Η περιοχή δεν ορίζεται ως προστατευόμενη. Η λίμνη, αν και δεν έχει αναγνωριστεί ως υγρότοπος σημαντικής αξίας, υπάγεται όμως στην προστατευόμενη ζώνη περιαστικού πάρκου που αναφέρεται στο νόμο 2742/1999 περί προστασίας του ορεινού όγκου Αιγάλεω-Ποικίλου και αποτελεί μέρος καταφυγίου άγριας ζωής.  Η λίμνη καθώς και πενήντα μέτρα γύρω από αυτή αποτελούν κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο από το έτος 1974, σύμφωνα με το ΦΕΚ 5/Β/8-1-74, καθώς εντός της λίμνης σώζονται κατάλοιπα αρχαίου φράγματος, σύμφωνα με την έρευνα Ι. Τραυλού κατά τα έτη 1935-1936. Παρατήρησε κτίσμα από μεγάλους ορθογωνικούς πώρινους λίθους. Πιο συγκεκριμένα επρόκειτο για μια σειρά λίθων με κατεύθυνση από ΝΑ προς ΒΔ, οι οποίοι βρίσκονταν σε βάθος 2 μ., ενώ λίγο εξείχαν από την επιφάνεια της λίμνης. Αυτοί θα αποτελούσαν τείχος πλάτους 0,80-1,00 μ., που, σύμφωνα με τον Τραυλό, είχε ορατό μήκος ως οκτώ μέτρα και αποτελούσε φράγμα. Η επιγραφή του αττικού ψηφίσματος του 421/0 π.Χ. μας πληροφορεί για την αθηναϊκή απόφαση της κατασκευής γέφυρας που θα εξασφαλίσει το ασφαλές πέρασμα των μυστών κατά την πομπή των Ελευσινίων Μυστηρίων (IG I3 79). Η Γ΄ ΕΠΚΑ, η ΕΟΕ, ο Δήμος Ασπροπύργου, το ΕΛ.ΚΕ.ΘΕ. και οι σύλλογοι πολιτών της περιοχής ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ και η Διαρκής Κίνηση Χαϊδαρίου είναι ορισμένοι από τους βασικούς φορείς (Διαρκής Κίνηση Χαϊδαρίου) δραστηριοποίησης στην περιοχή που έχουν κινητοποιηθεί πολλές φορές για τη διάσωση του συγκεκριμένου περιβάλλοντος, ενώ έχουν επίσης εκπονηθεί κάποιες μελέτες (Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών).

` Οι αρχαίες λίμνες των Ρειτών αποτελούσαν ανέκαθεν τοπόσημο της περιοχής, φυσικό σύνορο των Δήμων Ελευσίνας και Αθηνών. Σημείο αναφοράς για την πομπή των μυστών αλλά και για τους Ευρωπαίους περιηγητές της αρχαιότητας και των νεότερων χρόνων, μέρος μιας περιοχής ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους και ιδιαίτερης αρχαιολογικής και ιστορικής αξίας. Σήμερα επιβιώνει ως η τελευταία υπενθύμιση του αλλοτινού τοπίου, αλλά και ως τελευταίο καταφύγιο των πτηνών στην περιοχή. Η αναγκαιότητα προστασίας της λίμνης με νομικά κατοχυρωμένο τρόπο και η άμεση απορρύπανσή της, αποτελούν αναγκαιότητα για τους κατοίκους της Δυτικής Αττικής, αλλά και πρόκληση για τη συνύπαρξη της βαριάς βιομηχανίας με τα τελευταία εναπομείναντα στοιχεία φυσικού και ιστορικού πλούτου στην περιοχή, που θα συνιστούσε απόδειξη του σύγχρονου πολιτισμού μιας χώρας, η οποία διαθέτει το σεβασμό και την ικανότητα διαχείρισης του πλούτου της.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαρκής Κίνηση Χαϊδαρίου, Ανακτήθηκε στις 20/07/2018 από:

 http://xaidari.blogspot.com

και ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ, 

Νόμος, 2742/1999, «περί προστασίας του ορεινού όγκου Αιγάλεω-Ποικίλου και αποτελεί μέρος καταφυγίου άγριας ζωής».

 

Οδηγία,  2009/147/ΕΚ, «περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών και ανήκουν στην κατηγορία κινδύνου Tρωτά (VU)»,  στο Κόκκινο Βιβλίο της Ελλάδας.

 

Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών, ΕΛ.ΚΕ.ΘΕ, Έργο: Μελέτη για την ποιότητα νερού και ιζήματος στην λίμνη Κουμουνδούρου, Τεχνική Έκθεση, Ανάβυσσος Αττικής-Νοέμβριος 2006, σ. 1-2. 

Ανακτήθηκε στις 20/07/2018 από:

 

            Τραυλός ,Ι., «Ανασκαφαί Ιεράς Οδού », ΠΑΕ (1937), σ. 25-40.

 

 

Οι μεταβολές που αλλάζουν άρδην την εικόνα του αττικού τοπίου επέρχονται τον 19ο και τον 20ό αιώνα με τη λατόμηση των ιστορικών λόφων της Αθήνας, την κάλυψη ποταμών, την εξαφάνιση υγροτόπων, τη ρύπανση και την άναρχη δόμηση   (Μπίρης, 2005). Η επιβίωση του   περιβάλλοντος προστατεύεται πλέον σήμερα από συνθήκες προστασίας τόσο σε εθνικό όσο και διεθνές επίπεδο, ορίζοντας προστατευόμενες περιοχές ( Ν. 856/1937). Ο σύγχρονος άνθρωπος συνειδητοποιεί ολοένα και περισσότερο την αναγκαιότητα διαφύλαξης των φυσικών πόρων, που ο αρχαίος άνθρωπος εκφράζει μέσω του μύθου, όπου ο Θεσσαλός Ερυσίχθων καταδικασμένος σε αιώνια πείνα πεθαίνει γιατί δεν σεβάστηκε τους δρυμώνες της πρώιμης λατρευτικής παράδοσης, τη μητέρα Γη, τη Γαία, στην προκειμένη περίπτωση τη Δήμητρα.

«Η έκφραση του βαθειά ριζωμένου ενδιαφέροντος που ο αρχαίος άνθρωπος αισθανόταν για κάθε πράγμα που συνέβαινε στην φύση» (Μπάουμαν, 1993) δημιούργησε το μύθο σε μια αρχική προσπάθεια επεξήγησης του φυσικού κόσμου. Στη συνέχεια μέσω της Φιλοσοφίας και της Επιστήμης, ο αρχαίος άνθρωπος επιχείρησε να ανακαλύψει τον τρόπο δημιουργίας του κόσμου και τη φυσική τάξη των πραγμάτων. Ανέπτυξε περιβαλλοντική ηθική, διερεύνησε τη σχέση φύσης και «ιδανικής πόλης». Αναζήτησε την ίαση στα αγαθά της φύσης και μέσω της ιατρικής και της βοτανολογίας έκανε τα πλεονεκτήματα των θεών κτήμα των ασθενών. Αναγνώρισε τα οφέλη της γεωργίας στην ανακάλυψη των μηχανισμών της φύσης και αντιλήφθηκε την ανάγκη εξεύρεσης τρόπων ορθής διαχείρισης των φυσικών πόρων. Τελικά προστάτεψε επίσημα τη φύση, όταν με αφορμή τα ιερά τεμένη αντιλήφθηκε την καταστροφική δράση του ανθρώπινου παράγοντα, θεσπίζοντας νόμους (Dillon,1997) και ποινές για όσους δεν αντιλαμβάνονταν την αξία της (McClure,1934).

 

 

Όμηρος, Ιλιάδα Δ 482-487, Ν 389-391, Οδύσσεια, τ 163.

Πλάτων, Κριτίας, 111 Β-Ε, 112 Α. Νόμοι, V 737 Ε, 738 D, VI 759 B-C, 761 C-D. Φαίδρος, 230 Β-C, 259 B-D, 270 C.

Κ.Η. Μπίρης, Από του 19ου εις τον 20όν αιώνα, Αθήνα 2005, σ. 10.

 Νόμος 856/1937, Ελληνικό Κέντρο Βιοτόπων-Υγροτόπων. Ανακτήθηκε  στις 20/07/2018 από: 

http://www.ekby.gr/ekby/el/EKBY_home_el.html (23.8.11).

 Έ. Μπάουμαν, Η ελληνική χλωρίδα στο μύθο, στην τέχνη, στη λογοτεχνία, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, 1993, σ. 45.

Μ.P.J. Dillon, «The Ecology of the Greek Sanctuary», ZPE 118 (1997), σ. 115.

 M.T. McClure, «The Greek Conception of Nature», The Philosophical Review 43/2 (1934), σ. 109-124.

 | Website: http://www.ekedisy.gr/
 | Μέσα κοινωνικής δικτύωσης:  YouTube: https://www.youtube.com/channel/UCAFYgH9AF6Z0ccdfskICcvQ Fc: https://www.facebook.com/ekedisy
 |   
 | Τύπος Μουσείου και Συλλογών: Ιστορικό, Παιδικό, Θεματικό
 | Ετήσιος αριθμός επισκεπτών:30000
 | Πληροφορίες : Διεύθυνση : ΤΡΙΠΟΔΩΝ 23, ΠΛΑΚΑ, ΑΘΗΝΑ Τηλέφωνο:  2103250341 Email: info@ekedisy.gr

Το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Διάσωσης Σχολικού Υλικού (ΕΚΕΔΙΣΥ) στεγάζεται στην Πλάκα, στην οδό Τριπόδων 23, σε έναν από τους αρχαιότερους δρόμους της Αθήνας, σε ένα νεοκλασικό, διατηρητέο οίκημα του 1850.

Το Μουσείο είναι υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και είναι μέλος του Δικτύου Μουσείων και Πολιτιστικών Φορέων Αθηνών.

Σκοπός του Μουσείου είναι η διάσωση και η έρευνα του σχολικού υλικού καθώς και ο σχεδιασμός και  η εκπόνηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων για σχολεία, δήμους, πολιτιστικούς φορείς, εταιρείες, ιδρύματα.

Η έκθεση του Μουσείου Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης εκτείνεται σε τρεις ορόφους και διαρθρώνεται σε τρεις ενότητες. Η πρώτη, με τίτλο «Το ταξίδι της ελληνικής εκπαίδευσης», αφορά την ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης, όπως αυτή φαίνεται μέσα από διάφορα σχολικά εγχειρίδια της εκάστοτε περιόδου. Η δεύτερη ενότητα, «Το παλιό σχολείο», είναι θεματική και εστιάζει σε διάφορες πτυχές της ιστορίας της εκπαίδευσης, το νηπιαγωγείο, τη μαθητική ενδυμασία, τα θρανία, τα συσσίτια, τη γραφική ύλη, τις τιμωρίες κτλ., καλύπτοντας το χρονικό διάστημα από το 1940 μέχρι και το 1980 περίπου. Η τρίτη ενότητα αποτελεί την αναπαράσταση μιας σχολικής τάξης της δεκαετίας του 1950. 

Σκοπός του Μουσείου είναι η διάσωση και η έρευνα του σχολικού υλικού καθώς και ο σχεδιασμός και  η εκπόνηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων για σχολεία, δήμους, πολιτιστικούς φορείς, εταιρείες, ιδρύματα.

Το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης σχεδιάζει και υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα, σεμινάρια, Φεστιβάλ για σχολεία, δήμους, φορείς, εταιρείες, Μουσεία.

Τα προγράμματα όλα σχεδιάζονται ώστε να ανταποκρίνονται στο κοινό στο οποίο απευθύνονται, στα ενδιαφέροντα, την ηλικία, το γνωστικό υπόβαθρο.

Σκοπό είναι να προσφέρουν ψυχαγωγία και εκπαίδευση στηριζόμενα στις αρχές των σύγχρονων θεωριών μάθησης και σε αυστηρά παιδαγωγικά κριτήρια.

σχεδιάζονται σύμφωνα με τις αρχές και τους στόχους των Νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων του Νέου Σχολείου και του Διαθεματικού Ενιαίου Πλαίσιου Προγράμματος Σπουδών και βασίζονται στις αρχές της εμπειρικής, βιωματικής και ανακαλυπτικής μάθησης. Στόχος να παρέχουν στα παιδιά νέους τρόπους θέασης του παρελθόντος και της ιστορίας ενθαρρύνοντάς τα να χρησιμοποιούν τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους.

Το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης παρέχει μια ποικιλία εκπαιδευτικών προγραμμάτων για όλες τις ηλικίες παιδιών στα οποία ακολουθείται παιδοκεντρική και πολυαισθητηριακή προσέγγιση όπως:

 -Προσέγγιση μέσα από τις τέχνες (θεατρικό παιχνίδι, υπόδυση ρόλων, εμψύχωση κούκλας, τεχνικές εκπαιδευτικού δράματος).

- Μαθαίνουμε παίζοντας (παιχνιώδεις δράσεις ανάλογα με το πρόγραμμα)

- Βιωματικές δράσεις με κατασκευές   (ανάλογα με το πρόγραμμα).

Το κοινό μπορεί να επισκέπτεται το μουσείο καθημερινά από τις 10 π.μ. εώς τις 18:00 μ.μ. Τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες το μουσείο λειτουργεί από τις 11:00 π.μ. έως 19:00 μ.μ.

 

ΤΙΜΗ ΕΙΣΟΔΟΥ
ΠΑΙΔΙΚΟ: Δωρεάν έως 12 ετών

ΕΝΗΛΙΚΩΝ: 3

  Φωτογραφικό υλικό 

ιστοσελίδα :www.arxaiologia.gr

Τύπος: Εθνικό 

Τύπος μουσείου :Αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας

Διεύθυνση: Ερυθρού Σταυρού 17, 65403, Καβάλα
 Τηλέφωνο:  2510 222335

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας ιδρύθηκε το 1934. Από το 1964 στεγάζεται στο νέο κτίριο στην παραλία το οποίο κατασκευάστηκε από τους καθηγητές της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Δ. Φατούρο και Γ. Τριανταφυλλίδη. Το μουσείο απέκτησε  στο τέλος του 2000 μία νέα πτέρυγα δίνοντας τη δυνατότητα ανάπτυξης μιας κυκλικής πορείας του επισκέπτη, από την νέα είσοδο του Μουσείου προς τον διάδρομο της προϊστορικής συλλογής και την αίθουσα της Αμφίπολης στο παλιό μουσείο με κατάληξη στην νέα έκθεση. Αυτή καλύπτει συνολική επιφάνεια 376 τ.μ. και αποτελείται από δέκα ενότητες (Ι-Χ). Το θέμα της είναι η διαχρονική ιστορία της πόλης της Καβάλας με τίτλο «Νεάπολις – Χριστούπολις – Καβάλα», που προκύπτει από τα τρία ονόματα της πόλης κατά την αρχαιότητα, τα βυζαντινά και τα νεότερα χρόνια αντίστοιχα.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας είναι το κεντρικό αρχαιολογικό μουσείο της Ανατολικής Μακεδονίας. Στεγάζει προϊστορικά ευρήματα από όλο το νομό Καβάλας καθώς και ευρήματα από τις ανασκαφές της Νεάπολης (παλιάς Καβάλας), της Αμφίπολης καθώς και από άλλες περιοχές της Ανατολικής Μακεδονίας.

Στο ισόγειο του κτιρίου η πρώτη αίθουσα είναι αφιερωμένη στις ανασκαφικές έρευνες της Νεάπολης, δηλαδή της σημερινής συνοικίας Παναγία της Καβάλας. Στο δυτικό άκρο της μεγάλης αίθουσας επιχειρήθηκε η αναπαράσταση δύο ιωνικών κιόνων του ναού των αρχών του 5ου π.Χ. αιώνα της θεάς Παρθένου, πολιούχου της αρχαίας Νεάπολης, στο πραγματικό τους ύψος. Επάνω τους τοποθετήθηκαν δύο από τα αρχαία ιωνικά κιονόκρανα του ναού ενώ ένα σύνολο από άλλα αρχιτεκτονικά του μέλη (κιονόκρανα, κυμάτια) έχουν εκτεθεί στα δεξιά του επισκέπτη σε χαμηλό ύψος που επιτρέπει την καλύτερη παρατήρησή τους. Εκτίθενται, επίσης, αναθηματικές επιγραφές και μεγάλη συλλογή αγγείων και ειδωλίων αρχαικών χρόνων διαφόρων εργαστηρίων (Κορίνθου, Κυκλάδων, Χίου) αφιερώματα των πιστών προς τη θεά.

Η δεύτερη αίθουσα είναι αφιερωμένη στις ανασκαφές της Αμφίπολης. Τα περισσότερα εκθέματα είναι δείγματα της κλασικής και ελληνιστικής περιόδου και της ρωμαικής εποχής και προέρχονται από το νεκροταφείο της πόλης. Μεταξύ άλλων εκτίθενται μια μαρμάρινη προτομή γυναίκας (Δ’ αι. π.Χ.), μια μαρμάρινη επιτύμβια στήλη εφήβου (Ε’ αι. π.Χ.), ένα μεγάλο χρυσό δακτυλίδι και ένα χρυσό στεφάνι ελιάς που βρέθηκαν στον μακεδονικό τάφο 1 (300 π.Χ.), ένα ακέφαλο μαρμάρινο άγαλμα που παριστάνει γυναίκα με πέπλο (Α’ αι. π.Χ.) και το πορτρέτο της Ρωμαίας αυτοκράτειρας Αγριππίνας.

Στη στοά εκτίθενται σε προθήκες ευρήματα από τη Νεότερη Νεολιθική Εποχή και την Εποχή του Χαλκού από διάφορους προιστορικούς οικισμούς της Ανατολικής Μακεδονίας (Γαληψός, Φωτολείβος, Ντικιλί Τας, Δήμητρα, Καλαμπάκι).

Στον πρώτο όροφο εκτίθενται αρχαιότητες από τη Γαληψό, την Οισύμη, την αρχαία Τόπειρο, τα Αβδηρα, τη Μεσημβρία και την αρχαία Τράγιλο, καθώς και από τους τάφους τύμβου στη Νικήσιανη του Παγγαίου. Πρόκειται για μελανόμορφα και ερυθρόμορφα αγγεία, πήλινα ειδώλια, πήλινες σαρκοφάγους, ένα ζωγραφιστό κιβωτιόσχημο τάφο, μεταλλικά αγγεία, και νομίσματα των Μακεδόνων βασιλέων. Πολύ σημαντικά εκθέματα είναι ένας κυκλαδικός αμφορέας (Ζ’ αι. π.Χ.) και μια ερυθρόμορφη υδρία (Δ’ αι. π.Χ.) που βρέθηκαν στο νεκροταφείο της Οισύμης τα οποία χρησίμευαν ως τεφροδόχα δοχεία. Επίσης υπάρχει μια πώρινη σαρκοφάγος διακοσμημένη στο εσωτερικό της, που προέρχεται από ταφικό μνημείο της αρχαίας Τραγίλου (300 π.Χ.).

Στην αυλή και στο αίθριο του μουσείου υπάρχουν επιτύμβιες και αναθηματικές στήλες, ανάγλυφες και ενεπίγραφες, καθώς και αρχιτεκτονικά μέλη από διάφορες περιοχές της ανατολικής Μακεδονίας, που χρονολογούνται στη ρωμαική εποχή.

 

       Τα Μουσεία άρχισαν να αφορούν ένα όλο και πιο αυξανόμενο πλήθος ανθρώπων και άρχισε να γίνεται όλο και πιο έντονη η ανάγκη για μια πληρέστερη συνάντηση του Μουσείου με την κοινότητα. Το Μουσείο μπορεί να αποτελέσει ένα παράλληλο εκπαιδευτικό χώρο, προσιτό σε όλους τους ανθρώπους , όπου το πεδίο της μάθησης είναι πολυδιάστατο και κυρίως προσφέρει μέσω των αυθεντικών αντικειμένων που διαθέτει, τη δυνατότητα της ενεργού και ολικής εμπλοκής του ατόμου στη διαδικασία κατάκτησης της γνώσης, ανακάλυψης και έκφρασης συναισθημάτων. 

        Η συνεργασία σχολείου-μουσείου ήταν μοιραία και αναπόφευκτη. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα που με επιτυχία εφαρμόζονται και στον τόπο μας την τελευταία δεκαετία δεν είναι μαθήματα. Είναι παιγνίδια παρατηρητικότητας, φαντασίας, οξυδέρκειας και ευστροφίας που κατάλληλα εφαρμοσμένα φέρνουν εκπληκτικά αποτελέσματα σε ότι αφορά τη μάθηση. Είναι πάνω από όλα εμπειρικά και όχι θεωρητικά, γιατί το παιδί μαθαίνει αβίαστα και εύκολα μέσα από την άμεση επαφή με τα εκθέματα.

        Δουλεύοντας στο Μουσείο με τα αυθεντικά αντικείμενα ,  επιτρέπει στο άτομο να συγκρίνει, να συσχετίσει, να ταξινομήσει, να αναρωτηθεί, να μετακινηθεί από το συγκεκριμένο στο αφηρημένο, από το γνωστό στο άγνωστο και από τις συγκεκριμένες παρατηρήσεις να οδηγηθεί στη γενίκευση.Η μάθηση γίνεται λιγότερο μηχανική, πιο διασκεδαστική και γνήσια διερευνητική. 

          Η κατάρτιση εκπαιδευτικών προγραμμάτων στο Μουσείο βασίζεται στις αρχές της ενεργητικής μάθησης. Η έμφαση δίνεται στην προσεκτική έρευνα των εκθεμάτων, στην αυθόρμητη έκφραση συναισθημάτων και ιδεών και στη δημιουργική δραστηριότητα (π.χ. δραματοποίηση, κατασκευές κτλ). Το σύγχρονο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Μουσείου δουλεύει με θεματικές ενότητες. Ποτέ με το σύνολο του Μουσείου. Δουλεύει με θέματα/αντικείμενα όσο το δυνατό πιο γνώριμα στο παιδί και σίγουρα δεν αποσκοπεί στη στείρα συσσώρευση γνώσεων, χρονολογιών, χρονικών εποχών, ονομάτων και όρων, αλλά στην επικοινωνία με τα εκθέματα και μέσα από αυτά με την εποχή τους, με τον άνθρωπο που τα δημιούργησε και τα χρησιμοποίησε στην καθημερινή του ζωή. 

        Τελειώνοντας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα εκπαιδευτικά προγράμματα στο Μουσείο αποτελούν μια εμπειρία μοναδική, μια εμπειρία η οποία ενεργοποιεί πολλές αισθήσεις (multi-sensory experience) και ως εκ τούτου είναι μια εμπειρία αξέχαστη. Όπως άλλωστε όλοι ξέρουμε όταν η μάθηση γίνεται παιχνίδι και το παιχνίδι μάθηση, τότε έχει επέλθει μια διανοητική, συναισθηματική και κοινωνική ισορροπία στο παιδί με αποτέλεσμα να δημιουργείται θετική διάθεση για την εξελικτική πορεία της μάθησης. 

Το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας είναι Ίδρυμα - Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου - και έχει χαρακτηρισθεί ως κοινωφελές. Απαρτίζεται από 5μελές Διοικητικό Συμβούλιο, μόνιμο επιστημονικό, διοικητικό και τεχνικό προσωπικό και υποστηρίζεται από ειδικούς επιστημονικούς συμβούλους στον ερευνητικό και εκπαιδευτικό τομέα. Το Μουσείο Γουλανδρή ήταν το πρώτο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα το 1964, και το πρώτο που έθεσε τα θεμέλια της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Βρίσκεται στην Κηφισιά, 14,5 χιλιόμετρα Β.Α. της Αθήνας. Στεγάζεται σε ένα κομψό νεοκλασικό κτίριο του περασμένου αιώνα (1875). Διαμορφώθηκε και επεκτάθηκε κατά τα χρόνια λειτουργίας του, ώστε να αποτελέσει κατάλληλο χώρο για τις μουσειακές ανάγκες - επιστημονικές και εκπαιδευτικές - του Ιδρύματος. Αρχικά, λειτούργησε ως Βοτανικό Μουσείο με αντικείμενο την έρευνα, μελέτη και καταγραφή της ελληνικής χλωρίδας. Το 1977 επεκτάθηκε στους τομείς της ζωολογίας, παλαιοντολογίας και γεωλογίας και μετονομάστηκε σε Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας. Προσβλέποντας στις ραγδαίες εξελίξεις του 21ου αιώνα το Μουσείο προχώρησε σε νέα επέκταση των εγκαταστάσεών του με τη δημιουργία του Κέντρου Περιβαλλοντικής Έρευνας και Εκπαίδευσης - του Κέντρου ΓΑΙΑ. Το έργο άρχισε τον Σεπτέμβριο του 1995 και ολοκληρώθηκε το 2000. Στην πραγματοποίησή του συνέβαλαν η Ε.Ε. και το ελληνικό Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων. Το νέο κτίριο φέρει το όνομα του πλανήτη Γη - ΓΑΙΑ - γεγονός που το συνδέει με την μυθολογία, τη φιλοσοφία και την επιστήμη του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Στα Ομηρικά Έπη απαντάται για πρώτη φορά η λέξη ΓΑΙΑ ως δηλωτική του πλανήτη Γη.

Από την ίδρυσή του το Μουσείο Γουλανδρή, είχε και εξακολουθεί να έχει ως κύριο σκοπό του, την έρευνα για τη συλλογή, την καταγραφή και μελέτη του φυσικού πλούτου της χώρας, καθώς και την αξιολόγηση των βιοτόπων σε συνεργασία με Ερευνητικά Κέντρα, Μουσεία, Πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού. Η έρευνα του Μουσείου περιλαμβάνει αποστολές για συλλογή υλικού, εργασίες πεδίου και εργαστηρίων, επιστημονικές δημοσιεύσεις, κλπ. Τα πορίσματα των ερευνών του αποτελούν βασική πηγή πληροφοριών για την ορθολογική διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας, αλλά και μέσον για άλλες επιστημονικές αναζητήσεις. Περιλαμβάνει εργαστήριο βιοαναλυτικού τμήματος, βοτανικό, εργαστήριο οικολογίας εδάφους- βιοτεχνολογίας, υδροβιολογίας, χερσαίας ζωολογίας και γεωλογικό- παλαιοντολογικό.

Η επί πέντε δεκαετίες επιστημονική δραστηριότητα του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας περιλαμβάνει:

Οι συλλογές του Μουσείου αριθμούν σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες δείγματα και αποτελούν πολύτιμο εθνικό κεφάλαιο, τις τράπεζες δεδομένων της χώρας, τη βάση για κάθε επιστημονική έρευνα και εφαρμογή στους τομείς της περιβαλλοντικής πολιτικής, της γεωργίας και της δασοπονίας. Περιλαμβάνονται βοτανική συλλογή, εντομολογική συλλογή, υδροβιολογική συλλογή, ορυκτολογική συλλογή, ερπετολογική συλλογή, παλαιοντολογική συλλογή, ορνιθολογική συλλογή και θηλαστικά.

 

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας - Κέντρο ΓΑΙΑ

Λεβίδου 13 και Όθωνος 100, 145 62 Κηφισιά
 Τηλεφωνικό Κέντρο: 210 8015870
Fax : 210 8080674
 E-mail: goul@gnhm.gr

Εκπαιδευόμενος: Χαλούλης Κωνσταντίνος

Εκπαιδεύτρια: Μάγγου Αναστασία

Αξιοποιείστε το υλικό που παρέχεται από ένα μουσείο ( Μουσειακή Συλλογή, Μουσειοσυσκευή, κάποια αντικείμενα από θεματική ενότητα κ.α) και δημιουργείστε τουλάχιστον 6 δραστηριότητες αναλυτικά, όπως στο Εκπαιδευτικό υλικό από το Πρόγραμμα Ομήρου Οδύσσεια του ζωγράφου Δημοσθένη Κοκκινίδη (υλικό 4^ης ενότητας, σελίδα 11).

1.        Όνομα Συλλογής : Κυκλαδικός Πολιτισμός

Περιγραφή δραστηριότητας: Μετά τη σχετική εισαγωγική προπαρασκευή επιχειρούμε να αξιοποιήσουμε τιε γνώσεις των μαθητών μας σχετικά με τον Κυκλαδικό Πολιτισμό. Κατόπιν προχωρούμε στο άνοιγμα της βαλίτσας και στην παρουσίαση των περιεχομένων της. Διερευνούμε τις δυνατότητες της ομάδας ως προς την αξιοποίηση των στοιχείων της μουσειοσυσκευής.
2.       Όνομα Συλλογής : Κυκλαδικός Πολιτισμός

 3.       Όνομα Συλλογής : Κυκλαδικός Πολιτισμός

4.       Όνομα Συλλογής : Παίζοντας στην Αρχαία Ελλάδα

5.       Όνομα Συλλογής : Παίζοντας στην Αρχαία Ελλάδα

Περιγραφή δραστηριότητας: Απλή περιγραφή του γνωστού σε όλους κότσι. Ανάπτυξη του παιχνιδιού σε όλους προκειμένου να εξηγηθούν οι όροι. Τοποθέτηση όλων σε κύκλο και σταδιακή συμμετοχή όλων στο παιχνίδι.
6.       Όνομα Συλλογής : Αρχαία κεραμική

·         Website: http://www.corfuartgallery.com/

·         Αριθμός Εργαζομένων: Άγνωστος

·         Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης: -

·         Τύπος: Πινακοθήκη

·         Τύπος Μουσείου και Συλλογών: Πινακοθήκη

·         Ετήσιος Αριθμός Επισκεπτών: Άγνωστος

·         Πληροφορίες: 

ü  Ιωάννου Θεοτόκη 77 (πρώην Αβραμίου), 49100 Κέρκυρα

ü  Τηλέφωνο: 26610 41085-6-7-8

ü  FAX: 26610 22544

ü  email: info@corfuartgallery.com

 

Πρόκειται για ένα Μουσείο που φέρει μόλις 13 χρόνια ζωής, αφού ιδρύθηκε το 2005 από την Μιχαήλ Άγγελο Βραδή, όντας ο ίδιος συλλέκτης. Σκοπός του είναι η προβολή και μελέτη της κερκυραϊκής τέχνης.

Η παρουσία της έρχεται να συμπληρώσει το έργο της Δημοτικής Πινακοθήκης Κέρκυρας, που τα έργα της μετρούν πάνω από τέσσερις αιώνες ζωής, αφού εκθέτει πίνακες που δημιουργήθηκαν ήδη από τον 16^ο αιώνα. Στη συγκεκριμένη, λοιπόν, πινακοθήκη θα βρούμε έργα των δύο τελευταίων αιώνων, τα οποία αφορούν στην Κέρκυρα, είτε επειδή την έχουν σαν θέμα τους, είτε επειδή ο καλλιτέχνης είναι κερκυραϊκής καταγωγής. Ειδικότερα, εστιάζει στην καλλιτεχνική παραγωγή της Κέρκυρας με αφετηρία τα έργα που δημιουργήθηκαν την εποχή του Παύλου Προσαλέντη του πρεσβυτέρου.

Στο χώρο της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει 600 και πλέον έργα, τα οποία και αποτελούν μόνο ένα μικρό τμήμα της συλλογής, καθώς τα υπόλοιπα βρίσκονται προς φύλαξη στις αποθήκες της. Αποτέλεσε, ωστόσο, κύριο μέλημα τα έργα που εκτίθενται να είναι ενδεικτικά και αντιπροσωπευτικά του συνόλου της καλλιτεχνικής παραγωγής. Συμπληρωματικά ως προς αυτά, γίνονται αναδρομικές και περιοδικές εκθέσεις, παρέχοντας την ευκαιρία για μία πληρέστερη προσέγγιση του θέματος.

Το κτίριο, στο οποίο στεγάζεται η Κερκυραϊκή Πινακοθήκη, αποτελείται από 5 επίπεδα και σχεδιάστηκε εξ αρχής από τον ιδιοκτήτη της και πολιτικό μηχανικό, ώστε να στεγάσει το συγκεκριμένο μουσείο. Το μεσαίο επίπεδο, στο οποίο και βρίσκεται η είσοδος του μουσείου, φιλοξενεί και τις περιοδικές εκθέσεις.

ü  19ος αιώνας: τα έργα της αίθουσας αυτής, τα οποία είναι τα παλαιότερα της συλλογής, αποτελούν δείγματα της πρώιμης φάσης της νεοελληνικής ζωγραφικής, όπως παρουσιάστηκε στην Κέρκυρα στο τέλος του 19^ου αιώνα, με κυρίαρχα θέματα την τοπιογραφία και την προσωπογραφία. Εμφανείς είναι οι επιδράσεις ακαδημαϊσμού στα χρώματα και τη νατουραλιστική απόδοση.

ü  α΄μισό 20ου αιώνα: Τα πρότυπα της επτανησιακής ζωγραφικής επικρατούν ακόμη, ωστόσο εμφανείς είναι και οι επιδράσεις από τα καλλιτεχνικά ρεύματα της Ευρώπης. Εντοπίζονται τόσο παραδοσιακά θέματα, όσο και ιμπρεσιονιστικές, αφαιρετικές και εξπρεσιονιστικές τάσεις.

ü  β΄μισό 20ου αιώνα: Υπάρχουν τόσο έργα με παραδοσιακά θέματα και τεχνοτροπίες, όσο και σύγχρονες και αφηρημένες τάσεις.

ü  Σύγχρονη ζωγραφική, Νέοι ζωγράφοι 21ου αιώνα: Παρουσιάζονται έργα σύγχρονων ζωγράφων.

ü  Αίθουσα Χαρακτών: Όντας τα Ιόνια Νησιά ένα από τα πρώτα μέρη του ελλαδικού χώρου που ήρθαν σε επαφή με τη χαρακτική, θα άξιζε μία αίθουσα αφιερωμένη σ’ αυτή την τεχνοτροπία και τους τρεις σημαντικούς χαράκτες της Ελλάδας με κερκυραϊκή καταγωγή, ήτοι τον Λυκούργο Κογεβίνα, τον Μάρκο Ζαβιτσιάνο και τον Νίκο Βεντούρα.

ü  Αίθουσα Σπύρου Αλαμάνου: Μία αίθουσα αφιερωμένη στον κινητήριο μοχλό της ίδρυσης της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης.
Βιβλιογραφία
http://www.corfuartgallery.com/

Αφού αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με τον μυθικό ήρωα Ηρακλή, θέτουμε ερωτήματα στην ολομέλεια της τάξης, σχετικά με το θέμα και φτιάχνουμε τον εννοιολογικό χάρτη (ιστόγραμμα) προκειμένου να εξετάσουμε τις προϋπάρχουσες γνώσεις των νηπίων αλλά και να δούμε με τι θα ήθελαν να ασχοληθούν. [φύλλο εργασίας Νο 1] 

Στόχος:  Προφορικός λόγος (να συμμετέχουν σε συζητήσεις, να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό τους και να περιγράφουν)

Δραστηριότητα: Αφηγούμαστε τον μύθο όπου ο Ηρακλής σκοτώνει τα φίδια στην κούνια του , ενώ στη συνέχεια διαβάζουμε στα παιδιά τα παρακάτω δύο κείμενα.

·         Ήταν από την εμφάνισή του φανερό πως ήταν γιος του Δία. Είχε ύψος 4 πήχες και μάτια πανέξυπνα, σαν να πετούσαν φωτιές.

·         Και ο Ηρακλής, αφού ανατράφηκε και μορφώθηκε, και προπαντώς με την επίμονη σωματική άθληση, έφτασε να γίνει ανώτερος απ’ όλους τους άλλους στη σωματική ρώμη και φημισμένος για την ευγένεια της ψυχής.

 

-Πόσο χρονών θεωρείς ότι είναι ο Ηρακλής;

- Είναι κοντά στην ηλικία σου;

-Ποιος θα ήθελες να είσαι από τα δύο αδέρφια;

-Εσύ στην ηλικία του θα μπορούσες να πνίξεις τα φίδια;

-Πώς θα ένιωθες αν ήσουν ο Ηρακλής;

-Πώς θα ένιωθες αν ήσουν ο Ιφικλής;

 

Στόχος:

Δραστηριότητα: Ζωγραφίζω τον εαυτό μου σαν Ηρακλή ή Ιφικλή και λέω τα συναισθήματά μου.

Κρίθηκε απαραίτητο να προηγηθούν μέσα στην τάξη  δραστηριότητες με στόχο την προετοιμασία των μαθητών ώστε να βιώσουν τον παιδαγωγικό και ψυχαγωγικό χαρακτήρα του μουσείου.

ü  Συζήτηση στην τάξη για το τι είναι μουσείο και ποια είναι η λειτουργία του, ποια  είδη μουσείων γνωρίζουν οι μαθητές μας και έχουν επισκεφθεί, τι αντικείμενα περιέχουν, ποιοι είναι οι άνθρωποι που εργάζονται σε ένα μουσείο. 

ü  Ενεργοποίηση του ενδιαφέροντος των μαθητών για το συγκεκριμένο μουσείο που επιλέξαμε να επισκεφθούν μέσα από ποικίλες δραστηριότητες όπως παρουσίαση έντυπου ή φωτογραφικού υλικού του Μουσείου, περιήγηση μέσω διαδικτύου δημιουργία ενός χώρου μέσα στην τάξη που τον ονομάζουν «Γωνιά Μουσείου» ή «Γωνιά Ηρακλή».   

ü  Σύνδεση με το αναλυτικό πρόγραμμα και συζήτηση της θεματικής ενότητας και των αντικειμένων  που θα μελετήσουν. 

ü  Σύναψη συμβολαίου με τους μαθητές για τον κώδικα συμπεριφοράς στο μουσείο.  Η ασφάλεια, η πειθαρχία, η ηρεμία και η συνεργασία ανάμεσα στα μέλη της ομάδας είναι απαραίτητα στοιχεία για μια επιτυχημένη επίσκεψη.

ü  Δημιουργία διαδρομών μέσα στο Μουσείο ώστε να βρουν τα εκθέματα ή Παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού.
ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Χρήση χάρτη από την είσοδο στο 1^ο έκθεμα

 

Οι μαθητές παρατηρούν:

 (Βάθρο 88) Ερμαϊκή στήλη με κεφαλή Ηρακλή και επιγραφή σχετική με την ενδυμασία του ήρωα, 1ος αι. π.Χ., Θεσπιές
 

Και απαντούν στις παρακάτω ερωτήσεις: 

-Τι είναι αυτό που βλέπεις;

-Ποιος νομίζετε ότι είναι αυτός;

- τι φοράει στο κεφάλι του;

-Πότε έζησε;

-Πού έζησε;

Τα ερωτήματα αυτά βοηθούν τους μαθητές στην αποτύπωση του ήρωα στην ομαδική εργασία κατά την επιστροφή στο σχολείο.

Στόχος 1ος: Να πλοηγούνται στον χώρο από το 1^ο στο 2^ο έκθεμα με τη βοήθεια του χάρτη [φύλλο εργασίας Νο 2]

Δραστηριότητα: Αφήγηση του μύθου μπροστά στο έκθεμα. Παρατήρηση του εκθέματος από τα παιδιά και διατύπωση ερωτημάτων από την εκπαιδευτικό.

-Τι είναι αυτό που βλέπετε;

-Από τι είναι φτιαγμένο;

-Παρατηρείστε τη διακόσμηση

-Ποιος νομίζετε ότι απεικονίζεται;

-Πώς το καταλάβατε;

-Τι κάνει;

 

 

Στόχος 2ος: Δραματοποίηση (Να δραματοποιήσουν τον άθλο του Ηρακλή). 

Δραστηριότητα: Αυτό μπορεί να γίνει είτε στον αύλιο χώρο του Μουσείο (κατόπιν συνεννόησης με το προσωπικό), είτε στο χώρο του σχολείου από μια ομάδα μαθητών. Μια άλλη ομάδα θα αναλάβει το ενδυματολογικό κομμάτι και μια τρίτη θα φωτογραφίζει και θα βιντεοσκοπεί προκειμένου να αξιοποιηθεί και η ενότητα του Αναλυτικού Προγράμματος για το Νηπιαγωγείο Οπτικοακουστική έκφραση.  
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Στόχος: Εικαστικά (Να χρησιμοποιήσουν ποικίλα υλικά για να κατασκευάσουν τη λεοντή του Ηρακλή)

Δραστηριότητα: Κατασκευή της λεοντής και εμπλουτισμός της ομαδικής εργασίας και με τα όπλα που χρησιμοποίησε.

Δραστηριότητα: Ο Ηρακλής φορούσε τη λεοντή για να προστατέψει το σώμα του από τα ζώα, τα τέρατα κ.α. Αν εσύ φορέσεις τη λεοντή, εξήγησε από τί θα ήθελες να προστατευτείς σήμερα. Έπειτα, ζωγράφισέ το. 

Στόχος: Εικαστικά-Τέχνες (Να δημιουργούν με πηλό)

Δραστηριότητα: Κατασκευή αγγείων, ζώων, μορφή του Ηρακλή με πηλό.

Αφού έχει προηγηθεί μέσα στην τάξη συζήτηση για την επίσκεψη στο εργαστήρι οι μαθητές θέτουν και πάλι κανόνες για το πώς θα συμπεριφερθούν, συζητούν για τα υλικά με τα οποία θα δουλέψουν και ετοιμάζουν πιθανές ερωτήσεις που θα θέσουν στους ειδικούς. 

Είναι γεγονός πως η αξιολόγηση αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι του προγράμματος. Μας βοηθάει να ελέγξουμε αν και κατά πόσο επιτεύχθηκαν οι στόχοι που θέσαμε αρχικά και ανατροφοδοτεί τόσο τους εκπαιδευτικούς όσο και τους μαθητές. Μια αξιολόγηση μπορεί να γίνει με τα φύλλα εργασίας στο τέλος κάθε δραστηριότητας είτε με ένα ανοιχτού τύπου ερωτηματολόγιο που θα το χρησιμοποιήσουμε «παίρνοντας» συνέντευξη από τους μαθητές μας στο τέλος του προγράμματος. Για το Νηπιαγωγείο μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά ένα εικονογραφημένο και απλό φύλλο αξιολόγησης διαβάζοντάς τους τα ερωτήματα που θέλουμε να μας απαντήσουν και εκείνα να κυκλώνουν μια εικόνα για απάντηση. [φύλλο εργασίας Νο 7]   

Δραστηριότητα: Ζωγραφίζω το δικό μου αγγείο με έναν από τους άθλους του Ηρακλή που με εντυπωσίασε περισσότερο. [φύλλο εργασίας Νο 8 ]   

Δαφέρμου, Χ., Κουλούρη, Π. & Μπασαγιάννη, Ε. (2006). Οδηγός Νηπιαγωγού, Εκπαιδευτικοί σχεδιασμοί & Δημιουργικά περιβάλλοντα μάθησης. Αθήνα Ο.Ε.Δ.Β

ΥΠΕΠΘ – Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, (2002). Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών για το Νηπιαγωγείο. Προγράμματα Σχεδιασμού και Ανάπτυξης Δραστηριοτήτων. Αθήνα: ΥΠΕΠΘ –  ΠΙ.

ΥΠΕΠΘ – Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, (2005). Οδηγός Νηπιαγωγού: Εκπαιδευτικοί Σχεδιασμοί, Δημιουργικά Περιβάλλοντα Μάθησης. Αθήνα: Ο.Ε.Δ.Β

(Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών)

Αφού αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με τον μυθικό ήρωα Ηρακλή, θέτουμε ερωτήματα στην ολομέλεια της τάξης, σχετικά με το θέμα και φτιάχνουμε τον εννοιολογικό χάρτη (ιστόγραμμα) προκειμένου να εξετάσουμε τις προϋπάρχουσες γνώσεις των νηπίων αλλά και να δούμε με τι θα ήθελαν να ασχοληθούν. [φύλλο εργασίας Νο 1] 

Στόχος:  Προφορικός λόγος (να συμμετέχουν σε συζητήσεις, να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό τους και να περιγράφουν)

Δραστηριότητα: Αφηγούμαστε τον μύθο όπου ο Ηρακλής σκοτώνει τα φίδια στην κούνια του , ενώ στη συνέχεια διαβάζουμε στα παιδιά τα παρακάτω δύο κείμενα.
·         Ήταν από την εμφάνισή του φανερό πως ήταν γιος του Δία. Είχε ύψος 4 πήχες και μάτια πανέξυπνα, σαν να πετούσαν φωτιές.

·         Και ο Ηρακλής, αφού ανατράφηκε και μορφώθηκε, και προπαντώς με την επίμονη σωματική άθληση, έφτασε να γίνει ανώτερος απ’ όλους τους άλλους στη σωματική ρώμη και φημισμένος για την ευγένεια της ψυχής.

 

-Πόσο χρονών θεωρείς ότι είναι ο Ηρακλής;

- Είναι κοντά στην ηλικία σου;

-Ποιος θα ήθελες να είσαι από τα δύο αδέρφια;

-Εσύ στην ηλικία του θα μπορούσες να πνίξεις τα φίδια;

-Πώς θα ένιωθες αν ήσουν ο Ηρακλής;

-Πώς θα ένιωθες αν ήσουν ο Ιφικλής;

 

Στόχος:

Δραστηριότητα: Ζωγραφίζω τον εαυτό μου σαν Ηρακλή ή Ιφικλή και λέω τα συναισθήματά μου.

Κρίθηκε απαραίτητο να προηγηθούν μέσα στην τάξη  δραστηριότητες με στόχο την προετοιμασία των μαθητών ώστε να βιώσουν τον παιδαγωγικό και ψυχαγωγικό χαρακτήρα του μουσείου.

ü  Συζήτηση στην τάξη για το τι είναι μουσείο και ποια είναι η λειτουργία του, ποια  είδη μουσείων γνωρίζουν οι μαθητές μας και έχουν επισκεφθεί, τι αντικείμενα περιέχουν, ποιοι είναι οι άνθρωποι που εργάζονται σε ένα μουσείο. 

ü  Ενεργοποίηση του ενδιαφέροντος των μαθητών για το συγκεκριμένο μουσείο που επιλέξαμε να επισκεφθούν μέσα από ποικίλες δραστηριότητες όπως παρουσίαση έντυπου ή φωτογραφικού υλικού του Μουσείου, περιήγηση μέσω διαδικτύου δημιουργία ενός χώρου μέσα στην τάξη που τον ονομάζουν «Γωνιά Μουσείου» ή «Γωνιά Ηρακλή».   

ü  Σύνδεση με το αναλυτικό πρόγραμμα και συζήτηση της θεματικής ενότητας και των αντικειμένων  που θα μελετήσουν. 

ü  Σύναψη συμβολαίου με τους μαθητές για τον κώδικα συμπεριφοράς στο μουσείο.  Η ασφάλεια, η πειθαρχία, η ηρεμία και η συνεργασία ανάμεσα στα μέλη της ομάδας είναι απαραίτητα στοιχεία για μια επιτυχημένη επίσκεψη.

ü  Δημιουργία διαδρομών μέσα στο Μουσείο ώστε να βρουν τα εκθέματα ή Παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού.

 

 

 

Οι μαθητές παρατηρούν:

 

 

Και απαντούν στις παρακάτω ερωτήσεις: 

-Τι είναι αυτό που βλέπεις;

-Ποιος νομίζετε ότι είναι αυτός;

- τι φοράει στο κεφάλι του;

-Πότε έζησε;

-Πού έζησε;

Τα ερωτήματα αυτά βοηθούν τους μαθητές στην αποτύπωση του ήρωα στην ομαδική εργασία κατά την επιστροφή στο σχολείο.

 

Στόχος 1ος: Να πλοηγούνται στον χώρο από το 1^ο στο 2^ο έκθεμα με τη βοήθεια του χάρτη [φύλλο εργασίας Νο 2]

Δραστηριότητα: Αφήγηση του μύθου μπροστά στο έκθεμα. Παρατήρηση του εκθέματος από τα παιδιά και διατύπωση ερωτημάτων από την εκπαιδευτικό.

-Τι είναι αυτό που βλέπετε;

-Από τι είναι φτιαγμένο;

-Παρατηρείστε τη διακόσμηση

-Ποιος νομίζετε ότι απεικονίζεται;

-Πώς το καταλάβατε;

-Τι κάνει;

 

 

Στόχος 2ος: Δραματοποίηση (Να δραματοποιήσουν τον άθλο του Ηρακλή). 

Δραστηριότητα: Αυτό μπορεί να γίνει είτε στον αύλιο χώρο του Μουσείο (κατόπιν συνεννόησης με το προσωπικό), είτε στο χώρο του σχολείου από μια ομάδα μαθητών. Μια άλλη ομάδα θα αναλάβει το ενδυματολογικό κομμάτι και μια τρίτη θα φωτογραφίζει και θα βιντεοσκοπεί προκειμένου να αξιοποιηθεί και η ενότητα του Αναλυτικού Προγράμματος για το Νηπιαγωγείο Οπτικοακουστική έκφραση.  

 

Στόχος: Εικαστικά (Να χρησιμοποιήσουν ποικίλα υλικά για να κατασκευάσουν τη λεοντή του Ηρακλή)

Δραστηριότητα: Κατασκευή της λεοντής και εμπλουτισμός της ομαδικής εργασίας και με τα όπλα που χρησιμοποίησε.

 

Δραστηριότητα: Ο Ηρακλής φορούσε τη λεοντή για να προστατέψει το σώμα του από τα ζώα, τα τέρατα κ.α. Αν εσύ φορέσεις τη λεοντή, εξήγησε από τί θα ήθελες να προστατευτείς σήμερα. Έπειτα, ζωγράφισέ το. 

 

Στόχος: Εικαστικά-Τέχνες (Να δημιουργούν με πηλό)

Δραστηριότητα: Κατασκευή αγγείων, ζώων, μορφή του Ηρακλή με πηλό.

Αφού έχει προηγηθεί μέσα στην τάξη συζήτηση για την επίσκεψη στο εργαστήρι οι μαθητές θέτουν και πάλι κανόνες για το πώς θα συμπεριφερθούν, συζητούν για τα υλικά με τα οποία θα δουλέψουν και ετοιμάζουν πιθανές ερωτήσεις που θα θέσουν στους ειδικούς. 

 

Είναι γεγονός πως η αξιολόγηση αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι του προγράμματος. Μας βοηθάει να ελέγξουμε αν και κατά πόσο επιτεύχθηκαν οι στόχοι που θέσαμε αρχικά και ανατροφοδοτεί τόσο τους εκπαιδευτικούς όσο και τους μαθητές. Μια αξιολόγηση μπορεί να γίνει με τα φύλλα εργασίας στο τέλος κάθε δραστηριότητας είτε με ένα ανοιχτού τύπου ερωτηματολόγιο που θα το χρησιμοποιήσουμε «παίρνοντας» συνέντευξη από τους μαθητές μας στο τέλος του προγράμματος. Για το Νηπιαγωγείο μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά ένα εικονογραφημένο και απλό φύλλο αξιολόγησης διαβάζοντάς τους τα ερωτήματα που θέλουμε να μας απαντήσουν και εκείνα να κυκλώνουν μια εικόνα για απάντηση. [φύλλο εργασίας Νο 7]   

Δραστηριότητα: Ζωγραφίζω το δικό μου αγγείο με έναν από τους άθλους του Ηρακλή που με εντυπωσίασε περισσότερο. [φύλλο εργασίας Νο 8 ]   

 

 

Δαφέρμου, Χ., Κουλούρη, Π. & Μπασαγιάννη, Ε. (2006). Οδηγός Νηπιαγωγού, Εκπαιδευτικοί σχεδιασμοί & Δημιουργικά περιβάλλοντα μάθησης. Αθήνα Ο.Ε.Δ.Β

ΥΠΕΠΘ – Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, (2002). Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών για το Νηπιαγωγείο. Προγράμματα Σχεδιασμού και Ανάπτυξης Δραστηριοτήτων. Αθήνα: ΥΠΕΠΘ –  ΠΙ.

ΥΠΕΠΘ – Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, (2005). Οδηγός Νηπιαγωγού: Εκπαιδευτικοί Σχεδιασμοί, Δημιουργικά Περιβάλλοντα Μάθησης. Αθήνα: Ο.Ε.Δ.Β

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αξιοποιήθηκε το συνεργατικό εργαλείο web2 padlet με θέμα τα Παλαιοχριστιανικά και Βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης (που συνηθίζεται να επισκέπτονται οι μαθητές της Β Γυμνασίου στα πλαίσια του μαθήματος της Ιστορίας). Οι μαθητές με αυτόν τον τρόπο εμπλέκονται σε δημιουργική και συνεργατική μάθηση και μέσα από την ενασχόληση με το padlet αποκομίζουν σημαντικές γνώσεις για τα μνημεία που πρόκειται να επισκεφθούν και διαμορφώνουν τα ίδια την εκπαιδευτική τους επίσκεψη με την επιλογή των σημείων που τους ενδιαφέρουν περισσότερο. 

από Ελένη Νασιώτη

 

Καλησπέρα κι από μένα.

Στο αρχείο με τίτλο "Τελική Εργασία_Θέμα 7ο_Νασιώτη Ελένη" εξηγώ το σκεπτικό της δραστηριότητας (ένα μικρό μέρος της οποίας αναρτώ). Είναι κάτι που δοκιμάστηκε στην πράξη κι ενθουσίασε τους μαθητές μου, γιατί πρώτη φορά είχαν κάνει κάτι τέτοιο. Η αλήθεια είναι πως ήθελε πολύ κόπο από τη μεριά μου αλλά τουλάχιστον  η εκπαιδευτική επίσκεψη ήταν πράγματι εκπαιδευτική.

Καλό καλοκαίρι εύχομαι σε όλους σας και καλή ξεκούραση!

Ε.Ν.

Το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας (Μ.Γ.Φ.Ι) είναι ίδρυμα – Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου-  έχει κοινωφελή χαρακτήρα και διοικείται από 5μελές Διοικητικό Συμβούλιο. Απαρτίζεται από μόνιμο επιστημονικό, διοικητικό και τεχνικό προσωπικό και βρίσκεται στην Κηφισιά, 14.5 χλμ Β.Α της Αθήνας. Στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο του περασμένου αιώνα (1875). Ιδρύθηκε από τον Άγγελο και την Νίκη Γουλανδρή το 1964 ως εργαστήριο, και λειτούργησε ως Βοτανικό Μουσείο με αντικείμενο την έρευνα, την μελέτη και καταγραφή της ελληνικής χλωρίδας. Το 1977 επεκτάθηκε στους τομείς της ζωολογίας, παλαιοντολογίας, και γεωλογίας και μετονομάστηκε σε Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας.     

Παιδαγωγικά/Εκπαιδευτικά προγράμματα. Το Μ.Γ.Φ.Ι στα πενήντα χρόνια λειτουργίας του κατάφερε να φιλοξενεί στις αίθουσές του εκθέματα από τέσσερις βασικούς τομείς όπως, η χερσαία ζωολογία, βοτανική, υδροβιολογία, ορυκτολογία-παλαιοντολογία. Χάρη στην ποικιλία των εκθεμάτων του προσελκύει μεγάλο αριθμό επισκεπτών. Καθημερινά εκατοντάδες επισκέπτες, κυρίως παιδιά σχολικής ηλικίας, εκπαιδεύονται με βασικό στόχο την διαμόρφωση  περιβαλλοντικής συνείδησης. Εξειδικευμένο προσωπικό ξεναγεί τους επισκέπτες του μουσείου και τους πληροφορεί για τον πλανήτη Γη, από την δημιουργία του μέχρι σήμερα[2]. Οι οκτώ εκθέσεις[3] που αφορούν στις μόνιμες συλλογές του μουσείου αριθμούν σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες δείγματα όπου αποτελούν ένα πολύτιμο εθνικό κεφάλαιο, καθώς και τη βάση για κάθε επιστημονική έρευνα. Η  ιστοσελίδα του μουσείου (www.gnhm.gr/)  παρέχει τη δυνατότητα στους επισκέπτες της, με ένα δεξί κλικ, να περιηγηθούν στον εκθεσιακό χώρο που επιθυμούν, προβάλλοντας ενδεικτικά εκθέματά του. Οι υπηρεσίες του Internet, σήμερα, έχουν διαμορφώσει μια νέα πραγματικότητα στο χώρο των επικοινωνιών, αποτελώντας στην ουσία μια επανάσταση στον χώρο των μέσων επικοινωνίας που είναι προσβάσιμος σε οποιονδήποτε με μικρό κόστος (Ψύλλα, 1998:266). Να σημειώσουμε ότι οι πρώτοι εκθεσιακοί χώροι του μουσείου σχεδιάστηκαν από το Βρετανικό  Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, στη συνέχεια το Μ.Γ.Φ.Ι προχώρησε στον δικό του αρχιτεκτονικό και μουσειολογικό σχεδιασμό[4]. Αναπόσπαστο μέρος του μουσείου και της επικοινωνιακής στρατηγικής του τα εκπαιδευτικά προγράμματα[5] τα οποία απευθύνονται σε μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικούς, μουσειοπαιδαγωγούς  και στο ευρύ κοινό. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα περιλαμβάνουν ξεναγήσεις λαμβάνοντας υπόψη τα διαθεματικά σχολικά βιβλία των αντίστοιχων τάξεων. Μαθητές γυμνασίου ή λυκείου συνοδευόμενοι από τους δασκάλους ή τους καθηγητές αλλά και ομάδες οργανωμένες μπορούν να περιηγηθούν ελεύθερα στο Μουσείο σε προγραμματισμένες μέρες και ώρες.  Όσο αφορά τις ομάδες ΑΜΕΑ υπάρχει η δυνατότητα διαφοροποίησης του προγράμματος ή της ξενάγησης και  αυτό επιτυγχάνεται μετά από συννενόηση με το μουσείο. Στα παιδιά από ηλικίες 4 έως 8 ετών διατίθεται εκπαιδευτικός φάκελος με εύχρηστο υλικό, επιστημονικά τεκμηριωμένο όπου γονείς και εκπαιδευτικοί μπορούν να απασχολήσουν δημιουργικά τα παιδιά. Επιπλέον, στο μουσείο λειτουργούν ελεύθερα εκπαιδευτικά προγράμματα κυρίως το Σαββατοκύριακο και απευθύνονται στις οικογένειες των παιδιών όπως «Ανακαλύψτε την Άγνωστη Ελλάδα-Προστατευόμενες περιοχές»[6] μια επετειακή έκθεση για τα 50 χρόνια του Μουσείου. Με την μορφή ομιλιών ή διαλέξεων μπορούν να λειτουργήσουν εκπαιδευτικά προγράμματα για ενήλικες όπως, η σειρά ομιλιών[7] που οργανώνει το Μουσείο στο έργο του Αριστοτέλη παρέχοντας στο τέλος στους ενδιαφερόμενους βεβαίωση παρακολούθησης. Χορηγοί των εκπαιδευτικών προγραμμάτων η AlPHA BANK, S&B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε και ΟΠΑΠ.

 

Ψύλλα, Μ., (1998), Κοινωνία του ήχου και της εικόνας. Συνέπειες στο επικοινωνιακό και ιδεολογικό-πολιτικό πεδίο, Στο περιοδικό: Πρόταση, τεύχος 4.

http://www.gnhm.gr/visit/permanent-exhibition-natural-history/ 

http://www.gnhm.gr/education-page/programs/ 

http://www.gnhm.gr/visit/weekend-in-museum/ 

[1] http://www.gnhm.gr/the-museum/identity-history/[2] http://www.gnhm.gr/the-museum/the-museum-today/ [3] βοτανική, θηλαστικών εντομολογίας, υδροβιολογίας, ορνιθολογίας, ερπετολογίας, γεωλογίας και παλαιοντολογίας. [4] http://www.gnhm.gr/visit/permanent-exhibition-natural-history/ [5] http://www.gnhm.gr/education-page/programs/ [6] http://www.gnhm.gr/visit/weekend-in-museum/ [7] http://www.gnhm.gr/event/%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B1-%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%89%CE%BD-%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B7%CF%83/ 

από ΕΥΔΟΞΙΑ ΣΑΠΝΑΡΑ

Εργασία στο σεμινάριο 

«Η Μουσειακή Αγωγή στο σχολείο του 21ου αιώνα» 

 

 

με θέμα:

 

 

 

Ονοματεπώνυμο:   Χρυσικού Βασιλική 

 

Η Πολιτιστική Κληρονομιά είναι το κληροδότημα από φυσικά αντικείμενα και από άυλα χαρακτηριστικά μιας ομάδας ή κοινωνίας, τα οποία έχουν κληροδοτηθεί από τις παλαιότερες γενιές και διατηρούνται στο παρόν ενώ παράλληλα παραχωρούνται  στο μέλλον για να επωφεληθούν οι επόμενες γενιές. 

Ο όρος Πολιτιστική Κληρονομιά περιλαμβάνει τον απτό πολιτισμό (όπως κτίρια, μνημεία, τοπία, βιβλία, έργα τέχνης και τεκμήρια), τον άυλο πολιτισμό (όπως τη λαογραφία, τις παραδόσεις, τη γλώσσα και τη γνώση) και τη ‘φυσική’ κληρονομιά, που περιλαμβάνει σημαντικά πολιτιστικά τοπία και βιοποικιλότητα.

Γι’ αυτό και η Πολιτιστική Κληρονομιά αποτελεί ένα πεδίο το οποίο προσφέρεται για την ανάπτυξη νέων παιδαγωγικών προσεγγίσεων, όπως διαθεματικές συνεργασίες και υλοποίηση πρότζεκτ. Ακόμα, αποτελεί ένα εξαιρετικό εργαλείο για να κινητοποιήσει τους μαθητές και να τους βοηθήσει να αποκτήσουν πολύτιμες γνώσεις για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Ως ενημερωμένοι και ευαισθητοποιημενοι πολίτες, οι νέοι μπορούν να συμβάλουν στην καλλιέργεια καινούργιων στάσεων και αντιλήψεων  σχετικά με την πολιτιστική κληρονομιά και να έχουν δια βίου ενεργό εμπλοκή στην προστασία της. Τέλος, επιτρέπει στους εκπαιδευτικούς να υπερβούν τα στενά πλαίσια των σχολικών μαθημάτων και των καθημερινών εργασιών και να επιχειρήσουν διαφορετικές διδακτικές προσεγγίσεις. 

Η διδασκαλία για την πολιτιστική κληρονομιά θα πρέπει να γίνεται με τρόπο που να μην περιορίζεται στην παρατήρηση και ανάλυση μνημείων και αντικειμένων ούτε να εξαίρει απλώς το ένδοξο παρελθόν και τα πολιτιστικά επιτεύγματα των προηγούμενων γενιών της χώρας. Θα πρέπει παράλληλα να στοχεύει στο να εφοδιάσει τους νέους με τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες ώστε  να αναπτύξουν οι ίδιοι τις δικές τους απόψεις για την κοινωνία, την πολιτική, τον πολιτισμό και την ιστορία, ως ενεργοί πολίτες. Παράλληλα, η εκπαίδευση για την πολιτιστική κληρονομιά θα πρέπει να επιδιώκει την αναπτυξη κριτικής ικανότητας για τη διαμορφωση της ευρωπαϊκής ταυτότητας, να εμπλουτίζει τις γνώσεις για τις κοινωνικές εξελίξεις που συντελούνται και να καλλιεργεί τη συνείδηση της κοινής ευθύνης για την επίλυση σύγχρονων προβλημάτων. Απώτερος σκοπός της Εκπαίδευσης για την πολιτιστική κληρονομιά είναι η ενθάρρυνση των νέων ώστε να περάσουν από την κατάκτηση της γνώσης στην υπεύθυνη στάση ενεργών πολιτών, οι οποίοι σέβονται τις διαφορετικές απόψεις και προβληματίζονται για την προέλευση της πληροφόρησης/παραπληροφόρησης και των στερεοτύπων.

Navracsics T. Παγκόσμια πολιτοτητα και εκπαίδευση για την πολιτιστική κληρονομιά 

Πολιτιστική Κληρονομιά. Wikipedia.

«Η Μουσειακή Αγωγή στο σχολείο του 21ου αιώνα»

Μάγκου Νατάσα
ΘΕΜΑ ΤΕΛΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:

 

 | Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας και Περιφέρειας
| Website:  | http://www.musorest.gr/
| Μέσα κοινωνικής δικτύωσης:  | https://www.facebook.com/musorest/ https://www.youtube.com/watch?v=p73_fAtWGwo 
| Τύπος:  | Τοπικό
| Τύπος Μουσείου και Συλλογών:  | Ιστορικό και Λαογραφικό
| Ετήσιος αριθμός επισκεπτών: Τo Μουσείο δέχεται καθημερινά στις ώρες λειτουργίας του (10 π.μ. - 1 μ.μ.) πλήθος ντόπιων και ξένων επισκεπτών (όπως Βούλγαρους, Τούρκους και από διάφορες άλλες χώρες), μαθητές και των τριών βαθμίδων της Εκπαίδευσης και στρατιωτικούς από το πλήθος των στρατιωτικών μονάδων της περιοχής[1].
| Πληροφορίες: | Διεύθυνση: Αγίων Θεοδώρων 103, 68200, Νέα Ορεστιάδα Τηλέφωνο: 25520 28080 e-mail: info@musorest.gr
| Περιγραφή του Μουσείου  

Το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας και Περιφέρειας ιδρύθηκε το 1974 και διαμορφώθηκε το 1994-1996 με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, της Νομαρχίας Έβρου, του Δήμου Ορεστιάδας και ιδιωτών χορηγών. Σήμερα, το Μουσείο της Νέας Ορεστιάδας είναι ένα σύγχρονο μουσείο, ειδικά διαμορφωμένο εξωτερικά και εσωτερικά: Η παραδοσιακή λιθοδομή του ισογείου, τα ξύλινα φαρούσια, τα ξύλινα παραθυρόφυλλα είναι στοιχεία που χαρακτήριζαν την αρχιτεκτονική της περιοχής. 

Σκοπός του μουσείου είναι οι επισκέπτες, ντόπιοι και ξένοι, να γνωρίσουν την ιστορία της περιοχής, τον ξεριζωμό από τις αλησμόνητες πατρίδες, τον τρόπο ζωής των πρώτων προσφύγων κατοίκων της Νέας Ορεστιάδας, την παράδοση της περιοχής και τα μέσα που χρησιμοποιούσαν για ν' αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες της πρώτης εγκατάστασής τους.

Στο Μουσείο διασώζεται η μνήμη του παλιού κόσμου της Αδριανούπολης και των χωριών της περιοχής της. Εκθέματα, προβολές, οθόνες αφής, προσωπικές αφηγήσεις μαρτυρούν και παρουσιάζουν την ιστορία του τόπου. Εκτίθεται ιστορικό και λαογραφικό υλικό της Ανατολικής Θράκης, της Ανατολικής Ρωμυλίας και της Δυτικής Θράκης, περιόδου 1800-1950. Εκτίθενται κυρίως αυθεντικές αγροτικές και αστικές παραδοσιακές θρακιώτικες φορεσιές, εκκλησιαστικά σκεύη, γεωργικά και επαγγελματικά εργαλεία, μουσικά όργανα και είδη οικοσκευής. 

Στο ισόγειο της νέας πτέρυγας αντικρίζει κανείς παραδοσιακές άμαξες, που χρησιμοποιούνταν ως μέσα μεταφοράς, καθώς και παραδοσιακά γεωργικά εργαλεία, ταυτόχρονα προβάλλεται βίντεο με φωτογραφίες από την ίδρυση της νέας πόλης και τη ζωή των πρώτων κατοίκων.

Στον πρώτο όροφο εκτίθενται εκκλησιαστικά κειμήλια που μεταφέρθηκαν από το Καραγάτς και από την Αδριανούπολη, καθώς και τα ιερά κειμήλια του Αγίου Κυρίλλου Στ'. Στη συνέχεια, ο επισκέπτης συναντά παραδοσιακά μουσικά όργανα της περιοχής και έχει τη δυνατότητα να ακούσει παραδοσιακές μελωδίες της προτίμησής του με τη βοήθεια οθόνης αφής. Επιπλέον, υπάρχουν εργαλεία τα οποία χρησιμοποιούνταν στα συνήθη επαγγέλματα και ασχολίες των κατοίκων συνοδευόμενα από φωτογραφίες και πληροφορίες για το καθένα. Στην επόμενη αίθουσα, αντικρίζει κανείς παραδοσιακές στολές της ευρύτερης περιοχής, μία επιπλωμένη σάλα και ένα πλήρες υπνοδωμάτιο. Επιπλέον, έχει εγκατασταθεί οθόνη αφής στην οποία ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να ενημερωθεί για την ιστορία του Μουσείου και της περιοχής στη ροή του χρόνου μέσα από κείμενα και φωτογραφίες.

Στον δεύτερο όροφο εκτίθενται ιστορικά έγραφα που αναφέρονται στη ζωή των προσφύγων και στρατιωτικά ιστορικά έγγραφα που αναφέρονται στη συμμετοχή των κατοίκων στους αγώνες του Έθνους. Ακόμη, εκτίθεται στρατιωτικό μουσειακό υλικό, αλλά και προσωπικά αντικείμενα του Σπύρου Δάσιου, ιδρυτή της πόλης της Νέας Ορεστιάδας. Προβάλλεται επίσης ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει την Ορεστιάδα τόσο ιστορικά όσο και σα σύγχρονη Ελληνική πόλη. 

Οι πινακίδες και το εποπτικό υλικό του Μουσείου είναι σε δύο γλώσσες: Ελληνικά και Αγγλικά. Επίσης, διατίθεται ξεναγός.

Η μεθοδευμένη έκθεση των συλλογών βοηθά στην εκπόνηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων για τους μαθητές και το κοινό. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα του Μουσείου έχουν βιωματικό χαρακτήρα, ώστε τα εκθέματα να αποτελέσουν πηγή μάθησης γύρω από την τοπική ιστορία:  "Γνωρίζω τον τόπο μου", "Παραδοσιακά παιχνίδια εξωτερικού χώρου", "Παραδοσιακές Φορεσιές του Τόπου μας", "Φωνές Νερού Μυριάδες".

[1] Πηγή: http://odysseus.culture.gr/h/1/gh151.jsp?obj_id=3357 

 

 

Η  Εκπαίδευση είναι το ισχυρότερο εργαλείο για τη διατήρηση της πολιτισμικής κληρονομιάς. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να χρησιμοποιούν την εκπαίδευση και τις τέχνες ως εργαλεία αλλαγής  λανθασμένων νοοτροπιών και ενημέρωσης για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Με το να αναγνωρίσουν οι μαθητές τη σημασία των ιστορικών πόρων, να τα διαφυλάξουν για τις μελλοντικές γενιές και να τα ενσωματώσουν στην καθημερινή ζωή μέσω της αναδημιουργίας και της δια βίου μάθησης, τότε μόνο θα υπάρξει διατήρηση και συνέχεια. 

Τα παιδιά και οι νέοι κατά την πολιτιστική εκπαίδευση μαθαίνουν να σκέφτονται το δικό τους πολιτισμό, την κουλτούρα των άλλων και τον πολιτισμό εν γένει. Τα βοηθάει να μεγαλώσουν και να λειτουργήσουν μέσα σε μια κοινωνία και μία κουλτούρα καθώς ακόμα δεν έχουν αναπτύξει μία ξεκάθαρη ταυτότητα και εικόνα του εαυτού τους.Πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά ότι αποτελούν μέρος ενός ευρωπαϊκού πολιτισμού, αλλά είναι στην πραγματικότητα οικουμενικά, είναι γενικά ανθρώπινα όντα. Η πολιτιστική ταυτότητα είναι ένα από τα σημαντικά στοιχεία στη διαμόρφωση ενός ενήλικα διότι ο πολιτισμός περιέχει πολλές αξίες που βοηθούν στην οικοδόμηση μιας συνεκτικής και προοδευτικής κοινωνία. Τα σχολεία πρέπει να οργανώσουν περιηγήσεις για τους μαθητές τους ώστε να μπορέσουν να μάθουν όσο το δυνατόν περισσότερα για τη χώρα τους. Μέσα από εκδρομές σε μουσεία, ένας μαθητής είναι σε θέση να μάθει με το να αγγίζει και να βλέπει, καθιστώντας ευκολότερο για αυτόν να θυμάται από ό, τι όταν διδάσκεται μόνο στη θεωρία. Όταν οι μαθητές έχουν μεγαλύτερη επίγνωση του πού προέρχονται και των αξιών που τις συνδέουν, μάθουν να σκέφτονται τον δικό τους πολιτισμό καθώς και τις κουλτούρες των άλλων γενικότερα. Σε ένα σχολείο που έχει μαθητές με διαφορετικό υπόβαθρο, μπορεί να είναι μια ευκαιρία να μάθουν για την ιστορία και τον πολιτισμό άλλων ανθρώπων, γεγονός που δημιουργεί ευρεία γνώση για την ποικιλομορφία μεταξύ των μαθητών .Επίσης, όταν οι μαθητές δεν έχουν πρόσβαση στην ιστορία και τον πολιτισμό τους, κινδυνεύουν να χάσουν την ταυτότητά τους. Οι άνθρωποι αισθάνονται ότι ανήκουν κάπου όταν μπορούν να εντοπίσουν τις ρίζες τους. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ένας μαθητής μαθαίνει για την κληρονομιά του, τον λαό του και την κοινότητά του και να του δίνει μια αίσθηση αυτοπεποίθησης και υπερηφάνειας για το ποιος είναι και πού ανήκει. Κατ’επέκταση, ένας μη ντόπιος μαθητής μπορεί να αναπτύξει την ανοχή και την κατανόηση μιας ταυτότητας που θα μπορούσε να έχει προηγουμένως αρνηθεί. Η αίσθηση του ανήκειν  θα οδηγήσει και τον ντόπιο και μη ντόπιο μαθητή στην επιτυχία. Η ενσωμάτωση της πολιτιστικής πρακτικής στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα μπορεί να αναπτύξει αυτή την αίσθηση του ανήκειν. Η παροχή της ευκαιρίας για έναν μαθητή να γνωρίσει τον εαυτό του και την κληρονομιά του θα του εξασφαλίσει μια ισχυρή αίσθηση ταυτότητας, οδηγώντας σε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.Έτσι, ο μαθητής πρέπει να βρει κοινά σημεία με τη δική του ζωή και   να δει την ομοιότητα με το δικό του πλαίσιο.  
 Η ολοκληρωμένη μάθηση ή οι ολοκληρωμένες σπουδές είναι ένας  καλός τρόπος να συμπεριληφθεί ο πολιτισμός ως μέρος της πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας αλλά και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. 

1)      Αλεξάκη Ε., Το σύγχρονο μουσείο: εμπορικό κέντρο ή χώρος ουσιαστικής εκπαιδευτικής διαδικασίας;, στο Κόκκινος Γ., Αλεξάκη Ε. (επιμ). Διεπιστημονικές προσεγγίσεις στην επιστημονική αγωγή, Εκδόσεις: Μεταίχμιο, Αθήνα:2002

 

2)      Buffet F., Προς μια κοινωνιοδιδακτική προσέγγιση της σχέσης μεταξύ Σχολείου και Μουσείου στο Ζαφειράκου Αίγλη (επιμ), Μουσεία και Σχολεία: Διάλογος και Συνεργασίες, Αναπαραστάσεις και πρακτικές, εκδόσεις: Τυποθήτω, Αθήνα: 2000, σελ 109-129

 

 

3)      Hein G., The constructivist Museum, Journal of Education in Museums, διαθέσιμο στο http://www.gem.org.uk/pubw/news/hein1995.html

 

4)      Hooper-Greenhill E., Σκέψεις για την μουσειακή εκπαίδευση και επικοινωνία στην μοντέρνα εποχή, Αρχαιολογία και Τέχνες, τεχ.72, σελ. 47-49, Αθήνα: 1999

 

 

5)      Matthew M., Adult Learners in the Invitational Environment of the museum στο G. Durbin (επιμ.), Developing Museum Exhibitions for lifelong Learning, LondonQ2003, Εκδόσεις: Gem the stationery office

 

6)      Μούλιου Μ., Μουσεία: πεδία για την κατανόηση του κόσμου, Τετράδια Μουσειολογίας, τευχ.2, σελ. 9-17, Αθήνα: 2005. 

 

7)      Μουσούρη Θ. , «Μουσεία για Όλους: Προγράμματα Προσέγγισης στο Διεθνή χώρο», Αρχαιολογία και Τέχνες Τεύχος 73, σελ.:65-69, Αθήνα:1999.

 

8)      Νάκου Ε., Μουσεία : Εμείς, τα πράγματα και ο πολιτισμός, Εκδόσεις : νήσος, Αθήνα: 2001

9)      Νικονάνου Ν., Μουσειοπαιδαγωγική από την θεωρία στην πράξη, Εκδόσεις: Πατάκη, Αθήνα: 2010

10)  Κακούρου- Χρόνη Γ., Μουσείο- Σχολείο: Αντικριστές Πόρτες στη Γνώση, Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα:2006

11)  Τζιαφέρη Σ., Το σύγχρονο μουσείο στην ελληνική εκπαίδευση μέσα από το παράδειγμα των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, Εκδόσεις: Αφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη:2005

 

 

καταθέτω την τελική μου εργασία. Πρόκειται για μία δραστηριότητα που υλοποίησα στο Νομισματικό Μουσείο με την Α΄τάξη Λυκείου στο μάθημα της Ιστορίας.Ήταν μια από τις ωραιότερες εμπειρίες της ζωής μου να βλέπω τα παιδιά να κάθονται γύρω στις προθήκες στον ιδιαίτερα φιλόξενο και μαγικό χώρο του Ιλίου Μελάθρου και να πλάθουν τις δικές τους ιστορίες.

Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ - ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΤΟΝ 21^ο ΑΙΩΝΑ

 

Ζούμε σε μία χώρα που μας έχει κληροδοτήσει ένα πλήθος από γραπτά και αρχιτεκτονικά τεκμήρια που αποτελούν αντικείμενο έρευνας και μελέτης επιστημόνων από όλο τον κόσμο, εξαιτίας της πολλαπλής σημασίας των στοιχείων τους για τις ανθρώπινες κοινωνίες. Συγκεκριμένα, η έννοια «μουσείο» προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη «Μουσείον», το οποίο αποτελούσε έναν χώρο λατρείας και διαμονής των Μουσών, των εννέα δηλαδή θεοτήτων που εκπροσωπούσαν την επική ποίηση, τη μουσική, την ιστορία, τη λυρική ποίηση, τη τραγωδία, το χορό, τη κωμωδία, την αστρονομία και τους ύμνους. 

Οι έννοιες «εκπαίδευση» και «πολιτισμός» είναι δύο έννοιες που βρίσκονται σε συνεχή διάλογο. Έμφαση στον πολιτισμό, μέσα από την εκπαίδευση, σημαίνει προσέγγιση της ανθρώπινης κατάκτησης και δημιουργίας, επικοινωνία με τους ανθρώπους και το περιβάλλον, έκφραση και επικοινωνία μέσω της τέχνης

Τα Μουσεία ως κατεξοχήν χώρος επαφής με την τέχνη και το «ωραίο», μέσω του πλούτου των δημιουργημάτων του ανθρώπου σε διάφορες εποχές μπορούν να οδηγήσουν σε εμπλουτισμό του παραστατικού κύκλου των μαθητών, έτσι ώστε να διαμορφώσουν το αισθητικό τους κριτήριο. Η αισθητική απόλαυση μπορεί να πηγάζει από ένα έργο τέχνης, από ένα δημιούργημα της φύσης, αλλά και από ένα αντικείμενο της καθημερινότητας. 

Η συνεργασία Σχολείου και Μουσείου με στόχο την «ευαισθητοποίηση του παιδιού στον πολιτισμό συμβάλει στη  δημιουργία μιας άλλης κοινωνίας, μιας άλλης νοοτροπίας, μιας άλλης πολιτικής»

Αν ο μαθητής οδηγηθεί στο μουσείο μέσα από το σχολείο, με στόχο όχι μια ευκαιριακή μορφωτική δραστηριότητα, αλλά με παροχή κινήτρων για μια συνεχή και δημιουργική ενασχόληση, τότε θα νιώσει το μουσείο ως χώρο ερμηνείας και θα γνωρίσει τη χαρά και την ψυχική και πνευματική καλλιέργεια, εξασφαλίζοντας την άνεση να επανέρχεται στο χώρο αυτό. Παράλληλα ο σχεδιασμός και η υλοποίηση ευέλικτων μουσειοπαιδαγωγικών προγραμμάτων, συνδυάζοντας θεωρία και πράξη, δίνουν τη δυνατότητα προσέγγισης των πολιτισμικών χώρων και αγαθών, μέσα από διαδικασίες εργαστηριακής εμπλοκής έχοντας ως βάση τις δυνατότητες και τα ενδιαφέροντα των μαθητών που επισκέπτονται τα μουσεία.

Η δραστηριοποίηση αυτή των μουσείων στην κατεύθυνση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων με την παράλληλη λειτουργία των εργαστηρίων (εικαστικών, θεατρικού παιχνιδιού, κίνησης) στο βαθμό που αυτά υπάρχουν, δημιούργησε και την ανάγκη συνεργασίας με ανθρώπους που έχουν την ευθύνη της πραγματοποίησης τόσο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, όσο και της λειτουργίας των εργαστηρίων. Οι άνθρωποι αυτοί ονομάζονται «εμψυχωτές» ή «ερμηνευτές» ή «μουσειοπαιδαγωγοί». Ο μουσειοπαιδαγωγός είναι ο παιδαγωγός του μουσείου, ο άνθρωπος που εκτελεί ένα πρόγραμμα και που, απαραίτητα, πρέπει να διαθέτει τις αρετές του εκπαιδευτικού, κυρίως αν πρόκειται να απευθυνθεί σε ομάδες κοινού σχολικής ηλικίας. Συνήθως το ρόλο αυτό αναλαμβάνουν οι αρχαιολόγοι, στους οποίους «ανατέθηκε ένας παιδαγωγικός ρόλος, τον οποίο ως τώρα όχι μόνο δεν είχαν οραματιστεί, αλλά και είχαν πάντα υποτιμήσει» (Μυρογιάννη,1999). Ωστόσο δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι οι νέοι, κυρίως, αρχαιολόγοι αναλαμβάνουν να «στήσουν» εκπαιδευτικά προγράμματα, που μεταδίδουν γνώση με τρόπο ευχάριστο, και εν πάση περιπτώσει, διαφορετικό από τον τρόπο που το σχολείο μεταδίδει τη γνώση. Για την ελληνική πραγματικότητα, ο μουσειοπαιδαγωγός καλείται όχι μόνο να υλοποιήσει εκπαιδευτικά προγράμματα, αλλά και να τα σχεδιάσει ο ίδιος. Αυτό το εγχείρημα είναι πράγματι πολύ πιο προκλητικό, αλλά και πιο δύσκολο και πιο υπεύθυνο  αν μάλιστα, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα περιλαμβάνει και τη λειτουργία εργαστηρίου, τότε ο μουσειοπαιδαγωγός πρέπει να διαθέτει και ειδικές γνώσεις και ικανότητες

Σπάνιες είναι   οι περιπτώσεις όπου ο μουσειοπαιδαγωγός θα συνεργαστεί με τους εκπαιδευτικούς που συνοδεύουν την ομάδα των μαθητών για να υπάρξουν διδακτικές προεκτάσεις της επίσκεψης στο σχολείο. Αυτό συμβαίνει είτε γιατί το ρόλο του μουσειοπαιδαγωγού τον αναλαμβάνουν άτομα άλλης ειδικότητας επιφορτισμένα ήδη με άλλο έργο (π.χ. αρχαιολόγοι ), οπότε δεν υπάρχει χρόνος για περαιτέρω επαφές, είτε γιατί εκτιμάται ότι η ευθύνη του μουσείου σταματά στην ολοκλήρωση του εκπαιδευτικού προγράμματος και τη συνέχεια την αναλαμβάνει το σχολείο.

Τα οφέλη  όμως που θα προκύψουν από αυτή τη συνεργασία αφορούν τόσο το μουσείο, όσο και το σχολείο. Πιο συγκεκριμένα για το μουσείο η συνεργασία σημαίνει δημιουργία σταθερού και ενεργού κοινού και αυτό με τη σειρά του θα φέρει την αύξηση των πόρων για βιωσιμότητα και ανάπτυξη του οργανισμού. Τα οφέλη που θα προκύψουν για το σχολείο είναι η εξασφάλιση κινήτρων για ενεργητική μάθηση, η αισθητική αγωγή και καλλιέργεια μέσω της θέασης αυθεντικών αντικειμένων, η εξοικείωση και οικειοποίηση του μουσειακού χώρου καθώς και το «άνοιγμα» του σχολείου και η επικοινωνία του με τον κόσμο

Εμείς    οι εκπ/κοι, οφείλουμε να συνδράμουμε το έργο αυτό ποικιλοτρόπως και  να υποστηρίζουμε την όποια προσπάθεια  γίνεται έτσι ώστε να καταστήσουμε τα Μουσεία μας σε χώρους παιδείας και πολιτιστικής ανάπτυξης

Επέλεξα το εργαλείο voki για να προσελκύσω το ενδιαφέρον των μικρών μαθητών/-τριών να επισκεφτούν το αρχαιολογικό μουσείο Αιανής Ν.Κοζάνης με έμφαση στα χάλκινα αλογάκια της συλλογής του.