Çocukluk yıllarımda, çikolataya bağımlı halde yaşardım, çikolata yemediğim zamanlarda kendimi eksik hissederdim. Ne şeker, ne bisküvi ne de diğer tatlılarla ilgilenmezdim, sade, sütlü çikolata tek göz ağrımdı. Bu nedenle, annemin de katkılarıyla, içi çikolata dolu, ‘abur cubur çekmecesi’ adını verdiğim bir çekmecem vardı. Daha sonraları, LaDuree’de çalışırken kilolarca çikolatayla sürekli dip dibe olduğum için cazibesine karşı biraz da olsa sanırım bağışıklık kazandım. Ama zaman zaman herkesin cikolata krizi tutar! Çikolatanın temel öğesi kakaonun kökeni Orta Amerika’dır. Kakaonun varlığına dair bilgilerin bulunduğu en eski belgeler M.Ö. 1100 yıllarına dayanır. Bu dönemlerde, ilk olarak Olmekalar kakaoyu öğütmüş ve Meksika topraklarında kakao ağaçlarını yetiştirmeye başlamışlar. Kakaonun ilk olarak su, biber, baharatlar ve çeşitli taze otlarla karıştırarak ‘xocoatl’ adını verdikleri bir içecek yapımında kullanıldığına inanılıyor. Güç ve cesaret verdiğine inandıkları bu özel içecek, halkın üst tabakasındaki erkekler ve savaşçılar tarafından çok tüketilirmiş. Değerli kakao tanelerini küçük altın kutularda, daima yanlarında taşırlarmış.

Antioksidan özellikleri ile vücuda zarar veren öğeleri etkisiz hale getiren ve bitkisel maddelerden oluşan flavonoidlerin kalp hastalıklarını önlediği biliniyor. Kakao’da yoğun şekilde bulunan ve sağlığı geliştirerek hastalık risklerini azaltıcı fonksiyonel besinlerden biri olan flavonoidler vücudumuzdaki Nitrik Oksit (NO) aktivitesini de arttırarak hücrelerin okside olmasını engelliyor ve daha sağlıklı bir vücut yapısı oluşuyor.