Rachel, de zus van de broers Ruben en Cole is vermoord in Dartmoor. Ruben is 14 jaar oud en heeft een bijzondere gave, hij voelt dingen aan. Zo heeft hij ook gehoord dat zijn dode zus tegen hem zei: “ ga naar huis Ruben, laat de doden de doden begraven.”

De 2 broers gaan van Londen naar Dartmoor om de moord te onderzoeken. 

Rachel werd vermoord in Lychcombe op Dartmoor toen ze bij Abbie, een oude jeugdvriendin, op bezoek was. De avond dat Rachel weer naar huis wilde, regende het heel hard en heeft ze de regenjas van Abbie geleend.

De projectontwikkelaar Quentin wilde alle grond opkopen in Lychcombe, alleen Abbie wilde haar boerderij niet verkopen. Haar man had met Quentin afgesproken om Abbie te laten schrikken met John Selden, een enge gekke zwerver. Zij hoopten dat Abbie dan wel haar boerderij zou willen verkopen. John Selden liet Abbie niet schrikken, maar vermoorde op brute wijze  Rachel.

Ruben is somber omdat zijn zus is vermoord en zij zijn op weg naar de plek waar zij is vermoord. Hij beschrijft daarom het landschap erg triest. Hij vindt het er vaal en doods uitzien; wit gras langs de weg, de reusachtige rotsblokken waarmee de hellingen bezaaid zijn en de bleke heuvels op de achtergrond. Geen huizen, geen winkels, geen mensen, niets. Volgens Ruben is het een uitgestorven grijze weg die nergens heen leidt. Wanneer ik dit lees zou dit niet bovenaan mijn vakantielijstje staan, maar wanneer ik op internet foto’s bekijk van Dartmoor is wel een heel mooi natuurgebied.

Rachel is gevonden onder een meidoorn bij een prehistorische steencirkel aan het eind van een kort met gras begroeid pad: de Lych way. 

De nacht dat Rachel werd vermoord, stormde het heel hard. Het onweer de bliksem en de regen zullen de plek nog griezeliger hebben gemaakt dan dat het al was. Het landschap is erg grauw met stenen van graniet en erg kaal. Het wordt in het boek erg somber beschreven, ik zou er niet naar toe willen.

Via de hoofdingang kom je in een smerige gang terecht, rechts leid een deur naar de bar en links naar de eetzaal. Alles is leeg in het hotel, de eetzaal,  zelfs de sigarettenautomaat, de receptie en het rek met folders.

De mensen die er zitten, zijn van alles en nog wat, allemaal verschillend en toch het zelfde. Er heerst een kille en beangstigende sfeer.

Ik zelf zou niet graag in deze pub komen, omdat het in het boek zeer negatief beschreven wordt. De mensen die in de pub zitten, zijn allemaal rare mensen, met foute kleding.

Het boek heeft niet echt veel locaties, het verhaal speelt zich voor 95% af in Lychcombe in Dartmoor dat een groot natuurgebied is.

De reis die Cole en Ruben maken, is een mooie reis over de prachtige landschappen van Engeland. Ik zou alleen niet naar het dorpje Lychcombe gaan omdat de bewoners niet echt gastvrij zijn. Ze willen geen contacten met mensen buiten het dorp, misschien komt dat ook wel omdat er net iemand in hun dorp is vermoord.

De locaties in het boek bestaan echt zoals: het dodenpad, Lychcombe en Dartmoor. Bij het opzoeken van informatie over deze plekken, gaan ze meer leven, zodat je een beter beeld krijgt van het verhaal. 

Het einde van het verhaal vind ik zwak geschreven omdat Cole en Ruben het lijk van John Selden vinden achter in een truck. Zo kan de politie aantonen dat hij de dader was en wordt het lichaam van Rachel vrijgegeven. Ik vind het een slap einde omdat het te voorspelbaar is, het boek krijgt van mij een 6,5 als cijfer.