaların altında bir oyuk bulunduğu görürler. Hemen Köstebek 'e haber verirler. Kostebekhz oyulan oyuktan muhafızlar eşliğinde içine girer. İçeri çok karanlıktır Köstebek birkaç kez düşer ve kolunu yarar. Her yer taştır. Sonunda Yavuz ' u bulurlar. Zar zor hapishaneye gelmeye çalışırlar. Yavuz 'a zincir takarak onu yerde sürüklerler. Yavuz 'un ağzı kan içinde kalır. Çocuklar onların geldiğini görünce hepsi ağlamaya başlarlar. Yavuz 'un hali iyi değildir. Onu ilk önce idam etmeyi düşünürler. Sonra da onu hücreye atarlar. Yavuz boğuk boğuk ağlamaya başlar . Ve nefessiz kalır ve olduğu yerde ruhunu teslim eder. Şu ve ekmek vermek için muhafızlar Yavuz 'un yanına gider . Ama Yavuz ölüdür hemen Köstebeği çağırırlar. Köstebek olanlara ağlayan gözlerle bakmaktadır. Olanları çocuklar da duyar. Ağlarlar, yakınırlar, o demir aralıkları yıkmaya çalışırlar ama nafile Yavuz 'u gömerler. Ve artık çocuklar serbest bırakılır ama çocuklar artık benliğini yitirmiş., ruhsuz bir hale gelirler. ..
 
 

 
 Yalancı Şahit
 
 ~Yalancı Şahit
 ~Resim
 ~Masum
 ~Kot
 ~Taşlama
 ~Fabrika
 ~Çocuk
 ~Cezaevi
 ~Mahkum
 ~Hapis
 
 Masum bir çocuktu Yavuz. Amcasını kot taşlama fabrikasında kaybetmişti. Babası ise çok hastalanmıştı. Zehirlenmişlerdi kot taşlarken. Bu olaydan etkilenen Yavuz, ablasıyla birlikte fabrikaya taş atmaya gitti. Aslında o taş atmamıştı. Onu suçsuz yere tutukladılar ve hapise attılar. Cezaevinde mahkumdu artık Yavuz. Zaman geçmek bilmiyordu. Yavuz resim çizmeye başladı. İçinde ki ressamı ortaya çıkardı. Ziyarete gelen ablasından boya istedi. Duvarlara resim çizmeye başladı. Hep arkadaşlarıyla olan hayallerini duvarlara çizdi. Tıpkı bir ressam gibi yalancı şahit olmuştu. Hayallerinin içinde hapisten kurtulmak vardı. O artık dayanamıyordu ve kaçtı.