Првиот момент на кој треба да се обрне внимание кога се разгледува ова прашање е дали децата воопшто имаат пристап до технологија која ќе им овозможи да напредуваат. Социоекономскиот статус, како и економската моќ на фамилијата на детето играат огромна улога во образованието на секое дете.

Зголемување на дигиталната писменост на децата, ургентна задача за училиштата и градинките.

       Дигиталните вештини кај децата се често лимитирани, главно поради нивните лимитирани особини да читаат и пишуваат, поготово кога станува збор за пребарување на друг јазик. Децата покажале одлични резултати кога се потпирале на својата способност да препознаваат слики и врз основа на тие слики да го изберат саканото видео.

Дигиталните активности на децата ги негуваат традиционалните офлајн игри и често се вградени во истите. Игри како X/0, цртање, едноставна математика и слично често може да се најдат како апликации на дигиталните уреди. Сепак, не секогаш тие водат кон позитивни искуства. Некои од децата имале проблеми со оралното изразување иако многу побрзо ги совладале азбуката, бројките и формите во споредба со своите врсници. Се верува дека тоа е последица од прекумерно гледање на видеа, кои на некој начин родителите ги користеле како бејбиситер. Покрај тоа, некои од децата се однесувале нервозно, иритирано и хистерично брзо штом им бил врачен таблет во рацете. На некој начин станувале зависни од истиот. Со ова заклучуваме дека не секогаш технологијата е вистинскиот избор кога станува збор за развитокот на едно дете, без разлика дали се користи за учење, игра или рекреација.

       Децата можеби знаат да ја користат технологијата, но дефинитивно имаат недостаток од прецизна репрезентација на дигиталниот свет со кој комуницираат. Со толку малку знаење и дигитални вештини, мора многу да се внимава на евентуални стапици, поготово доколку нема специјален софтвер наменет за нивна заштита.

       Денешните студенти се повеќе се потпираат на интернетот како примарен ресурс на информации, како за учењето така и за секојдневниот живот. Токму поради тоа е многу важно студентите да се сигурни дека информациите кои ги добиваат се сигурни и вистинити. За таа цел, потребно е учениците да бидат научени на ефективни начини со кои може да се евалуира квалитетот и кредибилитетот на информацијата, како и начинот на кој се стигнува до таа информација.

       Денес многу од учениците ја користат технологија да комуницираат па е многу важно тоа да го прават безбедно и на вистинскиот начин. Тука се подразбира лична и професионална комуникација. Речиси секоја кариера има потреба од дигитална комуникација па тинејџерските години се најдоброто време учениците да ја научат таа особина. Доколку учениците не обрнат внимание на добри комуникациски вештини, нивните кариера може да завршат уште пред да почнат.

Дигиталните вештини во училниците значително го менуваат и подобруваат начинот на учење  доколку се користи на правилен начин во спротивно го успоруваат учењето кај студентите. 

Технологијата во училниците го одвлекува вниманите кај учениците. Според истражување на универзитетот во Мичиген студентите кои користат компјутери или таблети за време на часовите се помалку сконцентрирани и добиваат помали оценки.

Технологијата може да ги исклучи студентите од социјална интеракција. Треба посебно да внимаваат професорите како ке биде користена самата технологија со цел да се задржи комуникацијата помеѓу студентите и професорот.

Технологијата овозможува полесно мамење на испитите. Секогаш имало студентите кои сакаат на полесен начин да поминат на тестовите, сега со технологијата тие работи се дополнително олеснети.

Секој нема можности да си дозволи одредена технологија (доколку имаме bring your own device), поради тоа професорите треба да внимаваат да не се става технологијата во фокус на целиот час.

Пребаравуњата преку технологиите не гарантираат секогаш точни резултати. 

Според 'Students, Computers and Learning: Making a Connection", OECD, 2015 студентите кои користат помалку дигитални технологии за време на предавањето имаат подобри резултати по математика.

Технологијата не треба да се користи како замена за професорот, таа треба да биде дополнителна алатка во неговиот начин на предавање и ќе биде од голема предност само доколку студентите ја користат на правилен начин.