Bij mijn originele werk heb ik zelf ook opgelet welke lettertype ik ging gebruiken, of dit het beeld ook echt versterkte. 

 

Bij mijn aangepaste werk ben ik juist dingen gaan testen, het beeld slechter proberen te maken door de typografie te veranderen maar ook met de kleur te spelen. 

BEYOND THE NEW

A SEARCH

FOR IDEALS

IN DESIGN

Door Hella Jongerius & Louise Schouwenberg

Zij vertellen daarin dat producten en ideeën de idealen van design verliezen. Ideeën moeten eerst grondig worden getest voordat ze de wereld in gestuurd worden, daardoor neemt ook de kwaliteit af van een idee of product. 

Maar daar gaat de aandacht steeds minder naartoe. Het is nu vooral de marketing en communicatie heeft dit overgenomen.

Ik ben daarom een werk wat ik gemaakt had voor het vak  technologie “fabrieksmatig” opnieuw gaan maken. Om zo aandacht uit een product te halen en zonder veel na te denken het te maken. Ik had mijn portret geborduurd in stof en op sommige plekken opgevuld met vulling. Het nieuwe werk heb ik met kwalitatief slechte stof, foam schuim en nietjes gemaakt. Ik heb het minder zorgvuldig gemaakt en sneller, het gaat daarom ook sneller kapot.

Er zit minder aandacht in maar zou je zo wel sneller kunnen maken en dus ook meer.

Als je iets hebt gemaakt ben je er vaak aan gehecht, zelfs als je de fouten ziet. Ik heb het altijd interessant gevonden als kunstenaars hun eigen werk vernielen of overschilderen voor een nieuwe werk. Het is ontzettend definitief en voor mij voelt het alsof al dat eerdere werk voor niets is. Daarom heb ik er voor gekozen om een oud werk kapot te maken. 

Van de zomer had ik deze 2-laagse litho druk gemaakt. Het was een ontzettend moeilijke druk en er zitten heel veel dagen in, ik was toen ontzettend blij en dat ben ik nog steeds maar als ik naar het beeld kijk sluit het totaal niet meer aan op wat ik nu doe. Het is ontzettend braaf en saai. Daarom wilde ik dit werk gebruiken.

Afgebeeld staat een jetikrab met bloemen die uit zijn scharen groeien, dit had ik gedaan omdat de jetikrab in de haren op zijn scharen zijn eigen moestuin heeft met bacteriën die hij vervolgens opeet. Ik heb de print open gebroken en ik heb er letterlijk planten uit laten groeien. Om de planten een weekje goed te kunnen houden heb ik er onder een bakje van aluminium folie gemaakt, om dat vast te maken ben ik fanatiek geweest met de nietmachine en heb ik de print meerdere keren moeten vouwen en vervormen.  Vervolgens heb ik de print meerdere keren ‘water’ gegeven en wat arden gemorst. 

Ik vond het eerst heel spannend om te doen, ik was heel erg voorzichtig. Maar tijdens het werken was ik al snel minder voorzichtig en ik heb het geheel een parkeer in een tas gepropt en er mee gegooid. Het was goed om een keer wat minder voorzichtig met je werk te zijn. 

OTHERWISE FORGET IT

Bob Gill."

- Ik heb dit manifest die hierboven staat gebruikt van Bob Gill. 
- Ik heb dit manifest gekozen omdat ik soms te veel tekst en plaatjes aan posters kan voegen, waardoor het onduidelijk wordt waar het over gaat. Dat zorgt ervoor dat het beeld botst met de tekst. Als de tekst interessant is, heb je soms geen beeld nodig om de tekst interessant te maken. 

De posters gaan over het onbekende. 
- In de eerste poster, zonder de aanpassingen, zie je dat er veel gebeurd in de poster. Je ziet tekst en beeld (een onbekende plek en onbekende tekst). Naar mijn idee is dat toch een beetje onduidelijk al weet je niet waar het over gaat en botst de tekst en het beeld. 
- In de tweede poster, met de aanpassing, zie je dat het veel minimalistischer en duidelijker is. Het teken dat je ziet, is een letter die de computer niet kent. Dan krijgt de letter zo'n vorm. Het teken is dus onbekend voor de computer. Ik wilde in dit beeld voor duidelijkheid gaan en dus niet te veel aan de poster toevoegen.

Dit manifest, van Bob Gill, trok mij aan door wat er gezegd werd over de woorden. Dat bepaalde woorden geen extra’s nodig hebben omdat ze al ‘shockerend’ zijn. Ik ben voor bronnen bezig met rapteksten en hoe hier naar gekeken wordt. Het gaat hier dan vooral over vrouwonvriendelijke en vulgaire teksten en wat er gebeurt als vrouwen dit soort teksten ook schrijven maar over mannen.

Wat zijn de aanpassingen die je hebt moeten doen voor dit werk? 

Mijn start punt waren de rap teksten, de reactie op de teksten van mannen wordt goed ontvangen en niemand kijkt er nog naar om, maar als een vrouw dit doet is het shockerend, moet ze in interviews vertellen waarom ze erover zingt/ rapt. 

Dus ik wilde de gelijkheid van deze teksten laten zien. Met het manifest in mijn achterhoofd heb ik deze teksten onder elkaar geplaatst zodat je alleen de woorden nodig hebt om de shock over te laten komen want ‘it ins’t necessary to make those words look interesting. They are interesting’. 

 

Met deze reden heb ik een oude 3D print van een oude wagen uit de eerste periode gepakt en hier een klein motortje in gestopt.

Omdat het wagentje open is maximaliseren we de airflow en koelen we de motor beter, ook omdat we geen metaal gebruiken is hij lichter en omdat hij gemaakt is van hout en doek is hij goedkoper.

 

De simpele en humoristische aanpassing heeft natuurlijk geen enkel nut in deze tijd: ja we lossen problemen op maar, dit gaat niet gepaard met onze huidigen wet.

Een voertuig moet verlichting, airbags, stuurbekrachtiging en gordels hebben (en natuurlijk veel meer).

Het ontwerp voor dit “niewe” ontwerp auto is hierbij gevaarlijk, onverantwoordelijk en onbetrouwbaar design.

 

Gavin Stravers

Met als onderwerp Bad design ben ik gaan kijken naar grafisch werk van mij van vroeger (2016) wat ik nu niet meer zou willen laten zien. Ik wil het eigenlijk omdraaien een slecht design van vroeger omzetten naar een grafisch goed design. Zo wil ik van mijn fouten leren en kijken wat ik nu beter kan. 

Ik maak een restyle van het merk Spirit, een vegetarisch eetcafé. Het logo is nu heel kinderlijk met de verkeerde fonts als logo en tekst. Ook was het logo gemaakt in Photoshop terwijl ik dat nu in Illustrator gedaan heb. Ik ben voor een strakker en frisser logo gegaan omdat ik dit meer bij een vegetarisch eetcafé vind passen. Ook heb ik de slogan veranderd in vegetarisch eetcafé in plaats van veggie eetcafé, dat komt wat professioneler over. Ik vind het logo er nu al veel beter uit zien, maar ik vind het nog wel leeg. Het leek mij leuk om mijn oude idee van blaadjes in het logo te bewerken om toch nog een vibe te creëren.

Als ik zo terug kijk beginnen wij allemaal als bad designers en worden wij door de regels te leren kennen steeds beter in ons vak. Wij blijven fouten maken om te kunnen leren. Ik weet zeker als ik over een paar jaar dit logo opnieuw zal restylen dat ik het heel anders zou doen. Een design is afhankelijk van de persoon die het maakt en een persoon blijft niet hetzelfde.