สาระสำคัญ,จุดประสงค์การเรียนรู้,สาระการเรียนรู้,สมรรถนะสำคัญของผู้เรียน,คุณลักษณะอันพึงประสงค์,

ภาระชิ้นงาน/ชิ้นงาน,กิจกรรมการจัดการเรียนรู้,สื่อการเรียนรู้/แหล่งการเรียนรู้,การวัดและประเมินผล โดยหัวข้อกิจกรรมการจัดการเรียนรู้ให้เป็นแบบ Active Learning มี 8 องค์ประกอบ ดังนี้

1.ผู้เรียนสามารถเข้าถึงสิ่งที่เรียนและเข้าใจบทเรียน

2.ผู้เรียนสามารถเชื่อมโยงความรู้ หรือประสบการณ์เดิมกับการเรียนรู้ใหม่

3.ผู้เรียนได้สร้างความรู้เอง หรือได้สร้างประสบการณ์ใหม่จากการเรียนรู้

4.ผู้เรียนได้รับการกระตุ้นและเกิดแรงจูงใจในการเรียนรู้

5.ผู้เรียนได้รับการพัฒนาทักษะความเชี่ยวชาญจากการเรียนรู้

6.ผู้เรียนได้รับข้อมูลสะท้อนกลับเพื่อปรับปรุงการเรียนรู้

7.ผู้เรียนได้รับการพัฒนาการเรียนรู้ในบรรยากาศชั้นเรียนที่เหมาะสม

8.ผู้เรียนสามารถกำกับการเรียนรู้และมีการเรียนรู้แบบนำตนเอง

GPAS 5 Step เป็นกระบวนการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning ที่เน้นให้ผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง โดยครูเป็นผู้อำนวยความสะดวกและเป็นโค้ช ประกอบด้วย 5 ขั้นตอนหลัก ดังนี้: GATHERING : การรวบรวมและเลือกข้อมูล

PROCESSING : การจัดกระทำข้อมูล

APPLYING : การประยุกต์ใช้ความรู้

A1 : Applying and Constructing the Knowledge) ขั้นปฏิบัติและสรุปความรู้หลังการปฏิบัติ

A2 : Applying the Communication Skill) ขั้นสื่อสารและนำเสนอ

SELF – REGULATING : การกำกับตนเอง หรือ การเรียนรู้ได้เอง

เรื่อง จำนวนนับ

ทักษะ/กระบวน/กระบวนการคิด (P)

1. การวิเคราะห์และเปรียบเทียบผลกระทบในมิติต่าง ๆ

2. การสร้างแนวทางการแก้ไขปัญหาและการพัฒนา

3. การสื่อสารและนำเสนอแนวคิดเชิงสร้างสรรค์

คุณลักษณะอันพึงประสงค์ (A)

1. การทำงานร่วมกันในกลุ่ม

2. การเคารพความคิดเห็นของผู้อื่น

3. ความรับผิดชอบในบทบาทที่ได้รับ ให้มีกระบวนการให้สอคล้องกับ คุณลักษณะของผู้เรียน 5 ด้าน

ต่อไปนี้ 1 เป็นเลิศทางวิชาการ 2 สื่อสารสองภาษา 3 ล้ำหน้าทางความคิด 4 ผลิตงานอย่างสร้างสรรค์ 5 ร่วมกันรับผิดชอบต่อสังคมโลก โดยกำหนดระดับคุณภาพ 4 ระดับ ในรูปแบบตาราง

ครูโรงเรียนศรียาภัย จ.ชุมพร

Guy Kasipat Sumanaspong

สาขาวิชาภาษาไทย คณะครุศาสตร์

นักศึกษาสาขาวิชาภาษาไทย กลุ่มเรียน 65010.152

สาขาวิชาภาษาไทย

รหัสนักศึกษา6501105001026

สาขาภาษาไทย

รหัสนักศึกษา 6501105001025

กลุ่มเรียน 65010.152

นักศึกษาสาขาวิชาภาษาไทย กลุ่มเรียน 65010.152

นักศึกษาสาขาวิชาภาษาไทย คณะครุศาสตร์

กลุ่มเรียน 65010.152

สาขาวิชาภาษาไทย คณะครุศาสตร์

กลุ่มเรียน 65010.152

กลุ่มเรียน 65010.152

รหัสนักศึกษา 6501105001012

สาขาวิทยาศาสตร์ทั่วไป

สาขาวิชาภาษาไทย

รหัสนักศึกษา6501105001017

กลุ่มเรียน65010.152

สาขาภาษาไทย คณะครุศาสตร์

6501105001062

กลุ่มเรียน 65010.152

ชื่อเล่น หลงหลง

สาขาวิชาภาษาไทย คณะครุศาสตร์

กลุ่มเรียน 65010.152

สาขาวิชาภาษาไทย

สาขาภาษาไทย คณะครุศาสตร์

6501105001059

สาขาวิชาภาษาไทย

รหัสนักศึกษา6501105001019

กลุ่มเรียน 65010.152

นักศึกษาสาขาวิชาภาษาไทย กลุ่มเรียน 65010.152

1. มาตรฐานการเรียนรู้ / ตัวชี้วัด

มาตรฐาน ว 5.1 เข้าใจเกี่ยวกับระบบสุริยะและเอกภพ สามารถอธิบายลักษณะของดวงดาว ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และโลก รวมถึงความสัมพันธ์ของดวงดาวต่าง ๆ ที่มีผลต่อโลก

ตัวชี้วัด

• อธิบายลักษณะของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และโลก รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างกัน

• อธิบายการเกิดกลางวัน-กลางคืน และข้างขึ้น-ข้างแรม

2. สาระสำคัญ

• ระบบสุริยะมีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง โดยมีดาวเคราะห์รวมถึงโลกโคจรรอบ

• โลกหมุนรอบตัวเองทำให้เกิดกลางวันและกลางคืน

• ดวงจันทร์โคจรรอบโลกทำให้เกิดปรากฏการณ์ข้างขึ้นและข้างแรม

3. วัตถุประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอธิบายลักษณะของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และโลกได้

2. นักเรียนสามารถอธิบายการเกิดกลางวัน-กลางคืน และข้างขึ้น-ข้างแรมได้

3. นักเรียนสามารถสรุปความสำคัญของปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์ที่มีผลต่อโลกได้

4. กระบวนการจัดการเรียนรู้ (รูปแบบ 5E)

ขั้นที่ 1: กระตุ้นความสนใจ (Engage) (10 นาที)

• ครูตั้งคำถามกระตุ้นความสนใจ เช่น "ทำไมตอนกลางวันเราจึงเห็นดวงอาทิตย์ แต่ตอนกลางคืนเราเห็นดวงจันทร์?"

• นำเสนอภาพหรือวิดีโอเกี่ยวกับระบบสุริยะและการเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และโลก

ขั้นที่ 2: สำรวจและค้นหา (Explore) (15 นาที)

• ให้นักเรียนทำกิจกรรมสังเกตการเกิดกลางวัน-กลางคืน โดยใช้ลูกโลกและไฟฉายจำลองดวงอาทิตย์

• นักเรียนทดลองสังเกตและบันทึกการเปลี่ยนแปลงของเงาเมื่อโลกหมุน

ขั้นที่ 3: อธิบาย (Explain) (15 นาที)

• ครูอธิบายเกี่ยวกับระบบสุริยะและการหมุนของโลกที่ทำให้เกิดกลางวันและกลางคืน

• อธิบายการเกิดข้างขึ้น-ข้างแรม โดยใช้แบบจำลอง

• นักเรียนร่วมอภิปรายและตอบคำถาม

ขั้นที่ 4: ขยายความรู้ (Elaborate) (10 นาที)

• นักเรียนจับกลุ่มและอภิปรายว่าปรากฏการณ์กลางวัน-กลางคืน และข้างขึ้น-ข้างแรมมีผลต่อชีวิตประจำวันอย่างไร

• นักเรียนทำแผนภาพวงจรของข้างขึ้น-ข้างแรมและอธิบายความหมาย

ขั้นที่ 5: ประเมินผล (Evaluate) (10 นาที)

• นักเรียนตอบคำถามเพื่อทบทวนเนื้อหาที่เรียน

• ครูให้แบบฝึกหัดสั้น ๆ เพื่อประเมินความเข้าใจ

• มอบหมายให้นักเรียนสังเกตและบันทึกการเปลี่ยนแปลงของดวงจันทร์ในสัปดาห์ถัดไป

5. สื่อการสอน

• ลูกโลกจำลอง

• ไฟฉาย

• แบบจำลองข้างขึ้น-ข้างแรม

• วิดีโอหรือภาพประกอบเกี่ยวกับระบบสุริยะ

6. การวัดและประเมินผล (KPA - Key Performance Assessment)

เกณฑ์การประเมินผล

1. การสังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้ - ความกระตือรือร้นและการมีส่วนร่วมในกิจกรรม (Engage)

2. การทำงานกลุ่ม - ความร่วมมือและการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น (Explore & Elaborate)

3. การอธิบายและอภิปราย - ความสามารถในการอธิบายหลักการทางดาราศาสตร์ (Explain)

4. การทำแผนภาพและสื่อสารข้อมูล - ความสามารถในการสรุปและแสดงแนวคิดผ่านภาพ (Elaborate)

5. การตอบคำถามและแบบฝึกหัด - ความเข้าใจเนื้อหาจากการตอบคำถามและแบบฝึกหัด (Evaluate)

6. การบ้าน (สังเกตดวงจันทร์) - ความสามารถในการบันทึกและอธิบายปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์

1. สาระสำคัญ

คำควบกล้ำคือคำที่มีพยัญชนะต้น 2 ตัวอยู่ติดกัน และมีการออกเสียงกล้ำของพยัญชนะต้น ซึ่งแบ่งเป็นคำควบกล้ำแท้และคำควบกล้ำไม่แท้ นักเรียนควรเรียนรู้และฝึกออกเสียงคำควบกล้ำให้ถูกต้อง เพื่อพัฒนาทักษะการอ่านและการเขียน

2. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐาน ท 4.1 เข้าใจและแสดงความคิดเห็นจากการฟัง การดู และการพูด และนำไปใช้ในการสื่อสารได้เหมาะสม
ตัวชี้วัด

• ท 4.1 ป.3/1 ออกเสียงคำควบกล้ำได้อย่างถูกต้อง

• ท 4.1 ป.3/2 บอกความหมายและตัวอย่างคำควบกล้ำได้

• ท 4.1 ป.3/3 เขียนคำควบกล้ำได้อย่างถูกต้อง

3. จุดประสงค์การเรียนรู้

เมื่อจบบทเรียนนี้ นักเรียนจะสามารถ

1. บอกความหมายของคำควบกล้ำได้

2. จำแนกคำควบกล้ำแท้และคำควบกล้ำไม่แท้ได้

3. ออกเสียงและเขียนคำควบกล้ำได้ถูกต้อง

4. สาระการเรียนรู้

✅ ความรู้

• ความหมายของคำควบกล้ำ

• ประเภทของคำควบกล้ำ

  • คำควบกล้ำแท้ → กร, กล, กว, ขร, ขล, ขว, คร, คล, คว, ตร, ปร, ปล

  • คำควบกล้ำไม่แท้ → ทร ที่ออกเสียงเป็น ซ เช่น ทราย, ทราบ

✅ ทักษะ/กระบวนการ

• ทักษะการอ่านและเขียนคำควบกล้ำ

• ทักษะการจำแนกประเภทของคำควบกล้ำ

✅ คุณลักษณะอันพึงประสงค์

• ความตั้งใจในการเรียนรู้

• ความรับผิดชอบในการทำกิจกรรม

5. กิจกรรมการเรียนรู้

ขั้นนำ (5 นาที)

1. ครูสนทนานำเข้าสู่บทเรียนโดยยกตัวอย่างคำที่มีคำควบกล้ำ เช่น

   • "กล้วย", "ขวาน", "ทราย"

2. ครูถามกระตุ้นความสนใจ เช่น

   • คำเหล่านี้มีลักษณะอะไรที่เหมือนกันบ้าง?

ขั้นสอน (20 นาที)

1. ครูอธิบายความหมายและประเภทของคำควบกล้ำ

2. ครูยกตัวอย่างคำควบกล้ำแท้และคำควบกล้ำไม่แท้ เช่น

   • คำควบกล้ำแท้ → กล้วย, ขวาน, คลื่น, ตรอก

   • คำควบกล้ำไม่แท้ → ทราย, ทราบ

3. นักเรียนฝึกอ่านคำควบกล้ำตามครู

4. ครูแบ่งนักเรียนเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ให้ช่วยกันยกตัวอย่างคำควบกล้ำและอ่านออกเสียงร่วมกัน

ขั้นฝึกปฏิบัติ (25 นาที)

1. นักเรียนทำแบบฝึกหัด เช่น

   • เติมคำควบกล้ำในประโยคให้ถูกต้อง

   • จำแนกคำควบกล้ำแท้และคำควบกล้ำไม่แท้

2. นักเรียนจับคู่กันและฝึกอ่านคำควบกล้ำจากบัตรคำ

3. ครูสุ่มเรียกนักเรียนให้ออกมานำเสนอคำควบกล้ำที่ตนเองพบและอธิบายประเภทของคำควบกล้ำนั้น

ขั้นสรุป (5 นาที)

1. ครูทบทวนความรู้เรื่องคำควบกล้ำ โดยถามคำถาม เช่น

   • คำควบกล้ำแท้มีอะไรบ้าง?

   • คำควบกล้ำไม่แท้คือคำว่าอะไรบ้าง?

2. นักเรียนสรุปความรู้ที่ได้เรียนรู้ในวันนี้

6. สื่อ/อุปกรณ์

✅ บัตรคำคำควบกล้ำ
✅ ใบงานคำควบกล้ำ
✅ กระดานไวท์บอร์ดและปากกา

7. การวัดและประเมินผล

✅ เกณฑ์การประเมิน

1. ด้านความรู้ – ประเมินจากแบบฝึกหัดและการตอบคำถามในชั้นเรียน

2. ด้านทักษะ – ประเมินจากการออกเสียงและการเขียนคำควบกล้ำ

3. ด้านเจตคติ – ประเมินจากความตั้งใจและความร่วมมือในการทำกิจกรรม

✅ วิธีการประเมิน

• การสังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้

• แบบฝึกหัดในชั้นเรียน

• การนำเสนอคำควบกล้ำที่ตนเองพบ

8. กิจกรรมเสริม/การบ้าน

1. ให้นักเรียนค้นหาคำควบกล้ำจากหนังสือหรือสื่ออื่น ๆ อย่างน้อย 5 คำ พร้อมแต่งประโยค

2. ให้นักเรียนบันทึกคำควบกล้ำที่พบในชีวิตประจำวัน เช่น ในป้ายโฆษณา หรือรายการโทรทัศน์

แผนการจัดการเรียนรู้ที่: 1

กลุ่มสาระการเรียนรู้: ภาษาไทย

ชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 4

หน่วยการเรียนรู้ที่: 3 การเขียนคำอวยพร

เวลา: 2 ชั่วโมง

1. มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด

• ท 2.1 ป.4/2 เขียนสื่อสารโดยใช้คำได้ถูกต้อง ชัดเจน และเหมาะสม

• ท 4.1 ป.4/1 เข้าใจและใช้สำนวนภาษาที่ถูกต้อง

2. สาระสำคัญ/ความคิดรวบยอด

• การเขียนคำอวยพรเป็นการสื่อสารความปรารถนาดีไปยังผู้อื่นในโอกาสต่างๆ โดยใช้ภาษาที่สุภาพ เหมาะสมกับบุคคลและสถานการณ์

3. จุดประสงค์การเรียนรู้

• ด้านความรู้ (K):

  • บอกหลักการเขียนคำอวยพรได้

  • จำแนกประเภทของคำอวยพรตามโอกาสต่างๆ ได้

• ด้านทักษะ/กระบวนการ (P):

  • เขียนคำอวยพรในโอกาสต่างๆ ได้อย่างถูกต้องตามหลักการ

  • เลือกใช้ภาษาที่เหมาะสมในการเขียนคำอวยพร

• ด้านคุณลักษณะ เจตคติ ค่านิยม (A):

  • เห็นความสำคัญของการเขียนคำอวยพรในการแสดงความปรารถนาดีต่อผู้อื่น

  • มีมารยาทในการเขียนคำอวยพร

4. สาระการเรียนรู้

• หลักการเขียนคำอวยพร

• ประเภทของคำอวยพร (วันเกิด, ปีใหม่, แสดงความยินดี, ฯลฯ)

• การใช้ภาษาที่สุภาพและเหมาะสม

5. กระบวนการจัดการเรียนรู้

• ขั้นนำเข้าสู่บทเรียน (15 นาที):

  • ครูนำตัวอย่างบัตรอวยพรในโอกาสต่างๆ มาให้นักเรียนดู

  • ครูสนทนากับนักเรียนเกี่ยวกับความรู้สึกเมื่อได้รับบัตรอวยพร

  • ครูถามนักเรียนว่า “การเขียนคำอวยพรมีความสำคัญอย่างไร”

• ขั้นสอน (60 นาที):

  • ครูอธิบายหลักการเขียนคำอวยพร:

    • ใช้ภาษาที่สุภาพและเหมาะสม

    • เลือกใช้คำอวยพรให้ตรงกับโอกาส

    • เขียนด้วยลายมือที่อ่านง่าย

  • ครูยกตัวอย่างคำอวยพรในโอกาสต่างๆ และอธิบายการใช้ภาษา

  • นักเรียนฝึกเขียนคำอวยพรตามสถานการณ์ที่ครูกำหนด

  • ครูเปิดโอกาสให้นักเรียนออกมานำเสนอผลงานของตนเอง

• ขั้นสรุป (15 นาที):

  • ครูและนักเรียนร่วมกันสรุปหลักการเขียนคำอวยพร

  • ครูเน้นย้ำความสำคัญของการเขียนคำอวยพรในการแสดงความปรารถนาดี

6. สื่อ/แหล่งเรียนรู้

• ตัวอย่างบัตรอวยพร

• ใบความรู้เรื่องการเขียนคำอวยพร

• กระดาษและปากกา

7. การวัดและประเมินผล

• สังเกตการมีส่วนร่วมของนักเรียนในกิจกรรม

• ตรวจผลงานการเขียนคำอวยพรของนักเรียน

• ประเมินการใช้ภาษาในการเขียนคำอวยพร

8. กิจกรรมเสริม

• ให้นักเรียนออกแบบและทำบัตรอวยพรด้วยตนเอง

• ให้นักเรียนเขียนคำอวยพรให้เพื่อนในห้อง

ข้อเสนอแนะเพิ่มเติม:

• ครูอาจนำเทคโนโลยีมาใช้ในการจัดการเรียนรู้ เช่น การใช้โปรแกรมสร้างบัตรอวยพร

• ครูควรให้กำลังใจและชื่นชมผลงานของนักเรียนทุกคน

1. สาระสำคัญ

คำวิเศษณ์เป็นคำที่ใช้ขยายคำนาม คำกริยา และคำวิเศษณ์ด้วยกันเอง เพื่อบอกลักษณะ ปริมาณ สถานที่ เวลา หรือแสดงอารมณ์ ทำให้ประโยคสมบูรณ์และชัดเจนขึ้น การเรียนรู้เรื่องคำวิเศษณ์ช่วยให้นักเรียนสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างถูกต้อง เหมาะสม และมีประสิทธิภาพ

2. มาตรฐานการเรียนรู้ / ตัวชี้วัด

มาตรฐาน ท 4.1 เข้าใจและใช้คำในกลุ่มคำชนิดต่าง ๆ ได้อย่างถูกต้อง
ตัวชี้วัด ป.4/1 บอกประเภทของคำวิเศษณ์และใช้คำวิเศษณ์ได้อย่างถูกต้องในบริบทที่เหมาะสม

3. จุดประสงค์การเรียนรู้

เมื่อสิ้นสุดการเรียนรู้ นักเรียนสามารถ:

1. อธิบายความหมายและประเภทของคำวิเศษณ์ได้อย่างถูกต้อง

2. ยกตัวอย่างคำวิเศษณ์แต่ละประเภทได้

3. ใช้คำวิเศษณ์ในการแต่งประโยคได้ถูกต้องและเหมาะสม

4. วิเคราะห์และระบุคำวิเศษณ์จากบทอ่านหรือข้อความที่กำหนดให้ได้

4. สาระการเรียนรู้

ความรู้

• ความหมายของคำวิเศษณ์

• ประเภทของคำวิเศษณ์ ได้แก่

  1. คำวิเศษณ์บอกลักษณะ (เช่น สวย สูง แบน ใหญ่ เล็ก)

  2. คำวิเศษณ์บอกปริมาณ (เช่น มาก น้อย ครึ่งหนึ่ง ทั้งหมด)

  3. คำวิเศษณ์บอกเวลา (เช่น เมื่อวาน พรุ่งนี้ ตอนเช้า ตอนเย็น)

  4. คำวิเศษณ์บอกสถานที่ (เช่น ใกล้ ไกล ข้างหน้า ข้างหลัง)

  5. คำวิเศษณ์บอกความรู้สึก (เช่น ดีใจ เสียใจ โกรธ เศร้า)

ทักษะ

• การสังเกตคำวิเศษณ์ในประโยค

• การจำแนกประเภทของคำวิเศษณ์

• การใช้คำวิเศษณ์ในการแต่งประโยค

• การวิเคราะห์บทอ่านและระบุคำวิเศษณ์

5. กระบวนการจัดการเรียนรู้

ขั้นนำ (10 นาที)

1. ครูตั้งคำถามกระตุ้นการคิด เช่น

   • “นักเรียนเคยสังเกตไหมว่า คำที่เราใช้ขยายคำอื่น ๆ ในประโยคเรียกว่าอะไร?”

2. ครูให้นักเรียนสังเกตตัวอย่างประโยค เช่น

   • “เด็กชายตัวสูงกำลังวิ่งเร็วมาก” (คำว่า "สูง" และ "เร็วมาก" เป็นคำวิเศษณ์)

3. ครูอธิบายว่า คำวิเศษณ์ คืออะไร และมีกี่ประเภท พร้อมแสดงตัวอย่าง

ขั้นสอน (30 นาที)

1. ครูอธิบายรายละเอียดของคำวิเศษณ์แต่ละประเภท พร้อมยกตัวอย่างประกอบ

2. นักเรียนร่วมกันวิเคราะห์คำวิเศษณ์จากประโยคที่ครูกำหนด เช่น

   • “แมวตัวเล็กนอนอยู่ใกล้หน้าต่าง” (คำว่า "เล็ก" และ "ใกล้" เป็นคำวิเศษณ์)

3. แบ่งนักเรียนเป็นกลุ่มเล็ก ๆ (4-5 คนต่อกลุ่ม) ให้ช่วยกันค้นหาคำวิเศษณ์จากบทอ่านในหนังสือเรียน และจำแนกประเภทของคำวิเศษณ์ที่พบ

4. ให้นักเรียนแต่ละกลุ่มนำเสนอคำวิเศษณ์ที่พบ พร้อมอธิบายประเภทและวิธีการใช้

5. นักเรียนทำแบบฝึกหัดโดยเติมคำวิเศษณ์ลงในช่องว่างให้เหมาะสมกับประโยคที่กำหนด

ขั้นสรุป (20 นาที)

1. ครูให้นักเรียนทำแบบฝึกหัดเพิ่มเติม โดยกำหนดประโยคให้นักเรียนระบุคำวิเศษณ์ พร้อมระบุประเภทของคำวิเศษณ์

2. นักเรียนช่วยกันสรุปประเภทของคำวิเศษณ์ที่เรียนรู้ โดยครูอาจใช้แผนผังความคิดช่วยในการสรุป

3. ครูซักถามและให้นักเรียนสะท้อนความเข้าใจ โดยให้นักเรียนยกตัวอย่างคำวิเศษณ์ที่พบในชีวิตประจำวัน

4. มอบหมายการบ้านให้นักเรียนเขียนบันทึกประจำวันโดยใช้คำวิเศษณ์อย่างน้อย 5 คำ แล้วนำมาอ่านให้เพื่อนฟังในคาบเรียนถัดไป

6. สื่อและแหล่งเรียนรู้

• ใบความรู้เรื่องคำวิเศษณ์

• แบบฝึกหัดคำวิเศษณ์

• หนังสือเรียนภาษาไทย ป.4

• สื่อการสอน เช่น แผ่นภาพคำวิเศษณ์ แผนผังสรุปประเภทของคำวิเศษณ์

• คลิปวิดีโอสั้นเกี่ยวกับการใช้คำวิเศษณ์

7. การวัดและประเมินผล

วิธีการประเมิน

• สังเกตการมีส่วนร่วมของนักเรียนในการทำกิจกรรม

• ตรวจแบบฝึกหัดการหาคำวิเศษณ์และการแต่งประโยค

• ประเมินจากการบ้านที่นักเรียนเขียน โดยพิจารณาการใช้คำวิเศษณ์ในบริบทที่เหมาะสม

• ให้คะแนนจากการนำเสนอของนักเรียนในกิจกรรมกลุ่ม

เครื่องมือประเมิน

• แบบสังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้

• แบบฝึกหัดเรื่องคำวิเศษณ์

• คำถามท้ายบทเรียน

• การบ้านบันทึกประจำวัน

• แบบประเมินการนำเสนอผลงานกลุ่ม

8. กิจกรรมเสริม / การบูรณาการ

• เชื่อมโยงกับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น เช่น ศิลปะ (ให้นักเรียนวาดภาพแล้วบรรยายโดยใช้คำวิเศษณ์) หรือ คณิตศาสตร์ (ใช้คำวิเศษณ์บอกปริมาณ)

• จัดกิจกรรม “เกมค้นหาคำวิเศษณ์” โดยให้นักเรียนสุ่มจับคำและระบุว่าเป็นคำวิเศษณ์ประเภทใด

• ใช้เทคโนโลยี เช่น ค้นหาคำวิเศษณ์ในบทความออนไลน์หรือข่าวสั้น

กลุ่มสาระการเรียนรู้ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ระดับชั้น ประถมศึกษาปีที่ 5 เวลา 1 ชั่วโมง เรื่อง พันธุกรรม

สาระสำคัญ

พันธุกรรมเป็นกระบวนการถ่ายทอดลักษณะทางพันธุกรรมจากพ่อแม่ไปสู่ลูก ซึ่งส่งผลให้สิ่งมีชีวิตแต่ละชนิดมีลักษณะที่แตกต่างกันไป นักเรียนจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับยีน โครโมโซม และลักษณะเด่น-ลักษณะด้อยที่ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น

มาตรฐานการเรียนรู้ / ตัวชี้วัด

• ว 3.2 ป.5/1 อธิบายลักษณะที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมและลักษณะที่เกิดจากสิ่งแวดล้อม

• ว 3.2 ป.5/2 สำรวจและอธิบายลักษณะที่ได้รับการถ่ายทอดทางพันธุกรรมของตนเองและผู้อื่น

• ว 3.2 ป.5/3 ทดลองเกี่ยวกับการถ่ายทอดลักษณะทางพันธุกรรมเบื้องต้น

วัตถุประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอธิบายได้ว่าพันธุกรรมคืออะไร

2. นักเรียนสามารถยกตัวอย่างลักษณะที่ได้รับการถ่ายทอดทางพันธุกรรม

3. นักเรียนสามารถสังเกตและเปรียบเทียบลักษณะของตนเองกับพ่อแม่ได้

สื่อการเรียนรู้ / อุปกรณ์

• ภาพประกอบโครโมโซมและยีน

• กระจกเงาสำหรับสังเกตลักษณะของตนเอง

• ใบงานกิจกรรม "สำรวจลักษณะทางพันธุกรรม"

กระบวนการจัดการเรียนรู้

ขั้นนำ (10 นาที)

1. ครูตั้งคำถามกระตุ้นการคิด เช่น "ทำไมเราถึงมีลักษณะคล้ายพ่อแม่ของเรา?"

2. แสดงภาพของพ่อแม่และลูกที่มีลักษณะคล้ายกัน เช่น สีผม สีตา รูปร่างใบหน้า

3. อธิบายเบื้องต้นเกี่ยวกับพันธุกรรมและความสำคัญของมัน

ขั้นสอน (30 นาที)

1. ครูอธิบายความหมายของพันธุกรรม ยีน และโครโมโซม พร้อมยกตัวอย่าง

2. แจกกระจกให้นักเรียนสังเกตตนเอง และให้พิจารณาว่ามีลักษณะใดที่คล้ายพ่อแม่

3. นักเรียนทำใบงาน "สำรวจลักษณะทางพันธุกรรม" โดยเปรียบเทียบลักษณะของตนเองกับพ่อแม่ เช่น สีผม สีตา ลักษณะติ่งหู เป็นต้น

4. ครูสรุปเนื้อหาโดยเน้นว่าไม่ใช่ทุกลักษณะที่ได้รับจากพันธุกรรม บางลักษณะได้รับอิทธิพลจากสิ่งแวดล้อม

ขั้นสรุป (10 นาที)

1. นักเรียนแบ่งปันผลการสำรวจของตนเองกับเพื่อน ๆ

2. ครูถามคำถาม เช่น "ถ้าเรามีลักษณะที่ไม่เหมือนพ่อแม่เลย เป็นไปได้ไหม?"

3. ทบทวนบทเรียนโดยใช้คำถามปลายเปิด เช่น "พันธุกรรมส่งผลต่อชีวิตเราอย่างไร?"

4. มอบหมายให้นักเรียนสังเกตลักษณะของคนในครอบครัวเพิ่มเติมเป็นการบ้าน

การวัดและประเมินผล

• สังเกตพฤติกรรมการมีส่วนร่วมในกิจกรรม

• ตรวจใบงาน "สำรวจลักษณะทางพันธุกรรม"

• ถาม-ตอบในชั้นเรียนเกี่ยวกับความเข้าใจในเรื่องพันธุกรรม

สื่อ / แหล่งเรียนรู้เพิ่มเติม

• วิดีโอการ์ตูนเกี่ยวกับพันธุกรรม

• หนังสือเรียนวิทยาศาสตร์ ป.5

• เว็บไซต์ที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับพันธุกรรมแบบเข้าใจง่าย

สาขาวิชาภาษาไทย 65010.152

รหัสนักศึกษา 6501105001041

แผนการจัดการเรียนรู้
กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย
ระดับชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 2
หน่วยการเรียนรู้: การอ่านออกเสียงและการเขียนสะกดคำ
เวลาเรียน: 1 ชั่วโมง

มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐาน ท 1.1 เข้าใจและตีความเรื่องที่ฟังและอ่านจากสื่อประเภทต่างๆ และนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน
ตัวชี้วัด: ป.2/2 อ่านออกเสียงคำและข้อความง่ายๆ ได้ถูกต้องและคล่องแคล่ว

สาระสำคัญ

การอ่านออกเสียงและการเขียนสะกดคำเป็นทักษะพื้นฐานในการเรียนรู้ภาษาไทย ช่วยให้นักเรียนสามารถอ่านและเขียนได้ถูกต้อง เสริมสร้างความเข้าใจและทักษะการใช้ภาษาในชีวิตประจำวัน

จุดประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอ่านออกเสียงคำและข้อความง่ายๆ ได้อย่างถูกต้องและคล่องแคล่ว

2. นักเรียนสามารถสะกดคำพื้นฐานได้ถูกต้อง

3. นักเรียนสามารถนำคำศัพท์ที่เรียนไปใช้แต่งประโยคง่ายๆ ได้

กระบวนการจัดการเรียนรู้

ขั้นนำ (10 นาที)

• ครูตั้งคำถามกระตุ้นความคิด เช่น “นักเรียนคิดว่าการอ่านออกเสียงที่ดีมีประโยชน์อย่างไร?”

• ครูให้นักเรียนดูบัตรคำที่มีภาพประกอบ แล้วให้ออกเสียงคำเหล่านั้น

ขั้นสอน (20 นาที)

• ครูอธิบายวิธีการอ่านออกเสียงที่ถูกต้องโดยเน้นเสียงสระ พยัญชนะ และวรรณยุกต์

• นักเรียนฝึกอ่านคำศัพท์และข้อความสั้นๆ ตามครู

• นักเรียนฝึกสะกดคำและเขียนคำศัพท์ลงในสมุด

ขั้นฝึกปฏิบัติ (20 นาที)

• นักเรียนจับคู่กันอ่านคำศัพท์และข้อความให้กันฟัง

• นักเรียนทำแบบฝึกหัดเติมพยัญชนะหรือสระที่หายไปในคำศัพท์

• นักเรียนแต่งประโยคง่ายๆ โดยใช้คำศัพท์ที่เรียนรู้

ขั้นสรุป (10 นาที)

• ครูให้นักเรียนอธิบายสิ่งที่ได้เรียนรู้ในวันนี้

• ครูสรุปหลักการอ่านออกเสียงและการสะกดคำ

• นักเรียนทำแบบฝึกหัดสั้นๆ เป็นการประเมินตนเอง

  สื่อและแหล่งเรียนรู้

  • บัตรคำพร้อมภาพประกอบ

  • แบบฝึกหัดการอ่านและการสะกดคำ

  • กระดานไวท์บอร์ดและปากกา

    การวัดและประเมินผล

  การประเมินก่อนเรียน:

  • สังเกตความสามารถของนักเรียนในการออกเสียงคำศัพท์ที่คุ้นเคย

  การประเมินระหว่างเรียน:

  • การอ่านออกเสียงคำศัพท์และข้อความสั้นๆ

  • การสะกดคำและการแต่งประโยค

  การประเมินหลังเรียน:

  • แบบทดสอบอ่านออกเสียงและสะกดคำ

  • นักเรียนเขียนคำศัพท์ที่เรียนรู้และแต่งประโยคง่ายๆ ได้ถูกต้อง

  
  

2. มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด

• ท 4.1 ป.5/1 จำแนกชนิดและหน้าที่ของคำในประโยค

3. สาระสำคัญ/ความคิดรวบยอด

• คำสรรพนามเป็นคำที่ใช้แทนคำนาม เพื่อหลีกเลี่ยงการกล่าวคำนามซ้ำ ๆ ทำให้ภาษาที่ใช้มีความสละสลวยและกระชับยิ่งขึ้น

4. จุดประสงค์การเรียนรู้

• ด้านความรู้ (K):

  • บอกความหมายของคำสรรพนามได้

  • จำแนกชนิดของคำสรรพนามได้

• ด้านทักษะ/กระบวนการ (P):

  • นำคำสรรพนามไปใช้แต่งประโยคได้ถูกต้อง

  • วิเคราะห์คำสรรพนามที่ปรากฏอยู่ในประโยคได้

• ด้านคุณลักษณะอันพึงประสงค์ (A):

  • มีความกระตือรือร้นในการเรียนรู้

  • มีความรับผิดชอบในการทำงานที่ได้รับมอบหมาย

  • มีความสนใจในการเรียนรู้

5. เนื้อหาสาระ

• ความหมายของคำสรรพนาม

• ชนิดของคำสรรพนาม (บุรุษสรรพนาม, ประพันธสรรพนาม, นิยมสรรพนาม, อนิยมสรรพนาม, ปฤจฉาสรรพนาม, วิภาคสรรพนาม)

• หน้าที่ของคำสรรพนามในประโยค

6. กิจกรรมการเรียนรู้

• ขั้นนำเข้าสู่บทเรียน:

  • ครูยกตัวอย่างประโยคที่มีคำสรรพนาม แล้วให้นักเรียนสังเกตคำที่ใช้แทนคำนาม

  • ครูถามนักเรียนว่าคำที่ใช้แทนคำนามเป็นคำชนิดใด

• ขั้นพัฒนาผู้เรียน:

  • ครูอธิบายความหมายและชนิดของคำสรรพนาม

  • ครูยกตัวอย่างคำสรรพนามชนิดต่างๆ แล้วให้นักเรียนช่วยกันแต่งประโยค

  • นักเรียนทำแบบฝึกหัดเรื่องคำสรรพนาม

• ขั้นรวบยอด:

  • นักเรียนเล่นเกม "ทายคำสรรพนาม"

  • นักเรียนทำใบงานสรุปความรู้เรื่องคำสรรพนาม

7. สื่อ/แหล่งเรียนรู้

• บัตรคำ

• แผนภูมิ

• แบบฝึกหัด

• ใบงาน

• เกมส์ออนไลน์

8. การวัดและประเมินผล

• สังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้ของนักเรียน

• ตรวจผลงาน/ชิ้นงานของนักเรียน

• การทำแบบทดสอบ

สาระสำคัญ

คำสันธานเป็นคำที่ใช้เชื่อมข้อความ ประโยค หรืออนุประโยคให้มีความสัมพันธ์กัน ซึ่งช่วยให้การสื่อสารชัดเจนและราบรื่น นักเรียนควรเรียนรู้ประเภทของคำสันธานและสามารถนำไปใช้ได้อย่างถูกต้อง

มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด

1. ระบุคำสันธานในประโยคได้

2. จำแนกประเภทของคำสันธานได้

3. ใช้คำสันธานในการแต่งประโยคได้อย่างถูกต้อง

4. อ่านและเขียนประโยคที่มีคำสันธานได้อย่างเข้าใจ

จุดประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอธิบายความหมายและหน้าที่ของคำสันธานได้

2. นักเรียนสามารถจำแนกประเภทของคำสันธานได้

3. นักเรียนสามารถแต่งประโยคโดยใช้คำสันธานได้อย่างถูกต้อง

4. นักเรียนสามารถอ่านและทำความเข้าใจบทความที่มีคำสันธานได้

สื่อการเรียนรู้

• บัตรคำที่มีตัวอย่างคำสันธาน

• แบบฝึกหัดการจำแนกคำสันธาน

• ใบงานการแต่งประโยคด้วยคำสันธาน

• เกมจับคู่ประเภทของคำสันธาน

กิจกรรมการเรียนรู้

ขั้นนำ

1. ครูตั้งคำถามกระตุ้นความคิด เช่น “นักเรียนเคยใช้คำว่า และ, หรือ, เพราะ, แต่ ในการพูดหรือเขียนไหม?”

2. ครูให้นักเรียนลองแต่งประโยคที่มีคำเชื่อมง่าย ๆ แล้วถามว่าคำไหนเป็นคำที่ช่วยเชื่อมข้อความ

ขั้นสอน

1. ครูอธิบายความหมายของคำสันธานและหน้าที่ของคำสันธาน

2. ครูแบ่งประเภทของคำสันธาน ได้แก่

   • คำสันธานที่ใช้เชื่อมคำหรือวลี (เช่น และ, หรือ, กับ)

   • คำสันธานที่ใช้เชื่อมประโยค (เช่น เพราะ, ดังนั้น, แต่, แม้ว่า)

3. ครูยกตัวอย่างประโยคที่ใช้คำสันธานประเภทต่าง ๆ

4. นักเรียนอ่านประโยคตัวอย่างแล้วช่วยกันระบุคำสันธาน

ขั้นปฏิบัติ

1. นักเรียนจับคู่คำสันธานกับประเภทที่เหมาะสม

2. นักเรียนทำแบบฝึกหัดการเติมคำสันธานลงในประโยค

3. นักเรียนแต่งประโยคที่ใช้คำสันธานแต่ละประเภท

ขั้นสรุป

1. ครูทบทวนประเภทของคำสันธานและตัวอย่างการใช้

2. ครูให้นักเรียนช่วยกันสรุปแนวทางการใช้คำสันธานอย่างถูกต้อง

การวัดและประเมินผล

• การสังเกตพฤติกรรมการเข้าร่วมกิจกรรมในชั้นเรียน

• การตรวจแบบฝึกหัดการจำแนกและใช้คำสันธาน

• การให้คะแนนการแต่งประโยคที่ใช้คำสันธาน

• การทำแบบทดสอบท้ายบทเรียน

กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย

ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4

เรื่อง คำเป็นคำตาย

---

### 1. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐานการเรียนรู้

- ท 4.1 เข้าใจธรรมชาติของภาษาและหลักภาษาไทย การเปลี่ยนแปลงของภาษาและพลังของภาษา ภูมิปัญญาทางภาษา และรักษาภาษาไทยไว้เป็นสมบัติของชาติ

ตัวชี้วัด

- ท 4.1 ป.4/1 สะกดคำและบอกความหมายของคำในบริบทต่าง ๆ

- ท 4.1 ป.4/2 จำแนกประเภทของคำเป็นและคำตายได้

---

### 2. สาระสำคัญ

คำเป็นและคำตายมีลักษณะต่างกัน โดยคำเป็นมีเสียงอ่านที่ยาวและมักลงท้ายด้วยสระเสียงยาวหรือพยัญชนะตัวสะกดบางมาตรา ส่วนคำตายมีเสียงอ่านสั้นและมักลงท้ายด้วยสระเสียงสั้นหรือตัวสะกดบางกลุ่ม นักเรียนควรเรียนรู้ความแตกต่างของคำเป็นและคำตายเพื่อนำไปใช้ในการอ่านและเขียนภาษาไทยอย่างถูกต้อง

---

### 3. จุดประสงค์การเรียนรู้

ด้านพุทธิพิสัย (Cognitive Domain)

1. อธิบายลักษณะของคำเป็นและคำตายได้

2. จำแนกคำเป็นและคำตายจากคำที่กำหนดให้ได้

ด้านทักษะพิสัย (Psychomotor Domain)

3. ฝึกสะกดคำเป็นและคำตายจากกิจกรรมต่าง ๆ ได้

4. นำคำเป็นและคำตายไปใช้ในประโยคที่เหมาะสมได้

ด้านจิตพิสัย (Affective Domain)

5. มีความตั้งใจและสนใจเรียนรู้เรื่องคำเป็นคำตาย

6. ทำงานร่วมกับเพื่อนอย่างมีความรับผิดชอบและมีน้ำใจ

---

### 4. สาระการเรียนรู้

1. ลักษณะของคำเป็น

2. ตัวอย่างคำเป็น

3. ลักษณะของคำตาย

4. ตัวอย่างคำตาย

5. วิธีการสังเกตคำเป็นและคำตาย

---

### 5. คุณลักษณะอันพึงประสงค์

- ใฝ่เรียนรู้

- มีวินัย

- รักความเป็นไทย

- ซื่อสัตย์สุจริต

---

### 6. กิจกรรมการเรียนการสอน

#### ขั้นนำ (10 นาที)

1. ครูตั้งคำถามกระตุ้นความคิด เช่น “นักเรียนเคยสงสัยไหมว่าทำไมบางคำอ่านออกเสียงยาว แต่บางคำอ่านออกเสียงสั้น?”

2. ครูแจกบัตรคำให้นักเรียนคนละ 1 ใบ และให้นักเรียนอ่านออกเสียงคำที่ได้รับ

3. ครูอธิบายว่าวันนี้เราจะเรียนรู้เกี่ยวกับคำเป็นและคำตาย เพื่อช่วยให้เราอ่านออกเสียงคำได้อย่างถูกต้อง

#### ขั้นสอน (30 นาที)

1. ครูอธิบายลักษณะของคำเป็นและคำตาย พร้อมยกตัวอย่าง

2. ครูแจกใบงานที่มีรายการคำให้กับนักเรียน และให้นักเรียนจำแนกคำเป็นและคำตายโดยการขีดเส้นใต้

3. นักเรียนทำกิจกรรม "จับคู่คำ" โดยแบ่งกลุ่มและให้แต่ละกลุ่มนำบัตรคำไปติดในช่องที่ถูกต้องบนกระดาน (ช่องคำเป็น และช่องคำตาย)

4. ครูและนักเรียนร่วมกันสรุปคำตอบ และอธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับหลักการพิจารณาคำเป็นและคำตาย

#### ขั้นสรุป (10 นาที)

1. ครูถามคำถาม เช่น “จากบทเรียนวันนี้ นักเรียนคิดว่าคำเป็นและคำตายมีความสำคัญอย่างไร?”

2. นักเรียนช่วยกันสรุปความรู้เกี่ยวกับคำเป็นและคำตาย

3. นักเรียนทำแบบฝึกหัดท้ายคาบเกี่ยวกับการแยกคำเป็นและคำตาย

---

### 7. สื่อการเรียนรู้

1. บัตรคำที่มีคำเป็นและคำตาย

2. กระดานคำศัพท์สำหรับกิจกรรมกลุ่ม

3. ใบความรู้เกี่ยวกับคำเป็นและคำตาย

4. สื่อเทคโนโลยี (PowerPoint และคลิปวิดีโอสอนเรื่องคำเป็นคำตาย)

---

### 8. การวัดและการประเมินผล

ด้านความรู้ (K):

- วิธีการวัด: แบบฝึกหัดการจำแนกคำเป็นคำตาย

- เครื่องมือการวัด: แบบทดสอบและใบงาน

- เกณฑ์การประเมิน: ได้คะแนนไม่น้อยกว่า 70% ถือว่าผ่าน

ด้านทักษะ (P):

- วิธีการวัด: การทำกิจกรรมจับคู่คำและแบบฝึกหัด

- เครื่องมือการวัด: แบบสังเกตพฤติกรรมและใบงาน

- เกณฑ์การประเมิน: สามารถทำกิจกรรมได้ถูกต้องอย่างน้อย 80%

ด้านจิตพิสัย (A):

- วิธีการวัด: การสังเกตพฤติกรรมในชั้นเรียน

- เครื่องมือการวัด: แบบสังเกตพฤติกรรมการทำงานร่วมกันและความตั้งใจเรียน

- เกณฑ์การประเมิน: ได้คะแนนไม่น้อยกว่า 3 จาก 5 ระดับ

---

หมายเหตุ: ครูสามารถบันทึกผลการสอนและข้อเสนอแนะเพื่อปรับปรุงการสอนในครั้งต่อไป

ลงชื่อ

ครูผู้สอน

(………………………….)

วันที่ …………… เดือน …………… พ.ศ. …………

คำสั่งที่ใช้

ออกแบบแผนการจัดการเรียนรู้ วิชาภาษาไทย เรื่อง คำเป็นคำตาย สำหรับผู้เรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยให้มีองค์ประกอบของแผนครบทุกองค์ประกอบ ได้แก่ มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด สาระสำคัญ จุดประสงค์การเรียนรู้(ชี้แจงครบทั้งด้านพุทธิพิสัย ทักษะพิสัยและจิตพิสัย) สาระการเรียนรู้ คุณลักษณะอันพึงประสงค์ กิจกรรมการเรียนการสอน(บอกรายละเอียดให้ชัดเจนโดยลำดับขั้นตอนเป็นขั้นนำ ขั้นสอน และขั้นสรุป) พร้อมทั้งบอกสื่อการเรียนรู้และการวัดและการประเมินที่เหมาะสมกับกิจกรรม โดยแผนการจัดการเรียนรู้ให้ใช้ภาษาระดับทางการ

แผนการจัดการเรียนรู้วิชาภาษาไทย

กลุ่มสาระการเรียนรู้: ภาษาไทย
ชั้นประถมศึกษาปีที่: 4
เวลาเรียน: 1 ชั่วโมง
หน่วยการเรียนรู้ที่: 3
เรื่อง: การอ่านจับใจความสำคัญ

สาระสำคัญ

การอ่านเป็นทักษะสำคัญที่ช่วยพัฒนาความสามารถในการสื่อสารและการคิดวิเคราะห์ การฝึกอ่านจับใจความสำคัญจะช่วยให้นักเรียนสามารถสรุปสาระสำคัญของเรื่องที่อ่านได้อย่างมีประสิทธิภาพ

มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด

มาตรฐานการเรียนรู้

• มาตรฐาน ท 1.1: มีความสามารถในการอ่านและจับใจความสำคัญของเรื่องที่อ่านได้

• มาตรฐาน ท 2.1: มีความสามารถในการคิดวิเคราะห์ วิจารณ์ และแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องที่อ่าน

ตัวชี้วัด

1. ท 1.1 ป.4/1: อ่านออกเสียงข้อความและเรื่องราวต่างๆ ได้ถูกต้องและเหมาะสมกับเรื่องที่อ่าน

2. ท 1.1 ป.4/2: อ่านจับใจความสำคัญของเรื่องที่อ่านและสามารถสรุปเนื้อหาได้

3. ท 2.1 ป.4/1: แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเนื้อหาของเรื่องที่อ่านได้

4. ท 2.1 ป.4/2: ใช้คำถามเพื่อช่วยให้เข้าใจเนื้อหาของเรื่องที่อ่านได้ดีขึ้น

จุดประสงค์การเรียนรู้

• นักเรียนสามารถระบุใจความสำคัญของเรื่องที่อ่านได้

• นักเรียนสามารถสรุปเรื่องราวที่อ่านได้เป็นภาษาของตนเอง

• นักเรียนสามารถตอบคำถามจากเรื่องที่อ่านได้อย่างถูกต้อง

สื่อและอุปกรณ์การเรียนรู้

• หนังสือเรียนภาษาไทย

• ใบงานการอ่านจับใจความ

• กระดานไวท์บอร์ดและปากกา

• บัตรคำศัพท์

กิจกรรมการเรียนรู้

1. นำเข้าสู่บทเรียน (10 นาที)

   • ครูตั้งคำถามเกี่ยวกับการอ่าน เช่น "ทำไมเราต้องจับใจความสำคัญของเรื่องที่อ่าน?"

   • นักเรียนร่วมแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับความสำคัญของการจับใจความ

2. ขั้นนำเสนอ (15 นาที)

   • ครูอธิบายวิธีการอ่านจับใจความสำคัญ เช่น การหาคำสำคัญและการตั้งคำถามเกี่ยวกับเนื้อหา

   • นักเรียนอ่านเรื่องสั้นที่กำหนดให้

   • ครูและนักเรียนร่วมกันสรุปเนื้อหาของเรื่องที่อ่าน

3. ขั้นฝึกปฏิบัติ (20 นาที)

   • นักเรียนทำใบงานโดยการอ่านและตอบคำถามเกี่ยวกับใจความสำคัญของเรื่อง

   • นักเรียนแบ่งกลุ่มและช่วยกันสรุปเนื้อหาของบทอ่านในรูปแบบแผนผังความคิด

4. ขั้นสรุปและประเมินผล (10 นาที)

   • ครูซักถามนักเรียนเกี่ยวกับบทเรียนที่เรียนไป

   • นักเรียนสะท้อนความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งที่ได้เรียนรู้

   • ครูให้แบบฝึกหัดเพิ่มเติมเพื่อตรวจสอบความเข้าใจ

การวัดและประเมินผล

• การสังเกตพฤติกรรมและการมีส่วนร่วมของนักเรียนระหว่างกิจกรรม

• การตรวจใบงานและแบบฝึกหัด

• การให้คะแนนการสรุปเนื้อหาและการนำเสนอของกลุ่ม

กิจกรรมเสริม

• นักเรียนเลือกหนังสือที่สนใจมาอ่านแล้วเขียนสรุปใจความสำคัญส่งครู

• จัดกิจกรรม "อ่านแล้วเล่า" ให้เพื่อนฟัง

สรุปผลและข้อเสนอแนะ

• นักเรียนส่วนใหญ่สามารถจับใจความสำคัญได้ แต่บางคนยังต้องฝึกฝนเพิ่มเติม

• ควรส่งเสริมให้นักเรียนอ่านอย่างสม่ำเสมอและฝึกคิดวิเคราะห์จากเรื่องที่อ่าน

กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย

ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

หน่วยการเรียนรู้ที่: อักษรนำ

เรื่อง: อักษรนำ

เวลา: 1 ชั่วโมง

---

สาระสำคัญ

อักษรนำเป็นคำที่มีพยัญชนะสองตัวมาประกอบกัน โดยตัวแรกเป็นอักษรสูงหรืออักษรกลาง ทำหน้าที่เป็นอักษรนำ ส่วนพยัญชนะตัวที่สองเป็นอักษรต่ำ ทำให้เกิดการออกเสียงที่แตกต่างจากปกติ นักเรียนจำเป็นต้องเข้าใจหลักการอ่านออกเสียงและการใช้คำที่มีอักษรนำในประโยค

---

มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐานการเรียนรู้

ท 4.1 เข้าใจและใช้หลักการใช้ภาษาไทยในการอ่านและเขียน

ตัวชี้วัด

อ่านออกเสียงคำที่มีอักษรนำได้ถูกต้อง

อธิบายหลักเกณฑ์ของคำที่มีอักษรนำได้

แต่งประโยคที่มีคำที่เป็นอักษรนำได้

เขียนคำที่มีอักษรนำได้อย่างถูกต้อง

---

วัตถุประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอธิบายหลักการของอักษรนำได้

2. นักเรียนสามารถอ่านออกเสียงคำที่มีอักษรนำได้อย่างถูกต้อง

3. นักเรียนสามารถแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีอักษรนำได้

4. นักเรียนสามารถทำกิจกรรมเกี่ยวกับอักษรนำได้อย่างถูกต้องและสร้างสรรค์

---

สื่อการเรียนรู้และอุปกรณ์

✅ บัตรคำที่มีคำที่เป็นอักษรนำ

✅ ใบงานเติมคำและแต่งประโยค

✅ กระดานไวท์บอร์ดและปากกาไวท์บอร์ด

✅ เกมจับคู่คำที่มีอักษรนำ

---

ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้

1. ขั้นนำ (10 นาที)

กิจกรรมที่ 1: เกมทายคำ

1. ครูนำบัตรคำที่มีคำที่เป็นอักษรนำ เช่น หลาน, หวาน, หลัก, หมี

2. ให้นักเรียนช่วยกันอ่านออกเสียง และถามนักเรียนว่าเห็นอะไรที่เหมือนกันในคำเหล่านี้

3. ครูอธิบายว่า คำเหล่านี้เป็นคำที่มี "อักษรนำ" และเป็นคำที่มีลักษณะพิเศษในภาษาไทย

---

2. ขั้นสอน (30 นาที)

กิจกรรมที่ 2: อธิบายหลักการของอักษรนำ (10 นาที)

1. ครูอธิบายว่าอักษรนำประกอบด้วยพยัญชนะสองตัว

ตัวแรกเป็น "อักษรสูง" หรือ "อักษรกลาง"

ตัวที่สองเป็น "อักษรต่ำ"

อักษรนำทำให้เสียงของพยัญชนะตัวที่สองเปลี่ยนไป

2. ตัวอย่างของคำที่มีอักษรนำ เช่น

ห + ม = หมา

ห + น = หนู

ห + ล = หลาน

3. ครูเขียนคำตัวอย่างลงกระดานให้นักเรียนดู

กิจกรรมที่ 3: เกมจับคู่คำอักษรนำ (10 นาที)

1. ครูแจกบัตรคำ 2 ชุด

ชุดที่ 1: อักษรนำ เช่น "ห" "ก" "ป"

ชุดที่ 2: อักษรตาม เช่น "มา" "วาน" "มี"

2. ให้นักเรียนจับคู่คำที่ถูกต้อง เช่น ห + มา = หมา

3. นักเรียนอ่านออกเสียงและฝึกสะกดคำที่จับคู่ได้

4. ครูอธิบายและช่วยแก้ไขการอ่านของนักเรียน

กิจกรรมที่ 4: เติมคำให้ถูกต้อง (10 นาที)

1. ครูแจกใบงานที่มีประโยค เช่น

ฉันเลี้ยง ___ (หมี / หมู)

พี่สาวชอบกินอาหารที่ ___ (หวาน / หวาด)

2. ให้นักเรียนเติมคำที่ถูกต้องลงในประโยค

3. นักเรียนอ่านคำตอบของตนเองออกเสียงหน้าชั้นเรียน

4. ครูช่วยอธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้คำที่มีอักษรนำในประโยค

---

3. ขั้นสรุป (10 นาที)

กิจกรรมที่ 5: แต่งประโยคจากคำที่มีอักษรนำ

1. ให้นักเรียนเลือกคำที่มีอักษรนำ 3 คำ

2. นักเรียนแต่งประโยคโดยใช้คำที่เลือกมา เช่น

"หนูเลี้ยงหมีในสวนสัตว์"

"พี่สาวทำขนมหวานอร่อยมาก"

3. ครูให้นักเรียนอาสาออกมาอ่านประโยคของตนเอง

4. ครูช่วยแก้ไขการอ่านและสรุปหลักการของอักษรนำอีกครั้ง

---

การวัดและประเมินผล

✅ การสังเกตพฤติกรรม: สังเกตการมีส่วนร่วมของนักเรียนในกิจกรรม

✅ การตอบคำถาม: นักเรียนสามารถอธิบายหลักการของอักษรนำได้

✅ ใบงาน: ตรวจใบงานเติมคำและแต่งประโยคของนักเรียน

✅ การอ่านออกเสียง: นักเรียนสามารถอ่านคำที่มีอักษรนำได้ถูกต้อง

---

การบ้าน

ให้นักเรียนแต่งเรื่องสั้น 5-7 ประโยค โดยใช้คำที่มีอักษรนำอย่างน้อย 5 คำ

เรื่อง: มาตราตัวสะกดตรงตามมาตรา
ชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 2
ระยะเวลา: 1 คาบเรียน (50 นาที)

มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐาน ท 4.1 เข้าใจหลักการใช้ภาษาไทยและใช้ภาษาไทยในการสื่อสารได้อย่างถูกต้องเหมาะสม
ตัวชี้วัด ป.2/1 อ่านออกเสียงและอ่านจับใจความสำคัญของข้อความสั้น ๆ ได้
ตัวชี้วัด ป.2/2 ใช้คำที่มีมาตราตัวสะกดตรงตามมาตราได้ถูกต้อง

สาระสำคัญ

มาตราตัวสะกดในภาษาไทยมีทั้งหมด 9 มาตรา ได้แก่

• แม่ กก

• แม่ กง

• แม่ กน

• แม่ กม

• แม่ เกย

• แม่ เกอว

• แม่ กด

• แม่ กบ

• แม่ กบ

การเรียนรู้มาตราตัวสะกดช่วยให้ผู้เรียนสามารถอ่านและเขียนภาษาไทยได้ถูกต้อง

ขั้นนำ (10 นาที)

1. ครูตั้งคำถามกระตุ้นความสนใจ เช่น

   • "นักเรียนเคยสังเกตไหมว่าคำในภาษาไทยมีตัวสะกดแตกต่างกัน?"

   • "นักเรียนคิดว่าคำว่า 'ลิง' และ 'แมว' มีตัวสะกดเหมือนหรือต่างกัน?"

2. ครูแจกบัตรคำที่มีคำที่มีมาตราตัวสะกดต่าง ๆ ให้นักเรียนลองอ่านออกเสียง

3. ครูให้นักเรียนเดาว่าคำเหล่านั้นอยู่ในมาตราใด

ขั้นสอน (30 นาที)

1. อธิบายความหมายและประเภทของมาตราตัวสะกด

   • ครูใช้สื่อ เช่น ตารางแสดงคำที่มีมาตราตัวสะกดต่าง ๆ

   • ครูอธิบายว่าคำที่มีตัวสะกดเดียวกันจะถูกจัดอยู่ในมาตราเดียวกัน

2. กิจกรรมจับคู่คำกับมาตราตัวสะกด

   • ครูแจกบัตรคำให้นักเรียน แล้วให้นักเรียนจับคู่คำกับมาตราตัวสะกดที่ถูกต้อง

   • นักเรียนอ่านคำที่จับคู่ได้และอธิบายว่าทำไมถึงอยู่ในมาตรานั้น

3. ฝึกอ่านคำที่มีมาตราตัวสะกดตรงตามมาตรา

   • ครูให้นักเรียนอ่านคำที่มีตัวสะกดหลากหลายและฝึกสะกดคำ

   • นักเรียนแบ่งกลุ่มและช่วยกันหาคำที่มีตัวสะกดตรงตามมาตรา

ขั้นสรุป (10 นาที)

1. ครูให้นักเรียนสรุปสิ่งที่เรียนรู้ในวันนี้

2. นักเรียนร่วมกันตอบคำถาม เช่น

   • "มาตราตัวสะกดคืออะไร?"

   • "ยกตัวอย่างคำที่มีมาตราตัวสะกดแม่ กก / กง / กน / กด / กบ"

3. ครูแจกแบบฝึกหัดให้นักเรียนทำเป็นการทบทวน เช่น เติมคำที่มีมาตราตัวสะกดให้ถูกต้อง

สื่อการเรียนรู้

• บัตรคำ

• ตารางมาตราตัวสะกด

• แบบฝึกหัด

การวัดและประเมินผล

สังเกตพฤติกรรมการตอบคำถามและการทำกิจกรรม
ตรวจแบบฝึกหัดท้ายคาบ
ให้นักเรียนลองแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีมาตราตัวสะกดตรงตามมาตรา

สาระการเรียนรู้: ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
หน่วยการเรียนรู้: การอ่านจับใจความสำคัญ
เรื่อง: เทคนิคการอ่านจับใจความ
เวลา: 1 ชั่วโมง

1. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

• มาตรฐานการเรียนรู้: ป.6/1 อ่านจับใจความสำคัญของเรื่องที่อ่าน และสรุปความได้

• ตัวชี้วัด:

  • นักเรียนสามารถอ่านและระบุใจความสำคัญของข้อความที่กำหนดให้ได้

  • นักเรียนสามารถสรุปใจความของเรื่องที่อ่านได้อย่างถูกต้องและชัดเจน

2. จุดประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอธิบายเทคนิคการอ่านจับใจความสำคัญได้

2. นักเรียนสามารถระบุใจความสำคัญของเรื่องที่อ่านได้

3. นักเรียนสามารถสรุปเนื้อหาของเรื่องที่อ่านได้อย่างเหมาะสม

4. นักเรียนสามารถใช้เทคนิคการอ่านจับใจความเพื่อพัฒนาทักษะการอ่าน

3. สาระสำคัญของบทเรียน

• การอ่านจับใจความหมายถึงการเข้าใจสาระสำคัญของเรื่องที่อ่าน

• เทคนิคการอ่านจับใจความ ได้แก่ การหา “ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไร อย่างไร” (5W1H) การหาคำสำคัญ (Keyword) และการสรุปความ

4. กระบวนการจัดการเรียนรู้

ขั้นนำ (10 นาที)

1. ครูตั้งคำถามกระตุ้นความสนใจ เช่น “นักเรียนเคยอ่านนิทานแล้วจับใจความสำคัญได้ไหม?”

2. ครูแจกใบงานตัวอย่างข้อความสั้น ๆ ให้นักเรียนอ่าน และถามคำถามเกี่ยวกับใจความสำคัญของเรื่อง

ขั้นสอน (20 นาที)

1. ครูอธิบายเทคนิคการอ่านจับใจความ เช่น การหาคำสำคัญ และการใช้ 5W1H

2. ครูยกตัวอย่างข้อความ และสาธิตวิธีการอ่านจับใจความ พร้อมแสดงการเน้นคำสำคัญ

3. นักเรียนร่วมกันฝึกอ่านและสรุปใจความจากตัวอย่างที่ครูกำหนด

ขั้นปฏิบัติ (20 นาที)

1. นักเรียนทำแบบฝึกหัดการอ่านจับใจความจากข้อความที่กำหนด

2. แบ่งกลุ่มนักเรียนและให้แต่ละกลุ่มสรุปเรื่องที่อ่านเป็นแผนผังความคิด (Mind Map)

3. ตัวแทนกลุ่มนำเสนอผลการสรุป และครูให้ข้อเสนอแนะ

ขั้นสรุป (10 นาที)

1. ครูสรุปแนวทางการอ่านจับใจความสำคัญ พร้อมย้ำเทคนิคที่เรียนรู้

2. นักเรียนสะท้อนความเข้าใจโดยการตอบคำถามสั้น ๆ เช่น “สิ่งที่เรียนรู้วันนี้คืออะไร?”

5. สื่อและแหล่งเรียนรู้

• ใบงานการอ่านจับใจความ

• ข้อความตัวอย่างจากบทอ่านหรือข่าวสั้น ๆ

• กระดาษแผ่นใหญ่สำหรับทำ Mind Map

6. การวัดและประเมินผล

เกณฑ์การประเมิน

ตัวชี้วัดระดับ 4 (ดีเยี่ยม)

อ่านจับใจความสำคัญจับใจความได้ถูกต้องทั้งหมดจับใจความได้ถูกต้องเกือบทั้งหมด

ระดับ 3 (ดี)

จับใจความได้บางส่วนจับใจความได้ผิดพลาดมากสรุปเนื้อหาสรุปได้ชัดเจน ครบถ้วนสรุปได้ดี แต่ขาดบางจุดสรุปได้บ้างแต่ยังไม่ครบ

ระดับ 2 (พอใช้)

สรุปผิดพลาดจากเรื่องที่อ่านการนำเสนอนำเสนอได้ดี ชัดเจนนำเสนอเข้าใจง่าย

ระดับ 1 (ควรปรับปรุง)นำเสนอได้บ้างนำเสนอไม่ชัดเจน

เครื่องมือวัดผล

• แบบทดสอบการอ่านจับใจความ

• ใบงานแบบฝึกหัด

• การสังเกตพฤติกรรมและการมีส่วนร่วมของนักเรียน

• การให้คะแนนจากการนำเสนอผลงานกลุ่ม

7. กิจกรรมเสริมและการบ้าน

• นักเรียนอ่านข่าวสั้นจากหนังสือพิมพ์หรือเว็บไซต์ แล้วเขียนสรุปใจความสำคัญส่งในวันถัดไป

• นักเรียนทำแบบฝึกหัดจับใจความจากเรื่องที่ครูกำหนด

วัตถุประสงค์การเรียนรู้

ผู้เรียนจะสามารถ:

1. อธิบายสมบัติของการดูดซับน้ำของวัสดุต่างๆ ได้

2. เปรียบเทียบสมบัติการดูดซับน้ำของวัสดุที่ต่างกัน

3. อธิบายการใช้ประโยชน์ของวัสดุที่มีสมบัติการดูดซับน้ำในชีวิตประจำวัน

มาตรฐานการเรียนรู้ / ตัวชี้วัด

มาตรฐานที่ 1: นักเรียนสามารถอธิบายและประยุกต์ใช้สมบัติของวัสดุที่เกี่ยวข้องกับการดูดซับได้อย่างถูกต้อง
ตัวชี้วัดที่ 1.1: นักเรียนสามารถอธิบายสมบัติของการดูดซับน้ำของวัสดุต่างๆ ได้
ตัวชี้วัดที่ 1.2: นักเรียนสามารถเปรียบเทียบสมบัติการดูดซับน้ำของวัสดุต่างๆ ได้
ตัวชี้วัดที่ 1.3: นักเรียนสามารถบอกประโยชน์ของการใช้วัสดุที่มีสมบัติการดูดซับน้ำในชีวิตประจำวัน

สาระการเรียนรู้

1. การดูดซับน้ำ (Absorption) คือ กระบวนการที่วัสดุสามารถดูดซับน้ำเข้าสู่โครงสร้างของวัสดุนั้นๆ

2. วัสดุที่มีสมบัติในการดูดซับน้ำ เช่น ฟองน้ำ ผ้ากระดาษ เซลลูโลส เป็นต้น

3. การใช้ประโยชน์จากวัสดุที่มีสมบัติการดูดซับน้ำในชีวิตประจำวัน เช่น ฟองน้ำซับน้ำ น้ำมัน กระดาษทิชชู่ซับน้ำ และการใช้วัสดุในการกรองน้ำ

   ขั้นตอนการสอนแบบ 5E

   1. Engage (กระตุ้นความสนใจ)

   • วัตถุประสงค์: กระตุ้นความสนใจของนักเรียนและสร้างความอยากรู้อยากเห็น

   • กิจกรรม:

     • เริ่มต้นด้วยการถามคำถามที่น่าสนใจหรือเสนอปัญหาที่กระตุ้นความอยากรู้ เช่น ถามคำถามที่เชื่อมโยงกับชีวิตประจำวันของนักเรียน หรือแสดงวิดีโอที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อการเรียน

     • การนำเสนอภาพหรือสถานการณ์ที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ผู้เรียนตั้งคำถามเกี่ยวกับเรื่องที่จะเรียนรู้

   • ตัวอย่าง: หากสอนเรื่องการดูดซับน้ำ อาจเริ่มต้นด้วยการถามว่า "ทำไมฟองน้ำถึงสามารถดูดซับน้ำได้?" หรือแสดงภาพการซับน้ำมันจากพื้นโดยใช้ฟองน้ำ

   2. Explore (สำรวจ)

   • วัตถุประสงค์: ให้นักเรียนได้ทดลองหรือสำรวจด้วยตัวเอง เพื่อค้นพบสิ่งใหม่ๆ และเพิ่มความเข้าใจ

   • กิจกรรม:

     • นักเรียนทำกิจกรรมหรือทดลองในกลุ่ม โดยใช้วัสดุหรือเครื่องมือที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อการเรียน เช่น การทดลองวัสดุที่ดูดซับน้ำและบันทึกผลการทดลอง

     • กระตุ้นให้นักเรียนตั้งคำถามและร่วมกันค้นหาคำตอบจากการทดลอง

   • ตัวอย่าง: นักเรียนทำการทดลองการดูดซับน้ำของวัสดุ เช่น ฟองน้ำ กระดาษทิชชู่ และผ้าฝ้าย โดยให้พวกเขาชั่งน้ำหนักวัสดุก่อนและหลังดูดซับน้ำ

   3. Explain (อธิบาย)

   • วัตถุประสงค์: นักเรียนอธิบายความเข้าใจที่ได้จากการทดลองหรือสำรวจ

   • กิจกรรม:

     • ผู้สอนอธิบายหรือบรรยายเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับการดูดซับน้ำ เพื่อช่วยเสริมความเข้าใจหลังจากการทดลอง

     • นักเรียนแสดงความคิดเห็นและอธิบายผลการทดลอง พร้อมรับฟังคำอธิบายจากผู้สอน

   • ตัวอย่าง: อธิบายการดูดซับน้ำในฟองน้ำว่ามันมีโครงสร้างที่เป็นรูพรุน ทำให้สามารถดูดซับน้ำได้ดีหรือพูดถึงสมบัติการดูดซับน้ำของวัสดุต่างๆ

   4. Elaborate (ขยายความ)

   • วัตถุประสงค์: นักเรียนขยายความเข้าใจโดยการเชื่อมโยงกับสถานการณ์หรือความรู้ใหม่

   • กิจกรรม:

     • นักเรียนใช้ความรู้ที่ได้ไปประยุกต์ใช้ในสถานการณ์ใหม่ เช่น การใช้วัสดุที่ดูดซับน้ำในการแก้ปัญหาที่พบในชีวิตประจำวัน

     • นักเรียนสามารถทำกิจกรรมหรือการทดลองที่ซับซ้อนขึ้น เช่น การทดสอบการดูดซับของน้ำในวัสดุที่มีลักษณะต่างกัน เพื่อดูผลที่เกิดขึ้นในสถานการณ์ต่างๆ

   • ตัวอย่าง: ให้นักเรียนทำการค้นหาข้อมูลหรือยกตัวอย่างการใช้วัสดุที่มีสมบัติการดูดซับน้ำในอุตสาหกรรม เช่น การใช้ฟองน้ำในอุตสาหกรรมทำความสะอาด หรือการใช้วัสดุในการกรองน้ำ

   5. Evaluate (ประเมินผล)

   • วัตถุประสงค์: ประเมินความเข้าใจและการเรียนรู้ของนักเรียน

   • กิจกรรม:

     • การประเมินผลสามารถทำได้หลายรูปแบบ เช่น การทดสอบ การถาม-ตอบ หรือการทำแบบฝึกหัดที่นักเรียนต้องแสดงความเข้าใจ

     • การประเมินการทำงานกลุ่มหรือการทดลองของนักเรียน เพื่อดูว่าพวกเขาสามารถเชื่อมโยงสิ่งที่เรียนรู้ไปสู่การใช้งานในชีวิตประจำวันได้หรือไม่

กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย
ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
เรื่อง การเขียนเรียงความ
เวลา 1 ชั่วโมง (60 นาที)

1. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐานการเรียนรู้:

• ท 4.1 มีทักษะการเขียนเชิงสร้างสรรค์และสามารถสื่อความได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ตัวชี้วัด:

• อธิบายโครงสร้างของเรียงความได้

• เขียนเรียงความตามหัวข้อที่กำหนดโดยใช้ภาษาถูกต้องและเหมาะสม

• แสดงความคิดสร้างสรรค์และมุมมองส่วนตัวผ่านการเขียน

2. จุดประสงค์การเรียนรู้

ด้านพุทธิพิสัย (Cognitive - ความรู้)

• อธิบายองค์ประกอบของเรียงความได้ (คำนำ เนื้อเรื่อง และสรุป)

• วิเคราะห์ตัวอย่างเรียงความที่ดีและนำมาปรับใช้ในการเขียน

ด้านทักษะพิสัย (Psychomotor - ทักษะปฏิบัติ)

• เขียนเรียงความตามหัวข้อที่กำหนดโดยใช้โครงสร้างที่ถูกต้อง

• ใช้คำเชื่อมประโยคและการลำดับความคิดที่เหมาะสม

ด้านจิตพิสัย (Affective - เจตคติ)

• แสดงความรับผิดชอบในการเขียนเรียงความให้สมบูรณ์

• มีความมุ่งมั่นและตั้งใจพัฒนาทักษะการเขียน

  3. ขั้นตอนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ (60 นาที)

  ขั้นนำ (10 นาที) – กระตุ้นความสนใจ

  1. ครูตั้งคำถามกระตุ้นคิด เช่น

     • "ทำไมนักเรียนคิดว่าการเขียนเรียงความสำคัญ?"

     • "นักเรียนเคยเขียนเรียงความเกี่ยวกับเรื่องอะไรบ้าง?"

  2. ครูแจก ตัวอย่างเรียงความ ที่ดีและไม่ดี ให้นักเรียนอ่านและร่วมกันอภิปราย

  ขั้นสอน (15 นาที) – อธิบายโครงสร้างและหลักการเขียน

  1. ครูอธิบายโครงสร้างของเรียงความ (คำนำ เนื้อเรื่อง สรุป) โดยใช้ แผนภูมิช่วยอธิบาย

  2. ครูสาธิตการเขียนคำนำที่ดีจากหัวข้อ "คุณค่าของครอบครัว"

  3. นักเรียนช่วยกันระดมความคิดเกี่ยวกับเนื้อเรื่องและสรุป

  ขั้นปฏิบัติ (25 นาที) – ฝึกเขียนเรียงความ

  1. นักเรียนเลือก หัวข้อเรียงความ ที่สนใจจากที่กำหนด เช่น

     • "กิจกรรมที่ฉันชอบ"

     • "ความฝันของฉัน"

     • "บุคคลที่ฉันชื่นชม"

  2. นักเรียน ร่างโครงเรื่อง โดยระบุคำนำ เนื้อเรื่อง และสรุป

  3. ลงมือ เขียนเรียงความฉบับสมบูรณ์ ภายในเวลา 20 นาที

  4. ครูเดินตรวจและให้คำแนะนำรายบุคคล

  ขั้นสรุปและประเมินผล (10 นาที) – ทบทวนและสะท้อนการเรียนรู้

  1. นักเรียน แลกเปลี่ยนเรียงความ และให้ข้อเสนอแนะกับเพื่อน

  2. ครูสุ่มอ่านเรียงความบางชิ้นและชี้ให้เห็นจุดเด่นและจุดที่ควรปรับปรุง

  3. นักเรียนเขียน บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ เช่น

     • สิ่งที่ทำได้ดี

     • สิ่งที่ต้องปรับปรุง

       การวัดและประเมินผล

       ด้านการวัดผลเครื่องมือที่ใช้เกณฑ์การประเมิน

     • พุทธิพิสัย (ความรู้)คำถามอภิปราย, ใบงานวิเคราะห์ตัวอย่างเรียงความอธิบายโครงสร้างเรียงความได้ถูกต้อง

     • ทักษะพิสัย (ปฏิบัติ)ผลงานเรียงความใช้โครงสร้างเรียงความได้ถูกต้อง

     • จิตพิสัย (เจตคติ)สังเกตพฤติกรรมมีความตั้งใจและรับฟังคำแนะนำ

       
       

ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3

เรื่อง การแต่งคำขวัญ

เวลา 1 ชั่วโมง

1. สาระสำคัญ

การแต่งคำขวัญเป็นการฝึกใช้ภาษาอย่างสร้างสรรค์ โดยเริ่มจากเรื่องใกล้ตัวในชีวิตประจำวัน นักเรียนสามารถแต่งคำขวัญได้ง่ายขึ้นหากเชื่อมโยงกับสิ่งที่พบเห็นหรือปฏิบัติเป็นประจำ เช่น ความสะอาด ความมีน้ำใจ หรือการตรงต่อเวลา

2. มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด

- ท 3.1 ป.3/1 อ่านและเขียนข้อความที่มีความหมาย

- ท 4.1 ป.3/3 เขียนข้อความที่มีใจความสำคัญ กระชับ และชัดเจน

- ท 4.1 ป.3/4 แต่งคำขวัญที่มีความหมายดี

3. วัตถุประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอธิบายลักษณะของคำขวัญได้

2. นักเรียนสามารถแต่งคำขวัญจากเรื่องใกล้ตัวในชีวิตประจำวันได้

3. นักเรียนสามารถนำเสนอคำขวัญของตนเองต่อเพื่อน ๆ ได้

4. สื่อและอุปกรณ์

- ตัวอย่างคำขวัญเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน เช่น "ห้องเรียนสะอาด น่าอยู่เสมอ" หรือ "แบ่งปันน้ำใจ สดใสทุกวัน"

- ใบงานฝึกแต่งคำขวัญ

- กระดาษสีสำหรับเขียนคำขวัญติดบอร์ด

- กระดานไวท์บอร์ดและปากกา

5. ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้ (รวม 1 ชั่วโมง)

ขั้นนำ (10 นาที)

1. ครูสนทนาเกี่ยวกับเรื่องใกล้ตัวในชีวิตประจำวัน เช่น ความสะอาด ความมีวินัย ความช่วยเหลือกัน

2. ให้นักเรียนยกตัวอย่างพฤติกรรมที่ดีในชีวิตประจำวัน

3. ครูอธิบายว่าคำขวัญคืออะไร และยกตัวอย่างคำขวัญง่าย ๆ ที่เกี่ยวข้อง

ขั้นสอน (15 นาที)

1. ครูแจกตัวอย่างคำขวัญให้นักเรียนอ่านและวิเคราะห์ว่ามีลักษณะอย่างไร

2. อธิบายหลักการแต่งคำขวัญที่ดี เช่น

- กระชับ สั้น และจำง่าย

- มีความหมายดีและเป็นประโยชน์

- ใช้คำคล้องจองหรือสัมผัสเพื่อให้จดจำได้ง่าย

3. ครูสาธิตการแต่งคำขวัญจากเรื่องใกล้ตัว เช่น "กินผักทุกวัน สุขภาพแข็งแรง"

ขั้นปฏิบัติ (25 นาที)

1. นักเรียนคิดหัวข้อจากเรื่องใกล้ตัวที่ตนเองสนใจ เช่น "ความสะอาด", "การตรงต่อเวลา", "การช่วยเหลือกัน"

2. นักเรียนแต่งคำขวัญของตนเอง 1 ประโยค

3. นักเรียนแลกเปลี่ยนคำขวัญกับเพื่อนเพื่อให้ข้อเสนอแนะ

4. นักเรียนเขียนคำขวัญลงบนกระดาษสี และนำไปติดบอร์ดห้องเรียน

ขั้นสรุป (10 นาที)

1. ครูและนักเรียนร่วมกันสรุปแนวทางการแต่งคำขวัญที่ดี

2. นักเรียนสะท้อนความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งที่ได้เรียนรู้

3. ครูให้ข้อเสนอแนะเพิ่มเติมและให้กำลังใจนักเรียน

6. การวัดและประเมินผล

- การสังเกตการมีส่วนร่วมของนักเรียนในการอภิปรายและกิจกรรม

- การตรวจผลงานคำขวัญของนักเรียนโดยพิจารณาจากความหมาย ความถูกต้อง และความคิดสร้างสรรค์

- การให้นักเรียนสะท้อนความรู้ที่ได้จากการเรียน

7. กิจกรรมเสนอแนะ

- จัดประกวดแต่งคำขวัญภายในชั้นเรียน

- ให้นักเรียนออกแบบโปสเตอร์พร้อมคำขวัญของตนเอง

หน่วยการเรียนรู้ที่ 1: สารรอบตัวเรา

สาระการเรียนรู้: สารและสมบัติของสาร

1. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐานการเรียนรู้:

• ว 3.1 เข้าใจสมบัติของสาร การจำแนกสาร และการเปลี่ยนแปลงของสาร

ตัวชี้วัด:

• ว 3.1 ป.4/1 อธิบายสมบัติของของแข็ง ของเหลว และก๊าซ และยกตัวอย่างสารในชีวิตประจำวัน

• ว 3.1 ป.4/2 ทดลองและอธิบายการเปลี่ยนสถานะของสารโดยใช้หลักการทางวิทยาศาสตร์

2. สาระสำคัญ

• สารแต่ละชนิดมีสมบัติแตกต่างกัน เช่น ของแข็ง ของเหลว และก๊าซ

• สารสามารถเปลี่ยนสถานะได้เมื่อได้รับหรือสูญเสียพลังงาน

3. จุดประสงค์การเรียนรู้

เมื่อสิ้นสุดการเรียนรู้ นักเรียนสามารถ

1. จำแนกสารรอบตัวตามสถานะของสาร (ของแข็ง ของเหลว และก๊าซ) ได้

2. อธิบายสมบัติของสารในแต่ละสถานะได้

3. ทดลองและสังเกตการเปลี่ยนสถานะของสาร และอธิบายสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงได้

4. กิจกรรมการเรียนรู้

ขั้นนำ (10 นาที)

• ครูให้นักเรียนสังเกตและสัมผัสวัตถุต่าง ๆ เช่น น้ำแข็ง น้ำ และอากาศในลูกโป่ง

• ครูตั้งคำถามกระตุ้นความคิด เช่น "น้ำแข็งละลายกลายเป็นน้ำได้อย่างไร?"

ขั้นสอน (20 นาที)

• ครูอธิบายสมบัติของสารทั้งสามสถานะ โดยใช้ภาพ ตัวอย่างของจริง หรือสื่อวีดิทัศน์

• นักเรียนร่วมกันอภิปรายและยกตัวอย่างสารในชีวิตประจำวัน

• ครูสาธิตการเปลี่ยนสถานะของสาร เช่น ต้มน้ำให้กลายเป็นไอ

ขั้นปฏิบัติ (30 นาที)

• นักเรียนทำการทดลองเกี่ยวกับการเปลี่ยนสถานะของน้ำ

• บันทึกผลการทดลอง และอภิปรายผลร่วมกัน

ขั้นสรุป (10 นาที)

• นักเรียนสรุปสิ่งที่ได้เรียนรู้

• ครูทบทวนแนวคิดสำคัญและเปิดโอกาสให้นักเรียนตั้งคำถาม

5. สื่อการสอน

• สื่อภาพหรือวีดิทัศน์เกี่ยวกับสมบัติของสาร

• อุปกรณ์ทดลอง เช่น น้ำแข็ง แก้วน้ำ เครื่องต้มน้ำ

6. ชิ้นงานและหลักฐานการเรียนรู้

✅ ชิ้นงานของนักเรียน

• แผ่นงานการจำแนกสาร: ให้นักเรียนทำใบงานเกี่ยวกับการจำแนกสารเป็นของแข็ง ของเหลว และก๊าซ

• รายงานผลการทดลอง: นักเรียนบันทึกสังเกตผลการทดลองเกี่ยวกับการเปลี่ยนสถานะของสาร

• โปสเตอร์/ภาพวาด: ให้นักเรียนออกแบบโปสเตอร์แสดงตัวอย่างของสารในชีวิตประจำวัน

✅ หลักฐานการเรียนรู้

• ภาพถ่ายกิจกรรมการทดลอง

• ใบงานและแบบทดสอบที่นักเรียนทำ

• การสะท้อนความคิดของนักเรียนเกี่ยวกับสิ่งที่ได้เรียนรู้

  
  

7. การวัดและประเมินผล

KPA สำหรับแผนการจัดการเรียนรู้ วิทยาศาสตร์ ป.4 เรื่อง สารรอบตัวเรา

KPA (องค์ประกอบหลักของการประเมินผล)รายละเอียดวิธีการประเมินหลักฐานการเรียนรู้

1. ความเข้าใจเกี่ยวกับสถานะของสารนักเรียนสามารถจำแนกสารเป็นของแข็ง ของเหลว และก๊าซได้- สังเกตการตอบคำถามในชั้นเรียน
- แบบฝึกหัดแยกประเภทของสาร- ใบงานจำแนกสาร
- การตอบคำถามของนักเรียน

2. การอธิบายสมบัติของสาร นักเรียนสามารถอธิบายสมบัติของสารแต่ละสถานะได้- การอภิปรายในชั้นเรียน
- แบบทดสอบสั้น- คำอธิบายในใบงาน
- สมุดจดบันทึกการเรียนรู้

3. การทดลองทางวิทยาศาสตร์ นักเรียนสามารถดำเนินการทดลองเกี่ยวกับการเปลี่ยนสถานะของสารได้อย่างถูกต้อง- การสังเกตพฤติกรรมการทดลอง
- การประเมินรายงานผลการทดลอง- รายงานผลการทดลอง
- ภาพถ่ายกิจกรรม

4. การวิเคราะห์และสรุปผลการทดลอง นักเรียนสามารถอธิบายผลการทดลองได้อย่างถูกต้องตามหลักวิทยาศาสตร์- รายงานผลการทดลอง
- คำอธิบายจากนักเรียน- รายงานหรือบันทึกผลการทดลอง
- ใบสรุปความรู้ของนักเรียน

5. ความร่วมมือและการทำงานเป็นทีม นักเรียนสามารถทำงานร่วมกับเพื่อนในกิจกรรมทดลองและอภิปรายได้ดี- การสังเกตพฤติกรรมระหว่างกิจกรรม- บันทึกการสังเกตของครู
- การสะท้อนความคิดเห็นของนักเรียน

ระดับชั้น : ประถมศึกษาปีที่ 2

เวลา : 1 ชั่วโมง

เรื่อง : การอ่านสะกดคำ มาตราตัวสะกดแม่กง

มาตรฐานการเรียนรู้ / ตัวชี้วัด

📌 มาตรฐานการเรียนรู้ :

• ท 1.1 ป.2/2 อ่านออกเสียงคำและกลุ่มคำที่มีตัวสะกดมาตราแม่กงได้อย่างถูกต้อง

📌 ตัวชี้วัด :

• นักเรียนสามารถอ่านคำที่มีตัวสะกดแม่กงได้ถูกต้อง

• นักเรียนสามารถบอกหลักการใช้มาตราตัวสะกดแม่กงได้

สาระสำคัญ

📌 K (Knowledge - ความรู้) : นักเรียนรู้จักตัวสะกดมาตราแม่กงและสามารถอ่านออกเสียงได้ถูกต้อง

📌 P (Process - ทักษะกระบวนการ) : นักเรียนสามารถฝึกสะกดคำและอ่านออกเสียงคำที่มีตัวสะกดแม่กง

📌 A (Attitude - เจตคติ) : นักเรียนมีความมั่นใจและสนุกกับการอ่านออกเสียงคำที่มีตัวสะกดแม่กง

*จุดประสงค์การเรียนรู้

1.นักเรียนสามารถอ่านออกเสียงคำที่มีตัวสะกดแม่กงได้

2.นักเรียนสามารถบอกลักษณะของตัวสะกดมาตราแม่กงได้

3.นักเรียนสามารถแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีตัวสะกดแม่กงได้

*สาระการเรียนรู้

1.ความหมายและลักษณะของมาตราตัวสะกดแม่กง

2.คำที่มีตัวสะกดแม่กง เช่น กาง, นาง, บาง, วัง

3.การอ่านออกเสียงคำที่มีตัวสะกดแม่กง

*กิจกรรมการเรียนการสอน

ขั้นตอน บทบาทครู บทบาทนักเรียน

ขั้นนำ (10 นาที)

- ครูสนทนาเกี่ยวกับคำที่นักเรียนคุ้นเคย เช่น "นาง", "กางเกง" แล้วถามว่าสังเกตอะไรได้บ้างเกี่ยวกับคำเหล่านี้

- ครูเปิดเพลงหรือเกมเกี่ยวกับมาตราแม่กงเพื่อกระตุ้นความสนใจ - นักเรียนร่วมแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับคำที่ได้ยิน

- นักเรียนร่วมเล่นเกม/ฟังเพลงและเดาความหมายของมาตราแม่กง

ขั้นสอน (30 นาที)

- ครูอธิบายหลักการของมาตราตัวสะกดแม่กง

- ครูแจกบัตรคำที่มีคำที่มีตัวสะกดแม่กงและให้นักเรียนอ่านออกเสียง

- ครูให้นักเรียนจับคู่คำและแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีมาตราแม่กง - นักเรียนฟังและจดบันทึกเกี่ยวกับมาตราแม่กง

- นักเรียนฝึกอ่านคำจากบัตรคำออกเสียงตามครู

- นักเรียนทำกิจกรรมจับคู่คำและแต่งประโยค

ขั้นสรุป (10 นาที)

- ครูให้เด็กๆ สะท้อนสิ่งที่เรียนรู้โดยถามคำถาม เช่น “วันนี้เราเรียนรู้อะไรเกี่ยวกับมาตราแม่กงบ้าง?”

- ครูสรุปหลักสำคัญของบทเรียน - นักเรียนร่วมแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งที่เรียน

- นักเรียนยกตัวอย่างคำที่มีมาตราแม่กงเพิ่มเติม

สื่อการเรียนรู้

📌 บัตรคำ, ใบงาน, เกมคำศัพท์, เพลงเกี่ยวกับมาตราแม่กง

การวัดผลและประเมินผล

✅ วิธีการประเมิน : การสังเกตพฤติกรรม, การอ่านออกเสียง, การทำแบบฝึกหัด

✅ เครื่องมือประเมิน : แบบทดสอบอ่านสะกดคำ, แบบสังเกตพฤติกรรม

ระดับชั้น: ประถมศึกษา

เรื่อง: มาตราตัวสะกดแม่ กก

เวลา: 1 คาบเรียน (50 นาที)

มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐาน ท 1.1 เข้าใจและวิเคราะห์การใช้ภาษาไทย

ตัวชี้วัด ท 1.1 ป.3/2 อ่านออกเสียงและเขียนคำที่มีมาตราตัวสะกดได้ถูกต้อง

สาระสำคัญ

มาตราตัวสะกดแม่ กก คือ คำที่มีพยัญชนะตัวสะกดในมาตรา กก ได้แก่ ก ข ค ฆ

วัตถุประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนบอกความหมายของมาตราตัวสะกดแม่ กก ได้

2. นักเรียนสามารถอ่านและเขียนคำที่มีมาตราตัวสะกดแม่ กก ได้ถูกต้อง

3. นักเรียนสามารถยกตัวอย่างคำที่มีมาตราตัวสะกดแม่ กก ได้

4. นักเรียนสามารถแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีมาตราตัวสะกดแม่ กก ได้

สื่อการเรียนรู้

ใบความรู้เรื่องมาตราตัวสะกดแม่ กก

บัตรคำ

สไลด์นำเสนอ

แบบฝึกหัด

ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้

ขั้นนำ (10 นาที)

ครูตั้งคำถามกระตุ้นความสนใจ เช่น “ใครเคยได้ยินคำว่า มาตราตัวสะกดแม่ กก บ้าง?”

ครูยกตัวอย่างคำ เช่น "นก", "มด", "กบ" แล้วให้นักเรียนช่วยกันสังเกตความเหมือนของคำเหล่านี้

ครูอธิบายว่าวันนี้นักเรียนจะได้เรียนรู้เรื่อง "มาตราตัวสะกดแม่ กก"

ขั้นสอน (25 นาที)

ครูอธิบายความหมายของมาตราตัวสะกดแม่ กก พร้อมยกตัวอย่างคำ

แจกใบความรู้ให้นักเรียนอ่านและวิเคราะห์คำที่อยู่ในมาตรานี้

แบ่งนักเรียนเป็นกลุ่ม และให้แต่ละกลุ่มช่วยกันหาคำที่มีมาตราตัวสะกดแม่ กก

นำเสนอกลุ่มละ 3 คำ และอธิบายความหมายของคำที่เลือก

ขั้นฝึกปฏิบัติ (10 นาที)

ให้นักเรียนแต่งประโยคที่มีคำในมาตราตัวสะกดแม่ กก อย่างน้อย 3 ประโยค

ครูตรวจสอบและให้คำแนะนำ

ขั้นสรุป (5 นาที)

ครูทบทวนเนื้อหาที่เรียนโดยให้นักเรียนยกตัวอย่างคำเพิ่ม

นักเรียนสะท้อนสิ่งที่ได้เรียนรู้

มอบหมายการบ้าน ให้หาคำที่มีมาตราตัวสะกดแม่ กก เพิ่มอีก 5 คำ และแต่งเป็นประโยค

การวัดและประเมินผล

• การอ่านและเขียนคำที่มีมาตราตัวสะกดแม่ กก ได้ถูกต้อง

• การทำแบบฝึกหัดและกิจกรรมในชั้นเรียน

• การแต่งประโยคโดยใช้คำที่เรียน

1. ชื่อแผนการจัดการเรียนรู้: การอ่านจับใจความ

2. กลุ่มสาระการเรียนรู้: ภาษาไทย

3. รหัสวิชา: ท 3.1

4. ชื่อหน่วยการจัดการเรียนรู้: การอ่านเพื่อความเข้าใจ

5. จำนวนคาบ: 2 คาบ

6. ชื่อผู้สอน: นางสาวพิชญ์สินี ศรีรัตน์

7. โรงเรียน: สร้างสรรค์นักเรียน

8. สาระสำคัญ การอ่านจับใจความเป็นทักษะสำคัญที่ช่วยให้ผู้เรียนสามารถเข้าใจเนื้อหาของเรื่องที่อ่านได้อย่างถูกต้อง รู้จักการสรุปใจความสำคัญและข้อคิดจากบทอ่าน อีกทั้งยังช่วยพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์และการนำเสนอความคิดเห็นอย่างมีเหตุผล

9. มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด มาตรฐาน ท 3.1 เข้าใจความหมายของคำ สำนวน ประโยค และใจความสำคัญของเรื่องที่อ่าน ตัวชี้วัด

   1. ระบุใจความสำคัญของเรื่องที่อ่านได้

   2. สรุปข้อคิดจากเรื่องที่อ่าน

10. จุดประสงค์การเรียนรู้ (KPA) ด้านความรู้ (K): ผู้เรียนสามารถระบุใจความสำคัญของบทอ่านได้ ด้านทักษะ (P): ผู้เรียนสามารถสรุปข้อคิดที่ได้จากบทอ่าน ด้านคุณลักษณะ (A): ผู้เรียนมีความตั้งใจในการอ่านและรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น

11. คุณลักษณะอันพึงประสงค์

    1. มีความใฝ่เรียนรู้

    2. มุ่งมั่นในการทำงาน

    3. มีวินัยและความรับผิดชอบ

12. กิจกรรมการจัดการเรียนการสอน

13. ขั้นนำ

    1. ครูสนทนากับนักเรียนเกี่ยวกับประสบการณ์การอ่านของตนเอง

    2. ครูตั้งคำถามกระตุ้นความคิด เช่น "ถ้าเราจะเล่าเรื่องให้เพื่อนฟัง เราต้องบอกอะไรบ้าง?"

14. ขั้นสอน

    1. ครูอธิบายความหมายของการอ่านจับใจความและความสำคัญของการจับใจความ

    2. อธิบายวิธีการอ่านจับใจความ: การอ่านรวดเร็ว การหาคำสำคัญ การตั้งคำถาม

    3. ยกตัวอย่างบทอ่าน เช่น นิทานสั้นหรือบทความง่ายๆ

15. ขั้นปฏิบัติ

    1. ให้นักเรียนอ่านบทความสั้นๆ

    2. ฝึกหาคำสำคัญและใจความสำคัญ

16. ขั้นสรุป

    1. นักเรียนช่วยกันสรุปข้อคิดจากบทอ่านและนำเสนอหน้าชั้นเรียน

    2. ครูและนักเรียนร่วมกันทบทวนวิธีการอ่านจับใจความ

17. สื่อการเรียนรู้

    • ใบงานอ่านจับใจความ

    • บทความ นิทาน หรือเรื่องสั้น

18. อุปกรณ์/สื่อ

    • กระดานไวท์บอร์ดและปากกา

    • โปรเจคเตอร์สำหรับฉายบทอ่าน

    • กระดาษโน้ตและปากกาเพื่อการสรุปใจความ

19. การวัดและประเมินผล

    • การสังเกตพฤติกรรมการมีส่วนร่วม

    • แบบฝึกหัดการอ่านจับใจความ

    • การนำเสนอข้อคิดจากบทอ่าน

20. กิจกรรมเสริม

    • ให้นักเรียนเขียนสรุปเรื่องราวที่ชอบ แล้วแบ่งปันกับเพื่อนในห้อง

21. สรุปและมอบหมายงาน

    • ทบทวนวิธีการอ่านจับใจความ

    • การบ้าน: ให้อ่านบทความจากหนังสือหรืออินเทอร์เน็ต แล้วสรุปใจความสำคัญและข้อคิดในสมุดบันทึก

หัวข้อ: การอ่านสะกดคำมาตราแม่ กด

มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด:

• มาตรฐาน ท 1.1: ใช้กระบวนการอ่านสร้างความรู้และความคิดเพื่อนำไปใช้ตัดสินใจ แก้ปัญหาในการดำเนินชีวิต และมีนิสัยรักการอ่าน

  • ตัวชี้วัด ท 1.1 ป.3/1: อ่านออกเสียงคำ ข้อความ เรื่องสั้น ๆ และบทร้อยกรองง่าย ๆ ได้ถูกต้องคล่องแคล่ว  

  • ตัวชี้วัด ท 1.1 ป.3/2: อธิบายความหมายของคำและข้อความที่อ่าน

• มาตรฐาน ท 4.1: เข้าใจธรรมชาติของภาษาและหลักภาษาไทย การเปลี่ยนแปลงของภาษาและพลังของภาษา ภูมิปัญญาทางภาษา และรักษาภาษาไทยไว้เป็นสมบัติของชาติ

  • ตัวชี้วัด ท 4.1 ป.3/1: เขียนสะกดคำและบอกความหมายของคำ

สาระสำคัญ:

• การสะกดคำและการอ่านคำที่ใช้มาตราแม่ กด เป็นการเรียนรู้พื้นฐานที่สำคัญในภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยจะเน้นที่การเข้าใจและการใช้คำที่มีพยัญชนะ "ก" ตามด้วยสระเสียงสั้น และการสะกดคำเหล่านี้อย่างถูกต้อง เช่น คำว่า "กด", "กดดัน", "กดขี่", "กดโทรศัพท์" เป็นต้น

  การเรียนรู้คำที่มีมาตราแม่ กด จะช่วยให้นักเรียนสามารถอ่านและสะกดคำได้อย่างถูกต้อง รวมถึงสามารถนำคำเหล่านั้นไปใช้ในการเขียนประโยคและการสื่อสารในชีวิตประจำวันได้อย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ

  
  

จุดประสงค์การเรียนรู้:

1. นักเรียนสามารถสะกดคำที่มีมาตราแม่ กด ได้อย่างถูกต้อง

2. นักเรียนสามารถอ่านคำที่มีมาตราแม่ กด ได้อย่างชัดเจน

3. นักเรียนสามารถสร้างประโยคที่มีคำที่ใช้มาตราแม่ กด ได้

เวลาเรียน: 1 ชั่วโมง (50 นาที)

ขั้นที่ 1: การเตรียมความพร้อม (10 นาที)

1. ทบทวนคำสะกดที่เคยเรียนรู้

   • เริ่มต้นด้วยการทบทวนมาตราแม่ ก ไก่, แม่ กด, และคำที่มีการสะกดต่าง ๆ โดยใช้คำตัวอย่าง เช่น "กด", "กดดัน", "กดขี่"

   • ใช้การ์ดคำสะกดเพื่อให้เด็กๆ ทบทวนคำที่มีมาตราแม่ กด

   • ถามนักเรียนว่า คำที่มีมาตราแม่ กด ควรสะกดอย่างไร? แล้วเขียนคำเหล่านั้นลงในกระดาน

2. การกระตุ้นความสนใจ

   • เล่นเกมถาม-ตอบคำถามง่ายๆ เช่น "คำนี้สะกดอย่างไร? กดดัน" หรือ "คำนี้มีมาตราแม่ กด หรือไม่?"

ขั้นที่ 2: การอธิบายและสอนคำสะกด (15 นาที)

1. การสอนคำสะกดมาตราแม่ กด

   • สอนนักเรียนให้เข้าใจว่าคำที่มีมาตราแม่ กด จะประกอบไปด้วยพยัญชนะ "ก" ตามด้วยสระเสียงสั้น

   • ยกตัวอย่างคำที่ใช้มาตราแม่ กด เช่น "กด", "กดดัน", "กดขี่", "กดโทรศัพท์"

   • สอนการสะกดคำทีละคำ และอ่านออกเสียงช้า ๆ เพื่อให้นักเรียนได้ฝึกตาม

2. ฝึกสะกดคำ

   • ให้นักเรียนสะกดคำด้วยกัน เช่น กด → ก-ด, กดดัน → ก-ด-ดัน

   • นักเรียนสามารถช่วยกันสะกดคำบนกระดานไวท์บอร์ด

ขั้นที่ 3: กิจกรรมการเรียนรู้ (20 นาที)

1. กิจกรรม "เกมสะกดคำ"

   • แจกการ์ดคำที่มีมาตราแม่ กด ให้กับนักเรียนแต่ละคน

   • นักเรียนต้องยกการ์ดและสะกดคำที่มีในการ์ดให้ถูกต้อง

   • หากคำถูกต้อง จะได้รับคะแนน หรือเลือกคำใหม่จากการ์ด

2. กิจกรรม "สร้างประโยค"

   • ให้นักเรียนเลือกคำที่มีมาตราแม่ กด จากชุดคำที่เตรียมไว้

   • ให้เขียนประโยคโดยใช้คำที่เลือก เช่น "กดดัน" → "เขารู้สึกกดดันเมื่อสอบไม่ผ่าน"

   • นักเรียนแต่ละกลุ่มหรือคู่จะได้แสดงประโยคของตนให้เพื่อนๆ ฟัง

3. กิจกรรม "จับคู่คำ"

   • แจกการ์ดคำที่มีมาตราแม่ กด ให้เด็ก ๆ แต่ละคน

   • นักเรียนจะต้องจับคู่คำที่เหมือนกัน เช่น "กด" กับ "กดดัน" และพูดคำสะกดที่เขียนให้เพื่อนฟัง

   • ถ้าคำสะกดถูกต้องจะได้รับรางวัลหรือคะแนน

ขั้นที่ 4: การประเมินผลและสรุป (5 นาที)

1. ทดสอบการสะกดคำ

   • ให้นักเรียนแต่ละคนเขียนคำที่มีมาตราแม่ กด ลงในสมุดเรียนรู้ โดยสะกดคำให้ถูกต้อง

   • ตรวจสอบการสะกดคำที่นักเรียนเขียนได้ และให้คำแนะนำเพิ่มเติมถ้าจำเป็น

2. สรุปและถามคำถาม

   • ถามนักเรียนว่า "วันนี้เราเรียนรู้เรื่องอะไรบ้าง?"

   • สรุปเกี่ยวกับการสะกดคำที่มีมาตราแม่ กด และการใช้คำในประโยค

   • เปิดโอกาสให้นักเรียนถามคำถามเกี่ยวกับการสะกดคำ

การบ้าน:

• ให้นักเรียนเขียนคำที่มีมาตราแม่ กด ลงในสมุดเรียนรู้ 10 คำ และใช้คำเหล่านั้นในประโยคที่ตนเองสร้างขึ้น

อุปกรณ์การสอน:

• กระดานไวท์บอร์ด

• การ์ดคำสะกด

• สมุดนักเรียน

• ปากกา

การประเมินผล:

• การตรวจสะกดคำที่นักเรียนเขียน

• การประเมินการสร้างประโยคที่มีคำที่ใช้มาตราแม่ กด

• การประเมินความเข้าใจการสะกดคำและการอ่านคำที่มีมาตราแม่ กด

หัวข้อ: แรงผลักและแรงดึง
ระดับชั้น: ป.5
เวลา: 50 นาที
รูปแบบการสอน: กระบวนการ 5E (Engage, Explore, Explain, Elaborate, Evaluate)

1. สาระสำคัญ

แรงผลักและแรงดึงเป็นปัจจัยที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่ โดยแรงเหล่านี้มีบทบาทสำคัญในชีวิตประจำวัน นักเรียนจะได้เรียนรู้ถึงการใช้แรงทั้งสองประเภทในการเคลื่อนที่ของวัตถุ การทดลองแรงผลักและแรงดึงจะช่วยให้นักเรียนเข้าใจถึงผลกระทบของแรงที่กระทำต่อวัตถุ

2. มาตรฐานการเรียนรู้

• มาตรฐานวิทยาศาสตร์ ช่วงชั้นที่ 1 (ประถมศึกษาปีที่ 1-6)
  1.1 เข้าใจเกี่ยวกับการกระทำของแรงในธรรมชาติ
  1.2 สามารถอธิบายและใช้แรงในการเคลื่อนที่ของวัตถุได้

3. จุดประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอธิบายความหมายและตัวอย่างของ แรงผลัก และ แรงดึง ได้

2. นักเรียนสามารถทดลองการผลักและดึงวัตถุ และบันทึกผลการทดลองได้

3. นักเรียนสามารถบอกผลของแรงดึงและแรงผลักที่มีต่อการเคลื่อนที่ของวัตถุได้

4. นักเรียนสามารถใช้ทักษะการสังเกตและการทดลองในการอธิบายแนวคิดทางวิทยาศาสตร์

4. สาระการเรียนรู้

• แรง คือ การกระทำที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่หรือเปลี่ยนทิศทาง

• แรงดึง คือ การกระทำที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่ไปในทิศทางที่ดึง เช่น การดึงเชือก

• แรงผลัก คือ การกระทำที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่ออกจากตัว เช่น การผลักประตู

• การสังเกตผลของแรงดึงและแรงผลักที่มีต่อการเคลื่อนที่ของวัตถุ

• การทดลองเพื่อศึกษาแรงผลักและแรงดึงในชีวิตประจำวัน

5. กิจกรรมการเรียนการสอน

ขั้นตอนการสอน:

1. Engage (การกระตุ้นความสนใจ) - 5 นาที

• ทักทายนักเรียนและตรวจสอบการมีส่วนร่วม

• เริ่มต้นด้วยคำถามเพื่อกระตุ้นการคิด:

  • "เคยดึงหรือผลักสิ่งของบางอย่างไหม?"

  • "ถ้าเราดึงหรือผลักสิ่งของ สิ่งนั้นจะเคลื่อนที่ไปอย่างไร?"

• แสดงภาพหรือวิดีโอการทดลองการผลักและดึงสิ่งของ เช่น การผลักประตูหรือดึงเชือก

2. Explore (การสำรวจ) - 15 นาที

• แบ่งนักเรียนออกเป็นกลุ่ม ๆ ละ 4-5 คน

• แจกอุปกรณ์ให้แต่ละกลุ่ม ได้แก่ สายยางหรือเชือก, ลูกบอลหรือของเล่นที่มีน้ำหนัก, สปริง, ไม้บรรทัด

• ให้นักเรียนทำการทดลองการดึงและการผลัก โดยให้พวกเขา:

  • การดึง: ใช้เชือกหรือสายยางดึงลูกบอลหรือของเล่นที่มีน้ำหนัก

  • การผลัก: ใช้สปริงหรือไม้บรรทัดผลักลูกบอลหรือของเล่นที่มีน้ำหนัก

• ให้นักเรียนสังเกตการเคลื่อนที่ของวัตถุและบันทึกผลการทดลอง

3. Explain (การอธิบาย) - 10 นาที

• อธิบายว่า แรงดึง คือการดึงวัตถุจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง

• อธิบายว่า แรงผลัก คือการผลักวัตถุออกไปจากตัวเรา

• เชื่อมโยงกับการทดลองที่นักเรียนทำในกิจกรรมก่อนหน้า โดยใช้ผลการทดลองของนักเรียนมาช่วยอธิบาย

• ยกตัวอย่างการใช้งานของแรงดึงและแรงผลักในชีวิตประจำวัน

4. Elaborate (การขยายความ) - 10นาที

• ให้นักเรียนแต่ละกลุ่มพูดคุยและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับการทดลองที่ทำไป

• กระตุ้นให้นักเรียนคิดต่อ:

  • "การใช้แรงมากขึ้นหรือแรงน้อยลงจะมีผลต่อการเคลื่อนที่ของวัตถุอย่างไร?"

  • "ถ้าเราใช้แรงดึงหรือแรงผลักที่เท่ากัน วัตถุจะเคลื่อนที่เหมือนกันหรือไม่?"

• ให้นักเรียนสร้างสถานการณ์ใหม่ที่มีการใช้แรงดึงและแรงผลักในสถานการณ์ต่าง ๆ เช่น การดึงรถลาก หรือการผลักกล่องหนัก

5. Evaluate (การประเมินผล) - 10 นาที

• สรุปการเรียนรู้ โดยการถามนักเรียนเกี่ยวกับผลการทดลอง:

  • "แรงดึงและแรงผลักคืออะไร?"

  • "การดึงและการผลักมีผลต่อการเคลื่อนที่ของวัตถุอย่างไร?"

  • "แรงมากหรือน้อยมีผลต่อการเคลื่อนที่อย่างไร?"

• ให้นักเรียนกรอก ใบงานประเมินผล ที่ประกอบด้วยคำถามเกี่ยวกับการทดลองและความเข้าใจในทฤษฎี

6. สื่อการเรียนการสอน

• สายยางหรือเชือก

• ลูกบอลหรือของเล่นที่มีน้ำหนัก

• สปริงหรือไม้บรรทัด

• กระดาษ A3 และปากกา (สำหรับบันทึกผลการทดลอง)

• วิดีโอหรือภาพประกอบการทดลองเกี่ยวกับแรงผลักและแรงดึง

• ใบงานประเมินผล (สำหรับประเมินความเข้าใจ)

• 7. สื่อการวัดและประเมินผล

  ใบงานประเมินผล (สำหรับนักเรียน)

  ชื่อ: ___________________ ชั้น: ___________________ วันที่: ___________________

  คำสั่ง: ตอบคำถามต่อไปนี้

  1. แรงดึง คืออะไร? โปรดยกตัวอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน

     • คำตอบ: ____________________________________________________________

  2. แรงผลัก คืออะไร? โปรดยกตัวอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน

     • คำตอบ: ____________________________________________________________

  3. จากการทดลองของคุณ:

     • เมื่อคุณ ดึง ลูกบอล, ลูกบอลเคลื่อนที่ไปในทิศทางไหน?

       • คำตอบ: ________________________________________________________

     • เมื่อคุณ ผลัก ลูกบอล, ลูกบอลเคลื่อนที่ไปในทิศทางไหน?

       • คำตอบ: ________________________________________________________

  4. แรงดึง และ แรงผลัก มีผลต่อการเคลื่อนที่ของวัตถุอย่างไร?

     • คำตอบ: ____________________________________________________________

  5. คุณคิดว่าแรงมากหรือน้อยมีผลต่อการเคลื่อนที่ของวัตถุอย่างไร?

     • คำตอบ: ____________________________________________________________

  การประเมินผล

  1. การประเมินจากใบงาน: ประเมินความเข้าใจจากคำตอบในใบงาน

     • คะแนนเต็ม: 10 คะแนน

     • คำตอบถูกต้องและครบถ้วน: 8-10 คะแนน

     • คำตอบถูกต้องบางข้อ: 4-7 คะแนน

     • คำตอบไม่ถูกต้องหรือไม่ครบถ้วน: 0-3 คะแนน

  2. การประเมินจากการเข้าร่วมกิจกรรม:

     • นักเรียนมีส่วนร่วมในการทดลองและแลกเปลี่ยนความคิดเห็น: 5 คะแนน

     • นักเรียนไม่เข้าร่วมกิจกรรมหรือไม่มีการอภิปรายในกลุ่ม: 0-4 คะแนน

กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย

ระดับชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 5-6 / มัธยมศึกษาปีที่ 1

⸻

1. สาระสำคัญ

ประโยครวมเป็นประโยคที่มีประโยคย่อยตั้งแต่สองประโยคขึ้นไปเชื่อมต่อกันอย่างมีความสัมพันธ์ เพื่อให้สื่อสารได้ถูกต้องและชัดเจน นักเรียนควรเรียนรู้ลักษณะของประโยครวม การใช้คำเชื่อม และการแต่งประโยครวมให้เหมาะสม

2. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐาน ท 4.1 เข้าใจและใช้ภาษาไทยในการสื่อสารได้อย่างถูกต้อง

• ตัวชี้วัด

• อธิบายลักษณะของประโยครวมได้

• แยกประเภทของประโยครวมได้

• แต่งประโยครวมที่มีความหมายสมบูรณ์และถูกต้อง

3. จุดประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอธิบายความหมายและลักษณะของประโยครวมได้

2. นักเรียนสามารถแยกประเภทของประโยครวมได้

3. นักเรียนสามารถแต่งประโยครวมได้อย่างถูกต้อง

4. สาระการเรียนรู้

• ความหมายของประโยครวม

• ประเภทของประโยครวม

1. ประโยครวมแบบใช้เครื่องหมายวรรคตอน

2. ประโยครวมแบบใช้คำเชื่อม (เช่น และ, หรือ, แต่, เพราะว่า)

• การแต่งประโยครวม

5. กิจกรรมการเรียนรู้

1. นำเข้าสู่บทเรียน

• ครูยกตัวอย่างประโยค เช่น

• “ฉันชอบกินไอศกรีม ฉันไม่ชอบกินเค้ก”

• จากนั้นถามนักเรียนว่า ถ้าต้องการเชื่อมสองประโยคนี้ให้เป็นประโยครวมจะทำอย่างไร

2. การสอนเนื้อหา

• อธิบายลักษณะของประโยครวม พร้อมยกตัวอย่าง

• แจกใบงานให้นักเรียนลองแยกประเภทของประโยครวม

3. การฝึกปฏิบัติ

• ให้นักเรียนแต่งประโยครวมจากประโยคที่กำหนด

• ให้นักเรียนจับคู่และแต่งประโยครวมจากประโยคสั้น ๆ ที่ได้รับ

4. สรุปบทเรียน

• ทบทวนประเภทของประโยครวม

• ให้นักเรียนลองแต่งประโยครวมจากสถานการณ์จริง

6. สื่อและแหล่งเรียนรู้

• ใบงานเรื่องประโยครวม

• กระดานไวท์บอร์ด / กระดาษแผ่นใหญ่

• แบบฝึกหัดออนไลน์ (ถ้ามี)

7. การวัดและประเมินผล

การประเมินก่อนเรียน

• ถามนักเรียนเกี่ยวกับประโยคความเดียวและประโยคความรวม

การประเมินระหว่างเรียน

• สังเกตการมีส่วนร่วมของนักเรียนในการทำกิจกรรม

การประเมินหลังเรียน

• แบบทดสอบให้เติมคำเชื่อมในประโยครวม

• แบบฝึกหัดให้แต่งประโยครวมจากประโยคที่กำหนด

เวลา: 2 ชั่วโมง

เรื่อง: การอ่านจับใจความ

สาระสำคัญ: การอ่านเพื่อจับใจความสำคัญจากข้อความ สามารถสรุปและเข้าใจเนื้อหาหลักได้อย่างถูกต้อง

วัตถุประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอ่านและจับใจความสำคัญของข้อความที่อ่านได้

2. นักเรียนสามารถแยกแยะข้อมูลหลักและข้อมูลรองในข้อความได้

3. นักเรียนสามารถสรุปใจความสำคัญจากข้อความได้อย่างถูกต้อง

4. นักเรียนสามารถใช้ทักษะการจับใจความในชีวิตประจำวันได้

สาระสำคัญ

การอ่านจับใจความหมายถึงการอ่านแล้วสามารถสรุปและหาข้อความหลักจากเนื้อหาที่อ่านได้อย่างชัดเจน โดยการใช้เทคนิคต่าง ๆ เช่น การระบุหัวข้อหลัก, คำสำคัญ และการแยกแยะข้อมูลที่สำคัญจากข้อมูลรอง

องค์ประกอบของแผนการจัดการเรียนรู้

1. กิจกรรมก่อนเรียน

• เริ่มต้นการเรียนรู้: ครูแนะนำเรื่องการจับใจความสำคัญของข้อความ

• ครูถามคำถามทบทวนเกี่ยวกับการอ่านและการเข้าใจเนื้อหาที่อ่าน เช่น “เราจะรู้ได้อย่างไรว่าข้อความที่เราอ่านนั้นสำคัญที่สุด?”

• กระตุ้นความสนใจ: ให้ตัวอย่างเรื่องสั้น เช่น เรื่องเล่าผ่านวิดีโอหรือเรื่องเล่าจากชีวิตประจำวัน ที่เน้นการจับใจความสำคัญ

2. กิจกรรมระหว่างเรียน

• ขั้นตอนที่ 1: การสอนทฤษฎี

• อธิบายเกี่ยวกับการจับใจความ และเทคนิคที่สามารถใช้ เช่น การมองหาหัวข้อหลัก การแยกแยะข้อมูลที่สำคัญ การใช้คำสำคัญ

• อธิบายวิธีการค้นหาประเด็นหลักจากข้อความ เช่น การถามคำถามว่า “ประเด็นหลักของเรื่องนี้คืออะไร?”

• ขั้นตอนที่ 2: การฝึกปฏิบัติ

• ให้นักเรียนอ่านบทความหรือเรื่องสั้นจากหนังสือเรียนหรือสื่อที่เตรียมไว้

• นักเรียนทำแบบฝึกหัด เช่น การหาประเด็นหลักจากข้อความที่อ่าน

• ให้นักเรียนจับคู่ทำงานร่วมกันเพื่ออภิปรายและช่วยกันหาจับใจความสำคัญจากข้อความ

• ให้ครูช่วยแนะนำและอธิบายการจับใจความจากเนื้อหาที่ซับซ้อน

• ขั้นตอนที่ 3: การสรุป

• นักเรียนร่วมกันสรุปประเด็นหลักของข้อความที่อ่าน

• ครูช่วยย้ำถึงการจับใจความสำคัญ โดยการให้ตัวอย่างหรือคำแนะนำเพิ่มเติม

3. กิจกรรมหลังเรียน

• การประเมินผล:

• ให้นักเรียนเขียนสรุปใจความสำคัญของข้อความที่ได้อ่านในรูปแบบของคำตอบสั้น ๆ

• ครูสามารถประเมินความเข้าใจของนักเรียนโดยการให้ทำแบบทดสอบหรือเขียนสรุปใจความสำคัญของบทความที่อ่าน

• การสะท้อนผลการเรียนรู้:

• นักเรียนสะท้อนความคิดเห็นเกี่ยวกับการเรียนรู้ เช่น “การจับใจความสำคัญมีประโยชน์อย่างไรในชีวิตประจำวัน?”

• ครูเปิดโอกาสให้พูดคุยและสรุปเกี่ยวกับทักษะที่ได้เรียนรู้ในการจับใจความสำคัญ

สื่อและวัสดุการสอน

• หนังสือเรียน หรือ เอกสารบทความ ที่มีเนื้อหาหลายประเด็น

• การ์ดคำถาม ที่ช่วยกระตุ้นการคิด

• สื่อดิจิทัล เช่น วิดีโอสอนการจับใจความ

• กระดาษและปากกา สำหรับการเขียนสรุป

การประเมินผล

• การประเมินภาคปฏิบัติ: ดูการทำกิจกรรมร่วมกันของนักเรียนว่าใช้ทักษะการจับใจความได้ดีหรือไม่

• การประเมินจากการเขียน: ตรวจสอบสรุปของนักเรียนว่าได้ใจความสำคัญของข้อความถูกต้องหรือไม่

• การประเมินแบบทดสอบ: ใช้แบบทดสอบเพื่อดูว่าแต่ละนักเรียนสามารถจับใจความจากข้อความได้ดีแค่ไหน

ตัวอย่างกิจกรรม

1. กิจกรรมที่ 1: ให้นักเรียนอ่านเรื่องสั้น 2-3 ย่อหน้า แล้วทำการจับใจความสำคัญโดยตอบคำถามที่เกี่ยวข้อง เช่น “อะไรคือประเด็นหลักของเรื่องนี้?”

2. กิจกรรมที่ 2: ให้นักเรียนทำงานกลุ่มในการหาจับใจความจากบทความใหญ่ และให้สรุปใจความสำคัญใน 3 ประโยค

การสะท้อนผลและข้อเสนอแนะ

• การสะท้อน: ครูถามนักเรียนว่าเรียนรู้และเข้าใจวิธีการจับใจความสำคัญได้อย่างไร และนักเรียนคิดว่าการจับใจความสำคัญจะช่วยให้เรียนรู้อย่างไรในอนาคต

1. มาตรฐานการเรียนรู้

มาตรฐาน ท 1.1 ใช้กระบวนการอ่านเพื่อความเข้าใจ สามารถแปลความ ตีความ และนำไปใช้

มาตรฐาน ท 4.1 มีมารยาทในการฟัง การดู และการพูด

2. ตัวชี้วัด

ท 1.1 ป.2/2 อ่านออกเสียงคำ กลุ่มคำ และประโยคจากเรื่องที่อ่านได้ถูกต้องตามหลักการอ่าน

ท 1.1 ป.2/5 บอกความหมายของคำที่อ่าน และสามารถอ่านคำที่มีอักษรควบกล้ำได้ถูกต้อง

ท 4.1 ป.2/1 ฟังและดูเพื่อจับใจความสำคัญของเรื่องที่ฟังและดู

3. สาระสำคัญ

คำควบกล้ำ คือคำที่มีพยัญชนะต้นสองตัวเรียงกันและยังคงออกเสียงครบถ้วน แบ่งเป็น คำควบแท้ เช่น กล้วย, พร้อม และ คำควบไม่แท้ เช่น ทราย, ทรวง การเรียนรู้คำควบกล้ำช่วยให้เด็กออกเสียง อ่าน และเขียนภาษาไทยได้ถูกต้อง อีกทั้งยังนำไปใช้ในการแต่งประโยคและขยายคำศัพท์ให้กว้างขึ้น นอกจากนี้ ยังช่วยพัฒนาเรื่องการอ่านออกเสียงบทอาขยานและการใช้คำที่ซับซ้อนขึ้นในการเขียนภาษาไทยได้ดียิ่งขึ้น

4. จุดประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถบอกความหมายของคำควบกล้ำได้

2. นักเรียนสามารถอ่านออกเสียงคำควบกล้ำได้ถูกต้อง

3. นักเรียนสามารถเขียนคำควบกล้ำที่กำหนดให้ได้

4. นักเรียนสามารถนำคำควบกล้ำไปแต่งประโยคง่าย ๆ ได้

5. 
   

5. สาระการเรียนรู้

• ความหมายของคำควบกล้ำ

• ประเภทของคำควบกล้ำ (แท้และไม่แท้)

• ตัวอย่างคำควบกล้ำที่พบบ่อย

• วิธีการออกเสียงและการเขียนคำควบกล้ำ

  
  

6. คุณลักษณะอันพึงประสงค์

✅ มีวินัยในการฝึกอ่านและเขียนคำควบกล้ำ
✅ ใฝ่เรียนรู้ สนุกกับการฝึกออกเสียงและแต่งประโยค
✅ มีความกล้าแสดงออกในการอ่านออกเสียง

7. กิจกรรมการจัดการเรียนการสอน

ขั้นนำ (5 นาที) – กิจกรรม K (Knowledge Activation)

1. ครูให้นักเรียนเล่นเกม “จับผิดเสียง” โดยครูอ่านคำที่มีและไม่มีคำควบกล้ำ เช่น “กล้วย” กับ “ก้วย” แล้วให้นักเรียนยกมือหากเป็นคำควบกล้ำ

2. ครูตั้งคำถามกระตุ้นการเรียนรู้ เช่น

   • คำว่า “พฤกษา” กับ “พยากรณ์” ต่างกันอย่างไร?

   • นักเรียนเคยได้ยินคำว่า “ทราย” ไหม? ทำไมอ่านว่า “ซาย”

ขั้นสอน (20 นาที) – กิจกรรม P (Presentation & Practice)

3. ครูอธิบายความหมายของคำควบกล้ำ และแจกใบงานภาพประกอบให้นักเรียนจับคู่คำควบกล้ำกับภาพ

4. เกม "ต่อคำสนุก" ครูแบ่งนักเรียนเป็น 2 กลุ่ม โดยกลุ่มแรกพูดพยางค์แรก เช่น "กรี-" และอีกกลุ่มเติมให้เป็นคำที่สมบูรณ์ เช่น "กรีฑา"

5. นักเรียนฝึกอ่านคำควบกล้ำจากบัตรคำ และช่วยกันแต่งประโยคง่าย ๆ เช่น “พี่สาวปลูกพฤกษาในสวน”

ขั้นปฏิบัติ (20 นาที) – กิจกรรม A (Application & Assessment)

6. กิจกรรม "ตามล่าคำควบกล้ำ" ครูแจกกระดาษที่มีคำปนกันทั้งคำควบกล้ำและไม่ใช่ ให้นักเรียนวงเฉพาะคำควบกล้ำให้ถูกต้อง

7. นักเรียนจับคู่กันแต่งประโยคจากคำควบกล้ำที่ได้รับ แล้วออกมาอ่านให้เพื่อนฟัง

8. กิจกรรมระบายสีคำควบกล้ำ ครูแจกใบงานที่มีภาพและคำควบกล้ำ ให้นักเรียนระบายสีเฉพาะภาพที่เกี่ยวข้องกับคำควบกล้ำ

ขั้นสรุป (5 นาที)

9. ครูช่วยกันสรุปคำควบกล้ำ และให้นักเรียนทบทวน 3 คำที่จำได้มากที่สุด

10. นักเรียนทำแบบฝึกหัดสั้น ๆ เช่น เติมคำควบกล้ำลงในประโยค

    
    

8. สื่อการสอน

📌 บัตรคำคำควบกล้ำ
📌 ใบงานระบายสีและจับคู่
📌 เกมจับผิดเสียง

9. การวัดและประเมินผล

✅ การสังเกต – การออกเสียงคำควบกล้ำของนักเรียน
✅ แบบฝึกหัด – ใบงานระบายสี และการวงคำควบกล้ำ
✅ การนำไปใช้ – การแต่งประโยคจากคำควบกล้ำ

1. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

• มาตรฐานการเรียนรู้:
  มาตรฐานที่ 1: พัฒนาทักษะการฟัง การพูด การอ่าน การเขียน และการคิดวิเคราะห์ในภาษาไทย

• ตัวชี้วัด:
  ตัวชี้วัดที่ 1.1.4: อ่านและวิเคราะห์เนื้อหาของวรรณคดีไทย โดยสามารถแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับตัวละครและสื่อความหมายจากเรื่องได้

2. สาระสำคัญ

ในบทเรียนเรื่อง "ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา" นักเรียนจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับตัวละครสมิงพระราม ซึ่งแสดงออกถึงคุณธรรมที่สำคัญ เช่น ความจงรักภักดีและการเสียสละ สมิงพระรามไม่เพียงแต่เป็นวีรบุรุษในวรรณคดีไทย แต่ยังเป็นตัวอย่างของความกล้าหาญและการเสียสละที่สามารถนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้ การเรียนรู้ในส่วนนี้จะทำให้นักเรียนเข้าใจถึงความสำคัญของคุณธรรมและคุณค่าที่มาจากการกระทำที่ไม่เห็นแก่ตัวของสมิงพระราม ซึ่งเป็นการทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อส่วนรวม แม้ว่าจะต้องเผชิญกับอันตรายหรือการสูญเสียส่วนตัว นอกจากนี้ นักเรียนจะได้ฝึกทักษะการอ่านและการวิเคราะห์เนื้อหา โดยการตีความบทบาทของสมิงพระรามและการกระทำต่าง ๆ ภายในเรื่อง ทำให้สามารถเข้าใจและเชื่อมโยงกับชีวิตจริงได้ นักเรียนจะได้เรียนรู้วิธีการนำเสนอความคิดเห็นและการอภิปรายอย่างมีเหตุผล ในการเชื่อมโยงการกระทำของตัวละครในเรื่องกับเหตุการณ์หรือสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในสังคมปัจจุบัน

3. จุดประสงค์

• นักเรียนสามารถบอกเนื้อหาของเรื่อง "ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา" ได้ถูกต้อง

• นักเรียนสามารถวิเคราะห์ตัวละครสมิงพระรามในแง่ของคุณธรรม เช่น ความจงรักภักดีและการเสียสละ

• นักเรียนสามารถนำคุณลักษณะของสมิงพระรามมาใช้ในชีวิตประจำวันได้

• นักเรียนสามารถแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการกระทำของสมิงพระรามและเชื่อมโยงกับประสบการณ์ส่วนตัว

4. สาระการเรียนรู้

• การอ่านและทำความเข้าใจเนื้อหาเรื่อง "ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา"

• การวิเคราะห์ตัวละครสมิงพระราม โดยเฉพาะการสะท้อนคุณธรรม เช่น ความจงรักภักดีและการเสียสละ

• การอภิปรายเพื่อเชื่อมโยงข้อคิดจากเรื่องไปใช้ในชีวิตประจำวัน

5. คุณลักษณะอันพึงประสงค์

• นักเรียนสามารถคิดวิเคราะห์และแสดงความคิดเห็นได้อย่างมีเหตุผล

• นักเรียนมีทักษะในการทำงานร่วมกันในกลุ่ม

• นักเรียนสามารถนำคุณธรรมจากเรื่องมาใช้ในชีวิตจริง เช่น ความจงรักภักดี ความเสียสละ

• นักเรียนมีจิตสำนึกในเรื่องการช่วยเหลือและการทำความดีในสังคม

6. กิจกรรมการเรียนการสอน

ขั้นนำ (10 นาที)

1.        การตั้งคำถามกระตุ้นความคิด:

o    ครูตั้งคำถามเพื่อให้ผู้เรียนคิด เช่น "สมิงพระรามแสดงถึงคุณสมบัติอะไรที่สำคัญในเรื่องนี้?" หรือ "ถ้าเราต้องการเป็นคนที่จงรักภักดี เราควรทำอย่างไรในชีวิตจริง?"

2.        เล่าเรื่องย่อ:

o    ครูเล่าเรื่องย่อ "ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา" เพื่อให้นักเรียนเข้าใจถึงความสำคัญของตัวละครสมิงพระรามและบริบทของเนื้อเรื่อง

o    ครูอธิบายถึงคุณธรรมที่ปรากฏในเรื่อง เช่น ความจงรักภักดี ความเสียสละ

ขั้นสอน (30 นาที)

1.        การอ่านและทำความเข้าใจ:

o    ครูอ่านเนื้อหาของ "ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา" ให้ฟัง พร้อมการหยุดพูดเพื่อถามคำถาม เช่น "สมิงพระรามมีการตัดสินใจอะไรในตอนนี้?" หรือ "การกระทำของสมิงพระรามแสดงถึงอะไร?"

2.        การอภิปรายกลุ่ม:

o    ครูแบ่งนักเรียนเป็นกลุ่ม และให้แต่ละกลุ่มอภิปรายเกี่ยวกับบทบาทของสมิงพระรามในแง่ของความจงรักภักดีและการเสียสละ เช่น "สมิงพระรามเลือกที่จะอาสาทำอะไรและทำไม?"

o    แต่ละกลุ่มแสดงความคิดเห็นและนำเสนอต่อหน้าชั้นเรียน

3.        การเชื่อมโยงกับชีวิตจริง:

o    ครูให้โอกาสนักเรียนคิดถึงเหตุการณ์ในชีวิตจริงที่สามารถนำคุณธรรมจากเรื่องไปใช้ เช่น การเสียสละเพื่อเพื่อนหรือการทำงานร่วมกับผู้อื่น

ขั้นสรุป (10 นาที)

1.        การสรุปข้อคิด:

o    ครูสรุปเนื้อหาของเรื่องและคุณธรรมที่ได้จากการอ่าน โดยเน้นที่ความจงรักภักดีและการเสียสละ

o    ครูตั้งคำถามเพื่อให้นักเรียนคิด เช่น "เราจะนำสิ่งที่ได้เรียนรู้จากสมิงพระรามไปใช้ในชีวิตจริงได้อย่างไร?"

2.        การแสดงความคิดเห็น:

o    นักเรียนแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการกระทำของสมิงพระรามในเรื่องและวิธีการนำคุณลักษณะเหล่านั้นไปใช้ในชีวิตประจำวัน

3.        การบ้าน:

o    นักเรียนเขียนการบ้านเกี่ยวกับการนำคุณธรรมจากเรื่องไปใช้ในชีวิตจริง เช่น การช่วยเหลือผู้อื่น การทำงานร่วมกัน

7. สื่อการเรียนรู้

• หนังสือเรียนหรือเนื้อหาของ "ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา"

• กระดานไวท์บอร์ดหรือกระดาษสำหรับบันทึกคำตอบและความคิดเห็น

• สื่อภาพประกอบเกี่ยวกับสมิงพระรามและการกระทำในเรื่อง

• แบบฝึกหัดการวิเคราะห์ตัวละครและคุณธรรมที่ปรากฏในเรื่อง

8. การวัดและประเมินผล

• การประเมินภาคปฏิบัติ:

  • การอภิปรายกลุ่ม: สังเกตการมีส่วนร่วมของนักเรียนในการอภิปราย และการแสดงความคิดเห็นอย่างมีเหตุผล

  • การเขียนการบ้าน: ประเมินจากการเชื่อมโยงคุณธรรมที่ได้เรียนรู้จากเรื่อง "สมิงพระรามอาสา" ไปสู่การใช้ในชีวิตจริง

  • การนำเสนอผลงาน: นักเรียนแต่ละกลุ่มนำเสนอความคิดเห็นเกี่ยวกับตัวละครและการนำคุณธรรมไปใช้ในชีวิตประจำวัน

• การประเมินผลการเรียนรู้:

  • ครูใช้การสอบถามและการสังเกตการแสดงความคิดเห็นเพื่อประเมินการเข้าใจเนื้อหาและการวิเคราะห์ของนักเรียน

  • ใช้แบบประเมินผลการเรียนรู้ในการประเมินทักษะการคิดวิเคราะห์และการเชื่อมโยงข้อคิดจากเรื่อง

ระดับชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 3

มาตรฐานการเรียนรู้:

• ท 1.1 ใช้กระบวนการอ่านสร้างความรู้และความคิดเพื่อนำไปใช้ตัดสินใจ แก้ปัญหาในการดำเนินชีวิต และมีนิสัยรักการอ่าน  

• ท 2.1 ใช้กระบวนการเขียนเขียนสื่อสาร เขียนเรียงความ ย่อความ และเขียนเรื่องราวในรูปแบบต่างๆ เขียนรายงานข้อมูลและรายงานการศึกษาค้นคว้าอย่างมีประสิทธิภาพ  

• ท 4.1 เข้าใจธรรมชาติของภาษาและหลักภาษาไทย การเปลี่ยนแปลงของภาษาและพลังของภาษา

ตัวชี้วัด:

• ป.3/1 อ่านออกเสียงบทร้อยแก้วและบทร้อยกรองได้ถูกต้อง คล่องแคล่ว

• ป.3/2 อธิบายความหมายของคำ ประโยค และสำนวนจากเรื่องที่อ่าน

สาระสำคัญ:

• มาตราแม่กบ: คำที่ประสมด้วยสระเสียงสั้น และมีตัวสะกดในแม่กบ (บ ป พ ฟ ภ) เช่น จบ กลับ พบ ชุบ

• การอ่านออกเสียง: อ่านออกเสียงสระให้สั้น และสะกดด้วยตัวสะกดในแม่กบ

• การเขียน: เขียนพยัญชนะต้น สระ ตัวสะกดตามลำดับ

จุดประสงค์การเรียนรู้:

• นักเรียนสามารถอ่านและเขียนคำในมาตราแม่กบได้อย่างถูกต้อง

• นักเรียนสามารถจำแนกคำในมาตราแม่กบได้

• นักเรียนสามารถนำคำในมาตราแม่กบไปใช้ในการสื่อสารได้

เนื้อหา:

• คำในมาตราแม่กบ (บ, ป, พ, ฟ, ภ)

• การอ่านและเขียนสะกดคำในมาตราแม่กบ

• ความหมายของคำในมาตราแม่กบ

• การนำคำในมาตราแม่กบไปใช้ในชีวิตประจำวัน

กิจกรรมการเรียนรู้:

1. กิจกรรมนำเข้าสู่บทเรียน (10 นาที):

   • ครูตั้งคำถามเพื่อทบทวนความรู้เดิม เช่น "นักเรียนรู้จักมาตราตัวสะกดอะไรบ้าง" "ตัวสะกดในแม่กบมีอะไรบ้าง"

   • ครูนำภาพที่มีคำในมาตราแม่กบมาให้นักเรียนดู เช่น ภาพกบ ภาพรูปภาพ และให้นักเรียนช่วยกันบอกชื่อภาพ

   • ครูอธิบายลักษณะของคำในมาตราแม่กบ เสียงสระ และตัวสะกด

2. กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน (25 นาที):

   • ครูสอนการอ่านและเขียนสะกดคำในมาตราแม่กบ โดยใช้บัตรคำหรือสื่อการเรียนรู้อื่นๆ เช่น บัตรภาพ คลิปวิดีโอ เพลง

   • ครูให้นักเรียนฝึกอ่านและเขียนคำในมาตราแม่กบจากแบบฝึกหัดหรือใบงาน

   • ครูจัดกิจกรรมกลุ่ม เช่น เกมสะกดคำ เกมจับคู่คำกับความหมาย เกมเติมคำในช่องว่าง

   • ครูให้นักเรียนแต่งประโยคโดยใช้คำในมาตราแม่กบ

3. กิจกรรมสรุป (10 นาที):

   • ครูให้นักเรียนออกมานำเสนอผลงาน เช่น อ่านสะกดคำ แต่งประโยค หรือเล่นเกม

   • ครูและนักเรียนร่วมกันสรุปบทเรียน และทบทวนคำในมาตราแม่กบ

สื่อการเรียนรู้:

• บัตรคำ

• บัตรภาพ

• แบบฝึกหัด

• ใบงาน

• เกมสะกดคำ

• คลิปวิดีโอ

• เพลง

• หนังสือเรียนภาษาไทย

การวัดและประเมินผล:

• ด้านความรู้:

  • สังเกตการอ่านและการเขียนของนักเรียนระหว่างทำกิจกรรม

  • ตรวจแบบฝึกหัดและใบงาน

  • ทดสอบการอ่านสะกดคำ

• ด้านทักษะ:

  • ประเมินความสามารถในการแต่งประโยค

  • ประเมินความร่วมมือในการทำกิจกรรมกลุ่ม

• ด้านคุณลักษณะ:

  • สังเกตความสนใจและความตั้งใจของนักเรียนในการเรียน

กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย

ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4

เรื่อง คำเป็นคำตาย

---

### 1. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐานการเรียนรู้

- ท 4.1 เข้าใจธรรมชาติของภาษาและหลักภาษาไทย การเปลี่ยนแปลงของภาษาและพลังของภาษา ภูมิปัญญาทางภาษา และรักษาภาษาไทยไว้เป็นสมบัติของชาติ

ตัวชี้วัด

- ท 4.1 ป.4/1 สะกดคำและบอกความหมายของคำในบริบทต่าง ๆ

- ท 4.1 ป.4/2 จำแนกประเภทของคำเป็นและคำตายได้

---

### 2. สาระสำคัญ

คำเป็นและคำตายมีลักษณะต่างกัน โดยคำเป็นมีเสียงอ่านที่ยาวและมักลงท้ายด้วยสระเสียงยาวหรือพยัญชนะตัวสะกดบางมาตรา ส่วนคำตายมีเสียงอ่านสั้นและมักลงท้ายด้วยสระเสียงสั้นหรือตัวสะกดบางกลุ่ม นักเรียนควรเรียนรู้ความแตกต่างของคำเป็นและคำตายเพื่อนำไปใช้ในการอ่านและเขียนภาษาไทยอย่างถูกต้อง (กระทรวงศึกษาธิการ, 2564)

---

### 3. จุดประสงค์การเรียนรู้

ด้านพุทธิพิสัย (Cognitive Domain)

1. อธิบายลักษณะของคำเป็นและคำตายได้

2. จำแนกคำเป็นและคำตายจากคำที่กำหนดให้ได้

ด้านทักษะพิสัย (Psychomotor Domain)

3. ฝึกสะกดคำเป็นและคำตายจากกิจกรรมต่าง ๆ ได้

4. นำคำเป็นและคำตายไปใช้ในประโยคที่เหมาะสมได้

ด้านจิตพิสัย (Affective Domain)

5. มีความตั้งใจและสนใจเรียนรู้เรื่องคำเป็นคำตาย

6. ทำงานร่วมกับเพื่อนอย่างมีความรับผิดชอบและมีน้ำใจ

---

### 4. สาระการเรียนรู้

1. ลักษณะของคำเป็น

2. ตัวอย่างคำเป็น

3. ลักษณะของคำตาย

4. ตัวอย่างคำตาย

5. วิธีการสังเกตคำเป็นและคำตาย

---

### 5. คุณลักษณะอันพึงประสงค์

- ใฝ่เรียนรู้

- มีวินัย

- รักความเป็นไทย

- ซื่อสัตย์สุจริต

---

### 6. กิจกรรมการเรียนการสอน

#### ขั้นนำ (10 นาที)

1. ครูตั้งคำถามกระตุ้นความคิด เช่น “นักเรียนเคยสงสัยไหมว่าทำไมบางคำอ่านออกเสียงยาว แต่บางคำอ่านออกเสียงสั้น?”

2. ครูแจกบัตรคำให้นักเรียนคนละ 1 ใบ และให้นักเรียนอ่านออกเสียงคำที่ได้รับ จากนั้นให้นักเรียนสังเกตว่าคำของตนเองเป็นคำประเภทใด

3. ครูให้คำแนะนำและเปิดสื่อการเรียนรู้ เช่น ภาพประกอบหรือคลิปวิดีโอเกี่ยวกับคำเป็นคำตายเพื่อกระตุ้นความสนใจของนักเรียน

#### ขั้นสอน (40 นาที)

1. อธิบายเนื้อหา

- ครูใช้สื่อ PowerPoint และตัวอย่างคำ เพื่ออธิบายลักษณะของคำเป็นและคำตาย

- นักเรียนช่วยกันยกตัวอย่างคำเป็นและคำตายเพิ่มเติม

2. กิจกรรมการจำแนกคำ (จับคู่คำ)

- นักเรียนทำงานเป็นกลุ่ม กลุ่มละ 4-5 คน

- ครูแจกบัตรคำที่มีทั้งคำเป็นและคำตายให้นักเรียน

- นักเรียนทำภารกิจจำแนกคำโดยนำบัตรคำไปติดบนกระดานที่แบ่งเป็นสองส่วน (คำเป็น / คำตาย)

- ครูตรวจสอบคำตอบและให้นักเรียนอธิบายเหตุผลที่เลือก

3. กิจกรรมเกมค้นหาคำ

- นักเรียนเล่นเกม “ค้นหาคำเป็น-คำตาย” โดยจับฉลากคำแล้วอ่านออกเสียงให้เพื่อนช่วยกันวิเคราะห์

- ครูให้คะแนนตามความถูกต้องและความสามารถในการอธิบาย

4. แบบฝึกหัดเติมคำ

- นักเรียนทำแบบฝึกหัดเติมคำในประโยคที่กำหนดให้ โดยเลือกใช้คำเป็นหรือคำตายให้เหมาะสม

- ครูเฉลยและอธิบายเพิ่มเติม

#### ขั้นสรุป (10 นาที)

1. ครูตั้งคำถามให้นักเรียนช่วยกันสรุปความรู้เกี่ยวกับคำเป็นและคำตาย

2. นักเรียนทำแบบทดสอบสั้น ๆ เพื่อประเมินความเข้าใจ

3. ครูมอบหมายการบ้านให้นักเรียนไปค้นหาคำเป็นและคำตายจากหนังสือเรียนหรือป้ายโฆษณาในชีวิตประจำวัน แล้วนำมาแบ่งปันในคาบถัดไป

---

### 7. สื่อการเรียนรู้

1. บัตรคำที่มีคำเป็นและคำตาย

2. กระดานคำศัพท์สำหรับกิจกรรมกลุ่ม

3. ใบความรู้เกี่ยวกับคำเป็นและคำตาย

4. สื่อเทคโนโลยี (PowerPoint และคลิปวิดีโอสอนเรื่องคำเป็นคำตาย)

---

### 8. การวัดและการประเมินผล

8. การวัดและการประเมินผล (Rubric Assessment)

ด้านความรู้ (Cognitive Domain)

ระดับคะแนนเกณฑ์การให้คะแนน4 (ดีมาก)สามารถอธิบายลักษณะของคำเป็นและคำตายได้อย่างถูกต้องทุกข้อ พร้อมยกตัวอย่างเพิ่มเติมที่ถูกต้องและเหมาะสม3 (ดี)สามารถอธิบายลักษณะของคำเป็นและคำตายได้เกือบครบทุกข้อ และมีตัวอย่างที่ถูกต้องบางส่วน2 (พอใช้)สามารถอธิบายลักษณะของคำเป็นและคำตายได้บางข้อ และมีตัวอย่างที่ยังไม่สมบูรณ์1 (ควรปรับปรุง)ไม่สามารถอธิบายลักษณะของคำเป็นและคำตายได้อย่างถูกต้อง หรือให้ตัวอย่างที่ผิดพลาด

ด้านทักษะ (Psychomotor Domain)

ระดับคะแนนเกณฑ์การให้คะแนน4 (ดีมาก)สามารถสะกดคำเป็นและคำตายได้อย่างถูกต้อง และนำไปใช้ในประโยคได้อย่างเหมาะสมทุกข้อ3 (ดี)สามารถสะกดคำเป็นและคำตายได้ถูกต้องส่วนใหญ่ และใช้ในประโยคได้บางส่วน2 (พอใช้)มีข้อผิดพลาดในการสะกดคำเป็นและคำตาย และใช้ในประโยคได้ไม่ครบถ้วน1 (ควรปรับปรุง)ไม่สามารถสะกดคำเป็นและคำตายได้อย่างถูกต้อง และใช้ในประโยคได้ผิดพลาด

ด้านจิตพิสัย (Affective Domain)

ระดับคะแนนเกณฑ์การให้คะแนน4 (ดีมาก)แสดงความตั้งใจเรียนอย่างต่อเนื่อง มีส่วนร่วมในกิจกรรมและทำงานกลุ่มอย่างดี3 (ดี)แสดงความตั้งใจเรียนเกือบตลอด มีส่วนร่วมในกิจกรรมและทำงานกลุ่มบ้าง2 (พอใช้)ตั้งใจเรียนเป็นบางครั้ง และมีส่วนร่วมในกิจกรรมเล็กน้อย1 (ควรปรับปรุง)ขาดความสนใจในการเรียนและไม่ให้ความร่วมมือในการทำกิจกรรม

ด้านความรู้ (K):

- วิธีการวัด: แบบฝึกหัดการจำแนกคำเป็นคำตาย

- เครื่องมือการวัด: แบบทดสอบและใบงาน

- เกณฑ์การประเมิน: ได้คะแนนไม่น้อยกว่า 70% ถือว่าผ่าน

ด้านทักษะ (P):

- วิธีการวัด: การทำกิจกรรมจับคู่คำและแบบฝึกหัด

- เครื่องมือการวัด: แบบสังเกตพฤติกรรมและใบงาน

- เกณฑ์การประเมิน: สามารถทำกิจกรรมได้ถูกต้องอย่างน้อย 80%

ด้านจิตพิสัย (A):

- วิธีการวัด: การสังเกตพฤติกรรมในชั้นเรียน

- เครื่องมือการวัด: แบบสังเกตพฤติกรรมการทำงานร่วมกันและความตั้งใจเรียน

- เกณฑ์การประเมิน: ได้คะแนนไม่น้อยกว่า 3 จาก 5 ระดับ

---

### 9. บันทึกหลังสอน

1. ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้

2. ปัญหาและอุปสรรคที่พบระหว่างการสอน

3. แนวทางการแก้ไขและข้อเสนอแนะเพื่อปรับปรุงการเรียนการสอน

แหล่งอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง). โรงพิมพ์คุรุสภา.

ระดับชั้น: ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3

เวลา: 2 ชั่วโมง

เรื่อง: อักษรนำ

วัตถุประสงค์

1.นักเรียนสามารถเข้าใจความหมายของอักษรนำและสามารถใช้ในการอ่านและเขียนได้ถูกต้อง

2.นักเรียนสามารถระบุคำที่ใช้เสียงอักษรนำได้

3.นักเรียนสามารถฝึกใช้คำที่มีอักษรนำในการพูดและเขียนได้

สาระสำคัญ

อักษรนำ คือ การใช้ตัวอักษรหนึ่งตัวนำหน้าคำหรือกลุ่มคำเพื่อแสดงเสียงหรือความหมายในภาษาไทย เช่น การใช้ “ช” ในคำว่า “ช้าง”, “จ” ในคำว่า “จาน” ซึ่งทำให้สามารถออกเสียงคำเหล่านั้นได้ถูกต้องและเข้าใจความหมาย

องค์ประกอบของแผนการจัดการเรียนรู้

1. กิจกรรมก่อนเรียน

• เริ่มต้นการเรียนรู้: ครูพูดคุยกับนักเรียนเกี่ยวกับการอ่านและการสะกดคำที่ถูกต้อง

• ครูสามารถตั้งคำถามว่า “คำไหนที่เราอ่านแล้วออกเสียงไม่ถูกต้อง?” เพื่อเชื่อมโยงกับการใช้ตัวอักษรนำ

• กระตุ้นความสนใจ: ให้นักเรียนดูภาพสัตว์หรือสิ่งของที่มีชื่อเริ่มต้นด้วยอักษรนำ เช่น “ช้าง”, “จาน”, “กระต่าย”, “ตา” และตั้งคำถามเกี่ยวกับเสียงเริ่มต้นของคำเหล่านี้

2. กิจกรรมระหว่างเรียน

• ขั้นตอนที่ 1 : การอธิบายทฤษฎีเกี่ยวกับอักษรนำ

• ครูอธิบายความหมายของอักษรนำ และยกตัวอย่างคำที่มีอักษรนำ เช่น “ช” ในคำว่า “ช้าง”, “จ” ในคำว่า “จาน”, “ต” ในคำว่า “ตา”

• อธิบายว่าอักษรนำทำให้การออกเสียงและการสะกดคำถูกต้องมากขึ้น

• ขั้นตอนที่ 2 : การฝึกปฏิบัติ

• ครูให้นักเรียนทำแบบฝึกหัดในการจับคู่คำกับอักษรนำ เช่น ให้คำที่มีอักษรนำ เช่น “ช”, “จ”, “ต” และให้นักเรียนเขียนคำที่เริ่มต้นด้วยอักษรเหล่านี้

• กิจกรรมจับคู่คำ: ให้นักเรียนจับคู่คำที่มีอักษรนำจากกลุ่มคำที่ครูเตรียมไว้

• เช่น คำที่มีอักษรนำ “ช”: ช้าง, ชุด, ชม, ช้อน

• คำที่มีอักษรนำ “จ”: จาน, จอด, จอม, เจาะ

• คำที่มีอักษรนำ “ต”: ตา, ติด, ต้น, ตัก

• ขั้นตอนที่ 3: การใช้คำที่มีอักษรนำในประโยค

• ให้นักเรียนเขียนประโยคที่ใช้คำที่มีอักษรนำ เช่น “ช้างตัวใหญ่มาก”, “ตากำลังอ่านหนังสือ”, “จานมีข้าวเต็ม”

• ให้นักเรียนอ่านประโยคที่เขียนและตรวจสอบการใช้คำที่มีอักษรนำ

3. กิจกรรมหลังเรียน

• การประเมินผล:

• ครูให้แบบฝึกหัดการใช้คำที่มีอักษรนำโดยการเติมคำลงในช่องว่าง เช่น “___กินข้าว” (คำที่ถูกต้องคือ “ช้าง”)

• นักเรียนสามารถเขียนคำที่มีอักษรนำในแบบทดสอบได้หรือไม่

• การสะท้อนผลการเรียนรู้:

• ครูให้นักเรียนสะท้อนว่าเรียนรู้เกี่ยวกับอักษรนำได้อย่างไรบ้าง

• ถามคำถามเกี่ยวกับคำที่มีอักษรนำ เช่น “ทำไมคำว่า ‘ช้าง’ ถึงใช้ ‘ช’?”

สื่อและวัสดุการสอน

• ภาพประกอบ เช่น ภาพของสัตว์หรือสิ่งของที่มีชื่อเริ่มต้นด้วยอักษรนำ

• แผ่นการ์ดคำ ที่มีคำที่ใช้เสียงอักษรนำ

• กระดาษและปากกา สำหรับการเขียนประโยค

• สื่อดิจิทัล (ถ้ามี) เช่น วิดีโอการออกเสียงคำที่มีอักษรนำ

การประเมินผล

• การประเมินภาคปฏิบัติ: การให้แบบฝึกหัดการจับคู่คำกับอักษรนำและการเขียนประโยค

• การประเมินจากการเขียน: การตรวจสอบการเขียนประโยคที่ใช้คำที่มีอักษรนำ

• การประเมินจากการอ่าน: การให้เด็กอ่านคำและประโยคที่มีคำที่ใช้เสียงอักษรนำอย่างถูกต้อง

ตัวอย่างกิจกรรม

1. กิจกรรมที่ 1: ให้นักเรียนเลือกคำที่มีอักษรนำจากการ์ดคำ เช่น “ช้าง”, “จาน”, “ตา” แล้วบอกเสียงที่ออกมาจากคำเหล่านั้น

2. กิจกรรมที่ 2: ให้นักเรียนจับคู่คำที่มีอักษรนำกับภาพที่เกี่ยวข้อง เช่น “ช้าง” กับภาพช้าง, “ตา” กับภาพตา

การสะท้อนผลและข้อเสนอแนะ

• การสะท้อน: ครูถามนักเรียนว่าเรียนรู้วิธีการใช้คำที่มีอักษรนำได้อย่างไร และสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างไร

ระดับชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 1

มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด

• ท 2.1 ป. 1/5 เขียนจดหมายส่วนตัวและจดหมายกิจธุระ

1. วัตถุประสงค์

• นักเรียนสามารถเขียนจดหมายส่วนตัวได้อย่างถูกต้องตามหลักภาษาไทย

• นักเรียนสามารถใช้คำและสำนวนในการเขียนจดหมายส่วนตัวได้อย่างเหมาะสมและเป็นทางการ

• นักเรียนสามารถระบุโครงสร้างของจดหมายส่วนตัวและเลือกใช้ภาษาตามวัตถุประสงค์ของการสื่อสาร

นักเรียนสามารถเขียนจดหมายเพื่อแสดงความรู้สึกหรือความคิดอย่างชัดเจน

2. สาระสำคัญ

การเขียนจดหมายส่วนตัวคือการสื่อสารระหว่างบุคคลที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิด เช่น เพื่อน ญาติ หรือคนรัก โดยเนื้อหาสามารถเป็นเรื่องส่วนตัว เช่น การแบ่งปันประสบการณ์ ความรู้สึก หรือการให้คำแนะนำต่าง ๆ โดยจะต้องมีโครงสร้างที่ชัดเจนและเหมาะสมตามประเภทของจดหมาย

3. อุปกรณ์การเรียนการสอน

1. กระดาษและปากกา

2. ตัวอย่างจดหมายส่วนตัว

3. สื่อการสอน เช่น PowerPoint, ใบงาน

ตัวอย่างจดหมายส่วนตัวหลากหลายประเภท (จดหมายถึงครอบครัว, เพื่อน ฯลฯ)

4. ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้

1. การเริ่มกิจกรรม (10 นาที)

• ทักทายและตั้งคำถามเปิด: ทักทายและถามนักเรียนเกี่ยวกับประสบการณ์ในการเขียนจดหมาย เช่น “เคยเขียนจดหมายถึงใครบ้าง? เคยใช้จดหมายในการสื่อสารอย่างไร?”

• เชื่อมโยงความรู้เดิม: ถามนักเรียนเกี่ยวกับประเภทต่าง ๆ ของจดหมาย เช่น จดหมายทางการและจดหมายส่วนตัว

• แนะนำหัวข้อการเรียน: บอกนักเรียนว่าในวันนี้จะเรียนรู้เกี่ยวกับการเขียนจดหมายส่วนตัว โดยเน้นที่การเลือกใช้ภาษาที่เหมาะสมและการสื่อสารความรู้สึก

2. การอธิบายเนื้อหาหลัก (25 นาที)

• แนะนำโครงสร้างของจดหมายส่วนตัว:

  1. ชื่อผู้เขียนและวันที่: นักเรียนต้องระบุชื่อและวันที่เขียนจดหมาย

  2. คำขึ้นต้น: การทักทาย เช่น “เรียนคุณพ่อคุณแม่,” “ถึงเพื่อนที่รัก”

  3. เนื้อหาหลัก: การบอกเล่าความรู้สึกหรือสอบถามสารทุกข์สุขดิบ

  4. คำลงท้าย: การใช้คำลงท้าย เช่น “ขอแสดงความนับถือ,” “รักและคิดถึง”

  5. ลายเซ็น: การเซ็นชื่อหรือการเขียนชื่อผู้เขียน

• การใช้ภาษาที่เหมาะสม: อธิบายการเลือกใช้ภาษาตามความสัมพันธ์ของผู้เขียนกับผู้รับ

• แสดงตัวอย่าง: ใช้ตัวอย่างจดหมายส่วนตัวที่มีความหลากหลาย เช่น จดหมายถึงพ่อแม่, เพื่อน, ญาติ เพื่อให้นักเรียนเห็นภาพชัดเจน

3. การฝึกปฏิบัติ (30 นาที)

• กิจกรรมกลุ่ม:

  • แบ่งกลุ่มนักเรียนให้กลุ่มละ 3-4 คน

  • ให้แต่ละกลุ่มเขียนจดหมายส่วนตัวถึงเพื่อนหรือสมาชิกในครอบครัว โดยต้องใช้โครงสร้างที่เรียนรู้และคำนึงถึงการใช้ภาษาที่เหมาะสม

  • ครูเดินรอบชั้นเรียนเพื่อให้คำแนะนำและช่วยแก้ไขข้อสงสัย

4. การนำเสนอผลงาน (15 นาที)

• การแลกเปลี่ยนความคิดเห็น: นักเรียนแต่ละกลุ่มจะแบ่งปันจดหมายที่เขียนให้กับกลุ่มอื่นหรือชั้นเรียน

• การอภิปราย: นักเรียนและครูร่วมกันให้ข้อเสนอแนะในส่วนที่ดีและส่วนที่สามารถปรับปรุงได้ เช่น การใช้ภาษาที่เหมาะสม การจัดระเบียบเนื้อหา

5. การสรุปบทเรียน (10 นาที)

• การทบทวนหลักการเขียนจดหมาย: ครูสรุปหลักการเขียนจดหมายส่วนตัวที่นักเรียนได้เรียนรู้

• ซักถามนักเรียน: ถามคำถามเพื่อทบทวน เช่น "จดหมายส่วนตัวต้องมีส่วนประกอบอะไรบ้าง?" หรือ "การเลือกใช้ภาษาต้องคำนึงถึงอะไรบ้าง?"

มอบการบ้าน: ให้นักเรียนเขียนจดหมายส่วนตัวถึงคนในครอบครัวหรือเพื่อนที่อยู่ห่างไกล โดยให้เน้นการใช้ภาษาที่เหมาะสมและเขียนให้ครบตามโครงสร้างที่เรียนรู้ 5. การประเมินผล

• การประเมินจากการเขียนจดหมาย: ครูประเมินจากความถูกต้องของโครงสร้างและการใช้ภาษาที่เหมาะสม

• การประเมินการนำเสนอ: นักเรียนที่นำเสนอจดหมายจะได้รับข้อเสนอแนะจากครูและเพื่อนร่วมชั้น

• การประเมินการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น: พิจารณาความสามารถในการสื่อสารและการนำเสนอความคิดเห็นในกลุ่ม

1. มาตรฐานการเรียนรู้

มาตรฐาน ว 5.1 เข้าใจเกี่ยวกับระบบสุริยะและเอกภพ สามารถอธิบายลักษณะของดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ รวมถึงความสัมพันธ์ของดวงดาวที่มีผลต่อโลก

2. ตัวชี้วัด

• อธิบายลักษณะของดาวเคราะห์แต่ละดวงในระบบสุริยะ

• เปรียบเทียบขนาด องค์ประกอบ และตำแหน่งของดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ

3. วัตถุประสงค์

ด้านความรู้

1. นักเรียนสามารถบอกชื่อดาวเคราะห์ทั้ง 8 ดวงในระบบสุริยะได้

2. นักเรียนสามารถอธิบายลักษณะเด่นของดาวเคราะห์แต่ละดวงได้

3. นักเรียนสามารถเปรียบเทียบความแตกต่างของดาวเคราะห์ชั้นในและดาวเคราะห์ชั้นนอกได้

ด้านทักษะ

1. นักเรียนสามารถสืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับดาวเคราะห์ได้

2. นักเรียนสามารถจัดกลุ่มดาวเคราะห์ตามลักษณะทางกายภาพได้

3. นักเรียนสามารถสรุปข้อมูลและนำเสนอได้อย่างเหมาะสม

ด้านจิตพิสัย

1. นักเรียนมีความสนใจและใฝ่รู้เกี่ยวกับดาราศาสตร์

2. นักเรียนทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ดี

3. นักเรียนแสดงความคิดเห็นอย่างสร้างสรรค์และรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น

4. สาระสำคัญ

• ระบบสุริยะประกอบด้วยดวงอาทิตย์และดาวเคราะห์ 8 ดวง

• ดาวเคราะห์แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มหลัก ได้แก่ ดาวเคราะห์ชั้นในและดาวเคราะห์ชั้นนอก

• ดาวเคราะห์แต่ละดวงมีขนาด องค์ประกอบ และสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน

5. ขั้นตอนในการสอน (รูปแบบ 5E)

ขั้นที่ 1: กระตุ้นความสนใจ (Engage) (10 นาที)

• ครูตั้งคำถาม เช่น “ทำไมดาวเคราะห์บางดวงจึงอยู่ใกล้ดวงอาทิตย์มากกว่าดวงอื่น?”

• นำเสนอภาพหรือวิดีโอแสดงดาวเคราะห์ทั้ง 8 ดวง พร้อมให้สังเกตความแตกต่าง

ขั้นที่ 2: สำรวจและค้นหา (Explore) (15 นาที)

• นักเรียนจับกลุ่มและสืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับดาวเคราะห์แต่ละดวงผ่านเอกสารหรือสื่อดิจิทัล

• ให้แต่ละกลุ่มใช้ลูกบอลหรือแบบจำลองจำลองขนาดและระยะห่างของดาวเคราะห์จากดวงอาทิตย์

ขั้นที่ 3: อธิบาย (Explain) (15 นาที)

• ตัวแทนกลุ่มนำเสนอข้อมูลที่ค้นพบเกี่ยวกับดาวเคราะห์แต่ละดวง

• ครูอธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับลักษณะของดาวเคราะห์ รวมถึงการเปรียบเทียบดาวเคราะห์ชั้นในและชั้นนอก

ขั้นที่ 4: ขยายความรู้ (Elaborate) (10 นาที)

• นักเรียนอภิปรายเกี่ยวกับผลกระทบของตำแหน่งดาวเคราะห์ต่ออุณหภูมิและสภาพแวดล้อม

• ให้นักเรียนออกแบบโมเดลระบบสุริยะโดยกำหนดขนาดและระยะห่างให้สมจริง

ขั้นที่ 5: ประเมินผล (Evaluate) (10 นาที)

• นักเรียนตอบคำถามสั้น ๆ เพื่อทบทวนความเข้าใจ

• ให้นักเรียนทำแผนภาพสรุปเกี่ยวกับดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ

• ครูให้ข้อเสนอแนะและสรุปบทเรียนร่วมกัน

6. สื่อการสอน

• โมเดลระบบสุริยะหรือลูกบอลจำลองดาวเคราะห์

• วิดีโอหรือแผนที่ระบบสุริยะ

• เอกสารหรือสื่อดิจิทัลเกี่ยวกับดาวเคราะห์

• กระดาษและสีสำหรับให้นักเรียนวาดแผนภาพ

7. การวัดและประเมินผล

เกณฑ์การประเมินผล

1. การสังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้ - ความกระตือรือร้นและการมีส่วนร่วมในกิจกรรม (Engage)

2. การทำงานกลุ่ม - ความร่วมมือและการสื่อสารในกลุ่ม (Explore & Elaborate)

3. การอธิบายและนำเสนอ - ความสามารถในการอธิบายลักษณะของดาวเคราะห์ (Explain)

4. การวาดแผนภาพระบบสุริยะ - ความถูกต้องของข้อมูลและการสื่อสารความเข้าใจ (Elaborate)

5. การตอบคำถามและแบบฝึกหัด - ความเข้าใจเนื้อหาผ่านการตอบคำถามและแบบฝึกหัด (Evaluate)

****คุณคือครูวิทยาศาสตร์ที่มีความเชี่ยวชาญในการเขียนแผนนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5ต้องการเรียนรู้ดาวในระบบสุริยะ ต้องการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ รายวิชาวิทยาศาสตร์ ระดับชั้นป.5 จำนวน1ชั่วโมงโดยใช้การจัดการเรียนการสอนในรูปแบบการสืบเสาะ5E โดยมีหัวข้อ ดังนี้-มาตรฐานการจัดการเรียนรู้-ตัวชี้วัด-วัตถุประสงค์ ด้านความรู้ ด้านทักษะ และด้านจิตพิสัย-สาระสำคัญ-ขั้นตอนในการสอน-สื่อ-การวัดและประเมินผล

เรื่อง: แรงผลักและแรงดึง
ระดับชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 5
ระยะเวลา: 50 นาที
ใช้โมเดล 5E: Engage, Explore, Explain, Elaborate, Evaluate

1. สาระสำคัญ

นักเรียนจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับแรงผลักและแรงดึง โดยการทำการทดลองที่เกี่ยวข้องกับแรงทั้งสองประเภทนี้ เพื่อให้เข้าใจถึงหลักการและความสำคัญของแรงที่มีผลต่อการเคลื่อนที่ของวัตถุในชีวิตประจำวัน

2. มาตรฐานการเรียนรู้

มาตรฐานที่ 1: เข้าใจและสามารถอธิบายปรากฏการณ์ทางธรรมชาติได้อย่างถูกต้อง

• ตัวชี้วัดที่ 1.1: นักเรียนสามารถอธิบายและทำการทดลองเกี่ยวกับแรงผลักและแรงดึงได้

• ตัวชี้วัดที่ 1.2: นักเรียนสามารถเชื่อมโยงความรู้เรื่องแรงผลักและแรงดึงกับการใช้งานในชีวิตประจำวัน

3. จุดประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอธิบายความหมายของ แรงผลัก และ แรงดึง ได้อย่างถูกต้อง

2. นักเรียนสามารถทำการทดลองเกี่ยวกับแรงผลักและแรงดึง และบันทึกผลการทดลองได้

3. นักเรียนสามารถอธิบายผลการทดลองและเชื่อมโยงความรู้เรื่องแรงในชีวิตประจำวัน

4. สาระการเรียนรู้

1. แรงผลัก: คือแรงที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่ออกจากจุดที่มันอยู่ เช่น การผลักประตูหรือการผลักรถ

2. แรงดึง: คือแรงที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่เข้าไปยังจุดที่มันต้องการ เช่น การดึงเชือกหรือการดึงลูกรอก

5. กิจกรรมการเรียนรู้ (ตามโมเดล 5E)

1) Engage (การดึงดูดความสนใจ) – 10 นาที

• กิจกรรม: เริ่มบทเรียนโดยการถามคำถามที่กระตุ้นความสนใจ เช่น "เคยเล่นเกมที่ต้องดึงหรือผลักสิ่งของไหม?" หรือ "เคยเห็นพ่อแม่หรือคนอื่นผลักหรือดึงอะไรบ้าง?"

• วัตถุประสงค์: กระตุ้นการคิดและเชื่อมโยงความรู้เดิมที่นักเรียนมีเกี่ยวกับแรงผลักและแรงดึง

2) Explore (การสำรวจ) – 15 นาที

• กิจกรรม: แบ่งนักเรียนออกเป็นกลุ่มเล็ก ๆ และให้แต่ละกลุ่มทำการทดลองเกี่ยวกับแรงผลักและแรงดึง โดยให้ใช้ ลูกบอล, เชือก, และไม้ เป็นอุปกรณ์ในการทดลอง

  • การทดลอง 1: ใช้แรงดึงเพื่อดึงลูกบอลที่อยู่บนพื้นและบันทึกผล

  • การทดลอง 2: ใช้แรงผลักเพื่อผลักลูกบอลให้เคลื่อนที่และบันทึกผล

• นักเรียนจะต้องบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างการทดลอง เช่น ทิศทางที่วัตถุเคลื่อนที่ ความเร็วที่เปลี่ยนแปลงไป เป็นต้น

3) Explain (การอธิบาย) – 10 นาที

• กิจกรรม: หลังจากทดลองเสร็จ ให้แต่ละกลุ่มอธิบายผลการทดลองของตัวเอง โดยการใช้คำอธิบายว่าแรงดึงและแรงผลักทำให้วัตถุเคลื่อนที่อย่างไร

  • คำถามที่กระตุ้น: “ทำไมเมื่อเราใช้แรงดึง วัตถุถึงเคลื่อนที่ไปในทิศทางที่เราต้องการ?” หรือ “เมื่อเราใช้แรงผลัก วัตถุเคลื่อนที่อย่างไร?”

• วัตถุประสงค์: ให้นักเรียนเข้าใจหลักการของแรงดึงและแรงผลัก

4) Elaborate (การขยายความ) – 10 นาที

• กิจกรรม: ให้ตัวอย่างการใช้แรงผลักและแรงดึงในชีวิตประจำวัน เช่น

  • แรงดึง: การดึงประตู การดึงเชือก

  • แรงผลัก: การผลักรถเข็น การผลักประตู

• ให้นักเรียนคิดเพิ่มเติมเกี่ยวกับแรงดึงและแรงผลักในกิจกรรมต่าง ๆ ที่พวกเขาทำในชีวิตประจำวัน

• วัตถุประสงค์: ให้นักเรียนเห็นความสัมพันธ์ระหว่างการทดลองในห้องเรียนกับการใช้แรงในชีวิตจริง

5) Evaluate (การประเมินผล) – 5 นาที

• กิจกรรม: ให้นักเรียนทำแบบฝึกหัดสั้น ๆ ที่เกี่ยวกับแรงดึงและแรงผลัก โดยมีคำถามเช่น

  • แรงดึงคืออะไร?

  • ยกตัวอย่างการใช้แรงผลักในชีวิตประจำวัน

  • ทำไมแรงดึงถึงทำให้วัตถุเคลื่อนที่?

• วัตถุประสงค์: ประเมินความเข้าใจของนักเรียนเกี่ยวกับการใช้แรงดึงและแรงผลัก

6. สื่อการเรียนการสอน

• ลูกบอล

• เชือก

• ไม้

• กระดาษและปากกา (สำหรับการบันทึกผลการทดลอง)

• ภาพหรือวิดีโอเกี่ยวกับแรงดึงและแรงผลักในชีวิตประจำวัน

• กระดานไวท์บอร์ด/ชอล์ก เพื่อสรุปข้อคิดจากกิจกรรม

7. สื่อการวัดและประเมินผล

1. แบบประเมินผลการทดลอง:

   • คะแนนจากการทำการทดลอง (การบันทึกผลและการอธิบาย)

   • คะแนนจากการเชื่อมโยงการทดลองกับการใช้แรงในชีวิตประจำวัน

2. ใบงาน:

   • ใบงานเกี่ยวกับการอธิบายแรงดึงและแรงผลัก พร้อมตัวอย่างจากชีวิตประจำวัน

   • คำถามที่ช่วยประเมินความเข้าใจของนักเรียน

3. เกณฑ์การให้คะแนน:

   • การอธิบายแรงดึงและแรงผลัก: 4 คะแนน

   • การทดลอง: 4 คะแนน

   • การเชื่อมโยงกับชีวิตประจำวัน: 2 คะแนน

   • การตอบคำถามและการประเมินผล: 2 คะแนน

แผนการประเมินผล

ตัวชี้วัดคะแนนเต็มคะแนนที่ได้รับข้อสังเกตการอธิบายแรงดึงและแรงผลัก4การทำการทดลอง4การเชื่อมโยงกับชีวิตประจำวัน2การตอบคำถามและประเมินผล2คะแนนรวม12

เวลา 50 นาที

1. สาระสำคัญ (Key Concept)

• ความแข็งของวัสดุเป็นคุณสมบัติที่สำคัญที่บ่งชี้ถึงความสามารถในการทนต่อการขูดขีดหรือการเปลี่ยนรูปของวัสดุนั้นๆ

• วัสดุที่มีความแข็งสูงจะทนทานและไม่เปลี่ยนรูปง่าย ในขณะที่วัสดุที่มีความแข็งต่ำจะเปลี่ยนรูปได้ง่ายและแตกหักได้ง่ายกว่า

2. มาตรฐานการเรียนรู้ (Standards and Indicators)

• มาตรฐานที่ 1: เข้าใจเกี่ยวกับคุณสมบัติของวัสดุ

  • ตัวชี้วัดที่ 1.2: สามารถอธิบายคุณสมบัติของวัสดุต่างๆ เช่น ความแข็ง ความเหนียว ความยืดหยุ่น เป็นต้น

• มาตรฐานที่ 2: การทดลองทางวิทยาศาสตร์

  • ตัวชี้วัดที่ 2.1: สามารถออกแบบและดำเนินการทดลองได้อย่างเหมาะสม พร้อมบันทึกผลการทดลอง

3. จุดประสงค์การเรียนรู้ (Learning Objectives)

1. ด้านความรู้ (Knowledge):
   นักเรียนสามารถอธิบายความหมายของความแข็งของวัสดุและสามารถยกตัวอย่างวัสดุที่มีความแข็งสูงและต่ำได้

2. ด้านทักษะ (Skills):
   นักเรียนสามารถทดลองทดสอบความแข็งของวัสดุต่างๆ เช่น พลาสติก, กระดาษ, หิน, เหล็ก โดยใช้เครื่องมือที่มีอยู่ และบันทึกผลการทดลองได้

3. ด้านทัศนคติ (Attitude):
   นักเรียนมีทัศนคติที่ดีในการเลือกวัสดุที่มีความแข็งเหมาะสมกับการใช้งานต่างๆ ในชีวิตประจำวัน

4. สาระการเรียนรู้ (Content)

1. ความหมายของความแข็งของวัสดุ

2. วิธีการทดสอบความแข็งของวัสดุต่างๆ

3. ความแตกต่างระหว่างวัสดุที่มีความแข็งสูงและต่ำ

4. การเลือกวัสดุที่เหมาะสมกับการใช้งานตามคุณสมบัติความแข็ง

5. กิจกรรม (Activities)

กระบวนการเรียนรู้ 5E

1. Engage (การดึงดูดความสนใจ) - 10 นาที

   • กิจกรรม: เริ่มต้นด้วยการถามคำถามกระตุ้นความสนใจ เช่น

     • "วัสดุอะไรบ้างที่เราคิดว่าแข็ง?"

     • "หากเราทำการขูดหินด้วยเหล็กหรือกระดาษ ทำไมวัสดุบางชนิดถึงไม่แตกหักหรือขูดได้ยาก?"

   • แสดงภาพหรือวัสดุจริง เช่น หิน, กระดาษ, เหล็ก และถามว่า "วัสดุไหนที่คิดว่าแข็งที่สุดในภาพเหล่านี้?"

2. Explore (การสำรวจ) - 15 นาที

   • กิจกรรม:
     ให้นักเรียนแบ่งกลุ่มทดลองทดสอบความแข็งของวัสดุต่างๆ เช่น พลาสติก, กระดาษ, หิน, เหล็ก โดยใช้เครื่องมือทดลอง เช่น กรรไกร, มีด, เหล็ก
     นักเรียนบันทึกผลการทดลองว่า วัสดุใดทนทานและวัสดุใดขูดหรือแตกหักได้ง่าย

3. Explain (การอธิบาย) - 10 นาที

   • อธิบายความหมายของความแข็ง: "ความแข็งคือ ความสามารถของวัสดุในการทนต่อการขูดขีด การแตกหัก หรือการเปลี่ยนรูป"

   • ยกตัวอย่างวัสดุที่มีความแข็งสูง เช่น เหล็ก, หิน, เพชร และวัสดุที่มีความแข็งต่ำ เช่น กระดาษ, พลาสติก

4. Elaborate (การขยายความ) - 10 นาที

   • กิจกรรม: ให้นักเรียนอภิปรายในกลุ่มถึงการเลือกวัสดุที่มีความแข็งเหมาะสม เช่น

     • ถ้าต้องการทำเครื่องมือทำการตัด เช่น กรรไกร ควรเลือกวัสดุที่มีความแข็งสูงหรือไม่?

     • เลือกวัสดุที่ทนทานสำหรับการใช้งานต่างๆ

5. Evaluate (การประเมินผล) - 5 นาที

   • กิจกรรม: ให้นักเรียนทำแบบทดสอบสั้นๆ เช่น

     • "วัสดุใดที่มีความแข็งมากที่สุด?"
       a) กระดาษ
       b) หิน
       c) พลาสติก

     • "วัสดุใดที่ขูดหรือแตกหักได้ง่ายที่สุด?"
       a) เหล็ก
       b) พลาสติก
       c) ไม้

   • สรุปผลการเรียนรู้จากการทดลอง

6. สื่อการสอน (Teaching Aids)

• วัสดุต่างๆ เช่น พลาสติก, กระดาษ, หิน, เหล็ก

• เครื่องมือทดลอง เช่น กรรไกร, มีด, เหล็ก, หิน

• กระดาษและปากกาเพื่อบันทึกผลการทดลอง

• ภาพวัสดุต่างๆ ที่แสดงความแข็งของวัสดุ

7. สื่อการวัดผล (Assessment)

1. การประเมินความรู้:

   • การตอบคำถามเกี่ยวกับความแข็งของวัสดุ เช่น "วัสดุใดที่มีความแข็งสูง?"

   • การอธิบายวัสดุที่มีความแข็งสูงและต่ำ

2. การประเมินทักษะการทดลอง:

   • การทดสอบความสามารถในการเลือกวัสดุและเครื่องมือในการทดสอบ

   • การบันทึกผลการทดลองอย่างถูกต้องและเป็นระเบียบ

3. การประเมินทัศนคติ:

   • การมีส่วนร่วมในการอภิปรายและการเลือกวัสดุที่มีความแข็งเหมาะสมในการใช้งานต่างๆ

1. สาระสำคัญ

คำควบกล้ำเป็นคำที่มีพยัญชนะต้น 2 ตัวอยู่ติดกันและมีการออกเสียงประสานกันอย่างชัดเจน การเรียนรู้คำควบกล้ำช่วยให้นักเรียนมีทักษะในการอ่าน ออกเสียง และเขียนคำควบกล้ำได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ สามารถนำไปใช้สื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพ

2. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐาน ท 4.1
เข้าใจและแสดงความคิดเห็นจากการฟัง การดู และการพูด และนำไปใช้ในการสื่อสารได้เหมาะสม

ตัวชี้วัด

• ท 4.1 ป.3/1 ออกเสียงคำควบกล้ำได้อย่างถูกต้อง

• ท 4.1 ป.3/2 บอกความหมายและตัวอย่างคำควบกล้ำได้

• ท 4.1 ป.3/3 เขียนคำควบกล้ำได้อย่างถูกต้อง

3. จุดประสงค์การเรียนรู้ (KPA)

เมื่อจบบทเรียนนี้ นักเรียนจะสามารถ
✅ Knowledge (K): อธิบายความหมายและประเภทของคำควบกล้ำได้อย่างถูกต้อง
✅ Process (P): ออกเสียงและเขียนคำควบกล้ำได้อย่างถูกต้อง
✅ Attitude (A): มีเจตคติที่ดีในการเรียนรู้และใช้คำควบกล้ำได้อย่างถูกต้องในชีวิตประจำวัน

4. สาระการเรียนรู้

✅ ความรู้

• ความหมายของคำควบกล้ำ

• ประเภทของคำควบกล้ำ

  • คำควบกล้ำแท้ → กร, กล, กว, ขร, ขล, ขว, คร, คล, คว, ตร, ปร, ปล

  • คำควบกล้ำไม่แท้ → ทร ที่ออกเสียงเป็น ซ เช่น ทราย, ทราบ

✅ ทักษะ/กระบวนการ

• ทักษะการอ่าน ออกเสียง และเขียนคำควบกล้ำ

• ทักษะการจำแนกประเภทของคำควบกล้ำ

✅ คุณลักษณะอันพึงประสงค์

• ความรับผิดชอบต่อหน้าที่

• มีวินัยและใฝ่เรียนรู้

5. กิจกรรมการเรียนรู้ (Active Learning)

ขั้นนำ (5 นาที)

✅ Brainstorming

1. ครูสนทนานำเข้าสู่บทเรียนโดยยกตัวอย่างคำควบกล้ำจากชีวิตประจำวัน เช่น

   • กล้วย ขวาน ทราย ตรอก

2. ครูตั้งคำถามกระตุ้นความคิด เช่น

   • คำเหล่านี้มีลักษณะอย่างไรที่คล้ายกัน?

3. ครูแจ้งจุดประสงค์การเรียนรู้

ขั้นสอน (20 นาที)

✅ Flipped Classroom + Think-Pair-Share

1. ครูฉายสื่อการสอน (PowerPoint หรือวิดีโอ) เรื่องคำควบกล้ำ

2. ครูอธิบายความหมายและประเภทของคำควบกล้ำ พร้อมยกตัวอย่าง

   • คำควบกล้ำแท้ → กล้วย, ขวาน, คลื่น, ตรอก

   • คำควบกล้ำไม่แท้ → ทราย, ทราบ

3. ให้นักเรียนจับคู่ (Pair) ช่วยกันยกตัวอย่างคำควบกล้ำและแบ่งประเภทของคำควบกล้ำ

4. ให้นักเรียนแบ่งปันความคิดกับเพื่อนในชั้น (Share)

5. ครูสรุปและอธิบายเพิ่มเติม

ขั้นฝึกปฏิบัติ (25 นาที)

✅ Station Rotation + Gallery Walk

1. ครูแบ่งนักเรียนเป็นกลุ่ม ๆ ละ 4–5 คน

2. ครูเตรียมฐานการเรียนรู้ 4 ฐาน ได้แก่

   • ฐานที่ 1: เกมจับคู่คำควบกล้ำ

   • ฐานที่ 2: เติมคำควบกล้ำในประโยคให้ถูกต้อง

   • ฐานที่ 3: การเขียนคำควบกล้ำที่กำหนด

   • ฐานที่ 4: ออกเสียงคำควบกล้ำหน้าชั้นเรียน

3. นักเรียนหมุนเวียนทำกิจกรรมตามฐาน

4. ครูประเมินและให้คำแนะนำเป็นรายกลุ่ม

ขั้นสรุป (5 นาที)

✅ Exit Ticket

1. ครูให้นักเรียนตอบคำถามใน Exit Ticket เช่น

   • คำควบกล้ำแท้มีอะไรบ้าง?

   • คำควบกล้ำไม่แท้มีอะไรบ้าง?

   • คำควบกล้ำในชีวิตประจำวันที่พบคืออะไรบ้าง?

2. ครูทบทวนเนื้อหาที่เรียน และสรุปบทเรียนร่วมกับนักเรียน

6. สื่อ/อุปกรณ์

✅ บัตรคำคำควบกล้ำ
✅ ใบงานคำควบกล้ำ
✅ กระดานไวท์บอร์ดและปากกา
✅ สื่อเสียงหรือวิดีโอประกอบการออกเสียงคำควบกล้ำ

7. การวัดและประเมินผล

✅ เกณฑ์การประเมิน

ตัวชี้วัดระดับคุณภาพดีมาก (4)ระดับคุณภาพดี (3)ระดับคุณภาพพอใช้ (2)ระดับคุณภาพต้องปรับปรุง (1)ออกเสียงคำควบกล้ำได้ถูกต้องออกเสียงถูกต้อง 100%ออกเสียงถูกต้อง 80%ออกเสียงถูกต้อง 60%ออกเสียงถูกต้องน้อยกว่า 60%เขียนคำควบกล้ำได้ถูกต้องถูกต้อง 100%ถูกต้อง 80%ถูกต้อง 60%ถูกต้องน้อยกว่า 60%จำแนกคำควบกล้ำได้ถูกต้องถูกต้องทั้งหมดถูกต้องเกือบทั้งหมดถูกต้องมากกว่าครึ่งถูกต้องน้อยกว่าครึ่ง

✅ วิธีการประเมิน

• สังเกตพฤติกรรมระหว่างทำกิจกรรม

• ประเมินจากผลงานของนักเรียน (ใบงานและคำตอบ)

• ประเมินจากการตอบคำถามใน Exit Ticket

8. กิจกรรมเสริม/การบ้าน

1. ให้นักเรียนค้นหาคำควบกล้ำจากหนังสือหรือสื่ออื่น ๆ อย่างน้อย 5 คำ พร้อมแต่งประโยค

2. ให้นักเรียนบันทึกคำควบกล้ำที่พบในชีวิตประจำวัน เช่น ในป้ายโฆษณา หรือรายการโทรทัศน์

9. ความสัมพันธ์กับหลักสูตรแกนกลาง พ.ศ. 2551

สาระที่ 4: การฟัง การดู และการพูด
มาตรฐาน ท 4.1 เข้าใจและแสดงความคิดเห็นจากการฟัง การดู และการพูด และนำไปใช้ในการสื่อสารได้เหมาะสม

สาระที่ 5: การเขียน
มาตรฐาน ท 5.1 มีทักษะการเขียนเพื่อสื่อสาร ถ่ายทอดความรู้ ความคิด และความรู้สึกอย่างสร้างสรรค์

✅ เน้น Active Learning
✅ มี KPA ชัดเจน
✅ ส่งเสริมการทำงานเป็นทีมและการสื่อสาร
✅ ส่งเสริมการคิดวิเคราะห์และการแก้ปัญหา

กลุ่มสาระการเรียนรู้: ภาษาไทย
ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2
เรื่อง: มาตราตัวสะกดตรงตามมาตรา
เวลา: 1 คาบ (50 นาที)
มาตรฐานการเรียนรู้:
มาตรฐาน ท 4.1 เข้าใจหลักการใช้ภาษาไทย และใช้ภาษาไทยในการสื่อสารได้เหมาะสม
ตัวชี้วัด:

• ป.2/1 อ่านออกเสียงคำที่มีมาตราตัวสะกดตรงตามมาตราได้ถูกต้อง

• ป.2/2 เขียนคำที่มีมาตราตัวสะกดตรงตามมาตราได้ถูกต้อง

สาระสำคัญ

มาตราตัวสะกดเป็นหลักไวยากรณ์ที่ช่วยให้นักเรียนอ่านและเขียนภาษาไทยได้ถูกต้อง โดยมีทั้งหมด 9 มาตรา ได้แก่

1. แม่ กก เช่น นก, หก

2. แม่ กง เช่น กรง, ลิง

3. แม่ กน เช่น คน, บ้าน

4. แม่ กม เช่น ดำ, น้ำ

5. แม่ เกย เช่น เชย, เลย

6. แม่ เกอว เช่น เขียว, เดียว

7. แม่ กด เช่น จัด, เลข

8. แม่ กบ เช่น พบ, ลบ

9. แม่ กบ เช่น จบ, หลบ

ขั้นนำ (10 นาที)

วัตถุประสงค์: กระตุ้นความสนใจและทบทวนพื้นฐานของนักเรียนเกี่ยวกับคำที่มีตัวสะกด

กิจกรรม:

1. ครูเปิดบทเพลง "มาตราตัวสะกด" และให้นักเรียนฟังพร้อมขยับร่างกายตามจังหวะ

2. ครูเขียนคำที่มีตัวสะกดแตกต่างกันบนกระดาน เช่น "นก" "บ้าน" "เลข" และถามนักเรียนว่า

   • "นักเรียนสังเกตไหมว่าคำเหล่านี้มีตัวสะกดหรือไม่?"

   • "นักเรียนคิดว่าคำพวกนี้มีอะไรเหมือนหรือแตกต่างกัน?"

3. นักเรียนช่วยกันแบ่งปันคำที่ตนเองเคยเห็นหรือรู้จักที่มีตัวสะกด

ขั้นสอน (30 นาที)

วัตถุประสงค์: ให้นักเรียนเข้าใจประเภทของมาตราตัวสะกดและสามารถจัดกลุ่มคำได้ถูกต้อง

1. อธิบายและยกตัวอย่าง (10 นาที)

• ครูอธิบายว่าคำในภาษาไทยที่มีตัวสะกดจะถูกจัดอยู่ใน 9 มาตรา

• ครูแจกบัตรคำให้นักเรียนสังเกต เช่น "นก" "ลิง" "บ้าน" และให้นักเรียนช่วยกันจัดเข้าหมวดของมาตราตัวสะกด

2. กิจกรรมจับคู่มาตราตัวสะกด (10 นาที)

• นักเรียนจับคู่บัตรคำกับตารางมาตราตัวสะกด

• ครูให้นักเรียนอ่านออกเสียงคำที่จับคู่ได้

3. ฝึกอ่านและแต่งประโยค (10 นาที)

• นักเรียนฝึกอ่านคำที่มีมาตราตัวสะกดในแต่ละมาตรา

• นักเรียนแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีตัวสะกดตรงตามมาตรา

ขั้นสรุป (10 นาที)

วัตถุประสงค์: ทบทวนความเข้าใจและทดสอบความสามารถของนักเรียน

กิจกรรม:

1. ครูให้แบบฝึกหัดเติมคำที่มีมาตราตัวสะกดให้ถูกต้อง

2. นักเรียนร่วมกันสรุปว่า

   • "มาตราตัวสะกดคืออะไร?"

   • "คำว่า 'ลิง' อยู่ในมาตราอะไร?"

3. ครูให้รางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ สำหรับนักเรียนที่ตอบคำถามได้ถูกต้อง

สื่อการเรียนรู้

บัตรคำ
เพลงมาตราตัวสะกด
ตารางมาตราตัวสะกด

การวัดและประเมินผล

การสังเกตพฤติกรรม: ความสนใจและการมีส่วนร่วมของนักเรียน
แบบฝึกหัดท้ายคาบ: ความสามารถในการจำแนกมาตราตัวสะกด
การอ่านออกเสียง: อ่านคำที่มีตัวสะกดตรงตามมาตราได้ถูกต้อง

หน่วยการเรียนรู้: คำไทยใช้ให้ถูกต้อง

เรื่อง: คำสรรพนาม

ระดับชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 5

เวลา: 1 ชั่วโมง

มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด:

• ท 4.1 ป.5/1 จำแนกชนิดและหน้าที่ของคำในประโยค

จุดประสงค์การเรียนรู้:

• นักเรียนสามารถบอกความหมายของคำสรรพนามได้ (K)

• นักเรียนสามารถจำแนกชนิดของคำสรรพนามได้ (K)

• นักเรียนสามารถนำคำสรรพนามไปใช้แต่งประโยคได้ (P)

• นักเรียนมีความกระตือรือร้นในการเรียนรู้ (A)

สาระสำคัญ:

• คำสรรพนามเป็นคำที่ใช้แทนคำนาม เพื่อหลีกเลี่ยงการกล่าวคำนามซ้ำ ๆ ทำให้ภาษาที่ใช้มีความสละสลวยและกระชับยิ่งขึ้น

เนื้อหาสาระ:

• ความหมายของคำสรรพนาม

• ชนิดของคำสรรพนาม (บุรุษสรรพนาม, ประพันธสรรพนาม, นิยมสรรพนาม, อนิยมสรรพนาม, ปฤจฉาสรรพนาม, วิภาคสรรพนาม)

• หน้าที่ของคำสรรพนามในประโยค

กิจกรรมการเรียนรู้:

• ขั้นนำ (10 นาที):

  • ครูทบทวนความรู้เดิมเรื่องคำนาม โดยให้นักเรียนยกตัวอย่างคำนาม

  • ครูยกตัวอย่างประโยคที่มีคำสรรพนาม เช่น "ฉันชอบอ่านหนังสือ" แล้วถามนักเรียนว่า "คำว่า 'ฉัน' ใช้แทนอะไร"

  • ครูอธิบายว่าคำสรรพนามคือคำที่ใช้แทนคำนาม เพื่อไม่ให้กล่าวคำนามซ้ำ

• ขั้นสอน (35 นาที):

  • ครูอธิบายความหมายและชนิดของคำสรรพนาม โดยใช้สื่อการสอน เช่น บัตรคำ แผนภูมิ

  • ครูยกตัวอย่างคำสรรพนามแต่ละชนิด แล้วให้นักเรียนช่วยกันแต่งประโยค

  • นักเรียนทำแบบฝึกหัดเรื่องคำสรรพนาม โดยให้จำแนกชนิดของคำสรรพนามในประโยค

  • ครูอธิบายเพิ่มเติมถึงหน้าที่ของคำสรรพนามในประโยค

• ขั้นสรุป (15 นาที):

  • ครูและนักเรียนร่วมกันสรุปความรู้เรื่องคำสรรพนาม

  • นักเรียนเล่นเกม "ทายคำสรรพนาม" โดยครูจะบอกประโยค แล้วให้นักเรียนบอกว่าคำใดเป็นคำสรรพนามและเป็นคำสรรพนามชนิดใด

  • ครูมอบหมายงานให้นักเรียนแต่งประโยคโดยใช้คำสรรพนามแต่ละชนิด

สื่อ/แหล่งเรียนรู้:

• บัตรคำ

• แผนภูมิ

• แบบฝึกหัด

• เกมส์ออนไลน์

การวัดและประเมินผล:

• สังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้ของนักเรียน

• ตรวจผลงาน/ชิ้นงานของนักเรียน

• การทำแบบทดสอบ

1. แนวคิดและสาระสำคัญของบทเรียน

การเขียนเรียงความช่วยให้นักเรียนสามารถถ่ายทอดความคิดและความคิดเห็นได้อย่างเป็นระบบ โดยต้องมีโครงสร้าง 3 ส่วน คือ

คำนำ – แนะนำหัวข้อและสร้างความน่าสนใจ

เนื้อเรื่อง – ขยายรายละเอียด แสดงเหตุผลหรือความคิดเห็น

สรุป – สรุปแนวคิดหลักและแสดงข้อคิดที่ได้

2. จุดประสงค์การเรียนรู้ (K-P-A)

ด้านพุทธิพิสัย (Knowledge - K)

✅ อธิบายโครงสร้างของเรียงความได้
✅ วิเคราะห์ตัวอย่างเรียงความว่ามีข้อดีและข้อบกพร่องอย่างไร

ด้านทักษะพิสัย (Psychomotor - P)

✅ ร่างโครงเรื่องและเขียนเรียงความได้อย่างมีลำดับขั้นตอน
✅ ใช้ภาษาในการเขียนได้ถูกต้องและเหมาะสม

ด้านจิตพิสัย (Affective - A)

✅ มีความกระตือรือร้นและสนุกกับการเรียนรู้ผ่านระบบเกม
✅ ทำงานร่วมกับเพื่อนและให้ข้อเสนอแนะอย่างสร้างสรรค์

3. สื่อและอุปกรณ์การเรียนรู้

• บัตรภารกิจ (Mission Cards) สำหรับให้นักเรียนเลือกทำกิจกรรม

• คะแนน XP (Experience Points) หรือ เหรียญรางวัล (Badges)

• กระดานภารกิจ (Quest Board) แสดงคะแนนและความก้าวหน้าของแต่ละกลุ่ม

• ตัวอย่างเรียงความ (ดี vs. ไม่ดี)

  
  

4. ขั้นตอนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ (60 นาที)

🔹 ขั้นนำ (10 นาที) – เปิดภารกิจ (Quest Start!)

1. ครูอธิบายกติกาการเรียนผ่าน Gamification

   • นักเรียนจะต้องทำภารกิจ (Mission) เพื่อสะสมคะแนน XP

   • มีระดับความยากของภารกิจให้เลือก (ง่าย = XP น้อย, ยาก = XP มาก)

   • กลุ่มที่สะสม XP ได้สูงสุดจะได้รับรางวัลพิเศษ

2. แจก บัตรภารกิจ (Mission Cards) ให้กลุ่มนักเรียนแต่ละกลุ่มสุ่มเลือก

   • ภารกิจที่ 1: วิเคราะห์ตัวอย่างเรียงความ (ระดับง่าย 10 XP)

   • ภารกิจที่ 2: ร่างโครงเรื่องเรียงความ (ระดับปานกลาง 20 XP)

   • ภารกิจที่ 3: เขียนเรียงความฉบับสมบูรณ์ (ระดับยาก 30 XP)

3. นักเรียนแบ่งกลุ่มและเริ่มภารกิจตามที่เลือก

🔹 ขั้นสอน (15 นาที) – พิชิตภารกิจแรก!

1. นักเรียนทำ ภารกิจที่ 1 (วิเคราะห์เรียงความตัวอย่าง) โดยต้อง

   • แยกส่วนประกอบของเรียงความ (คำนำ, เนื้อเรื่อง, สรุป)

   • วิเคราะห์ข้อดี-ข้อบกพร่องของเรียงความ

2. ครูให้คะแนน XP ตามคุณภาพของคำตอบ

3. นักเรียนที่ทำได้ดีจะได้รับ "ตรานักวิเคราะห์" (Critic Badge)

🔹 ขั้นปฏิบัติ (25 นาที) – เขียนเพื่อพิชิตเป้าหมาย!

1. นักเรียนทำ ภารกิจที่ 2 และ 3 (ร่างโครงเรื่อง + เขียนเรียงความ)

   • แต่ละกลุ่มต้องช่วยกันวางโครงร่างก่อนเขียน

   • ครูเดินตรวจให้คำแนะนำระหว่างที่นักเรียนเขียน

2. กลุ่มที่ทำภารกิจได้เร็วและถูกต้องจะได้ โบนัส XP

3. เมื่อนักเรียนเขียนเสร็จ ครูจะเลือก 2-3 กลุ่มให้อ่านเรียงความให้เพื่อนฟัง

4. เพื่อนร่วมชั้นให้ข้อเสนอแนะ และกลุ่มที่ให้คำวิจารณ์สร้างสรรค์จะได้รับ "ตรานักวิจารณ์" (Reviewer Badge)

🔹 ขั้นสรุปและประเมินผล (10 นาที) – สรุปคะแนนและประกาศรางวัล!

1. ครูให้คะแนน XP สุดท้าย และจัดอันดับกลุ่มนักเรียน

2. กลุ่มที่มีคะแนนสูงสุดจะได้รับ "รางวัลแชมป์การเขียน" (Writing Champion Award)

3. นักเรียนทุกคนสะท้อนการเรียนรู้ โดยเขียนสั้น ๆ ว่า

   • สิ่งที่ทำได้ดี

   • สิ่งที่ต้องพัฒนา

   • ความรู้สึกต่อการเรียนวันนี้

4. ครูสรุปบทเรียนและให้คำแนะนำเพิ่มเติม

   
   

5. การวัดและประเมินผล

ด้านการวัดผลเครื่องมือที่ใช้เกณฑ์การประเมินพุทธิพิสัย (K - ความรู้)การวิเคราะห์เรียงความตัวอย่าง, คำถามอภิปรายอธิบายโครงสร้างเรียงความได้ถูกต้อง

ทักษะพิสัย (P - ปฏิบัติ)ผลงานเรียงความ, การร่างโครงเรื่องใช้โครงสร้างเรียงความถูกต้อง, ลำดับความคิดดี

จิตพิสัย (A - เจตคติ)การให้ข้อเสนอแนะ, การสะท้อนการเรียนรู้มีความกระตือรือร้นและร่วมมือกับเพื่อน

กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย

ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2
เรื่อง อักษรนำ
เวลา 1 ชั่วโมง

1. มาตรฐานการเรียนรู้

📌 มาตรฐาน ท 1.1 ใช้กระบวนการอ่านเพื่อความเข้าใจ สามารถแปลความ ตีความ และนำไปใช้
📌 มาตรฐาน ท 4.1 มีมารยาทในการฟัง การดู และการพูด

2. ตัวชี้วัด

✅ ท 1.1 ป.2/2 อ่านออกเสียงคำและกลุ่มคำที่มีอักษรนำได้ถูกต้อง
✅ ท 1.1 ป.2/5 บอกความหมายของคำที่มีอักษรนำและใช้ในประโยคได้
✅ ท 4.1 ป.2/1 ฟังและดูเพื่อจับใจความสำคัญของเรื่องที่ฟังและดู

3. สาระสำคัญ (รูปแบบความเรียง)

อักษรนำเป็นลักษณะของคำในภาษาไทยที่ประกอบด้วยพยัญชนะสองตัวอยู่ติดกัน โดยตัวแรกเป็นอักษรสูงหรืออักษรกลาง และตัวที่สองเป็นอักษรต่ำ แต่คำดังกล่าวจะออกเสียงพยัญชนะต้นตามตัวแรก เช่น หนาว หลบ หลวง ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะที่ช่วยให้ภาษาไทยมีเสียงที่ไพเราะและหลากหลาย

นักเรียนควรเรียนรู้อักษรนำเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านและการออกเสียงให้ถูกต้อง เข้าใจหลักการใช้คำ และสามารถแยกแยะคำที่เป็นอักษรนำจากคำทั่วไปได้อย่างถูกต้อง ซึ่งจะช่วยให้สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างมีประสิทธิภาพ

นอกจากนี้ การเรียนเรื่องอักษรนำยังเป็นพื้นฐานสำคัญที่สามารถต่อยอดไปสู่การเรียนรู้เรื่องคำควบกล้ำ และโครงสร้างของคำที่ซับซ้อนมากขึ้น ซึ่งจะเป็นประโยชน์ในการอ่านและการเขียนภาษาไทยอย่างถูกต้องและคล่องแคล่ว

4. จุดประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถบอกความหมายของอักษรนำได้

2. นักเรียนสามารถอ่านออกเสียงคำที่มีอักษรนำได้ถูกต้อง

3. นักเรียนสามารถเขียนคำที่มีอักษรนำได้

4. นักเรียนสามารถแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีอักษรนำได้

5. สาระการเรียนรู้

📖 ความหมายของอักษรนำ
📖 ตัวอย่างคำที่มีอักษรนำ
📖 วิธีการอ่านและออกเสียงคำที่มีอักษรนำ
📖 การแต่งประโยคที่มีคำอักษรนำ

6. คุณลักษณะอันพึงประสงค์

✔️ มีวินัยในการฝึกอ่านและเขียนคำอักษรนำ
✔️ ใฝ่เรียนรู้ สนุกกับการฝึกออกเสียงและแต่งประโยค
✔️ กล้าแสดงออกในการอ่านออกเสียง

7. กิจกรรมการจัดการเรียนรู้ (KPA)

🔹 ขั้นนำ (5 นาที) – กิจกรรม K (Knowledge Activation)

1. เกม “จับผิดเสียง” – ครูอ่านคำ 2 คำให้นักเรียนฟัง เช่น “หลบ” กับ “ลบ” แล้วให้นักเรียนยกมือหากเป็นคำอักษรนำ

2. ตั้งคำถามกระตุ้นการเรียนรู้ เช่น

   • คำว่า “หนาว” กับ “นาว” แตกต่างกันอย่างไร?

   • นักเรียนเคยได้ยินคำว่า “หลบ” ไหม? คำนี้เป็นอักษรนำหรือไม่?

🔹 ขั้นสอน (20 นาที) – กิจกรรม P (Presentation & Practice) 3. ครูอธิบายความหมายของอักษรนำ พร้อมยกตัวอย่าง และให้นักเรียนดูบัตรคำ
4. เกม “จับคู่คำอักษรนำ”

• นักเรียนจับคู่คำอักษรนำกับภาพที่เกี่ยวข้อง เช่น หลับ - เด็กนอนหลับ

5. ฝึกอ่านคำอักษรนำ จากบัตรคำ และแต่งประโยคง่าย ๆ เช่น “พี่สาวหลับตอนกลางวัน”

🔹 ขั้นปฏิบัติ (20 นาที) – กิจกรรม A (Application & Assessment) 6. กิจกรรม “ตามล่าคำอักษรนำ”

• ครูแจกกระดาษที่มีคำปนกัน ทั้งที่เป็นอักษรนำและไม่ใช่ ให้นักเรียนวงเฉพาะคำที่เป็นอักษรนำ

7. แต่งประโยคจากคำอักษรนำ และให้ออกมาอ่านให้เพื่อนฟัง

8. ใบงานระบายสีคำอักษรนำ – ครูแจกใบงานที่มีภาพและคำ ให้นักเรียนระบายสีเฉพาะคำที่เป็นอักษรนำ

🔹 ขั้นสรุป (5 นาที) 9. ครูสรุปเนื้อหา และให้นักเรียนทบทวน 3 คำอักษรนำที่จำได้มากที่สุด
10. นักเรียนทำแบบฝึกหัดเติมคำอักษรนำลงในประโยค

สื่อการสอน

📌 บัตรคำอักษรนำ
📌 ใบงานระบายสีและจับคู่
📌 เกมจับผิดเสียง

การวัดและประเมินผล

✅ การสังเกต – การออกเสียงคำอักษรนำของนักเรียน
✅ แบบฝึกหัด – ใบงานระบายสี และการวงคำอักษรนำ
✅ การนำไปใช้ – การแต่งประโยคจากคำอักษรนำ

กลุ่มสาระการเรียนรู้: ภาษาไทย
ชั้นประถมศึกษาปีที่: 4
เวลาเรียน: 1 คาบเรียน
หน่วยการเรียนรู้ที่: 3
เรื่อง: การอ่านจับใจความสำคัญ

สาระสำคัญ

การอ่านจับใจความสำคัญเป็นทักษะพื้นฐานที่ช่วยให้นักเรียนสามารถทำความเข้าใจเนื้อหาที่อ่านได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ นักเรียนจะได้ฝึกฝนการระบุใจความสำคัญ แนวคิดหลัก และประเด็นรองของเรื่องที่อ่าน รวมถึงพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์และการสื่อสารเพื่อประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน

มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด

มาตรฐานการเรียนรู้

• มาตรฐาน ท 1.1: มีความสามารถในการอ่านและจับใจความสำคัญของเรื่องที่อ่านได้

• มาตรฐาน ท 2.1: มีความสามารถในการคิดวิเคราะห์ วิจารณ์ และแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องที่อ่าน

ตัวชี้วัด

1. ท 1.1 ป.4/1: อ่านออกเสียงข้อความและเรื่องราวต่างๆ ได้ถูกต้องและเหมาะสมกับเรื่องที่อ่าน

2. ท 1.1 ป.4/2: อ่านจับใจความสำคัญของเรื่องที่อ่านและสามารถสรุปเนื้อหาได้

3. ท 2.1 ป.4/1: แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเนื้อหาของเรื่องที่อ่านได้อย่างมีเหตุผล

4. ท 2.1 ป.4/2: ใช้คำถามเพื่อช่วยให้เข้าใจเนื้อหาของเรื่องที่อ่านได้ดีขึ้น

จุดประสงค์การเรียนรู้

• นักเรียนสามารถอ่านจับใจความสำคัญของเรื่องที่อ่านได้

• นักเรียนสามารถสรุปเนื้อหาของเรื่องที่อ่านเป็นภาษาของตนเองได้

• นักเรียนสามารถตอบคำถามเชิงวิเคราะห์เกี่ยวกับเนื้อหาของเรื่องที่อ่านได้

• นักเรียนสามารถแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องที่อ่านได้อย่างมีเหตุผล

สื่อและอุปกรณ์การเรียนรู้

• หนังสือเรียนภาษาไทย

• ใบงานฝึกทักษะการอ่านจับใจความ

• กระดานไวท์บอร์ดและปากกา

• บัตรคำศัพท์และแผนผังความคิด

กิจกรรมการเรียนรู้

1. นำเข้าสู่บทเรียน (10 นาที)

   • ครูตั้งคำถามกระตุ้นความคิด เช่น "ทำไมเราต้องจับใจความสำคัญของเรื่องที่อ่าน?"

   • นักเรียนร่วมแสดงความคิดเห็นและแชร์ประสบการณ์เกี่ยวกับการอ่านหนังสือที่เคยอ่าน

2. ขั้นนำเสนอ (15 นาที)

   • ครูอธิบายหลักการอ่านจับใจความสำคัญ เช่น การหาคำสำคัญ การตั้งคำถาม และการสรุปเนื้อหา

   • ครูยกตัวอย่างข้อความสั้น ๆ และช่วยนักเรียนระบุใจความสำคัญ

   • นักเรียนอ่านเรื่องสั้นที่กำหนด และร่วมกันอภิปรายใจความสำคัญของเรื่อง

3. ขั้นฝึกปฏิบัติ (20 นาที)

   • นักเรียนจับคู่และช่วยกันอ่านเรื่องราว จากนั้นเขียนสรุปใจความสำคัญของเรื่อง

   • นักเรียนทำใบงานการอ่านจับใจความสำคัญ โดยตอบคำถามที่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่อ่าน

   • นักเรียนแบ่งกลุ่มและสร้างแผนผังความคิดเพื่อสรุปประเด็นสำคัญของบทอ่าน

4. ขั้นสรุปและประเมินผล (10 นาที)

   • ครูทบทวนเนื้อหาที่เรียนและให้โอกาสนักเรียนสะท้อนความคิดเห็นเกี่ยวกับบทเรียน

   • นักเรียนร่วมกันอภิปรายเกี่ยวกับเทคนิคการจับใจความสำคัญที่ใช้ได้ผล

   • ครูมอบหมายงานให้นักเรียนไปฝึกอ่านเรื่องสั้นเพิ่มเติมและสรุปใจความสำคัญเป็นการบ้าน

การวัดและประเมินผล

• การสังเกตพฤติกรรมและการมีส่วนร่วมของนักเรียนในชั้นเรียน

• การตรวจใบงานและการให้คะแนนความถูกต้องของการจับใจความสำคัญ

• การให้คะแนนการนำเสนอแผนผังความคิดของกลุ่ม

• การประเมินความคิดเห็นของนักเรียนเกี่ยวกับเรื่องที่อ่านผ่านการตอบคำถามเชิงวิเคราะห์

กิจกรรมเสริม

• นักเรียนเลือกหนังสือหรือนิทานที่สนใจมาอ่าน แล้วเขียนสรุปใจความสำคัญพร้อมแสดงความคิดเห็น

• จัดกิจกรรม "เล่าเรื่องจับใจความ" โดยให้นักเรียนแบ่งกลุ่มและเล่าเรื่องสั้นจากการอ่านให้เพื่อนฟัง

• นักเรียนร่วมกันสร้าง "มุมอ่านสนุก" ในห้องเรียน และผลัดกันนำเสนอหนังสือที่ตนเองอ่าน

สรุปผลและข้อเสนอแนะ

• นักเรียนส่วนใหญ่สามารถจับใจความสำคัญของเรื่องที่อ่านได้ แต่บางคนยังต้องการแนวทางช่วยเหลือเพิ่มเติม

• ควรเน้นกิจกรรมที่ให้นักเรียนได้ฝึกฝนการคิดวิเคราะห์และแสดงความคิดเห็นมากขึ้น

• ส่งเสริมให้นักเรียนอ่านอย่างสม่ำเสมอและฝึกตั้งคำถามเกี่ยวกับเรื่องที่อ่านเพื่อพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์

กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย
ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
เรื่อง คำวิเศษณ์
เวลา 1 ชั่วโมง

1. สาระสำคัญ

คำวิเศษณ์เป็นคำที่ใช้ขยายคำนาม คำกริยา และคำวิเศษณ์อื่น เพื่อบอกลักษณะ ปริมาณ เวลา สถานที่ หรือความรู้สึก ทำให้ประโยคมีความหมายชัดเจนขึ้น การเรียนรู้คำวิเศษณ์ผ่านสื่อมัลติมีเดีย เช่น วิดีโอและภาพเคลื่อนไหว จะช่วยให้นักเรียนเข้าใจและจดจำคำวิเศษณ์ได้ง่ายขึ้น

2. มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด

มาตรฐาน ท 4.1 เข้าใจและใช้คำในกลุ่มคำชนิดต่าง ๆ ได้อย่างถูกต้อง
ตัวชี้วัด ป.4/1

• บอกความหมายและประเภทของคำวิเศษณ์ได้

• ระบุคำวิเศษณ์จากบทอ่านหรือสื่อที่กำหนด

• ใช้คำวิเศษณ์ในการแต่งประโยคและการสื่อสารได้ถูกต้อง

3. จุดประสงค์การเรียนรู้

เมื่อสิ้นสุดการเรียนรู้ นักเรียนสามารถ

1. อธิบายความหมายและประเภทของคำวิเศษณ์ได้

2. ระบุคำวิเศษณ์จากเนื้อเรื่อง วิดีโอ หรือสื่อมัลติมีเดียได้

3. ใช้คำวิเศษณ์แต่งประโยคหรือเล่าเรื่องราวได้

4. มีความสนุกสนานและความกระตือรือร้นในการเรียนรู้คำวิเศษณ์

4. สาระการเรียนรู้

ความรู้

• ความหมายของคำวิเศษณ์

• ประเภทของคำวิเศษณ์ ได้แก่

  1. คำวิเศษณ์บอกลักษณะ (เช่น ยาว ดำ เร็ว ช้า)

  2. คำวิเศษณ์บอกปริมาณ (เช่น มาก น้อย ครึ่งหนึ่ง)

  3. คำวิเศษณ์บอกเวลา (เช่น เช้า เย็น เมื่อวาน)

  4. คำวิเศษณ์บอกสถานที่ (เช่น ใกล้ ไกล บน ล่าง)

  5. คำวิเศษณ์บอกความรู้สึก (เช่น ดีใจ เสียใจ โกรธ)

ทักษะ

• การสังเกตและระบุคำวิเศษณ์จากเนื้อหา

• การจำแนกประเภทของคำวิเศษณ์

• การใช้คำวิเศษณ์ในการแต่งประโยคและการเล่าเรื่อง

คุณลักษณะอันพึงประสงค์

• ใฝ่เรียนรู้

• มีความคิดสร้างสรรค์

• กล้าแสดงออก

5. กิจกรรมการเรียนรู้

ขั้นนำ (10 นาที)

1. ครูเปิด วิดีโอแอนิเมชัน สั้น ๆ เรื่อง "คำวิเศษณ์คืออะไร?" ที่แสดงตัวอย่างการใช้คำวิเศษณ์ในชีวิตประจำวัน

2. ครูตั้งคำถาม เช่น

   • นักเรียนเห็นคำที่ขยายคำอื่นในวิดีโอหรือไม่?

   • คำว่า "สูง" ในวิดีโอขยายคำอะไร?

3. ครูให้เวลาให้นักเรียนแชร์ความคิดเกี่ยวกับคำวิเศษณ์จากวิดีโอ

ขั้นสอน (30 นาที)

1. อธิบายคำวิเศษณ์ผ่านสื่ออินเทอร์แอคทีฟ

   • ใช้ สไลด์ที่มีภาพเคลื่อนไหว แสดงตัวอย่างคำวิเศษณ์แต่ละประเภท

   • ยกตัวอย่างประโยค เช่น “สุนัขตัวเล็กวิ่งเร็วมาก” แล้วให้นักเรียนชี้คำวิเศษณ์

2. กิจกรรม "เกมจับผิดภาพ"

   • แสดงภาพสองภาพที่เหมือนกันแต่มีคำวิเศษณ์ต่างกัน (เช่น รถวิ่งเร็ว vs รถวิ่งช้า)

   • ให้นักเรียนช่วยกันบอกว่าคำวิเศษณ์คืออะไรและมีผลต่อความหมายของประโยคอย่างไร

3. กิจกรรม "ล่าสมบัติคำวิเศษณ์"

   • แบ่งนักเรียนเป็นกลุ่ม แล้วให้ดู คลิปสั้น ๆ (เช่น ตัวอย่างจากการ์ตูนหรือโฆษณา)

   • ให้นักเรียนเขียนคำวิเศษณ์ที่พบในคลิปลงกระดาษ แล้วนำเสนอหน้าชั้นเรียน

4. แต่งเรื่องด้วยคำวิเศษณ์

   • ให้นักเรียนสุ่มจับฉลากคำวิเศษณ์จากกล่อง (เช่น “สูง”, “ช้า”, “เมื่อวาน”)

   • แต่งเรื่องสั้น ๆ 3-5 ประโยค โดยต้องใช้คำวิเศษณ์ที่ได้รับ

   • อาสาสมัครอ่านเรื่องของตัวเองให้เพื่อนฟัง

ขั้นสรุป (20 นาที)

1. เกม Kahoot! หรือ Quizizz

   • นักเรียนตอบคำถามแบบเลือกตอบเกี่ยวกับคำวิเศษณ์ผ่านแอปพลิเคชัน

   • ให้คะแนนและมอบรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ

2. สะท้อนการเรียนรู้

   • ครูถาม: “วันนี้เราได้เรียนรู้อะไรเกี่ยวกับคำวิเศษณ์?”

   • ให้นักเรียนบอกคำวิเศษณ์ 1 คำที่พวกเขาชอบ และยกตัวอย่างประโยค

3. มอบหมายการบ้าน

   • ให้นักเรียนเขียนบันทึกประจำวัน 5-7 บรรทัด โดยใช้คำวิเศษณ์อย่างน้อย 5 คำ

6. สื่อและแหล่งเรียนรู้

• วิดีโอแอนิเมชัน เรื่องคำวิเศษณ์

• สไลด์ภาพเคลื่อนไหว แสดงตัวอย่างคำวิเศษณ์

• เกมจับผิดภาพ และ เกมออนไลน์ (Kahoot! / Quizizz)

• แผ่นภาพและตัวอย่างประโยค ที่มีคำวิเศษณ์

• หนังสือเรียนภาษาไทย ป.4

7. การวัดและประเมินผล

วิธีการประเมิน

1. การสังเกตพฤติกรรม

   • ความสนใจและการมีส่วนร่วมในกิจกรรม

   • ความสามารถในการระบุคำวิเศษณ์จากวิดีโอและกิจกรรม

2. การประเมินผลงานของนักเรียน

   • การแต่งประโยคและเล่าเรื่องโดยใช้คำวิเศษณ์

   • ผลงานจากกิจกรรม “ล่าสมบัติคำวิเศษณ์”

3. การทำแบบทดสอบออนไลน์ (Kahoot! / Quizizz)

   • วัดความเข้าใจเกี่ยวกับคำวิเศษณ์

เครื่องมือประเมิน

• แบบสังเกตพฤติกรรม

• แบบทดสอบคำวิเศษณ์

• การให้คะแนนจากกิจกรรมกลุ่มและการบ้าน

ระดับชั้น: ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

เวลา: 2 ชั่วโมง

เรื่อง: การอ่านจับใจความ

สาระสำคัญ: การอ่านและจับใจความสำคัญของข้อความเพื่อให้สามารถสรุปสาระสำคัญได้อย่างถูกต้อง

วัตถุประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอ่านและจับใจความสำคัญของข้อความได้

2. นักเรียนสามารถแยกแยะระหว่างข้อมูลหลักและข้อมูลรองในข้อความ

3. นักเรียนสามารถสรุปใจความสำคัญจากข้อความได้

ตัวชี้วัด

• ตัวชี้วัดที่ 1: นักเรียนสามารถอ่านบทความหรือข้อความสั้นๆ ได้อย่างเข้าใจ

• ตัวชี้วัดที่ 2: นักเรียนสามารถจับใจความสำคัญจากข้อความที่อ่านได้

• ตัวชี้วัดที่ 3: นักเรียนสามารถสรุปเนื้อหาหลักจากข้อความที่อ่านได้อย่างถูกต้องและชัดเจน

สาระสำคัญ

การอ่านจับใจความหมายถึงการทำความเข้าใจและแยกแยะข้อมูลที่สำคัญจากข้อความที่อ่าน โดยนักเรียนจะต้องสามารถสรุปเนื้อหาหลักจากข้อความได้อย่างถูกต้องและไม่ละเลยข้อมูลสำคัญ

องค์ประกอบของแผนการจัดการเรียนรู้

1. กิจกรรมก่อนเรียน (10 นาที)

• เริ่มต้นการเรียนรู้:

• ครูถามคำถามเปิดเพื่อกระตุ้นการคิด เช่น “เมื่อเราทำการอ่านเรื่องราวแล้ว เราจะรู้ได้อย่างไรว่าส่วนไหนสำคัญ?”

• แนะนำให้นักเรียนเข้าใจว่าการจับใจความสำคัญคือการสรุปเนื้อหาหลักจากข้อความที่อ่าน

• ให้ตัวอย่างง่ายๆ เช่น การจับใจความจากข่าวสารหรือข้อความสั้นๆ ที่มีจุดประสงค์หลัก

2. กิจกรรมระหว่างเรียน (70 นาที)

ขั้นตอนที่ 1: การอธิบายทฤษฎี (15 นาที)

• อธิบายความหมายของการอ่านจับใจความ

• อธิบายวิธีการจับใจความ เช่น การหาหัวข้อหลักของข้อความ การแยกแยะข้อมูลหลักและรอง

• สอนให้นักเรียนรู้จักการใช้คำสำคัญจากข้อความเพื่อการจับใจความ

ขั้นตอนที่ 2: การฝึกปฏิบัติ (40 นาที)

• ให้นักเรียนอ่านบทความสั้นๆ ที่ครูเตรียมไว้

• ให้คำถามเกี่ยวกับการจับใจความ เช่น “ประเด็นหลักของข้อความนี้คืออะไร?” “ข้อความไหนที่สำคัญที่สุดในเรื่องนี้?”

• ให้นักเรียนแบ่งกลุ่มเพื่ออภิปรายและสรุปใจความสำคัญของบทความที่อ่าน

• นำผลการอภิปรายมาแชร์กับทั้งชั้นเรียน

• ครูแนะนำวิธีการปรับการสรุปให้กระชับและถูกต้อง

ขั้นตอนที่ 3: การประเมินผล (15 นาที)

• ให้นักเรียนทำแบบฝึกหัดการจับใจความจากข้อความที่ให้อ่าน

• ครูประเมินจากการสรุปใจความสำคัญของนักเรียนในแบบฝึกหัด

3. กิจกรรมหลังเรียน (20 นาที)

• การสะท้อนผลการเรียนรู้:

• ให้นักเรียนสะท้อนความคิดเห็นเกี่ยวกับการจับใจความ เช่น “การจับใจความช่วยให้การอ่านเร็วขึ้นหรือไม่?” หรือ “สิ่งที่เรียนวันนี้สามารถใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างไร?”

• นักเรียนร่วมกันอภิปรายและสรุปการเรียนรู้ในวันนี้

• ครูสรุปเนื้อหาหลักเกี่ยวกับการจับใจความสำคัญและให้ข้อแนะนำเพิ่มเติม

สื่อการสอน

1. บทความสั้นๆ ที่มีความยาวพอสมควร (ไม่เกิน 2-3 ย่อหน้า)

2. สื่อดิจิทัล เช่น วิดีโอหรือภาพประกอบเพื่อช่วยในการอธิบายกระบวนการจับใจความ

3. แบบฝึกหัด ที่ใช้ในการฝึกการจับใจความ

4. กระดานไวท์บอร์ด/กระดาษและปากกา สำหรับการเขียนสรุปใจความ

การประเมินผล

1. ประเมินจากการทำแบบฝึกหัด: การประเมินจากการที่นักเรียนสามารถสรุปใจความสำคัญจากข้อความได้

2. ประเมินจากการอภิปราย: การประเมินจากการที่นักเรียนสามารถแสดงความคิดเห็นและอธิบายประเด็นหลักจากข้อความที่อ่าน

3. ประเมินจากการเขียน: นักเรียนเขียนสรุปเนื้อหาหลักจากข้อความที่ได้อ่าน และตรวจสอบความถูกต้องของการจับใจความ

บันทึกหลังสอน

ข้อดี:

• นักเรียนสามารถเข้าใจการจับใจความจากข้อความได้ดีขึ้น

• การทำกิจกรรมกลุ่มช่วยให้เด็กๆ มีโอกาสฝึกทักษะการอภิปรายและสรุปเนื้อหาหลักร่วมกัน

ข้อเสนอแนะ:

• ในครั้งถัดไปสามารถเตรียมข้อความที่มีความซับซ้อนขึ้นเพื่อทดสอบความเข้าใจ

• ควรให้เวลาเพิ่มเติมในการอภิปรายและสรุปในกลุ่มเพื่อเพิ่มการเรียนรู้เชิงลึก

• อาจใช้การนำเสนอผลงานกลุ่มเพื่อกระตุ้นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นมากขึ้น

สาระการเรียนรู้: ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 เรื่อง: ประโยคเพื่อการสื่อสาร

1. มาตรฐานการเรียนรู้

มาตรฐาน ท 1.1 เข้าใจและตีความเรื่องที่ฟังและอ่านจากสื่อประเภทต่าง ๆ และแสดงความคิดเห็นอย่างมีเหตุผล มาตรฐาน ท 4.1 มีทักษะในการใช้ภาษาในการฟัง พูด อ่าน และเขียนเพื่อการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ

2. ตัวชี้วัด

• ท 1.1 ป.3/1 ระบุและสรุปใจความสำคัญจากเรื่องที่ฟังและอ่าน

• ท 4.1 ป.3/1 ใช้ถ้อยคำ น้ำเสียง กิริยาท่าทางในการพูดเพื่อสื่อความหมายได้เหมาะสม

• ท 4.1 ป.3/2 พูดโต้ตอบด้วยถ้อยคำสุภาพ เหมาะสมกับบุคคลและโอกาส

3. สาระสำคัญ

การใช้ประโยคเพื่อการสื่อสารเป็นทักษะสำคัญที่ช่วยให้ผู้เรียนสามารถแสดงออก แสดงความคิดเห็น และโต้ตอบกับผู้อื่นได้อย่างถูกต้อง เหมาะสมกับสถานการณ์และบุคคลที่สื่อสารด้วย

4. วัตถุประสงค์การเรียนรู้

เมื่อสิ้นสุดการเรียนรู้ นักเรียนจะสามารถ

1. (K) ความรู้ อธิบายประเภทของประโยคเพื่อการสื่อสารได้

2. (P) ทักษะ สร้างและใช้ประโยคเพื่อการสื่อสารในสถานการณ์ที่เหมาะสมได้

3. (A) คุณลักษณะ มีมารยาทในการสื่อสารด้วยคำพูดสุภาพและเหมาะสมกับบุคคลและโอกาส

5. การออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้

ชื่อกิจกรรม: "พูดให้เป็น ฟังให้เข้าใจ"

ขั้นนำ: (10 นาที)

• ครูนำภาพสถานการณ์ต่าง ๆ (เช่น การขอความช่วยเหลือ การแสดงความยินดี การแนะนำตัว) ให้นักเรียนดู และตั้งคำถาม เช่น “ถ้าเราอยู่ในสถานการณ์นี้ เราควรพูดว่าอะไร?”

• ครูให้นักเรียนออกความคิดเห็นเกี่ยวกับการใช้ประโยคในการสื่อสารที่เหมาะสมกับสถานการณ์ต่าง ๆ

ขั้นสอน: (25 นาที)

• ครูอธิบายประเภทของประโยคที่ใช้ในการสื่อสาร ได้แก่

  1. ประโยคบอกเล่า

  2. ประโยคคำถาม

  3. ประโยคขอร้อง

  4. ประโยคชักชวน

• แบ่งนักเรียนเป็นกลุ่ม ๆ ให้แต่ละกลุ่มจับฉลากสถานการณ์ และแต่งบทสนทนาโดยใช้ประโยคที่เหมาะสมกับสถานการณ์นั้น

• ให้นักเรียนฝึกพูดบทสนทนา และนำเสนอหน้าชั้นเรียน

ขั้นสรุป: (10 นาที)

• ครูและนักเรียนร่วมกันสรุปประเภทของประโยคในการสื่อสารและความสำคัญของการใช้ภาษาที่สุภาพ

• นักเรียนสะท้อนการเรียนรู้โดยบอกว่าตนเองได้เรียนรู้อะไรจากกิจกรรมวันนี้

6. รูบริกสำหรับการประเมินผล

ตัวชี้วัดดีมาก (4)ดี (3)พอใช้ (2)ควรปรับปรุง (1)การใช้ประโยคเพื่อการสื่อสารใช้ประโยคได้ถูกต้องและเหมาะสมกับสถานการณ์ทุกครั้งใช้ประโยคได้ถูกต้องและเหมาะสมกับสถานการณ์เกือบทุกครั้งใช้ประโยคถูกต้องบางครั้ง แต่ยังไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ใช้ประโยคไม่ถูกต้องและไม่เหมาะสมกับสถานการณ์การพูดและการออกเสียงออกเสียงชัดเจน ใช้น้ำเสียงเหมาะสมทุกครั้งออกเสียงชัดเจน ใช้น้ำเสียงเหมาะสมเกือบทุกครั้งออกเสียงชัดเจนบางครั้ง แต่ใช้น้ำเสียงไม่เหมาะสมออกเสียงไม่ชัดเจน และใช้น้ำเสียงไม่เหมาะสมการมีมารยาทในการสื่อสารแสดงกิริยาสุภาพ เหมาะสมทุกครั้งแสดงกิริยาสุภาพเกือบทุกครั้งแสดงกิริยาสุภาพบางครั้งไม่มีมารยาทในการสื่อสาร

สื่อการสอน:

• ภาพสถานการณ์ตัวอย่าง

• บัตรคำประโยคตัวอย่าง

• แบบฝึกหัดการสร้างประโยค

เครื่องมือวัดผล:

1. การสังเกตพฤติกรรมการพูดของนักเรียน

2. การประเมินผลงานบทสนทนาของกลุ่ม

3. แบบทดสอบหลังเรียน

กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

เรื่อง: พันธุกรรม

เวลา: 1 ชั่วโมง

มาตรฐานการเรียนรู้

ว 2.1 ป.5/1 อธิบายลักษณะทางพันธุกรรมที่ถ่ายทอดจากพ่อแม่สู่ลูก

ตัวชี้วัด

1. อธิบายความหมายของพันธุกรรมและการถ่ายทอดลักษณะจากรุ่นหนึ่งไปสู่อีกรุ่นหนึ่งได้

2. ยกตัวอย่างลักษณะทางพันธุกรรมที่สามารถถ่ายทอดจากพ่อแม่ไปสู่ลูกได้

3. ทำการทดลองเกี่ยวกับการถ่ายทอดลักษณะทางพันธุกรรมอย่างง่าย และอธิบายผลการทดลอง

วัตถุประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอธิบายความหมายของพันธุกรรมได้

2. นักเรียนสามารถยกตัวอย่างลักษณะทางพันธุกรรม เช่น สีตา สีผม รูปร่างใบหน้า ได้

3. นักเรียนสามารถทำการทดลองเกี่ยวกับพันธุกรรม และอธิบายผลลัพธ์ของการทดลองได้

แผนการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบ 5E

1. Engage (กระตุ้นความสนใจ) – 10 นาที

กิจกรรม:

• ครูนำรูปภาพพ่อแม่และลูกที่มีลักษณะคล้ายกัน เช่น สีผม สีตา หรือใบหน้ามาให้นักเรียนดู แล้วถามว่า

  • “ทำไมลูกถึงมีลักษณะคล้ายพ่อแม่?”

  • “ลักษณะเหล่านี้มาจากไหน?”

• นักเรียนร่วมแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับลักษณะที่พวกเขาได้รับมาจากพ่อแม่

📌 วัตถุประสงค์ของขั้นตอนนี้: กระตุ้นความสนใจของนักเรียนและเชื่อมโยงความรู้เดิมเกี่ยวกับลักษณะทางพันธุกรรม

2. Explore (สำรวจ) – 15 นาที

กิจกรรมทดลอง: "ถั่วเหมือนพ่อแม่ไหม?"
อุปกรณ์:

• เมล็ดถั่ว 2 สี (เช่น ถั่วเขียวและถั่วเหลือง)

• กระดาษ

• ดินสอ

ขั้นตอนการทดลอง:

1. ให้นักเรียนแบ่งกลุ่ม กลุ่มละ 2-3 คน

2. ให้นักเรียนสุ่มจับเมล็ดถั่ว 2 เมล็ด แล้วจดบันทึกสีของถั่วที่ได้

3. สังเกตและเปรียบเทียบว่าเมล็ดถั่วที่ได้มีสีเหมือนหรือแตกต่างกัน

4. ให้นักเรียนสรุปว่าการถ่ายทอดลักษณะทางพันธุกรรมมีโอกาสที่ลักษณะของลูกจะแตกต่างจากพ่อแม่ได้

📌 วัตถุประสงค์ของขั้นตอนนี้: ให้นักเรียนได้ทดลองและเห็นภาพว่าพันธุกรรมส่งผลต่อรูปร่างลักษณะของสิ่งมีชีวิต

3. Explain (อธิบาย) – 15 นาที

กิจกรรม:

• ครูอธิบายว่าพันธุกรรมคืออะไร และลักษณะทางพันธุกรรมสามารถถ่ายทอดจากพ่อแม่ไปสู่ลูกได้อย่างไร

• อธิบายว่าลักษณะที่ถ่ายทอดได้ เช่น สีผม สีตา และรูปร่างของใบหน้า

• อธิบายผลการทดลองโดยสรุปว่า เมล็ดถั่วที่ได้จากการสุ่มจับ อาจมีสีเหมือนหรือแตกต่างจากพ่อแม่ได้ ซึ่งเป็นหลักการเดียวกับการถ่ายทอดพันธุกรรมในมนุษย์

📌 วัตถุประสงค์ของขั้นตอนนี้: ให้นักเรียนเข้าใจแนวคิดของพันธุกรรมและสามารถเชื่อมโยงกับผลการทดลองได้

4. Elaborate (ขยายความรู้) – 10 นาที

กิจกรรม:

• ให้นักเรียนจับคู่และสัมภาษณ์กันเองเกี่ยวกับลักษณะที่พวกเขาได้รับจากพ่อแม่ เช่น

  • “สีตาของคุณเหมือนพ่อหรือแม่?”

  • “ใครในครอบครัวของคุณมีผมหยิกเหมือนกัน?”

• นักเรียนบันทึกข้อมูลและแชร์กับเพื่อนๆ ในห้อง

📌 วัตถุประสงค์ของขั้นตอนนี้: ให้นักเรียนสามารถนำความรู้ไปใช้ในการสังเกตสิ่งรอบตัวและเข้าใจว่าพันธุกรรมมีผลต่อชีวิตจริง

5. Evaluate (ประเมินผล) – 10 นาที

กิจกรรม:

• ครูใช้คำถามเพื่อทบทวนความเข้าใจ เช่น

  1. พันธุกรรมคืออะไร?

  2. ลักษณะใดบ้างที่สามารถถ่ายทอดจากพ่อแม่ไปสู่ลูกได้?

  3. การทดลองเมล็ดถั่วเกี่ยวข้องกับพันธุกรรมอย่างไร?

• นักเรียนทำแบบทดสอบสั้นๆ 5 ข้อ เพื่อตรวจสอบความเข้าใจ

📌 วัตถุประสงค์ของขั้นตอนนี้: ประเมินว่านักเรียนสามารถเข้าใจและอธิบายเรื่องพันธุกรรมได้ตารางการประเมินผลการเรียนรู้แบบรูบริก (Rubric Assessment)

• คะแนนรวม 24 - 28 คะแนน (ดีเยี่ยม) 🏆
  → นักเรียนมีความเข้าใจเรื่องพันธุกรรมอย่างลึกซึ้ง สามารถเชื่อมโยงแนวคิดและอธิบายได้ดี

• คะแนนรวม 18 - 23 คะแนน (ดี) 👍
  → นักเรียนมีความเข้าใจระดับดี แต่ยังขาดความเชื่อมโยงบางส่วน

• คะแนนรวม 12 - 17 คะแนน (พอใช้) ✅
  → นักเรียนเข้าใจบางส่วน แต่ยังมีข้อผิดพลาดหลายจุด

• คะแนนรวมต่ำกว่า 12 คะแนน (ควรปรับปรุง) ⚠️
  → ควรได้รับการช่วยเสริมทักษะเพิ่มเติม

เรื่อง: การแข็งของวัสดุ
ระดับชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 4
เวลา: 50 นาที
กระบวนการเรียนรู้: 5E

1. มาตรฐานการเรียนรู้ (Standards)

• มาตรฐานที่ 1: เข้าใจเกี่ยวกับคุณสมบัติของวัสดุ

  • ตัวชี้วัดที่ 1.2: นักเรียนสามารถอธิบายคุณสมบัติของวัสดุต่างๆ เช่น ความแข็ง ความเหนียว ความยืดหยุ่น

• มาตรฐานที่ 2: การทดลองทางวิทยาศาสตร์

  • ตัวชี้วัดที่ 2.1: นักเรียนสามารถออกแบบและดำเนินการทดลองได้อย่างเหมาะสม พร้อมบันทึกผลการทดลอง

2. ตัวชีวัด (Indicators)

• นักเรียนสามารถอธิบายความหมายและตัวอย่างของวัสดุที่มีความแข็งสูงและต่ำได้

• นักเรียนสามารถออกแบบและทำการทดลองทดสอบความแข็งของวัสดุต่างๆ ได้

• นักเรียนสามารถเลือกวัสดุที่มีความแข็งเหมาะสมสำหรับการใช้งานในชีวิตประจำวันและอธิบายเหตุผลได้

3. จุดประสงค์การเรียนรู้ (Learning Objectives)

1. ด้านความรู้ (Knowledge):

   • นักเรียนสามารถอธิบายคำจำกัดความของ "ความแข็งของวัสดุ" และยกตัวอย่างวัสดุที่มีความแข็งสูงและต่ำได้

2. ด้านทักษะ (Skills):

   • นักเรียนสามารถออกแบบและดำเนินการทดลองการทดสอบความแข็งของวัสดุต่างๆ เช่น กระดาษ พลาสติก เหล็ก หิน ได้อย่างเหมาะสม

3. ด้านทัศนคติ (Attitude):

   • นักเรียนสามารถเลือกวัสดุที่มีความแข็งเหมาะสมกับการใช้งานต่างๆ โดยเข้าใจหลักการเลือกวัสดุตามคุณสมบัติความแข็ง

4. สาระสำคัญ (Key Concept)

• ความแข็ง คือ ความสามารถของวัสดุในการทนต่อการขูดขีด การแตกหัก และการเปลี่ยนรูปภายใต้แรงภายนอก

• วัสดุที่มีความแข็งสูง เช่น เพชร, เหล็ก สามารถทนทานต่อการขูดขีดและแรงกระแทกได้ดี

• วัสดุที่มีความแข็งต่ำ เช่น พลาสติก, กระดาษ มักมีการยืดหยุ่นหรือแตกหักง่าย

• การเลือกวัสดุที่มีความแข็งเหมาะสมกับการใช้งานจะช่วยให้ผลิตภัณฑ์หรือเครื่องมือนั้นมีประสิทธิภาพสูงสุด

5. สาระการเรียนรู้ (Content)

• ความหมายและคุณสมบัติของวัสดุที่มีความแข็ง

• การทดสอบความแข็งของวัสดุที่แตกต่างกัน

• ความแตกต่างระหว่างวัสดุที่มีความแข็งสูงและต่ำ และการประยุกต์ใช้งานวัสดุเหล่านั้นในชีวิตจริง

• การใช้เครื่องมือในการทดสอบความแข็ง เช่น การขูด การทดสอบการแตกหัก

6. กิจกรรม (Activities)

กระบวนการเรียนรู้ 5E

1. Engage (การดึงดูดความสนใจ) – 10 นาที

   • กระตุ้นความสนใจ: ครูแสดงวิดีโอสั้นๆ หรือภาพของวัสดุต่างๆ ที่มีการใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น กรรไกร, ค้อน, หิน, กระดาษ พร้อมถามคำถามกระตุ้นให้เกิดการคิด:

     • "วัสดุไหนที่คุณคิดว่าจะสามารถทนต่อแรงกระแทกมากที่สุด?"

     • "ทำไมวัสดุบางประเภทถึงสามารถใช้งานได้ยาวนานกว่า?"

   • ให้ผู้เรียนคาดเดาความแข็งของวัสดุต่างๆ ก่อนที่จะทำการทดลอง

2. Explore (การสำรวจ) – 15 นาที

   • นักเรียนแบ่งกลุ่มทดลองทดสอบความแข็งของวัสดุต่างๆ (พลาสติก, กระดาษ, หิน, เหล็ก) โดยใช้เครื่องมือพื้นฐาน เช่น กรรไกร, มีด, หินขูด

   • ให้บันทึกผลการทดลองว่ามีวัสดุใดที่ขูดหรือแตกหักได้ง่าย/ยาก และอภิปรายผลการทดลองภายในกลุ่ม

   • ครูช่วยแนะนำวิธีการบันทึกผลการทดลองและการสังเกตที่สำคัญ เช่น การสังเกตการขูดหรือการแตกหักของวัสดุ

3. Explain (การอธิบาย) – 10 นาที

   • ครูอธิบายคำจำกัดความของ "ความแข็ง" และความสำคัญของการทดสอบความแข็งของวัสดุต่างๆ

   • ยกตัวอย่างวัสดุที่มีความแข็งสูง เช่น เหล็ก เพชร หิน และวัสดุที่มีความแข็งต่ำ เช่น พลาสติก กระดาษ

   • อธิบายกระบวนการทดสอบความแข็ง เช่น การใช้กรรไกรขูดเพื่อทดสอบความแข็ง

   • ครูเสริมให้เห็นถึงการเลือกวัสดุที่เหมาะสมกับการใช้งานในชีวิตประจำวัน เช่น การใช้เหล็กในการทำเครื่องมือ

4. Elaborate (การขยายความ) – 10 นาที

   • นักเรียนทำกิจกรรมอภิปรายกลุ่มเกี่ยวกับการเลือกวัสดุที่มีความแข็งเหมาะสมกับการใช้งานต่างๆ เช่น

     • "การทำเครื่องมือการเกษตรควรเลือกวัสดุที่มีความแข็งมากหรือไม่?"

     • "ถ้าต้องการทำวัสดุที่ใช้ในงานสร้างบ้าน ควรเลือกวัสดุที่มีความแข็งมากหรือน้อย?"

   • ช่วยให้ผู้เรียนเชื่อมโยงการทดลองและความรู้ในชีวิตจริง โดยเน้นการเลือกวัสดุตามลักษณะการใช้งาน

5. Evaluate (การประเมินผล) – 5 นาที

   • การประเมินแบบสั้น: นักเรียนทำแบบทดสอบสั้นๆ เช่น

     • "วัสดุใดที่มีความแข็งสูงสุด?"

     • "ถ้าคุณต้องการวัสดุที่ไม่แตกหักง่าย ควรเลือกวัสดุใด?"

   • สรุปบทเรียน: ครูช่วยสรุปหลักการเลือกวัสดุที่มีความแข็งและการใช้งานที่เหมาะสม โดยนักเรียนสามารถแสดงความคิดเห็นได้

7. สื่อการสอน (Teaching Aids)

• วัสดุต่างๆ เช่น พลาสติก, กระดาษ, หิน, เหล็ก

• เครื่องมือทดลอง เช่น กรรไกร, มีด, หิน

• กระดาษและปากกาเพื่อบันทึกผลการทดลอง

• ภาพหรือวิดีโอของวัสดุต่างๆ ที่มีการใช้ในชีวิตประจำวัน

• สื่อการสอนแบบสไลด์ (PowerPoint) เพื่อสรุปคำอธิบาย

8. สื่อการวัดผล (Assessment)

1. การประเมินความรู้:

   • การตอบคำถามสั้นๆ เช่น

     • "วัสดุใดที่มีความแข็งสูง?"

     • "วัสดุใดที่แตกหักง่าย?"

     • "ถ้าคุณต้องการทำกรรไกร ควรเลือกวัสดุที่มีความแข็งมากหรือน้อย?"

2. การประเมินทักษะการทดลอง:

   • การบันทึกผลการทดลองเกี่ยวกับความแข็งของวัสดุต่างๆ อย่างถูกต้อง

   • การทดสอบความสามารถในการเลือกวัสดุที่มีความแข็งเหมาะสมในการใช้งาน

3. การประเมินทัศนคติ:

   • การมีส่วนร่วมในกิจกรรมอภิปรายและทดลอง

   • การตัดสินใจในการเลือกวัสดุที่มีความแข็งเหมาะสมกับการใช้งานต่างๆ

กลุ่มสาระการเรียนรู้: ภาษาไทย

ระดับชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 5

หน่วยการเรียนรู้: การอ่านและการเขียนคำที่มีอักษรนำ

เวลา: 1 ชั่วโมง

---

มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐานการเรียนรู้

ท 4.1 เข้าใจและใช้หลักการใช้ภาษาไทยในการอ่านและเขียน

ตัวชี้วัด (หลักสูตรแกนกลาง 2551 และฉบับปรับปรุง 2560)

ท 4.1 ป.5/1 วิเคราะห์รูปแบบของคำและกลุ่มคำที่มีอักษรนำ

ท 4.1 ป.5/2 อ่านออกเสียงคำที่มีอักษรนำได้ถูกต้อง

ท 4.1 ป.5/3 เขียนคำที่มีอักษรนำได้ถูกต้องตามหลักภาษา

ท 4.1 ป.5/4 ใช้คำที่มีอักษรนำในการเขียนข้อความหรือแต่งประโยคได้

---

สาระสำคัญ

อักษรนำเป็นลักษณะของคำในภาษาไทยที่มีพยัญชนะตัวแรกเป็นอักษรสูงหรืออักษรกลาง และพยัญชนะตัวที่สองเป็นอักษรต่ำ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเสียง นักเรียนควรเข้าใจหลักเกณฑ์การใช้คำที่มีอักษรนำ อ่านออกเสียงได้อย่างถูกต้อง และสามารถนำไปใช้ในการสื่อสารทั้งการพูดและการเขียนได้

---

วัตถุประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอธิบายหลักการของอักษรนำได้

2. นักเรียนสามารถอ่านออกเสียงคำที่มีอักษรนำได้อย่างถูกต้อง

3. นักเรียนสามารถแต่งประโยคที่มีคำที่เป็นอักษรนำได้

4. นักเรียนสามารถเขียนคำที่มีอักษรนำได้ถูกต้อง

---

สื่อการเรียนรู้และอุปกรณ์

✅ บัตรคำที่มีคำที่เป็นอักษรนำ

✅ ใบงานแบบฝึกหัดเติมคำและแต่งประโยค

✅ กระดานไวท์บอร์ดและปากกาไวท์บอร์ด

✅ ใบความรู้เกี่ยวกับอักษรนำ

---

กระบวนการจัดการเรียนรู้

1. ขั้นนำ (10 นาที)

✅ กิจกรรมกระตุ้นความสนใจ: "เกมทายคำ"

1. ครูเขียนคำที่มีอักษรนำ เช่น หลาน, หวาน, หลัก, หมี ลงบนบัตรคำ

2. ให้นักเรียนช่วยกันอ่านออกเสียง และตั้งคำถามให้นักเรียนสังเกตว่าคำเหล่านี้มีลักษณะอย่างไร

3. ครูอธิบายแนวคิดเบื้องต้นเกี่ยวกับ "อักษรนำ" และความสำคัญของการเรียนรู้เรื่องนี้

---

2. ขั้นสอน (30 นาที)

✅ กิจกรรมที่ 1: อธิบายหลักการของอักษรนำ (10 นาที)

1. ครูใช้ใบความรู้เพื่ออธิบายโครงสร้างของอักษรนำ โดยเน้นว่า

ตัวแรกเป็น "อักษรสูง" หรือ "อักษรกลาง"

ตัวที่สองเป็น "อักษรต่ำ"

เมื่อรวมกันแล้วทำให้เสียงเปลี่ยนไป

2. ตัวอย่างของคำที่มีอักษรนำ เช่น

ห + ม = หมา

ห + น = หนู

ห + ล = หลาน

3. ครูให้นักเรียนฝึกออกเสียงตาม

---

✅ กิจกรรมที่ 2: เกมจับคู่คำอักษรนำ (10 นาที)

1. ครูแจกบัตรคำ 2 ชุด

ชุดที่ 1: อักษรนำ เช่น "ห" "ก" "ป"

ชุดที่ 2: อักษรตาม เช่น "มา" "วาน" "มี"

2. ให้นักเรียนจับคู่คำที่ถูกต้อง เช่น ห + มา = หมา

3. นักเรียนอ่านออกเสียงและฝึกสะกดคำที่จับคู่ได้

4. ครูอธิบายและช่วยแก้ไขการอ่านของนักเรียน

---

✅ กิจกรรมที่ 3: เติมคำให้ถูกต้อง (10 นาที)

1. ครูแจกใบงานที่มีประโยค เช่น

ฉันเลี้ยง ___ (หมี / หมู)

พี่สาวชอบกินอาหารที่ ___ (หวาน / หวาด)

2. ให้นักเรียนเติมคำที่ถูกต้องลงในประโยค

3. นักเรียนอ่านคำตอบของตนเองออกเสียงหน้าชั้นเรียน

4. ครูช่วยอธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้คำที่มีอักษรนำในประโยค

---

3. ขั้นสรุป (10 นาที)

✅ กิจกรรมที่ 4: แต่งประโยคจากคำที่มีอักษรนำ

1. ครูให้นักเรียนเลือกคำที่มีอักษรนำ 3 คำ

2. นักเรียนแต่งประโยคโดยใช้คำที่เลือกมา เช่น

"หนูเลี้ยงหมีในสวนสัตว์"

"พี่สาวทำขนมหวานอร่อยมาก"

3. ครูให้นักเรียนอาสาออกมาอ่านประโยคของตนเอง

4. ครูช่วยแก้ไขการอ่านและสรุปหลักการของอักษรนำอีกครั้ง

---

การวัดและประเมินผล

1. การประเมินระหว่างเรียน

✅ การสังเกตพฤติกรรม: สังเกตการมีส่วนร่วมของนักเรียนในกิจกรรม

✅ การตอบคำถาม: นักเรียนสามารถอธิบายหลักการของอักษรนำได้

✅ การอ่านออกเสียง: นักเรียนสามารถอ่านคำที่มีอักษรนำได้ถูกต้อง

2. การประเมินหลังเรียน

✅ ใบงาน: ตรวจใบงานเติมคำและแต่งประโยคของนักเรียน

✅ การเขียนประโยค: ตรวจความถูกต้องของประโยคที่นักเรียนแต่ง

---

การบ้าน

ให้นักเรียนแต่งเรื่องสั้น 5-7 ประโยค โดยใช้คำที่มีอักษรนำอย่างน้อย 5 คำ

กลุ่มสาระการเรียนรู้ : ภาษาไทย
ระดับชั้น : ประถมศึกษาปีที่ 2
เวลา : 1 ชั่วโมง
เรื่อง : การอ่านสะกดคำ มาตราตัวสะกดแม่กง

มาตรฐานการเรียนรู้ / ตัวชี้วัด

มาตรฐานการเรียนรู้ (อ้างอิงจากหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551)

📌 ท 1.1 ป.2/2 อ่านออกเสียงคำและกลุ่มคำที่มีตัวสะกดมาตราแม่กงได้อย่างถูกต้อง

ตัวชี้วัด

1. นักเรียนสามารถอ่านคำที่มีตัวสะกดแม่กงได้ถูกต้อง

2. นักเรียนสามารถบอกหลักการใช้มาตราตัวสะกดแม่กงได้

3. นักเรียนสามารถแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีตัวสะกดแม่กง

สาระสำคัญ

KPA Model (อ้างอิง : Bloom, 1956; Gagné, 1985)

📌 K (Knowledge - ความรู้) :

• นักเรียนรู้จักตัวสะกดมาตราแม่กง

• นักเรียนเข้าใจหลักการสะกดคำในมาตราแม่กง

📌 P (Process - ทักษะกระบวนการคิดและปฏิบัติ) :

• นักเรียนสามารถฝึกอ่านและสะกดคำที่มีมาตราตัวสะกดแม่กง

• นักเรียนสามารถจับคู่คำและแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีมาตราตัวสะกดแม่กง

📌 A (Attitude - เจตคติ) :

• นักเรียนมีความมั่นใจและสนุกกับการอ่านออกเสียงคำที่มีมาตราตัวสะกดแม่กง

• นักเรียนตระหนักถึงความสำคัญของการออกเสียงและสะกดคำอย่างถูกต้อง

จุดประสงค์การเรียนรู้ (อ้างอิง : Gagné, 1985)

1. นักเรียนสามารถอ่านออกเสียงคำที่มีตัวสะกดแม่กงได้ถูกต้อง

2. นักเรียนสามารถบอกหลักการใช้มาตราตัวสะกดแม่กงได้

3. นักเรียนสามารถแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีมาตราตัวสะกดแม่กงได้

สาระการเรียนรู้

• ความหมายของมาตราตัวสะกดแม่กง

• ลักษณะของพยัญชนะที่เป็นตัวสะกดในมาตราแม่กง

• ตัวอย่างคำที่มีตัวสะกดแม่กง เช่น กาง, นาง, บาง, วัง

• หลักการอ่านออกเสียงคำที่มีตัวสะกดแม่กง

กิจกรรมการเรียนการสอน

ขั้นตอนบทบาทครูบทบาทนักเรียนขั้นนำ (10 นาที)

- ครูเริ่มบทเรียนด้วยการสนทนาเกี่ยวกับคำที่นักเรียนเคยได้ยิน เช่น “นาง”, “บาง” แล้วถามว่าสังเกตอะไรได้บ้างเกี่ยวกับคำเหล่านี้
- ครูเปิดเพลงหรือเกมเกี่ยวกับมาตราแม่กงเพื่อกระตุ้นความสนใจ- นักเรียนร่วมแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับคำที่ได้ยิน
- นักเรียนร่วมเล่นเกม/ฟังเพลงและเดาความหมายของมาตราแม่กง

ขั้นสอน (30 นาที)- ครูอธิบายหลักการของมาตราตัวสะกดแม่กง
- ครูแจกบัตรคำที่มีคำที่มีตัวสะกดแม่กงและให้นักเรียนอ่านออกเสียง
- ครูให้นักเรียนจับคู่คำและแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีมาตราแม่กง- นักเรียนฟังและจดบันทึกเกี่ยวกับมาตราแม่กง
- นักเรียนฝึกอ่านคำจากบัตรคำออกเสียงตามครู
- นักเรียนทำกิจกรรมจับคู่คำและแต่งประโยคขั้นสรุป (10 นาที)

- ครูให้เด็กๆ สะท้อนสิ่งที่เรียนรู้โดยถามคำถาม เช่น “วันนี้เราเรียนรู้อะไรเกี่ยวกับมาตราแม่กงบ้าง?”
- ครูสรุปหลักสำคัญของบทเรียน- นักเรียนร่วมแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งที่เรียน
- นักเรียนยกตัวอย่างคำที่มีมาตราแม่กงเพิ่มเติม

สื่อการเรียนรู้

📌 บัตรคำ, ใบงาน, เกมคำศัพท์, เพลงเกี่ยวกับมาตราแม่กง

การวัดผลและประเมินผล (อ้างอิง : Bloom, 1956; Gagné, 1985)

✅ วิธีการประเมิน :

1. การสังเกตพฤติกรรมการออกเสียงของนักเรียน

2. การอ่านออกเสียงคำที่มีมาตราตัวสะกดแม่กง

3. การทำแบบฝึกหัดสะกดคำและแต่งประโยค

✅ เครื่องมือประเมิน :

• แบบทดสอบอ่านสะกดคำ

• แบบสังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้

อ้างอิงทางวิชาการ

1. Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of Educational Objectives: The Classification of Educational Goals. New York: Longman.

2. Gagné, R. M. (1985). The Conditions of Learning and Theory of Instruction. New York: Holt, Rinehart & Winston.

   
   

ระดับชั้นที่สอน: ประถมศึกษาปีที่ 2
ระยะเวลา: 1 ชั่วโมง (60 นาที)
สาระการเรียนรู้: ภาษาไทย
สถานที่: ห้องเรียน

1. วัตถุประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอ่านคำที่มีอักษรนำได้อย่างถูกต้อง

2. นักเรียนสามารถเขียนคำที่มีอักษรนำได้

3. นักเรียนสามารถสร้างคำใหม่จากอักษรนำได้

4. นักเรียนสามารถใช้คำที่มีอักษรนำในประโยคได้

2. มาตรฐานตัวชี้วัด

1. ตัวชี้วัดที่ 1: นักเรียนสามารถอ่านและเขียนคำที่มีอักษรนำได้

2. ตัวชี้วัดที่ 2: นักเรียนสามารถใช้คำที่มีอักษรนำในการพูดและเขียนได้

3. ตัวชี้วัดที่ 3: นักเรียนสามารถสร้างคำจากตัวอักษรนำที่กำหนดได้

4. ตัวชี้วัดที่ 4: นักเรียนสามารถใช้คำที่มีตัวอักษรนำในประโยคได้อย่างเหมาะสม

3. สาระสำคัญ

• อักษรนำในภาษาไทยคือ ตัวอักษรที่ใช้ในการเริ่มต้นคำเพื่อเพิ่มความหมายหรือสร้างคำใหม่ เช่น "ก", "ข", "ค"

• การใช้ตัวอักษรนำทำให้เราเข้าใจการสร้างคำและเพิ่มคลังคำในภาษาไทย

• การเรียนรู้เรื่องอักษรนำช่วยพัฒนาทักษะการอ่าน การเขียน และการใช้ภาษาในการสื่อสาร

4. ขั้นนำ (Introduction) - 10 นาที

กิจกรรมเริ่มต้น

1. ถามคำถามเพื่อดึงความสนใจ

   • ครูถามนักเรียนว่าเคยได้ยินคำที่มีตัวอักษรนำบ้างไหม เช่น "กล้วย", "ข้าว", "ข่าว"

   • ครูอธิบายว่าตัวอักษรนำคืออะไรและใช้ทำอะไรในการสร้างคำ

2. สาธิตการใช้ตัวอักษรนำ

   • ครูใช้ตัวอย่างคำที่มีตัวอักษรนำ เช่น "กล้วย", "กระเป๋า", "ข่าว"

   • ครูเน้นการออกเสียงและการเขียนคำเหล่านี้ให้ถูกต้อง

5. ขั้นสอน (Teaching) - 35 นาที

การสอนเนื้อหา

1. การแนะนำตัวอักษรนำ

   • ครูอธิบายตัวอักษรนำที่ใช้บ่อย เช่น "ก", "ข", "ค" และแสดงตัวอย่างคำที่ใช้ตัวอักษรนำเหล่านี้ เช่น "กล้วย", "ขวด", "ข้าว"

   • ครูให้ตัวอย่างการใช้คำในประโยค เช่น "กล้วยอร่อย", "ข้าวร้อน"

2. กิจกรรมการฝึกเขียนคำ

   • ครูให้นักเรียนเขียนคำที่มีตัวอักษรนำ เช่น "กล้วย", "ข้าว", "ขวด" ลงในสมุด

   • ให้นักเรียนเลือกตัวอักษรนำจาก "ก", "ข", "ค" และเขียนคำใหม่ๆ เช่น "กระเป๋า", "ข่าว", "ไข่"

3. การสร้างคำใหม่จากตัวอักษรนำ

   • นักเรียนสร้างคำใหม่จากตัวอักษรนำ เช่น "ก" → "กลม", "ข" → "ขวด", "ค" → "คำ"

   • นักเรียนใช้คำที่สร้างขึ้นในประโยคของตัวเอง เช่น "กลมกล่อม", "ขวดน้ำ", "คำคม"

4. การใช้คำในประโยค

   • ครูให้นักเรียนใช้คำที่มีตัวอักษรนำในประโยคของตัวเอง เช่น "ฉันกินกล้วย", "เขากินข้าว", "ข่าวนี้สนุก"

   • ครูช่วยนักเรียนทบทวนการใช้คำในประโยคให้ถูกต้อง

6. ขั้นสรุป (Conclusion) - 10 นาที

กิจกรรมสรุป

1. ทบทวนเนื้อหาที่เรียน

   • ครูทบทวนคำที่มีตัวอักษรนำที่ได้เรียนรู้ เช่น "ก", "ข", "ค" และคำที่ใช้ตัวอักษรเหล่านี้ เช่น "กล้วย", "ข้าว", "ข่าว"

   • นักเรียนแบ่งปันคำที่ตัวเองสร้างจากตัวอักษรนำ

2. ถามตอบ

   • ครูถามนักเรียนว่าได้เรียนรู้อะไรจากการใช้ตัวอักษรนำในคำ และนำคำเหล่านั้นไปใช้ในประโยคอย่างไร

   • นักเรียนตอบคำถามเพื่อทบทวนความเข้าใจ

7. การวัดและประเมินผล (Assessment) - 10 นาที

การประเมินจากกิจกรรม

1. การประเมินการอ่าน

   • ให้นักเรียนอ่านคำที่มีตัวอักษรนำ เช่น "กล้วย", "ข้าว", "ข่าว" เพื่อประเมินการออกเสียง

2. การประเมินการเขียน

   • ให้นักเรียนเขียนคำที่มีตัวอักษรนำลงในสมุด และตรวจสอบการเขียนให้ถูกต้อง

3. การประเมินการใช้คำในประโยค

   • ให้นักเรียนเขียนประโยคที่ใช้คำที่มีตัวอักษรนำ เช่น "ฉันกินกล้วย", "ข่าวนี้ดี"

   • ครูตรวจสอบการใช้คำและการสร้างประโยค

8. บันทึกหลังการสอน

• นักเรียนส่วนใหญ่สามารถเข้าใจและใช้คำที่มีตัวอักษรนำได้ดี โดยสามารถอ่านและเขียนคำเหล่านั้นได้อย่างถูกต้อง

• นักเรียนมีความสามารถในการสร้างคำใหม่จากตัวอักษรนำ และสามารถใช้คำเหล่านั้นในประโยคที่เหมาะสม

• นักเรียนมีส่วนร่วมในกิจกรรมการสร้างคำและการใช้คำในประโยคอย่างกระตือรือร้น

ปัญหาที่พบ

• นักเรียนบางคนยังสับสนระหว่างคำที่มีอักษรนำใกล้เคียงกัน เช่น "ข" กับ "ค" หรือ "ก" กับ "ข" ทำให้เกิดความผิดพลาดในการออกเสียงและการเขียนคำบางคำ

• บางคนยังไม่คุ้นเคยกับการใช้คำที่มีอักษรนำในประโยค ซึ่งทำให้ต้องการการฝึกฝนเพิ่มเติม

การปรับปรุง

• ควรให้เวลากับการฝึกฝนการออกเสียงคำที่มีตัวอักษรนำอย่างละเอียด โดยเฉพาะคำที่มีเสียงใกล้เคียงกัน

• ควรใช้สื่อการเรียนรู้ที่เกี่ยวข้อง เช่น ภาพประกอบคำ หรือวัตถุจริงที่สามารถเชื่อมโยงกับคำที่เรียนรู้ เพื่อให้เด็ก ๆ เข้าใจการใช้คำได้ง่ายขึ้น

• ให้กิจกรรมกลุ่มในการสร้างคำใหม่จากตัวอักษรนำมากขึ้น เพื่อกระตุ้นการเรียนรู้แบบมีปฏิสัมพันธ์

ข้อเสนอแนะ

• ควรมีการทบทวนเนื้อหาทุกครั้งในการเรียน เพื่อเสริมสร้างความมั่นใจในการใช้คำที่มีอักษรนำ

• ในครั้งถัดไป อาจจะใช้เกมหรือกิจกรรมสนุกๆ เพื่อให้นักเรียนได้ฝึกใช้คำที่มีอักษรนำในสถานการณ์ที่หลากหลาย

1. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐานการเรียนรู้
มาตรฐานที่ 1: พัฒนาทักษะการฟัง การพูด การอ่าน การเขียน และการคิดวิเคราะห์ในภาษาไทย

ตัวชี้วัด

• ตัวชี้วัดที่ 1.1: อ่านและเข้าใจเรื่องราวจากวรรณคดีไทย โดยสามารถแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับตัวละครและการกระทำต่าง ๆ ได้

• ตัวชี้วัดที่ 1.2: วิเคราะห์บทบาทและคุณธรรมจากเรื่องวรรณคดีและสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้

2. สาระสำคัญ

เรื่อง "ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา" ช่วยให้นักเรียนเข้าใจถึงคุณธรรมสำคัญจากตัวละครสมิงพระราม เช่น ความจงรักภักดีและการเสียสละ สมิงพระรามเป็นตัวอย่างของการตัดสินใจที่ยากลำบาก เพื่อประโยชน์ของส่วนรวมและความภักดีต่อประเทศชาติ การศึกษาผ่านตัวละครนี้ช่วยให้นักเรียนตระหนักถึงคุณค่าของการทำสิ่งที่ถูกต้อง แม้ว่าจะต้องเผชิญกับความท้าทายและการเสียสละ นักเรียนจะได้ฝึกทักษะการอ่าน การวิเคราะห์ และการอภิปราย โดยเชื่อมโยงเนื้อหาของเรื่องกับชีวิตจริง การอภิปรายช่วยเสริมทักษะการคิดและการฟังความคิดเห็นของผู้อื่น เพื่อเปิดมุมมองใหม่ ๆ และฝึกการคิดอย่างมีวิจารณญาณ สุดท้าย นักเรียนจะสามารถนำคุณธรรมที่ได้เรียนรู้จากสมิงพระราม เช่น ความจงรักภักดี การเสียสละ และความกล้าหาญ ไปประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง โดยเฉพาะในการทำงานร่วมกับผู้อื่นและการรับผิดชอบต่อสังคมและครอบครัว พร้อมทั้งสามารถสะท้อนและประยุกต์ใช้ข้อคิดเหล่านี้ในการเขียนความเรียงเพื่อแสดงออกถึงการนำคุณธรรมเหล่านี้ไปใช้ในชีวิตประจำวัน

3. จุดประสงค์

• นักเรียนสามารถอธิบายเนื้อเรื่อง "ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา" ได้อย่างถูกต้อง

• นักเรียนสามารถวิเคราะห์ตัวละครสมิงพระรามในแง่ของคุณธรรม เช่น ความจงรักภักดีและการเสียสละ

• นักเรียนสามารถนำคุณธรรมที่ได้จากเรื่องนี้ไปใช้ในชีวิตจริงได้ เช่น การช่วยเหลือผู้อื่น การทำงานเป็นทีม

4. สาระการเรียนรู้

• การอ่านและทำความเข้าใจเรื่อง "ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา"

• การวิเคราะห์ตัวละครสมิงพระราม โดยเน้นที่ความจงรักภักดีและการเสียสละ

• การอภิปรายและการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับบทบาทของตัวละครในแง่ของการประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง

5. คุณลักษณะอันพึงประสงค์

• นักเรียนมีทักษะการคิดวิเคราะห์และการแสดงความคิดเห็นอย่างมีเหตุผล

• นักเรียนมีความรับผิดชอบในการทำงานกลุ่ม และสามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ

• นักเรียนมีคุณธรรมในชีวิตจริง เช่น ความจงรักภักดีและการเสียสละต่อสังคมและครอบครัว

6. กิจกรรมการเรียนการสอน

6.1 ขั้นนำ (10 นาที)

• การตั้งคำถามกระตุ้น:
  ครูเริ่มบทเรียนโดยการตั้งคำถามเพื่อกระตุ้นการคิด เช่น “ถ้าคุณต้องเลือกช่วยเหลือคนที่ต้องการการช่วยเหลือในสถานการณ์ที่ยากลำบาก คุณจะเลือกอย่างไร?”
  นักเรียนแบ่งปันความคิดเห็นเกี่ยวกับการเสียสละและการช่วยเหลือผู้อื่น

• การแนะนำเรื่อง:
  ครูเล่าเรื่องย่อของ "ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา" โดยเน้นถึงบทบาทของสมิงพระรามในแง่ของความจงรักภักดีและการเสียสละ

6.2 ขั้นสอน (30 นาที)

• การอ่านร่วมกัน:
  ครูอ่านเรื่อง "ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา" ให้นักเรียนฟัง พร้อมทั้งหยุดเพื่อถามคำถามกระตุ้น เช่น “สมิงพระรามมีการตัดสินใจอย่างไรในตอนนี้?” หรือ “การกระทำของสมิงพระรามแสดงถึงอะไร?”
  นักเรียนตอบคำถามโดยใช้ข้อมูลจากเนื้อเรื่อง

• กิจกรรมอภิปรายกลุ่ม (Active Learning):
  ครูแบ่งนักเรียนออกเป็นกลุ่มเล็ก ๆ (ประมาณ 4-5 คนต่อกลุ่ม) แล้วให้นักเรียนอภิปรายเกี่ยวกับบทบาทของสมิงพระรามในเรื่อง โดยเฉพาะการสะท้อนคุณธรรม เช่น ความจงรักภักดีและการเสียสละ
  แต่ละกลุ่มจะนำเสนอความคิดเห็นต่อชั้นเรียน เช่น “หากคุณเป็นสมิงพระราม คุณจะทำอย่างไรในสถานการณ์นี้?”

• การเชื่อมโยงกับชีวิตจริง:
  ครูถามนักเรียนว่า “การกระทำของสมิงพระรามมีประโยชน์อย่างไรในชีวิตจริง? คุณจะสามารถนำคุณธรรมจากสมิงพระรามมาใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างไร?”

6.3 ขั้นสรุป (10 นาที)

• การสรุปเนื้อหาหลัก:
  ครูสรุปการกระทำของสมิงพระรามในเรื่อง "ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา" โดยเน้นที่ความจงรักภักดีและการเสียสละ
  ครูทบทวนประเด็นสำคัญที่นักเรียนได้เรียนรู้จากการอภิปรายและการนำคุณธรรมจากเรื่องไปใช้ในชีวิตจริง

• การสะท้อนความคิดเห็น:
  ครูให้โอกาสนักเรียนแต่ละคนสะท้อนความคิดเห็นเกี่ยวกับการเรียนรู้ในวันนี้ เช่น "สิ่งที่คุณได้เรียนรู้จากสมิงพระรามคืออะไร?"
  นักเรียนเขียนความคิดเห็นในกระดาษแล้วแชร์ให้เพื่อน ๆ ฟัง

7. สื่อการเรียนรู้

• หนังสือเรียนหรือสื่อเนื้อหาของ "ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา"

• กระดานไวท์บอร์ดหรือกระดาษสำหรับบันทึกคำตอบและความคิดเห็น

• ภาพประกอบหรือสื่อการแสดงตัวละครสมิงพระรามเพื่อช่วยในการเข้าใจบทบาทและความสำคัญของตัวละคร

8. การวัดและประเมินผล

• การประเมินในขั้นตอนการอภิปราย:
  ครูจะสังเกตการมีส่วนร่วมของนักเรียนในการอภิปรายกลุ่ม และประเมินจากความสามารถในการแสดงความคิดเห็นอย่างมีเหตุผล

• การประเมินจากการแสดงความคิดเห็น:
  นักเรียนจะต้องเขียนการสะท้อนความคิดเห็นเกี่ยวกับการนำคุณธรรมจากเรื่อง "สมิงพระรามอาสา" ไปใช้ในชีวิตจริง และครูจะประเมินจากการแสดงออกและความสามารถในการเชื่อมโยงเนื้อเรื่องกับประสบการณ์ส่วนตัว

• การประเมินการบ้าน:
  ครูมอบการบ้านให้นักเรียนเขียนเกี่ยวกับการนำคุณธรรมจากสมิงพระรามไปใช้ในชีวิตจริง โดยครูจะประเมินจากการประยุกต์ใช้คุณธรรมในกิจกรรมประจำวัน

เรื่อง อักษรต่ำ

กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย

ระดับชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 2-4

1. สาระสำคัญ

อักษรต่ำเป็นหนึ่งในสามกลุ่มของพยัญชนะไทย แบ่งเป็นอักษรต่ำเดี่ยวและอักษรต่ำคู่ มีความสำคัญต่อการอ่านและการผันเสียงวรรณยุกต์ นักเรียนควรเรียนรู้ลักษณะของอักษรต่ำเพื่อใช้ในการอ่านและเขียนภาษาไทยได้อย่างถูกต้อง

2. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐาน ท 1.1 ใช้กระบวนการอ่านเพื่อความเข้าใจและความเพลิดเพลิน

• ตัวชี้วัด

• บอกได้ว่าอักษรต่ำมีตัวใดบ้าง

• แยกอักษรต่ำเดี่ยวและอักษรต่ำคู่ได้

• ผันวรรณยุกต์ของพยัญชนะอักษรต่ำได้ถูกต้อง

• อ่านและเขียนคำที่มีอักษรต่ำได้อย่างถูกต้อง

3. จุดประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถบอกได้ว่าอักษรต่ำมีกี่ตัว และมีตัวใดบ้าง

2. นักเรียนสามารถจำแนกอักษรต่ำเดี่ยวและอักษรต่ำคู่ได้

3. นักเรียนสามารถผันวรรณยุกต์ของอักษรต่ำได้ถูกต้อง

4. นักเรียนสามารถอ่านและเขียนคำที่มีอักษรต่ำได้อย่างถูกต้อง

4. สาระการเรียนรู้

• ความหมายของอักษรต่ำ

• รายชื่ออักษรต่ำทั้งหมด (อักษรต่ำเดี่ยว และอักษรต่ำคู่)

• การผันวรรณยุกต์ของอักษรต่ำ

• การอ่านและเขียนคำที่มีอักษรต่ำ

5. กิจกรรมการเรียนรู้

1. นำเข้าสู่บทเรียน

• ครูร้องเพลงหรือแต่งคำคล้องจองที่มีอักษรต่ำ เช่น

“งู หนู หมา แมว ค้างคาว และลิง ลองท่องดูสิจริง ๆ ว่ามันเป็นอักษรต่ำ”

• ให้นักเรียนสังเกตและลองทายว่าตัวอักษรเหล่านี้มีลักษณะอะไรเหมือนกัน

2. การสอนเนื้อหา

• อธิบายความหมายของอักษรต่ำ

• แบ่งอักษรต่ำออกเป็น อักษรต่ำเดี่ยว และ อักษรต่ำคู่ พร้อมยกตัวอย่าง

• สอนการผันวรรณยุกต์ของอักษรต่ำโดยใช้ตารางหรือเกมจับคู่

3. การฝึกปฏิบัติ

• เกมจับคู่ตัวอักษรกับหมวดของมัน (อักษรต่ำเดี่ยว/อักษรต่ำคู่)

• ให้นักเรียนช่วยกันแต่งคำที่มีอักษรต่ำ และอ่านออกเสียง

• แบบฝึกหัดเติมคำที่มีอักษรต่ำให้ถูกต้อง

4. สรุปบทเรียน

• ทบทวนรายชื่ออักษรต่ำโดยให้นักเรียนช่วยกันเรียงลำดับจากความจำ

• ให้นักเรียนแข่งขันสะกดคำที่มีอักษรต่ำ

6. สื่อและแหล่งเรียนรู้

• บัตรคำที่มีอักษรต่ำ

• ใบงานจับคู่

• เพลง / คำคล้องจองช่วยจำ

• กระดานไวท์บอร์ด / แผ่นชาร์ตแสดงอักษรต่ำ

7. การวัดและประเมินผล

การประเมินก่อนเรียน

• ให้นักเรียนลองเขียนพยัญชนะไทย และสังเกตว่ามีอักษรต่ำกี่ตัว

การประเมินระหว่างเรียน

• สังเกตการมีส่วนร่วมของนักเรียนในกิจกรรมจับคู่และอ่านคำที่มีอักษรต่ำ

การประเมินหลังเรียน

• แบบทดสอบแยกอักษรต่ำเดี่ยว/ต่ำคู่

• แบบฝึกหัดให้เติมคำที่มีอักษรต่ำให้ถูกต้อง

• ให้นักเรียนแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีอักษรต่ำ

กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย

ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

เรื่อง คำสันธาน

สาระสำคัญ

คำสันธานเป็นคำที่ใช้เชื่อมคำ วลี หรือประโยคเข้าด้วยกัน เพื่อให้ข้อความมีความต่อเนื่องและสมบูรณ์ การเรียนรู้คำสันธานจะช่วยให้นักเรียนสามารถสื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพ

มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด

1. ระบุและอธิบายความหมายของคำสันธานได้

2. ใช้คำสันธานในการแต่งประโยคได้อย่างถูกต้อง

จุดประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอธิบายความหมายและหน้าที่ของคำสันธานได้

2. นักเรียนสามารถจำแนกประเภทของคำสันธานได้

3. นักเรียนสามารถใช้คำสันธานในการแต่งประโยคได้อย่างถูกต้อง

4. นักเรียนมีความสนุกสนานและมีส่วนร่วมในกิจกรรมการเรียนรู้

สื่อการเรียนรู้

• วิดีโอแนะนำเรื่องคำสันธาน

• ภาพเคลื่อนไหวที่แสดงการใช้คำสันธานในประโยค

• เกมการ์ดคำสันธาน

• ใบงานสำหรับฝึกการใช้คำสันธาน

กิจกรรมการเรียนรู้

ขั้นนำ (10 นาที)

1. ครูเปิดวิดีโอแนะนำเรื่องคำสันธานเพื่อให้นักเรียนเข้าใจความหมายและหน้าที่ของคำสันธาน [

   youtube.com

   ]

   
   

2. หลังจากชมวิดีโอ ครูถามคำถามเพื่อทบทวนความเข้าใจ เช่น "คำสันธานคืออะไร?" และ "ยกตัวอย่างคำสันธานที่รู้จัก"

ขั้นสอน (15 นาที)

1. ครูอธิบายประเภทของคำสันธาน เช่น คำสันธานที่ใช้เชื่อมคำหรือวลี (และ, หรือ, กับ) และคำสันธานที่ใช้เชื่อมประโยค (เพราะ, ดังนั้น, แต่, แม้ว่า)

2. ครูใช้ภาพเคลื่อนไหวที่แสดงการใช้คำสันธานในประโยค เพื่อให้นักเรียนเห็นภาพและเข้าใจการใช้คำสันธานในบริบทต่าง ๆ

ขั้นปฏิบัติ (20 นาที)

1. นักเรียนแบ่งกลุ่มเพื่อเล่นเกมการ์ดคำสันธาน โดยแต่ละกลุ่มจะได้รับการ์ดคำสันธานและการ์ดประโยคที่ไม่สมบูรณ์ นักเรียนต้องเลือกคำสันธานที่เหมาะสมมาเติมในประโยคให้สมบูรณ์

2. หลังจากเล่นเกม ครูแจกใบงานให้นักเรียนฝึกแต่งประโยคโดยใช้คำสันธานที่กำหนด

ขั้นสรุป (5 นาที)

1. ครูและนักเรียนร่วมกันสรุปความรู้เกี่ยวกับคำสันธานที่ได้เรียนรู้ในวันนี้

2. ครูเปิดโอกาสให้นักเรียนซักถามข้อสงสัยและตอบคำถามเพื่อเสริมความเข้าใจ

การวัดและประเมินผล

• สังเกตการมีส่วนร่วมของนักเรียนในกิจกรรมต่าง ๆ

• ตรวจผลงานจากใบงานและการแต่งประโยค

• ประเมินความเข้าใจจากการตอบคำถามและการมีส่วนร่วมในการอภิปราย

อ้างอิงงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง:

การใช้เกมในการเรียนการสอนสามารถเพิ่มความสนใจและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนได้ งานวิจัยที่เกี่ยวข้องพบว่า การใช้เกมเป็นสื่อการเรียนรู้ช่วยพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์และเพิ่มความพึงพอใจในการเรียนของนักเรียน

so06.tci-thaijo.org

แผนการจัดการเรียนรู้ที่: 1

กลุ่มสาระการเรียนรู้: ภาษาไทย

รายวิชา: ภาษาไทย

รหัสวิชา: ท 14101

ชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 4

หน่วยการเรียนรู้ที่: 3 การเขียนคำอวยพร

เรื่อง: การเขียนคำอวยพร: ส่งต่อความสุขด้วยภาษา

เวลาเรียน: 1 ชั่วโมง

1. มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัดหรือผลการเรียนรู้

• มาตรฐานการเรียนรู้:

  • ท 2.1 ใช้กระบวนการเขียนเขียนสื่อสาร เขียนเรียงความ ย่อความ และเขียนเรื่องราวในรูปแบบต่าง ๆ เขียนรายงานข้อมูลสารสนเทศและรายงานการศึกษาค้นคว้าอย่างมีประสิทธิภาพ  

  • ท 4.1 เข้าใจธรรมชาติของภาษาและหลักภาษาไทย การเปลี่ยนแปลงของภาษาและพลังของภาษา ภูมิปัญญาทางภาษา และรักษาภาษาไทยไว้เป็นสมบัติของชาติ

• ตัวชี้วัด:

  • ท 2.1 ป.4/2 เขียนสื่อสารโดยใช้คำได้ถูกต้อง ชัดเจน และเหมาะสม

  • ท 4.1 ป.4/1 เข้าใจและใช้สำนวนภาษาที่ถูกต้อง

   

2. สาระสำคัญ/ความคิดรวบยอด

• การเขียนคำอวยพรเป็นการสื่อสารความปรารถนาดี ความรู้สึกเชิงบวก และความปรารถนาให้ผู้อื่นมีความสุขในโอกาสต่าง ๆ โดยใช้ภาษาที่สุภาพ เหมาะสมกับบุคคลและสถานการณ์ แสดงถึงความเข้าใจในการใช้ภาษาไทยอย่างเหมาะสมตามสถานการณ์ และยังเป็นการส่งเสริมคุณค่าทางจิตใจที่ดีงาม

3. จุดประสงค์การเรียนรู้

• ด้านความรู้ (K):

  • นักเรียนสามารถอธิบายหลักการเขียนคำอวยพรเบื้องต้น โดยเน้นการใช้ภาษาที่สุภาพและเหมาะสมได้ (K1)

  • นักเรียนสามารถยกตัวอย่างประเภทของคำอวยพรในโอกาสต่าง ๆ พร้อมทั้งระบุลักษณะการใช้ภาษาที่แตกต่างกันได้ (K2)

• ด้านทักษะ/กระบวนการ (P):

  • นักเรียนสามารถเขียนคำอวยพรสั้น ๆ ในโอกาสที่กำหนด โดยเลือกใช้ภาษาที่เหมาะสมและแสดงความปรารถนาดีได้ (P1)

• ด้านคุณลักษณะ เจตคติ ค่านิยม (A):

  • นักเรียนตระหนักถึงความสำคัญของการเขียนคำอวยพรในการแสดงความรู้สึกที่ดีต่อผู้อื่น และมีความสุขในการส่งต่อความปรารถนาดีผ่านภาษาเขียน (A1)

4. สาระการเรียนรู้

• สาระแกนกลาง:

  • หลักการเขียนคำอวยพรเบื้องต้น:

    • การใช้ภาษาที่สุภาพและเหมาะสมกับผู้รับ

    • การเลือกใช้คำอวยพรให้ตรงกับโอกาส

    • การเขียนด้วยลายมือที่อ่านง่าย

  • ประเภทของคำอวยพรเบื้องต้น:

    • วันเกิด

    • ปีใหม่

    • การแสดงความยินดี

  • การใช้ภาษาที่สุภาพในการเขียนคำอวยพร:

    • การเลือกใช้คำและสำนวนที่แสดงความปรารถนาดี

    • การหลีกเลี่ยงคำที่ไม่สุภาพหรืออาจทำให้ผู้รับเข้าใจผิด

• สาระท้องถิ่น:

  • (ถ้ามี) คำอวยพรในโอกาสพิเศษตามวัฒนธรรมท้องถิ่น เช่น คำอวยพรในงานบุญประเพณี

5. สมรรถนะสำคัญ

• ความสามารถในการสื่อสาร

• ความสามารถในการคิด

6. คุณลักษณะอันพึงประสงค์

• มีมารยาท

• ใฝ่เรียนรู้

• มีจิตสาธารณะ

7. กระบวนการจัดการเรียนรู้

• ขั้นนำเข้าสู่บทเรียน (10 นาที):

  • กิจกรรม "เรื่องเล่าจากกล่องความสุข":

    • ครูเตรียมกล่องที่ตกแต่งสวยงาม ภายในบรรจุสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับโอกาสพิเศษต่าง ๆ เช่น เทียนวันเกิด การ์ดปีใหม่ รูปภาพแสดงความยินดี

    • ครูเปิดเพลงบรรเลงเบา ๆ สร้างบรรยากาศอบอุ่น

    • ครูหยิบสิ่งของจากกล่องขึ้นมาทีละชิ้น และเล่าเรื่องราวสั้น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสิ่งของนั้น ๆ โดยเน้นความรู้สึกเชิงบวกและความปรารถนาดี

    • ครูถามนักเรียนว่า "เมื่อฟังเรื่องราวเหล่านี้แล้วรู้สึกอย่างไร" "เคยได้รับความรู้สึกแบบนี้หรือไม่"

    • ครูเชื่อมโยงเข้าสู่บทเรียน โดยบอกว่า "วันนี้เราจะมาเรียนรู้วิธีการส่งต่อความรู้สึกดี ๆ เหล่านี้ผ่านการเขียนคำอวยพรกัน"

• ขั้นสอน (40 นาที):

  • กิจกรรม "สำรวจและสร้างสรรค์คำอวยพร":

    • ครูแบ่งนักเรียนเป็นกลุ่มเล็ก ๆ (กลุ่มละ 3-4 คน)

    • ครูแจกตัวอย่างคำอวยพรในโอกาสต่าง ๆ ให้แต่ละกลุ่ม

    • นักเรียนร่วมกันวิเคราะห์ตัวอย่าง สังเกตการใช้ภาษา สำนวน และความรู้สึกที่สื่อออกมา

    • แต่ละกลุ่มนำเสนอสิ่งที่วิเคราะห์ได้ โดยครูคอยเสริมข้อมูลและอธิบายหลักการเขียนคำอวยพร

    • กิจกรรม "นักเขียนคำอวยพรหัวใจสวยงาม":

      • ครูกำหนดสถานการณ์จำลองที่หลากหลาย เช่น เพื่อนได้รับรางวัล เพื่อนย้ายโรงเรียน หรือการอวยพรผู้สูงอายุ

      • นักเรียนเลือกสถานการณ์ที่ตนเองสนใจ

      • นักเรียนเขียนคำอวยพรสั้น ๆ ตามสถานการณ์ที่เลือก โดยเน้นการใช้ภาษาที่เหมาะสมและแสดงความปรารถนาดี

      • ครูเปิดโอกาสให้นักเรียนออกมาอ่านคำอวยพรของตนเองให้เพื่อน ๆ ฟัง และให้คำแนะนำเพิ่มเติม

• ขั้นสรุป (10 นาที):

  • กิจกรรม "สะท้อนความรู้สึก":

    • ครูใช้คำถามกระตุ้นการคิด เช่น "วันนี้เราได้เรียนรู้อะไรบ้าง?" "การเขียนคำอวยพรมีความสำคัญอย่างไร?" "เราจะนำความรู้ที่ได้ไปใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างไร?"

    • นักเรียนร่วมกันสรุปหลักการเขียนคำอวยพร และความสำคัญของการแสดงความปรารถนาดี

    • ครูให้กำลังใจและชื่นชมผลงานของนักเรียนทุกคน

    • ครูอาจมอบหมายงานเพิ่มเติม เช่น ให้นักเรียนเขียนคำอวยพรให้บุคคลที่ตนเองรักและเคารพ

8. การวัดและประเมินผล

• สังเกตการมีส่วนร่วมของนักเรียนในกิจกรรม (ประเมินระหว่างเรียน)

• ตรวจผลงานการเขียนคำอวยพรสั้น ๆ ของนักเรียน (ประเมินผลงาน)

• นักเรียนประเมินตนเองโดยการตอบคำถาม เช่น "วันนี้ฉันได้เรียนรู้อะไร" "ฉันสามารถนำความรู้ที่ได้ไปใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างไร"

9. วัสดุ อุปกรณ์ สื่อ และแหล่งเรียนรู้

• สื่อการเรียนรู้:

  • กล่องตกแต่งพร้อมสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับโอกาสพิเศษ

  • ตัวอย่างคำอวยพรในโอกาสต่าง ๆ

  • กระดาษเปล่าสำหรับให้นักเรียนเขียนคำอวยพร

  • ปากกา หรือดินสอ

• แหล่งเรียนรู้:

  • ห้องสมุด (ตัวอย่างหนังสือเกี่ยวกับคำอวยพร)

  • เว็บไซต์ที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับการเขียนคำอวยพร

10. บันทึกหลังการจัดการเรียนรู้

• ผลการจัดกิจกรรม:

  • (ครูบันทึกผล เช่น นักเรียนส่วนใหญ่สามารถเขียนคำอวยพรได้อย่างเหมาะสม)

• ปัญหาที่พบ:

  • (ครูบันทึกปัญหา เช่น นักเรียนบางคนยังขาดความมั่นใจในการใช้ภาษา)

• ข้อเสนอแนะและแนวทางการแก้ปัญหา:

  • (ครูบันทึกข้อเสนอแนะ เช่น ครูควรให้กำลังใจและยกตัวอย่างคำอวยพรที่หลากหลายมากขึ้น)

แหล่งที่มาและเนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3
หัวข้อ: การอ่านสะกดคำมาตราแม่ กด

มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐาน ท 1.1:

• ใช้กระบวนการอ่านสร้างความรู้และความคิดเพื่อนำไปใช้ตัดสินใจ แก้ปัญหาในการดำเนินชีวิต และมีนิสัยรักการอ่าน

ตัวชี้วัด ท 1.1 ป.3/1:

• อ่านออกเสียงคำ ข้อความ เรื่องสั้น ๆ และบทร้อยกรองง่าย ๆ ได้ถูกต้องคล่องแคล่ว

ตัวชี้วัด ท 1.1 ป.3/2:

• อธิบายความหมายของคำและข้อความที่อ่าน

มาตรฐาน ท 4.1:

• เข้าใจธรรมชาติของภาษาและหลักภาษาไทย การเปลี่ยนแปลงของภาษาและพลังของภาษา ภูมิปัญญาทางภาษา และรักษาภาษาไทยไว้เป็นสมบัติของชาติ

ตัวชี้วัด ท 4.1 ป.3/1:

• เขียนสะกดคำและบอกความหมายของคำ

สาระสำคัญ

การสะกดคำและการอ่านคำที่ใช้มาตราแม่ กด เป็นการเรียนรู้พื้นฐานที่สำคัญในภาษาไทย โดยจะเน้นที่การเข้าใจและการใช้คำที่มีพยัญชนะ "ก" ตามด้วยสระเสียงสั้น การสะกดคำที่ใช้มาตราแม่ กด เช่น "กด", "กดดัน", "กดขี่", "กดโทรศัพท์" เป็นต้น นักเรียนจะได้ฝึกการสะกดคำและการอ่านคำเหล่านี้ให้ถูกต้อง ซึ่งจะช่วยให้นักเรียนสามารถอ่านและใช้คำได้ในชีวิตประจำวันอย่างมีประสิทธิภาพ

จุดประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถสะกดคำที่มีมาตราแม่ กด ได้อย่างถูกต้อง

2. นักเรียนสามารถอ่านคำที่มีมาตราแม่ กด ได้อย่างชัดเจน

3. นักเรียนสามารถสร้างประโยคที่มีคำที่ใช้มาตราแม่ กด ได้

เวลาเรียน: 1 ชั่วโมง (50 นาที)

ขั้นตอนการจัดการเรียนการสอน

ขั้นที่ 1: การเตรียมความพร้อม (10 นาที)

1. ทบทวนคำสะกดที่เคยเรียนรู้

   • สอนโดยเริ่มทบทวนคำจากมาตราแม่ ก ไก่ และมาตราแม่ กด พร้อมยกตัวอย่างคำที่มีในแต่ละมาตรา เช่น คำว่า "กด", "กดดัน", "กดขี่" เป็นต้น

   • ใช้การ์ดคำสะกดที่มีคำที่ใช้มาตราแม่ กด เพื่อทบทวน และถามคำถามเช่น "คำนี้สะกดอย่างไร?"

   • เขียนคำที่ใช้มาตราแม่ กด ลงในกระดานไวท์บอร์ดเพื่อตรวจสอบความเข้าใจของนักเรียน

2. การกระตุ้นความสนใจ

   • ใช้เกมถาม-ตอบคำถาม เช่น "คำนี้สะกดอย่างไร? กดดัน?" หรือ "คำนี้เป็นคำที่มีมาตราแม่ กด หรือไม่?"

   • ให้รางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อกระตุ้นความสนใจและการมีส่วนร่วมของนักเรียน

ขั้นที่ 2: การอธิบายและสอนคำสะกด (15 นาที)

1. การสอนคำสะกดมาตราแม่ กด

   • อธิบายให้นักเรียนเข้าใจว่า คำที่ใช้มาตราแม่ กด ประกอบด้วยพยัญชนะ "ก" ตามด้วยสระเสียงสั้น

   • สอนการสะกดคำที่มีมาตราแม่ กด เช่น "กด", "กดดัน", "กดขี่", "กดโทรศัพท์" และอ่านคำออกเสียงช้า ๆ เพื่อนักเรียนฝึกตาม

2. การฝึกสะกดคำ

   • ให้นักเรียนสะกดคำทีละคำ เช่น กด → ก-ด, กดดัน → ก-ด-ดัน

   • ให้นักเรียนเขียนคำสะกดลงในสมุดหรือบนกระดานไวท์บอร์ด และตรวจสอบการสะกดคำให้ถูกต้อง

ขั้นที่ 3: กิจกรรมการเรียนรู้ (20 นาที)

1. กิจกรรม "เกมสะกดคำ"

   • แจกการ์ดคำที่มีมาตราแม่ กด ให้กับนักเรียนแต่ละคน

   • นักเรียนยกการ์ดและสะกดคำที่มีในการ์ดให้ถูกต้อง

   • ถ้าคำสะกดถูกต้อง นักเรียนจะได้รับคะแนนหรือเลือกคำใหม่จากการ์ด

2. กิจกรรม "สร้างประโยค"

   • ให้นักเรียนเลือกคำที่มีมาตราแม่ กด จากชุดคำที่เตรียมไว้

   • ให้นักเรียนเขียนประโยคโดยใช้คำที่เลือก เช่น "กดดัน" → "เขารู้สึกกดดันเมื่อสอบไม่ผ่าน"

   • นักเรียนแต่ละกลุ่มหรือคู่จะได้แสดงประโยคที่สร้างขึ้นให้เพื่อน ๆ ฟัง

3. กิจกรรม "จับคู่คำ"

   • แจกการ์ดคำที่มีมาตราแม่ กด ให้กับเด็ก ๆ

   • นักเรียนจับคู่คำที่เหมือนกัน เช่น "กด" กับ "กดดัน"

   • นักเรียนจะพูดคำสะกดที่เขียนออกมาให้เพื่อนฟัง ถ้าคำสะกดถูกต้องจะได้รับรางวัลหรือคะแนน

ขั้นที่ 4: การประเมินผลและสรุป (5 นาที)

1. ทดสอบการสะกดคำ

   • ให้นักเรียนแต่ละคนเขียนคำที่มีมาตราแม่ กด ลงในสมุดเรียนรู้ โดยสะกดคำให้ถูกต้อง

   • ตรวจสอบคำที่นักเรียนเขียนได้ และให้คำแนะนำเพิ่มเติมถ้าจำเป็น

2. สรุปและถามคำถาม

   • ถามนักเรียนว่า "วันนี้เราเรียนรู้เรื่องอะไรบ้าง?"

   • สรุปการสะกดคำที่มีมาตราแม่ กด และการใช้คำในประโยค

   • เปิดโอกาสให้นักเรียนถามคำถามเพิ่มเติม

การบ้าน

• ให้นักเรียนเขียนคำที่มีมาตราแม่ กด ลงในสมุดเรียนรู้ 10 คำ และใช้คำเหล่านั้นในประโยคที่ตนเองสร้างขึ้น

อุปกรณ์การสอน

• กระดานไวท์บอร์ด

• การ์ดคำสะกด

• สมุดนักเรียน

• ปากกา

การประเมินผล

1. การตรวจสะกดคำที่นักเรียนเขียน

   • ตรวจสอบการสะกดคำที่นักเรียนเขียนในสมุดเรียนรู้ และให้ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการสะกดคำที่ถูกต้อง

2. การประเมินการสร้างประโยค

   • ประเมินการใช้คำที่มีมาตราแม่ กด ในประโยค และให้คำแนะนำเพื่อพัฒนาการใช้คำให้มีความเหมาะสม

3. การประเมินความเข้าใจการสะกดคำ

   • ประเมินการสะกดคำที่นักเรียนฝึกสะกดในระหว่างกิจกรรมต่าง ๆ และตรวจสอบการอ่านออกเสียงคำที่ถูกต้อง

ระดับชั้น: ประถมศึกษาปีที่ 3

1. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด:

• มาตรฐาน ท 1.1:

  • ใช้กระบวนการอ่านสร้างความรู้และความคิดเพื่อนำไปใช้ตัดสินใจ แก้ปัญหาในการดำเนินชีวิต และมีนิสัยรักการอ่าน ¹  

    1 fliphtml5.com

    fliphtml5.com

• มาตรฐาน ท 2.1:

  • ใช้กระบวนการเขียนเขียนสื่อสาร เขียนเรียงความ ย่อความ และเขียนเรื่องราวในรูปแบบต่างๆ เขียนรายงานข้อมูลและรายงานการศึกษาค้นคว้าอย่างมีประสิทธิภาพ

• มาตรฐาน ท 4.1:

  • เข้าใจธรรมชาติของภาษาและหลักภาษาไทย การเปลี่ยนแปลงของภาษาและพลังของภาษา

• ตัวชี้วัด:

  • ป.3/1 อ่านออกเสียงบทร้อยแก้วและบทร้อยกรองได้ถูกต้อง คล่องแคล่ว

  • ป.3/2 อธิบายความหมายของคำ ประโยค และสำนวนจากเรื่องที่อ่าน

2. สาระสำคัญ:

• มาตราแม่กบ:

  • คำที่ประสมด้วยสระเสียงสั้น และมีตัวสะกดในแม่กบ (บ, ป, พ, ฟ, ภ) เช่น จบ กลับ พบ ชุบ

• การอ่านออกเสียง:

  • อ่านออกเสียงสระให้สั้น และสะกดด้วยตัวสะกดในแม่กบ

• การเขียน:

  • เขียนพยัญชนะต้น สระ ตัวสะกดตามลำดับ

3. จุดประสงค์การเรียนรู้ (KPA):

• K (Knowledge):

  • นักเรียนสามารถบอกลักษณะของคำในมาตราแม่กบได้

  • นักเรียนสามารถอธิบายความหมายของคำในมาตราแม่กบได้

• P (Process/Practice):

  • นักเรียนสามารถอ่านและเขียนคำในมาตราแม่กบได้อย่างถูกต้อง

  • นักเรียนสามารถจำแนกคำในมาตราแม่กบได้

  • นักเรียนสามารถแต่งประโยคโดยใช้คำในมาตราแม่กบได้

• A (Attitude):

  • นักเรียนมีความกระตือรือร้นในการเรียนรู้เรื่องมาตราแม่กบ

  • นักเรียนมีความตั้งใจและมีส่วนร่วมในกิจกรรมการเรียนรู้

  • นักเรียนมีความเชื่อมั่นในตนเองในการใช้ภาษาไทย

4. เนื้อหา:

• คำในมาตราแม่กบ (บ, ป, พ, ฟ, ภ)

• การอ่านและเขียนสะกดคำในมาตราแม่กบ

• ความหมายของคำในมาตราแม่กบ

• การนำคำในมาตราแม่กบไปใช้ในชีวิตประจำวัน

5. กิจกรรมการเรียนรู้ (โดยละเอียด):

• กิจกรรมนำเข้าสู่บทเรียน (10 นาที):

  • ครูทบทวนความรู้เดิม: ครูตั้งคำถามเพื่อกระตุ้นความจำ เช่น "นักเรียนรู้จักมาตราตัวสะกดอะไรบ้าง" "ตัวสะกดในแม่กบมีอะไรบ้าง"

  • นำเสนอภาพ: ครูนำภาพที่มีคำในมาตราแม่กบมาให้นักเรียนดู เช่น ภาพกบ ภาพรูปภาพ และให้นักเรียนช่วยกันบอกชื่อภาพ

  • อธิบายลักษณะ: ครูอธิบายลักษณะของคำในมาตราแม่กบ เสียงสระ และตัวสะกด โดยเน้นการออกเสียงให้ชัดเจน

• กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน (25 นาที):

  • สอนการอ่านและเขียน: ครูสอนการอ่านและเขียนสะกดคำในมาตราแม่กบ โดยใช้บัตรคำหรือสื่อการเรียนรู้อื่นๆ เช่น บัตรภาพ คลิปวิดีโอ เพลง โดยเน้นการออกเสียงตัวสะกดแต่ละตัวให้ชัดเจน

  • ฝึกปฏิบัติ: ครูให้นักเรียนฝึกอ่านและเขียนคำในมาตราแม่กบจากแบบฝึกหัดหรือใบงาน โดยครูเดินสังเกตและให้คำแนะนำอย่างใกล้ชิด

  • กิจกรรมกลุ่ม: ครูจัดกิจกรรมกลุ่ม เช่น เกมสะกดคำ เกมจับคู่คำกับความหมาย เกมเติมคำในช่องว่าง เพื่อให้นักเรียนได้เรียนรู้อย่างสนุกสนานและมีส่วนร่วม

  • แต่งประโยค: ครูให้นักเรียนแต่งประโยคโดยใช้คำในมาตราแม่กบ โดยครูให้คำแนะนำในการใช้คำให้ถูกต้องตามความหมาย

• กิจกรรมสรุป (10 นาที):

  • นำเสนอผลงาน: ครูให้นักเรียนออกมานำเสนอผลงาน เช่น อ่านสะกดคำ แต่งประโยค หรือเล่นเกม เพื่อให้นักเรียนได้แสดงความสามารถและแลกเปลี่ยนเรียนรู้

  • สรุปบทเรียน: ครูและนักเรียนร่วมกันสรุปบทเรียน และทบทวนคำในมาตราแม่กบ โดยเน้นย้ำสาระสำคัญ

6. สื่อการเรียนรู้:

• บัตรคำ

• บัตรภาพ

• แบบฝึกหัด

• ใบงาน

• เกมสะกดคำ

• คลิปวิดีโอ

• เพลง

• หนังสือเรียนภาษาไทย

7. การวัดและประเมินผล:

• ด้านความรู้ (K):

  • สังเกตการตอบคำถามและการอธิบายของนักเรียน

  • ตรวจแบบฝึกหัดและใบงาน

  • ทดสอบการอ่านสะกดคำ

• ด้านทักษะ (P):

  • ประเมินความสามารถในการแต่งประโยค

  • ประเมินความร่วมมือในการทำกิจกรรมกลุ่ม

  • สังเกตการอ่านออกเสียงและการเขียนคำ

• ด้านคุณลักษณะ (A):

  • สังเกตความสนใจและความตั้งใจของนักเรียนในการเรียน

  • สังเกตความกระตือรือร้นในการร่วมกิจกรรม

  • สังเกตความเชื่อมั่นในการแสดงออก

8. กิจกรรมเสริม:

• นักเรียนที่มีความสามารถพิเศษ:

  • ให้นักเรียนแต่งนิทานสั้นๆ โดยใช้คำในมาตราแม่กบ

  • ให้เล่นเกมส์ที่ยากและท้าทายมากขึ้น

• นักเรียนที่ต้องการการส่งเสริม:

  • ให้นักเรียนฝึกอ่านคำศัพท์ซ้ำๆ โดยใช้บัตรภาพประกอบ

  • ครูให้การดูแลอย่างใกล้ชิด และให้กำลังใจ

สาระการเรียนรู้: ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
หน่วยการเรียนรู้: การอ่านจับใจความสำคัญ
เรื่อง: เทคนิคการอ่านจับใจความผ่านการทดลองและการเคลื่อนไหว
เวลา: 1 ชั่วโมง

1. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

• มาตรฐานการเรียนรู้: ป.6/1 อ่านจับใจความสำคัญของเรื่องที่อ่าน และสรุปความได้

• ตัวชี้วัด:

  • นักเรียนสามารถอ่านและระบุใจความสำคัญของข้อความที่กำหนดให้ได้

  • นักเรียนสามารถสรุปใจความของเรื่องที่อ่านได้อย่างถูกต้องและชัดเจน

  • นักเรียนสามารถใช้สื่อการเรียนรู้ใหม่ ๆ ในการจับใจความได้

  • นักเรียนสามารถเคลื่อนไหวร่างกายเพื่อแสดงความเข้าใจเนื้อหาที่อ่านได้

2. จุดประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถอธิบายเทคนิคการอ่านจับใจความสำคัญได้

2. นักเรียนสามารถระบุใจความสำคัญของเรื่องที่อ่านได้

3. นักเรียนสามารถสรุปเนื้อหาของเรื่องที่อ่านได้อย่างเหมาะสม

4. นักเรียนสามารถใช้เทคนิคการอ่านจับใจความเพื่อพัฒนาทักษะการอ่าน

5. นักเรียนสามารถใช้สื่อการเรียนรู้ใหม่ ๆ และการเคลื่อนไหวร่างกายในการจับใจความได้

3. สาระสำคัญของบทเรียน

• การอ่านจับใจความหมายถึงการเข้าใจสาระสำคัญของเรื่องที่อ่าน

• เทคนิคการอ่านจับใจความ ได้แก่ การหา “ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไร อย่างไร” (5W1H) การหาคำสำคัญ (Keyword) และการสรุปความ

• การเรียนรู้ผ่านสื่อใหม่ เช่น คำบรรยายเสียง แอปพลิเคชัน หรือ AR (Augmented Reality)

• การเคลื่อนไหวร่างกายช่วยเสริมความเข้าใจในการจับใจความ เช่น การแสดงบทบาทสมมติ การใช้ภาษากายแสดงใจความสำคัญ

4. กระบวนการจัดการเรียนรู้

ขั้นนำ (10 นาที)

1. ครูตั้งคำถามกระตุ้นความสนใจ เช่น “ถ้าเราอ่านเรื่องหนึ่งแล้วต้องเล่าให้เพื่อนฟังสั้น ๆ จะเล่าอย่างไร?”

2. ครูแจกใบงานตัวอย่างข้อความสั้น ๆ ให้นักเรียนอ่าน และถามคำถามเกี่ยวกับใจความสำคัญของเรื่อง

3. ใช้ สื่อการเรียนรู้ใหม่ เช่น แอปพลิเคชันอ่านออกเสียง หรือคลิปเสียงให้นักเรียนฟังแล้วจับใจความ

ขั้นสอน (20 นาที)

1. ครูอธิบายเทคนิคการอ่านจับใจความ เช่น การหาคำสำคัญ และการใช้ 5W1H

2. ครูยกตัวอย่างข้อความ และสาธิตวิธีการอ่านจับใจความ พร้อมแสดงการเน้นคำสำคัญ

3. นักเรียนร่วมกันฝึกอ่านและสรุปใจความจากตัวอย่างที่ครูกำหนด

4. ทดลองใช้ AR หรือสื่อโต้ตอบ เพื่อช่วยให้การจับใจความมีมิติที่น่าสนใจขึ้น

ขั้นปฏิบัติ (20 นาที)

1. กิจกรรมการเคลื่อนไหว: ให้นักเรียนแบ่งกลุ่ม และ แสดงบทบาทสมมติ หรือใช้ภาษากายเพื่อถ่ายทอดใจความสำคัญของเรื่องที่อ่าน

2. เกมจับใจความ: ใช้การ์ดคำสำคัญ ให้นักเรียนจับคู่กันสร้างประโยคที่เป็นใจความหลักของเรื่อง

3. แผนที่ความคิดเคลื่อนที่: นักเรียนเขียนใจความสำคัญลงบนกระดาษแผ่นใหญ่ แล้วนำเสนอผ่านการเดินอธิบาย หรือเคลื่อนไหวตามเรื่องราว

ขั้นสรุป (10 นาที)

1. ครูสรุปแนวทางการอ่านจับใจความสำคัญ พร้อมย้ำเทคนิคที่เรียนรู้

2. นักเรียนสะท้อนความเข้าใจโดยการตอบคำถามสั้น ๆ เช่น “สิ่งที่เรียนรู้วันนี้คืออะไร?”

3. นักเรียนแสดงท่าทางหรือทบทวนผ่านกิจกรรม “ท่าทางใจความ” (ให้นักเรียนคิดท่าทางแทนใจความสำคัญของเรื่องที่อ่าน)

5. สื่อและแหล่งเรียนรู้

• ใบงานการอ่านจับใจความ

• ข้อความตัวอย่างจากบทอ่านหรือข่าวสั้น ๆ

• แอปพลิเคชันอ่านออกเสียง หรือ AR

• การ์ดคำสำคัญ

• กระดาษแผ่นใหญ่สำหรับทำ Mind Map

6. การวัดและประเมินผล

เกณฑ์การประเมิน

ตัวชี้วัดระดับ 4 (ดีเยี่ยม)ระดับ 3 (ดี)ระดับ 2 (พอใช้)ระดับ 1 (ควรปรับปรุง)อ่านจับใจความสำคัญจับใจความได้ถูกต้องทั้งหมดจับใจความได้ถูกต้องเกือบทั้งหมดจับใจความได้บางส่วนจับใจความได้ผิดพลาดมากสรุปเนื้อหาสรุปได้ชัดเจน ครบถ้วนสรุปได้ดี แต่ขาดบางจุดสรุปได้บ้างแต่ยังไม่ครบสรุปผิดพลาดจากเรื่องที่อ่านการใช้สื่อใหม่ ๆใช้สื่อได้ถูกต้องและสร้างสรรค์ใช้สื่อได้ดีแต่ยังไม่สมบูรณ์ใช้สื่อได้บางส่วนใช้สื่อไม่ถูกต้องการเคลื่อนไหวเพื่อแสดงใจความถ่ายทอดได้ดีและเข้าใจง่ายถ่ายทอดได้ดีแต่ยังไม่สมบูรณ์ถ่ายทอดได้บ้างถ่ายทอดผิดพลาด

เครื่องมือวัดผล

• แบบทดสอบการอ่านจับใจความ

• ใบงานแบบฝึกหัด

• การสังเกตพฤติกรรมและการมีส่วนร่วมของนักเรียน

• การให้คะแนนจากการนำเสนอผลงานกลุ่ม

• การประเมินกิจกรรมเคลื่อนไหว

7. กิจกรรมเสริมและการบ้าน

• นักเรียนอ่านข่าวสั้นจากหนังสือพิมพ์หรือเว็บไซต์ แล้วเขียนสรุปใจความสำคัญส่งในวันถัดไป

• นักเรียนเลือกเรื่องที่อ่านแล้วแสดงท่าทางสื่อสารใจความสำคัญให้เพื่อนดู แล้วให้เพื่อนทายว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร

แผนการสอนนี้ออกแบบมาเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านจับใจความของนักเรียน ป.6 โดยเน้นกิจกรรม Active Learning ที่ใช้ สื่อการเรียนรู้ใหม่ ๆ และการเคลื่อนไหวร่างกาย เพื่อทำให้การเรียนรู้สนุกและมีประสิทธิภาพ

หน่วยที่ 4 เรื่อง: สมบัติของการดูดซับของวัสดุ
แผนการเรียนรู้ที่ 1: สมบัติของการดูดซับน้ำและการใช้ประโยชน์
เวลา: 50 นาที
เทคนิค: การใช้ Prompt

วัตถุประสงค์การเรียนรู้

ผู้เรียนสามารถ:

1. อธิบายสมบัติการดูดซับน้ำของวัสดุต่างๆ ได้

2. เปรียบเทียบสมบัติการดูดซับน้ำของวัสดุต่างๆ

3. อธิบายการใช้ประโยชน์จากวัสดุที่มีสมบัติการดูดซับน้ำในชีวิตประจำวัน

มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด

• มาตรฐานที่ 1: นักเรียนสามารถอธิบายและประยุกต์ใช้สมบัติของวัสดุที่เกี่ยวข้องกับการดูดซับได้อย่างถูกต้อง

• ตัวชี้วัดที่ 1.1: นักเรียนสามารถอธิบายสมบัติของการดูดซับน้ำของวัสดุต่างๆ ได้

• ตัวชี้วัดที่ 1.2: นักเรียนสามารถเปรียบเทียบสมบัติการดูดซับน้ำของวัสดุต่างๆ ได้

• ตัวชี้วัดที่ 1.3: นักเรียนสามารถบอกประโยชน์ของการใช้วัสดุที่มีสมบัติการดูดซับน้ำในชีวิตประจำวัน

สาระการเรียนรู้

1. การดูดซับน้ำ (Absorption):
   คือ กระบวนการที่วัสดุสามารถดูดซับหรือเก็บน้ำภายในโครงสร้างของวัสดุนั้น ๆ

2. สมบัติการดูดซับน้ำ:
   วัสดุที่มีสมบัติการดูดซับน้ำ เช่น ฟองน้ำ, กระดาษทิชชู่, ผ้าฝ้าย ฯลฯ

3. การใช้ประโยชน์จากวัสดุที่มีสมบัติการดูดซับน้ำ:
   การใช้วัสดุต่างๆ ในชีวิตประจำวัน เช่น ฟองน้ำในการทำความสะอาด กระดาษทิชชู่ในการซับน้ำมัน

การใช้ Prompt ในการสอน

การใช้ Prompt คือการกระตุ้นให้ผู้เรียนคิด วิเคราะห์ และสำรวจข้อมูล โดยการใช้คำถามหรือคำแนะนำเพื่อกระตุ้นให้ผู้เรียนสามารถค้นหาคำตอบได้ด้วยตัวเอง

กิจกรรมการเรียนการสอน ตามขั้นตอนการใช้ Prompt

1. เริ่มต้น (เริ่มต้นการเรียนรู้)

เวลา: 10 นาที
กิจกรรม:

• Prompt 1 (คำถามกระตุ้น): "ทำไมฟองน้ำถึงสามารถดูดซับน้ำได้ดี?"

  • ให้ผู้เรียนตั้งคำถามและคิดวิเคราะห์ว่าสิ่งที่ทำให้ฟองน้ำดูดซับน้ำได้ดีคืออะไร

  • ถามต่อว่า "วัสดุอื่นๆ เช่น กระดาษทิชชู่ หรือผ้าฝ้าย จะดูดซับน้ำได้ดีหรือไม่? เพราะเหตุใด?"

• การแสดงภาพหรือวิดีโอ เกี่ยวกับการดูดซับน้ำของฟองน้ำหรือวัสดุอื่น ๆ

2. ทดลอง (ทดสอบสมมติฐาน)

เวลา: 15 นาที
กิจกรรม:

• ให้ผู้เรียนทดลองการดูดซับน้ำของวัสดุต่างๆ โดยใช้ฟองน้ำ, กระดาษทิชชู่, และผ้าฝ้าย

• Prompt 2 (คำถามการสำรวจ):

  • "วัสดุใดดูดซับน้ำได้มากที่สุด?"

  • "ทำไมวัสดุบางชนิดดูดซับน้ำได้ดีมากกว่าชนิดอื่น?"

  • ให้ผู้เรียนเปรียบเทียบและจดบันทึกผลการทดลอง

3. อธิบาย (ทบทวนและอธิบาย)

เวลา: 15 นาที
กิจกรรม:

• Prompt 3 (คำถามเพื่อทบทวนและขยายความ):

  • "จากการทดลอง, วัสดุใดที่ดูดซับน้ำได้ดีที่สุด? ทำไม?"

  • ให้ผู้เรียนอภิปรายในกลุ่มเกี่ยวกับผลการทดลอง และอธิบายการดูดซับน้ำของวัสดุต่างๆ

  • ผู้สอนอธิบายสมบัติทางกายภาพของวัสดุต่างๆ เช่น ฟองน้ำมีโครงสร้างรูพรุน ซึ่งทำให้ดูดซับน้ำได้ดี

  • ยกตัวอย่างการใช้ประโยชน์จากวัสดุต่างๆ เช่น การใช้ฟองน้ำในการทำความสะอาด

4. ประยุกต์ใช้ (ใช้ความรู้ในชีวิตประจำวัน)

เวลา: 10 นาที
กิจกรรม:

• Prompt 4 (คำถามการประยุกต์ใช้):

  • "วัสดุที่สามารถดูดซับน้ำได้ดีนั้นสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างไรบ้าง?"

  • ให้นักเรียนยกตัวอย่างการใช้วัสดุที่มีสมบัติการดูดซับน้ำในชีวิตประจำวัน เช่น การใช้ฟองน้ำในการทำความสะอาด การใช้กระดาษทิชชู่ในการซับน้ำมันจากอาหาร

  • สรุปบทเรียนและเน้นย้ำการใช้ประโยชน์จากวัสดุต่างๆ ในสถานการณ์ต่างๆ

การประเมินผล

1. การประเมินจากการทดลอง:

   • ตรวจสอบการมีส่วนร่วมในการทดลอง การบันทึกผล และการอภิปรายของนักเรียน

2. การประเมินจากการอภิปราย:

   • ประเมินจากการให้เหตุผลและการอธิบายเกี่ยวกับสมบัติการดูดซับน้ำของวัสดุต่างๆ

3. การประเมินจากการทำงานกลุ่ม:

   • ประเมินการทำงานกลุ่มและการประยุกต์ใช้ความรู้ในการอภิปรายเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์จากวัสดุต่างๆ

สื่อการสอน

1. ฟองน้ำ, กระดาษทิชชู่, ผ้าฝ้าย

2. แผ่นงานบันทึกผลการทดลอง

3. ภาพหรือวิดีโอการใช้วัสดุในการดูดซับน้ำ

การบ้าน/งานที่ต้องทำ

• ให้นักเรียนหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้วัสดุที่มีสมบัติการดูดซับน้ำในอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น การใช้วัสดุในการกรองน้ำหรือการทำความสะอาดในโรงงาน

สรุป

การใช้ Prompt ในแผนการเรียนรู้ช่วยกระตุ้นให้นักเรียนมีส่วนร่วมในการเรียนรู้มากขึ้น โดยการถามคำถามที่กระตุ้นการคิด วิเคราะห์ และการสังเกต ทำให้นักเรียนสามารถเรียนรู้ได้จากการสำรวจ การทดลอง และการประยุกต์ใช้ความรู้ในชีวิตประจำวันค่ะ

ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3

เรื่อง มาตราตัวสะกดแม่ กก

เวลา 1 ชั่วโมง

1. มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

ป.3/1 อ่านออกเสียงคำ คำคล้องจอง กลุ่มคำ ประโยค และข้อความสั้น ๆ ได้ถูกต้อง

ป.3/2 เขียนสะกดคำและแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีมาตราตัวสะกดแม่ กก ได้ถูกต้อง

ป.3/3 อธิบายความหมายของคำและใช้คำที่มีมาตราตัวสะกดแม่ กก ได้เหมาะสมกับบริบท

2. จุดประสงค์การเรียนรู้

1. นักเรียนสามารถบอกลักษณะของคำที่มีตัวสะกดแม่ กก ได้

2. นักเรียนสามารถอ่านและเขียนคำที่มีตัวสะกดแม่ กก ได้ถูกต้อง

3. นักเรียนสามารถแต่งประโยคโดยใช้คำที่มีตัวสะกดแม่ กก ได้

3. สาระสำคัญของบทเรียน

มาตราตัวสะกดแม่ กก คือ คำที่มีพยัญชนะ ก เป็นตัวสะกด เช่น นก หมาก ปลากระจก เป็นต้น การเรียนรู้เกี่ยวกับมาตรานี้ช่วยให้นักเรียนสะกดคำและอ่านออกเสียงได้อย่างถูกต้อง

4. สื่อและอุปกรณ์การสอน

1. บัตรคำที่มีตัวสะกดแม่ กก

2. ใบงานแบบฝึกหัด

3. กระดานและปากกาไวท์บอร์ด

4. สื่อการสอนออนไลน์ (ถ้ามี)