ญาณิณ สัตยธรรม ป.6/2 เลขที่ 7

นาคิน ปูลา ป.6/2 เลขที่ 9

ชยาภา อุณหเกตุ ป.6/2 เลขที่ 10

ดาริน ธรรมโชติวร ป.6/2 เลขที่ 28

ทีฆาวุ ซึ่งไพศาลกุล ป.6/2 เลขที่ 41

ด.ช. อนันตวัฒน์ สัทธัมโชติกสกุล เลขที่ 08🔥😏😈💀

ด.ช. เจตน์สฤษฏิ์ เสถียรสุต เลขที่ 19

ด.ช. กฤตภาส แซ่โล้ เลขที่ 26

ด.ญ. ธิณา สินธนาคุณ เลขที่ 45 🥇

ด.ช.เอื้ออังกูร ษรจันทร์ no.35

ด.ญ.ปภิณฑิพฐ์ จิรภัทร์ภัณฑ์ no.36

ด.ช.จิรัชญา ตั้งสันติกุล no.51

ด.ช.ชนะกันต์ โชติเมธิภิรมย์ no.49

ด.ญ.นรัตน์ คงศักดิ์ศรีสกุล เลขที่37 ป.6/2

ด.ญ.ฐิวริญณ์ วัฒนากุลพงศ์ เลขที่ 44 ป.6/2

ด.ช.พีรวิชญ์ ลีนะวงศ์อนันต์ เลขที่25 6/2

ด.ช.ชวิน แซ่ฮ้อ เลขที่29 6/2

กรวิชญ์ เรืองโสภิษฐ์ เลขที่12

ธารทิพย์ ไขเจริญ เลขที่24

ณิชารัศม์ ตันติโกมลศิลป์ เลขที่43

เพชรลดา โฆษิตชัยมงคล เลขที่47

2.ธนธรณ์ สงวนสัจพงษ์ เลขที่ 16

3. วรภพ แก้วคำหงษ์ เลขที่ 39

4.อดิเทพ ดะระศิริ เลขที่ 53

5.อนันตกา การยสิทธิ์ เลขที่ 4

หล้านภาลัย

- พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย หรือ รัชกาล ที่ 2 ทรงทำนุบำรุงศาสนาและวัฒนธรรมหลายด้าน

- ด้านศาสนา ทรงฟื้นฟูบำรุงวัด ส่งเสริมการก่อสร้างวัด การแปลพระไตรปิฎก และส่งเสริมให้ราษฎรเข้าใจหลักธรรมคำสอน

- ด้านวัฒนธรรม ทรงฟื้นฟูประเพณีและพิธีกรรมหลายอย่าง เช่น พระราชพิธีลงสรง พระราชพิธีวิสาขบูชา และพระราชพิธีอาพาธพินาศ

• ผู้แทนไทยในเวทีนานาชาติ: เข้าร่วมประชุมและเจรจาด้านการศึกษาในระดับสากล เช่น UNESCO

• ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนทางการศึกษา: สนับสนุนทุนและโครงการแลกเปลี่ยนนักเรียน ครู และบุคลากรทางการศึกษา

• เชื่อมสัมพันธ์กับองค์กรต่างประเทศ: สร้างความร่วมมือกับประเทศต่าง ๆ เพื่อพัฒนาการศึกษาไทย

• เผยแพร่วัฒนธรรมไทยในต่างแดน: ใช้การศึกษาเป็นสื่อกลางในการเผยแพร่ความรู้และวัฒนธรรมไทยสู่สากล

• วางรากฐานนโยบายการศึกษาระหว่างประเทศ: ร่วมกำหนดแนวทางการศึกษาที่เปิดกว้างและทันสมัย เชื่อมโยงกับมาตรฐานสากล

● ส่งเสริมแนวคิดชาตินิยม สร้างความเป็นไทยแบบใหม่

● ออกนโยบาย “รัฐนิยม” กำหนดพฤติกรรมของประชาชน

● รัฐรวมศูนย์อำนาจไว้ที่รัฐบาลกลาง

1. ความเท่าเทียมในสังคม

สนับสนุนสิทธิและศักดิ์ศรีของประชาชนทุกชนชั้น มองว่าทุกคนควรได้รับโอกาสอย่างเสมอภาค

2. การพัฒนาคุณภาพชีวิตประชากร

ให้ความสำคัญกับชีวิตความเป็นอยู่ของคนส่วนใหญ่ โดยเฉพาะกลุ่มที่ด้อยโอกาสทางสังคม

3. การมีส่วนร่วมของประชาชน

ส่งเสริมให้ประชาชนมีบทบาทในการพัฒนาสังคม และสนับสนุนการปกครองในระบบประชาธิปไตย

1. ส่งเสริมการศึกษาเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจ – ท่านเชื่อว่าการศึกษาจะช่วยยกระดับคุณภาพประชากร ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศในระยะยาว

2. พัฒนาหลักสูตรที่สอดคล้องกับตลาดแรงงาน – มุ่งเน้นการจัดการศึกษาให้ตอบโจทย์ความต้องการของเศรษฐกิจ เพื่อผลิตบุคลากรที่มีทักษะและความรู้ตรงตามความต้องการของประเทศ

สมัยรัชกาลที่ 2

1.เป็นยุคที่บ้านเมืองมีความสงบสุขและปราศจากสงคราม

2.มีการออกกฎหมายควบคุมการพนัน(เช่นการชนไก่และการเลี้ยงปลากัด)

3.โครงสร้างการปกครองการปกครองอย่างคงรูปแบบเดิม

4.มีการส่งเสริมการศึกษาและวิทยาการต่างๆ

● ควบคุมและปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมให้สอดคล้องกับรัฐนิยม

● ส่งเสริมการใช้ภาษาไทย การเคารพธงชาติ เพลงชาติ

● ปรับเปลี่ยนวันสำคัญ เช่น วันปีใหม่

● ขยายโอกาสทางการศึกษา เช่น เปิดโรงเรียนในชนบท

●เน้นการเรียนรู้เพื่อสร้างคนที่ “รักชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์”

● ส่งนักเรียนไปศึกษาต่อต่างประเทศเพื่อพัฒนาประเทศ

● ส่งเสริมอุตสาหกรรมและการผลิตภายในประเทศ

● วางรากฐานระบบเศรษฐกิจสมัยใหม่

● เริ่มโครงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน เช่น ถนน รถไฟ

● จำกัดบทบาทผู้หญิงในบางช่วง

● ใช้กฎหมายควบคุมพฤติกรรม เช่น ห้ามเคี้ยวหมากในที่สาธารณะ

● ประชากรเริ่มเปลี่ยนวิถีชีวิตจากชนบทเป็นเมืองมากขึ้น

แบ่งเป็น 3 ประเภท:

1. หัวเมืองชั้นเอก

2. หัวเมืองชั้นโท

3. หัวเมืองชั้นตรี

-ใช้ระบบ จตุสดมภ์

1. เวียง (ดูแลความสงบเรียบร้อย ความมั่นคงในเมือง)

2. วัง (ราชสำนัก ดูแลกิจการภายในวังและราชวงศ์)

3. คง (ดูแลคลังและการคลัง เช่น ภาษี ทรัพย์สิน)

4. นา (ดูแลเกษตรกรรมและที่ดิน)

พระมหากษัตริย์: ทรงมีอำนาจสูงสุดในการปกครองประเทศ ทั้งด้านนิติบัญญัติ บริหาร และตุลาการ ทรงเป็นศูนย์กลางของอำนาจทั้งปวง การตัดสินใจที่สำคัญต่างๆ ขึ้นอยู่กับพระราชวินิจฉัยของพระองค์

อัครมหาเสนาบดี: ยังคงมีตำแหน่งเสนาบดีสำคัญ 2 ท่าน คือ

สมุหกลาโหม: ดูแลหัวเมืองฝ่ายใต้ ทหารบกและทหารเรือ

สมุหนายก: ดูแลหัวเมืองฝ่ายเหนือและฝ่ายใน พลเรือน

ทั่วไป

พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงพระปรีชาสามารถในศิลปกรรมด้านต่าง ๆ หลายสาขา

ด้านกวีนิพนธ์

-จิตรกรรมฝาผนังพระที่นั่งพุทไธสวรรย์

-จิตรกรรมรอบพระระเบียงวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เรื่อง รามเกียรติ์

ด้านประติมากรรม

-จิตรกรรมบนบานประตูวัดไพชยนต์พลเสพย์ราชวรวิหาร สมุทรปราการ

ด้านการศึกษาทางดนตรี

องค์ประกอบ ส่วนต่าง ๆ ของซอสามสาย

กล่าวได้ว่า พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยมีพระปรีชาสามารถในด้านนี้ไม่น้อยไปกว่าด้านละครและฟ้อนรำ เครื่องดนตรีที่ทรงถนัดและโปรดปรานคือ ซอสามสาย ซึ่งซอคู่พระหัตถ์ที่สำคัญได้พระราชทานนามว่า "ซอสายฟ้าฟาด" และเพลงพระราชนิพนธ์ที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีคือ "เพลงบุหลันลอยเลื่อน" หรือ "บุหลัน (เลื่อน) ลอยฟ้า" แต่ต่อมามักจะเรียกว่า "เพลงทรงพระสุบิน"

๑. ส่งเสริมการศึกษาอย่างทั่วถึง:

ทรงริเริ่มโครงการต่างๆ เพื่อให้โอกาสทางการศึกษาแก่ประชาชนทุกกลุ่ม รวมถึงผู้ที่ขาดแคลนทุนทรัพย์

๒. พัฒนาการศึกษาให้สอดคล้องกับบริบทไทย:

ทรงเน้นการศึกษาที่ประยุกต์เข้ากับวิถีชีวิตจริงของคนไทย ส่งเสริมการเรียนรู้ที่เชื่อมโยงกับภูมิปัญญาและอาชีพในชุมชน

๓. สร้างความสัมพันธ์ระหว่างศาสนากับการศึกษา:

ทรงสนับสนุนการศึกษาควบคู่กับการอบรมคุณธรรมและจริยธรรม เพื่อสร้างเยาวชนที่ดีของชาติ

๔. การศึกษาตลอดชีวิต:

ทรงส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตและส่งเสริมให้ประชาชนมีความรู้ความสามารถในหลากหลายด้าน

๕. โครงการพระราชดำริทางการศึกษา:

ทรงพระราชทานโครงการในพระราชดำริที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา เช่น โครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โครงการศูนย์ศึกษาการพัฒนาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ และโครงการมูลนิธิพระดาบส

๖. การศึกษาเพื่อพัฒนาคน:

ทรงเห็นว่าการศึกษาเป็นเครื่องมือสำคัญในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และเป็นรากฐานในการพัฒนาประเทศ

๗. พระบรมราโชวาทด้านการศึกษา:

ทรงมีพระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสที่ให้ข้อคิดและแนวทางการศึกษามากมาย เช่น "เรียนดี มีความสุข"

๘. การสร้างโรงเรียน:

ทรงริเริ่มสร้างโรงเรียนในพื้นที่ห่างไกล และโรงเรียนในสังกัดมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ เพื่อให้เด็กทุกคนมีโอกาสได้รับการศึกษา

๙. โรงเรียนร่มเกล้า:

โรงเรียนที่สร้างขึ้นในพื้นที่ทุรกันดาร เพื่อให้เด็กๆ ในพื้นที่ได้มีโอกาสทางการศึกษา

๑๐. โครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน:

โครงการที่จัดทำหนังสือสารานุกรมที่รวบรวมความรู้ในหลากหลายสาขาวิชา เพื่อให้เยาวชนได้ศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง

๑๑.โครงการศูนย์ศึกษาการพัฒนาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ:

โครงการที่มุ่งเน้นการศึกษาและการพัฒนาชุมชนในด้านต่างๆ เช่น เกษตรกรรม

๑๒. โครงการมูลนิธิพระดาบส:

โครงการที่ให้การศึกษาแก่ผู้ด้อยโอกาส โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

ทรงสนับสนุนศาสนาทุกศาสนาให้ดำรงอยู่อย่างสันติสุขในประเทศไทย

ทรงส่งเสริมวัฒนธรรมไทย เช่น งานช่างฝีมือ ดนตรีไทย ภาษาไทย และวรรณกรรม

ทรงส่งเสริมอาชีพ การเกษตร และสุขภาพอนามัยผ่านโครงการพระราชดำริ

เสริมสร้าง คุณธรรม ความเอื้อเฟื้อ และจิตสาธารณะ ในสังคมไทย

ท่านได้ยึดหลักการปกครองตาม รัฐธรรมนูญ

โดยท่านใช้อำนาจของพระองค์อยู่ในพื้นฐาน ความถูกต้อง ความยุติธรรม และเพื่อประโยชน์สุขของประชาชน

พระองค์ทรงริเริ่มการพัฒนามากมายเช่น โครงการฝนหลวง และโครงการปลูกหญ้าแฝก

บทบาทของพระองค์ในการเมือง:

ทรงให้คำปรึกษาและคำแนะนำแก่รัฐบาล

พระองค์ทรงมีบทบาทในการไกล่เกลี่ยความขัดแย้งต่างๆ และทรงเป็นสัญลักษณ์ของชาติ

รัชกาลที่ 4 ทรงเป็นกษัตริย์ผู้มีความรู้ด้านพระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้ง และทรงเป็นผู้ก่อตั้งคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ซึ่งเน้นการปฏิบัติธรรมอย่างถูกต้องตามพระวินัย ทรงสนับสนุนให้มีการศึกษาพระไตรปิฎกและพุทธปรัชญาแบบมีเหตุผล พร้อมทั้งทรงสร้างวัดสำคัญ เช่น วัดราชประดิษฐ์ นอกจากนี้ยังส่งเสริมงานศิลปวัฒนธรรมไทย เช่น การแต่งวรรณกรรม การฟื้นฟูการแสดงพื้นบ้าน เช่น โขน ละคร และการวาดภาพแบบตะวันตกผสมผสานกับไทย

ในสมัยรัชกาลที่4ประเทศไทยเผชิญแรงกดดันจากชาติตะวันตกที่ขยายอิทธิพลในภูมิภาคเอเชีย ทรงมีวิสัยทัศน์กว้างไกลจึงเลือกใช้การทูตเพื่อรักษาเอกราช ทรงทำสนธิสัญญากับประเทศมหาอำนาจ เช่น อังกฤษ (สนธิสัญญาเบาว์ริง) และสหรัฐอเมริกา เพื่อเปิดการค้าและสร้างสัมพันธไมตรี ทรงส่งราชทูตไทยเดินทางไปยังต่างประเทศ และเปิดโอกาสให้นักการทูตจากตะวันตกเข้ามาในประเทศ ทำให้ไทยสามารถรักษาเอกราชไว้ได้ในขณะที่ประเทศเพื่อนบ้านบางประเทศตกเป็นอาณานิคม

•เป็น พุทธมามกะ ที่เคร่งครัดในหลักธรรมคำสอน

•สนับสนุนพิธี ไหว้ครู และ ประเพณีไทย ต่าง ๆ

•ยึดหลัก “ครูคือพ่อแม่คนที่สอง” และส่งเสริมความเคารพครู

•เชื่อว่าศาสนาเป็นพื้นฐานของความเจริญทางจิตใจ

สรุป รัชกาลที่ 4 ทรงเป็นผู้ที่วางรากฐานการศึกษาแบบตะวันตกในประเทศไทย และทรงตระหนักถึงความสำคัญของการศึกษาเพื่อพัฒนาประเทศให้ทันสมัย.

หลักการ:

เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตและการพัฒนาประเทศ โดยเน้นความพอประมาณ ความมีเหตุผล และการสร้างภูมิคุ้มกัน เพื่อให้สามารถอยู่ได้อย่างมั่นคงและยั่งยืน

2. โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ:

โครงการพัฒนาที่ดิน:

เช่น โครงการแกล้งดิน โครงการปลูกหญ้าแฝก โครงการพัฒนาพื้นที่ห้วยฮ่องไคร้ ฯลฯ เพื่อแก้ไขปัญหาดินเสื่อมโทรม และส่งเสริมการเกษตรยั่งยืน

ด.ช.ปวรรุจ สุขกาญจนศักดิ์ ป.6/2 เลขที่ 14

ด.ช.ปุณณกร ทองศรี ป.6/2 เลขที่ 15

ด.ช.อัฏฐพล ทวิชสังข์ศักดิ์ ป.6/2 เลขที่ 21

ด.ช.ปภาวิน เสรีหทัยรัตน์ ป.6/2 เลขที่ 27

ด.ช.สถิตคุณ เหลืองหิรัญ ป.6/2 เลขที่ 31

• พุทธศาสนา เจริญรุ่งเรือง รัชกาลที่ 3 ทรงทำนุบำรุงศาสนา ทรงโปรดให้บูรณะวัดต่าง ๆ เช่น วัดพระเชตุพน (วัดโพธิ์) และสร้างวัดใหม่กว่า 50 แห่ง

• ส่งเสริมการศึกษาพระธรรม โปรดให้จารึกพระไตรปิฎกและคัมภีร์ต่าง ๆ ไว้ตามผนังวัด เช่น จารึกวัดโพธิ์

  
  

ด้านวัฒนธรรม

• ศิลปกรรม เป็นยุคที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ เช่น ศิลปะแบบ “พระราชนิยม” ที่ผสมผสานศิลปะจีนเข้ากับไทย เห็นได้จากลวดลายตกแต่งวัด เช่น ลายปูนปั้น และเครื่องเคลือบจีน

• การค้าและวัฒนธรรมตะวันตก ไทยเริ่มมีความสัมพันธ์กับชาติตะวันตกมากขึ้น ทั้งด้านการค้าและวัฒนธรรม โดยเฉพาะอังกฤษและอเมริกา

2.มีการปรับปรุงการทหารให้เจริญก้าวหน้าขึ้น โดยมีการจัดหน่วยทหารราบและทหารปืนใหญ่

3.ข้อมูลจำนวนประชากรในสมัยนั้นยังไม่ชัดเจน แต่มีการบันทึกว่ามีการขยายตัวของประชากรจากการค้าขายและการอพยพเข้ามาของชาวจีน

จัดตั้งธนาคารออมสิน: เพื่อส่งเสริมให้ประชาชนรู้จักออมทรัพย์และสร้างความมั่นคงทางการเงิน

การค้าและการอุตสาหกรรม:

ส่งเสริมการลงทุนในอุตสาหกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการจัดตั้งบริษัทปูนซีเมนต์ไทย และการสนับสนุนกิจการโรงไฟฟ้าสามเสน

ส่งเสริมการคมนาคมการขยายทางรถไฟไปยังภาคต่างๆ ของประเทศ

การเกษตร:

ส่งเสริมการเกษตร เช่น การจัดตั้งกรมทดน้ำ,

การขุดลอกคูคลอง, การจัดตั้งสถานีทดลองพันธุ์ข้าว, และส่งเสริมการส่งออกข้าว

การบริหารจัดการ:

จัดตั้งกรมพาณิชย์และสถิติพยากรณ์: เพื่อรวบรวมข้อมูลทางเศรษฐกิจและสถิติ

จัดตั้งกรมสรรพากร: เพื่อจัดเก็บภาษีอากรอย่างเป็นระบบ

จัดตั้งกรมตรวจเงินแผ่นดิน: เพื่อตรวจสอบการใช้จ่ายเงินแผ่นดินอย่างโปร่งใส

1. ทรงเชี่ยวชาญทั้งด้านเศรษฐกิจและการคลัง

2. พระองค์ได้ทรงแต่งเรือสำเภาไปค้าขายยังประเทศจีน

3.ได้กำไรจากการค้ามาใช้จ่าย ยังประโยชน์ในด้านการบำรุง

พระศาสนาและศิลปะวิทยาการ

4. พระองค์ ทรงยึดหลักประหยัดและเพิ่มพูนรายได้ แก้ไขวิธีเก็บอากรแบบเดิมบางประการ ตั้งภาษีอากรใหม่ถึง 38 ชนิด เพื่อให้เศรษฐกิจมั่งคง

การพัฒนาและส่งเสริมการศึกษา:

วัดเป็นแหล่งเรียนรู้:

วัดต่างๆ กลายเป็นแหล่งเผยแพร่ความรู้ทั้งทางด้านวิชาการ ศาสนา และศิลปะ

การจารึกความรู้:

มีการจารึกตำราความรู้ต่างๆ ลงบนแผ่นศิลาประดับไว้ตามวัดต่างๆ

การพิมพ์หนังสือ:

มีการพิมพ์หนังสือเป็นครั้งแรกในสมัยนี้ โดยเฉพาะตำราเรียน เช่น ประถม ก กา

1.การเก็บภาษี

ปรีบปรุ่งระบบการจัดเก็บภาษีให้มีความเป็นธรรมมากขึ้นเช่นการเดินสวนและการเดินนา

2.การค้ากับต่างประเทศ

ประเทศมีการขยายตัวและเจริญรุ่งเรืองจากการค้ากับต่างประเทศ โดยเฉพาะการค้าสำเภาไปยังเมืองจีน และการค้ากับประเทศอื่นๆ เช่น โปรตุเกส และอังกฤษ

• ตั้ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยแห่งแรกของไทย

• ตั้ง โรงเรียนเพาะช่าง ส่งเสริมงานช่างและศิลปะ

• สนับสนุน การศึกษาสตรี

• จัด หลักสูตรการศึกษา ให้มีระบบ

• ทรงแต่ง หนังสือเรียน และสนับสนุนวรรณกรรม

ส่งทหารอาสาไปร่วมรบกับฝ่ายสัมพันธมิตร

แสดงจุดยืนในเวทีโลก และสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้แก่ประเทศ

2. การสร้างความสัมพันธ์ทางการทูตและการค้า

สร้างสัมพันธ์กับชาติตะวันตก เช่น อังกฤษ ฝรั่งเศส สหรัฐฯ และญี่ปุ่น

มีการแลกเปลี่ยนทูตและสนับสนุนการค้าระหว่างประเทศ

3. การพัฒนากฎหมายและการศึกษาให้ทันสมัย

จัดตั้งโรงเรียนแบบใหม่

ส่งนักเรียนไทยไปศึกษาต่อต่างประเทศ

4. การปรับปรุงวัฒนธรรมและค่านิยมให้เป็นสากล

ใช้ภาษาต่างประเทศ

การแต่งกายแบบตะวันตก

การจัดพิธีการแบบสากล

5. บทบาทในเวทีระหว่างประเทศ

ได้รับการยอมรับจากชาติตะวันตก

เป็นประเทศเดียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ไม่ตกเป็นอาณานิคม

1. จีน

• รักษาความสัมพันธ์แบบราชทูตบรรณาการ

• การค้าขายกับจีนยังคงเป็นหัวใจหลักของเศรษฐกิจ

2. ชาติตะวันตก

• อังกฤษ: มีทูต (จอห์น ครอฟต์ตัน) มาเจริญสัมพันธไมตรีในปี พ.ศ. 2360

• โปรตุเกส-ฮอลันดา: ค้าขายต่อเนื่องจากสมัยก่อน แม้จะลดบทบาทลง

3. การส่งเสริมการค้า

• สร้างเรือสำเภาหลวงเพื่อค้าขายกับต่างชาติ

• เปิดรับพ่อค้าต่างชาติ เช่น จีน แขก มลายู ให้เข้

ามาค้าขาย

• รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ: ดำรงตำแหน่งหลายสมัย ผลักดันการปฏิรูปการศึกษา

• สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา: มีบทบาทในฝ่ายนิติบัญญัติ

• ที่ปรึกษานโยบายรัฐบาล: ให้คำแนะนำด้านการศึกษาและวัฒนธรรมแก่รัฐบาล

• ส่งเสริมระบบราชการแบบมืออาชีพ: เน้นความโปร่งใสและยึดหลักวิชาชีพในการบริหารราชการ

• วางรากฐานการบริหารการศึกษาไทย: พัฒนาโครงสร้างการศึกษาระดับชาติให้มีมาตรฐานและครอบคลุมทุกกลุ่มประชากร

2. ตั้งโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรม – เพื่อให้พระภิกษุมีความรู้ทางธรรมและทางโลก

3. พระราชนิพนธ์คำสอนธรรมะ – เช่น “ธรรมเทศนา” เพื่อเผยแผ่หลักธรรมแก่ประชาชน

ด้านวัฒนธรรม

1. ส่งเสริมวรรณคดีและการละคร – ทรงพระราชนิพนธ์บทละครและบทกวีจำนวนมาก เช่น พระร่วง, มัทนะพาธา

2. ตั้งโรงละครหลวง (โรงละครวังสวนกุหลาบ) – เป็นศูนย์กลางแสดงละครแบบตะวันตกและละครพูด

3. ใช้วรรณกรรมสร้างความรักชาติ – เช่น นิพนธ์เรื่อง “ดุสิตสมิต” เพื่อปลูกฝังอุดมการณ์ความเป็นไทย

4. ส่งเสริมวันสำคัญทางวัฒนธรรม – เช่น วันชาติ วันฉัตรมงคล และวันกีฬา

● หลังสงคราม หันมาสร้างสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับสหรัฐอเมริกา

● เข้าเป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติ (UN)

● สนับสนุนการต่อต้านคอมมิวนิสต์ตามแนวทางตะวันตก

2. ส่งเสริมความจงรักภักดี – ผ่านบทละคร วรรณกรรม และกิจกรรมต่างๆ

3. ปรับปรุงระบบราชการ – แบ่งกระทรวง ทบวง กรม ให้มีระเบียบ

4. ตั้งองคมนตรี – ช่วยให้คำปรึกษาด้านการปกครอง

5. ออกกฎหมายสมัยใหม่ – เช่น กฎหมายลิขสิทธิ์และการพิมพ์

2.กำหนดวันชาติไทย (24 มิ.ย.) – เพื่อสร้างความสามัคคีของคนในชาติ

3.ปรับเปลี่ยนค่านิยม – สนับสนุนให้ประชาชนแต่งกายเรียบร้อย มีวินัย

4.ส่งเสริมบทบาทสตรี – เปิดโอกาสให้สตรีได้ศึกษาและมีบทบาทในสังคมมากขึ้น

5.สนับสนุนการศึกษาและการรู้หนังสือ – เพื่อยกระดับประชากรให้มีความรู้และพัฒนาได้

เสด็จประพาสเพื่อศึกษาความเป็นไปของระบบประชาธิปไตย

2ญี่ปุ่น

เสด็จประพาสเพื่อศึกษาความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมของญี่ปุ่น

3เวียดนามและกัมพูชา

เสด็จประพาสเพื่อกระชับความสัมพันธ์ทางการทูตและการศึกษาความเป็นไปของประเทศเพื่อนบ้าน

4สิงคโปร์ ชวา บาหลี

เสด็จประพาสเพื่อกระชับความสัมพันธ์กับประเทศในภูมิภาค

•ทรงตั้งราชบัณฑิตยสภา เพื่อมีหน้าที่บริหารและเผยแพร่วิชาการด้านวรรณคดี โบราณคดี และศิลปกรรม ในด้านวรรณกรรม

• เพื่อเก็บภาษีอย่างเป็นระบบและยุติธรรมมากขึ้น

• เพิ่มรายได้แผ่นดิน

2. การลดรายจ่ายของรัฐ

• ปรับลดเงินเดือนข้าราชการ

• ลดจำนวนคนงานและเจ้าหน้าที่ของรัฐ เพื่อแก้ไขภาวะงบประมาณขาดดุล

3. การยกเลิกระบบภาษีสัมปทาน (เก็บอากรโดยเอกชน)

• เปลี่ยนเป็นรัฐจัดเก็บเอง ทำให้รัฐได้รายได้เต็มที่

• ลดการผูกขาดจากเอกชน

4. การส่งเสริมเศรษฐกิจพอเพียง

• สนับสนุนการประหยัด ใช้จ่ายอย่างมีเหตุผล

• ส่งเสริมให้ประชาชนพึ่งพาตนเอง

5. การออกพันธบัตรรัฐบาล

• เพื่อระดมทุนในการบริหารประเทศในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก (ช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่)

6. การจัดตั้งธนาคารแห่งประเทศไทย (แนวคิดเริ่มต้น)

• วางรากฐานระบบการเงิน การคลังให้มั่นคงในอนาคต

•โดยเฉพาะอย่างยิ่งการวางรากฐานการปกครองในระบอบประชาธิปไตย

•การพัฒนาเศรษฐกิจ, การพัฒนาการศึกษา

•การส่งเสริมการสาธารณสุขและสาธารณูปโภค.

รัชกาลที่ 7 เป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนผ่านสังคมไทยสู่ความทันสมัยอย่างยั่งยืน

• ผลักดันสังคมไทยเข้าสู่ยุคสมัยใหม่ผ่านการสร้างระบบครอบครัวที่ทันสมัย

• พัฒนาองค์กรการปกครองท้องถิ่นรูปแบบเทศบาล

• การกระจายอำนาจ การปล่อยสื่อเสรี การส่งเสริมประชาธิปไตยในฐานะพลเมือง

• การใช้เทคโนโลยีเพื่อเชื่อมใจระหว่างสถาบันกับประชาชน

• ให้ความสำคัญกับการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชน

✅ 1. สถาปนากรุงรัตนโกสินทร์เป็นราชธานี

• เมื่อปี พ.ศ. 2325 รัชกาลที่ 1 ทรงย้ายราชธานีจากฝั่งธนบุรี มาตั้งที่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา

• ทรงโปรดให้สร้างพระบรมมหาราชวัง และวัดพระศรีรัตนศาสดาราม (วัดพระแก้ว) เป็นศูนย์กลางของราชธานี

⸻

✅ 2. วางระบบบริหารราชการแผ่นดิน

ทรงฟื้นฟู ระบบจตุสดมภ์

แบ่งการบริหารราชการออกเป็น 4 ส่วนหลัก คือ

• เวียง

(ดูแลความมั่นคงภายในเมือง)

• วัง (กิจการในราชสำนัก)

• คลัง (เศรษฐกิจ การเงิน)

• นา

(การเกษตรและสรรพากร)

⸻

✅ 3. จัดระเบียบกฎหมาย

• ทรงโปรดให้ชำระและรวบรวมกฎหมายที่กระจัดกระจาย สร้างเป็น “กฎหมายตราสามดวง” ในปี พ.ศ. 2332

⸻

✅ 4. สร้างความเป็นปึกแผ่นให้ประเทศ

• ทรงขยายอำนาจและรักษาเอกราชจากพม่า ทำให้ประเทศมั่นคง พร้อมวางระบบราชการถาวร

⸻

✅ 5. สถาปนาระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์

• ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีอำนาจสูงสุดในการบริหาร นิติบัญญัติ และตุลาการ

✅ 1. ฟื้นฟูเศรษฐกิจหลังสงคราม

• ภายหลังจากที่ไทยเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เศรษฐกิจของประเทศตกต่ำ ทรงเร่งฟื้นฟูบ้านเมือง ส่งเสริมให้ประชาชนกลับมาทำการเพาะปลูก สร้างบ้านเรือน และค้าขาย

⸻

✅ 2. ส่งเสริมเกษตรกรรม

• ทรงส่งเสริมให้ราษฎรกลับไปทำไร่ไถนาโดยไม่เก็บภาษีในช่วงแรก เพื่อฟื้นตัวเศรษฐกิจ

⸻

✅ 3. ระบบเศรษฐกิจแบบพึ่งพิงรัฐ

• ยังคงใช้ระบบเศรษฐกิจแบบโบราณ คือระบบเศรษฐกิจแบบยังชีพ และแบบพึ่งพิงรัฐ

⸻

✅ 4. การค้าภายในและภายนอก

• ส่งเสริมการค้าขายภายในประเทศ โดยควบคุมราคาสินค้าให้เป็นธรรม

• เปิดการค้ากับต่างชาติ เช่น จีน อินเดีย และชาติตะวันตก (แต่ยังจำกัดอำนาจของต่างชาติไว้)

⸻

✅ 5. ระบบคลังหลวงและภาษี

• ทรงจัดตั้งระบบคลังแผ่นดินอย่างเป็นระบบ มีการเก็บภาษีจากพ่อค้าและประชาชน

• รายได้เหล่านี้นำมาใช้พัฒนาเมือง ทหาร และกิจการศาสนา

✅ 1. ฟื้นฟูและจัดระเบียบประชากร

• รัชกาลที่ 1 ทรงโปรดให้รวบรวมผู้คนจากหัวเมืองต่าง ๆ กลับมาตั้งถิ่นฐานในกรุงเทพฯและหัวเมืองใกล้เคียง

• มีการจัดระบบ “ทะเบียนไพร่” โดยให้ผู้ชายอายุ 18 ปีขึ้นไปขึ้นทะเบียนเพื่อเกณฑ์แรงงานหรือเข้ารับราชการ

⸻

✅ 2. จัดระบบศักดินา

• สานต่อระบบศักดินาเพื่อจัดระเบียบสังคม โดยแบ่งชนชั้นอย่างชัดเจน

⸻

✅ 3. ดูแลความเป็นอยู่ของราษฎร

• ส่งเสริมให้ราษฎรทำมาหากิน

เช่น ทำนา ค้าขาย และหัตถกรรม

• มีการแจกจ่ายที่ดินทำกิน

และวางระบบการดูแลหัวเมือง

⸻

✅ 4. ฟื้นฟูวัฒนธรรมและขนบธรรมเนียม

• ทรงฟื้นฟูประเพณี พิธีกรรม และวิถีชีวิตแบบไทย เช่น ประเพณีสงกรานต์ การบวช การสมรส

• ส่งเสริมงานศิลปวัฒนธรรม เช่น โขน ละคร หนังใหญ่ การช่างฝีมือไทย

⸻

✅ 5. ดูแลกลุ่มคนต่างชาติและกลุ่มชนหลากหลาย

• ทรงให้ที่อยู่อาศัยแก่กลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ เช่น จีน มอญ ลาว เขมร แขก เพื่อให้พวกเขาอยู่ร่วมกับสังคมไทย

⸻

✅ 6. สนับสนุนบทบาทของศาสนาในสังคม

• โปรดให้สร้างและบูรณะวัดต่าง ๆ เพื่อเป็นศูนย์รวมจิตใจของประชาชน

• ทรงใช้ศาสนาเป็นเครื่องมือกล่อมเกลาจิตใจ

✅ 1. ฟื้นฟูพระพุทธศาสนา

• ทรงบูรณะวัดวาอารามที่ถูกทำลายจากสงคราม เช่น วัดพระเชตุพน, วัดมหาธาตุ, และวัดสำคัญต่าง ๆ

• โปรดเกล้าฯ ให้สร้าง วัดพระศรีรัตนศาสดาราม (วัดพระแก้ว) เป็นวัดประจำพระบรมมหาราชวัง

• โปรดให้อัญเชิญ พระแก้วมรกต มาประดิษฐานที่วัดพระแก้ว

⸻

✅ 2. ชำระพระไตรปิฎกและคัมภีร์พระพุทธศาสนา

• ทรงโปรดให้มีการชำระ พระไตรปิฎกใหม่ ต้นฉบับหลายส่วนสูญหายในช่วงสงคราม

• จัดให้พระสงฆ์ผู้มีความรู้มาร่วมกันตรวจสอบและจัดพิมพ์พระไตรปิฎกให้ถูกต้อง

⸻

✅ 3. ส่งเสริมพระสงฆ์และวินัยสงฆ์

• ทรงตั้ง ตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราช

เพื่อกำกับดูแลคณะสงฆ์ทั่วราชอาณาจักร

• ฟื้นฟูระเบียบวินัยสงฆ์

ส่งเสริมการศึกษาและปฏิบัติธรรม

⸻

✅ 4. ฟื้นฟูวรรณกรรมและวัฒนธรรมไทย

• ทรงพระราชนิพนธ์ รามเกียรติ์ ฉบับหลวง ซึ่งเป็นวรรณกรรมสำคัญของชาติ

• โปรดให้รวบรวมวรรณคดีไทย เช่น สามก๊ก, อิเหนา, ดาหลัง, และงานวรรณคดีอีกมากมาย

• ส่งเสริมการแสดง โขน ละครใน, ละครนอก, หุ่นหลวง, หนังใหญ่ ฯลฯ เพื่อฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรมของชาติ

⸻

✅ 5. ส่งเสริมงานช่างและศิลปกรรม

• ฟื้นฟู ช่างฝีมือไทย ทั้งด้านสถาปัตยกรรม จิตรกรรม ประติมากรรม และงานฝีมือต่าง ๆ

⸻

✅ 6. ฟื้นฟูประเพณีและพิธีกรรมหลวง

• ทรงรื้อฟื้น พระราชพิธีสำคัญ

เช่น พิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา, พิธีตรียัมปวาย,

พิธีพืชมงคล ฯลฯ

✅ 1. ฟื้นฟูการศึกษาทางพระพุทธศาสนา

• ทรงโปรดให้ ชำระพระไตรปิฎก

และคัมภีร์ต่าง ๆ ที่คลาดเคลื่อนหรือสูญหาย

เพื่อให้พระสงฆ์และประชาชน

ได้เรียนรู้คำสอนที่ถูกต้อง

⸻

✅ 2. สนับสนุนการศึกษาในวัด

• ในยุคนั้น “วัดคือโรงเรียน” รัชกาลที่ 1 ทรงส่งเสริมให้พระเป็นผู้สอนหนังสือแก่ประชาชน โดยเฉพาะการอ่าน-เขียน-คัดไทย

⸻

✅ 3. รวบรวมและรังสรรค์ตำราวิชาความรู้

• ทรงโปรดให้รวบรวม ตำราด้านแพทย์แผนไทย ดาราศาสตร์ โหราศาสตร์ กฎหมาย

และวรรณกรรม

⸻

✅ 4. พระราชนิพนธ์และฟื้นฟูวรรณกรรม

• ทรงพระราชนิพนธ์ รามเกียรติ์

ฉบับหลวง และให้ฟื้นฟูวรรณคดีเก่า

เช่น สามก๊ก, อิเหนา, ลิลิตพระลอ ฯลฯ

• ส่งเสริมให้มีการเล่าเรื่องผ่านโขน

ละคร และวรรณกรรม

⸻

✅ 5. ส่งเสริมการใช้ภาษาไทย

• ทรงส่งเสริมให้การศึกษาใช้

ภาษาไทยกลาง

• สนับสนุนการเขียนหนังสือ

เป็นลายลักษณ์อักษร เพื่อสืบทอดความรู้

⸻

✅ 6. ตั้งระบบการศึกษาของสงฆ์

• วางรากฐานระบบการศึกษา

ของพระภิกษุ เช่น การศึกษาธรรมะ และบาลี

⸻

✅ 7. อนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น

• ทรงให้คุณค่าแก่ความรู้พื้นบ้าน

เช่น แพทย์แผนโบราณ การเกษตร การช่าง

และโหราศาสตร์

• มีการบันทึกและเผยแพร่ผ่าน

แผ่นศิลาจารึกและสมุดไทย

✅ 1. ดำรงนโยบายเป็นกลางและระมัดระวัง

• หลังจากประเทศผ่านสงครามมาอย่างยาวนาน รัชกาลที่ 1 ทรงเน้นการฟื้นฟูประเทศ

⸻

✅ 2. รักษาความสัมพันธ์ทางการค้ากับจีน

• ประเทศจีน (ราชวงศ์ชิง) เป็นประเทศคู่ค้าหลักในสมัยนั้น

• ไทยส่งบรรณาการไปยังจีนตามธรรมเนียม เพื่อแสดงมิตรภาพและรับรองเอกราช

ในทางการทูต

⸻

✅ 3. เปิดความสัมพันธ์ทางการค้ากับชาติอื่น

• เช่น อินเดีย, ชวา, เปอร์เซีย, และ ชาติตะวันตกบางชาติ เช่น อังกฤษและโปรตุเกสบ้างเป็นครั้งคราว

⸻

✅ 4. ให้เสรีภาพแก่ชาวต่างชาติที่อพยพเข้ามา

• ทรงให้ความเป็นธรรมกับชาวต่างชาติที่เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร เช่น จีน มอญ ลาว เขมร แขก ฯลฯ

⸻

✅ 5. ควบคุมอิทธิพลจากชาวตะวันตก

• ทรงไม่เปิดรับศาสนาคริสต์หรือการเผยแผ่ศาสนาอย่างเสรี

• แม้จะมีชาวตะวันตกเดินทางเข้ามาค้าขายบ้าง แต่ทรงควบคุมอย่างใกล้ชิดเพื่อป้องกันการล่าอาณานิคม

⸻

✅ 6. สร้างภาพลักษณ์ของเอกราชและอธิปไตย

• การวางตัวอย่างสง่างามในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในรัชกาลที่ 1 ช่วยสร้างภาพลักษณ์ให้ไทยเป็นรัฐเอกราชที่มั่นคง

ทรงเสด็จเยือนประเทศต่าง ๆ อย่างเป็นทางการเพื่อสร้าง มิตรภาพกับนานาประเทศ

ทรงส่งเสริมการแสดงวัฒนธรรมไทยในต่างประเทศ เช่น การแสดงนาฏศิลป์ไทย

ทำให้ประเทศไทยเป็นที่รู้จักในเวทีโลก และได้รับความเคารพจากผู้นำหลายประเทศ

ด.ญ.รดา No.22

ด.ช.กิตติพันธ์ NO.30

ด.ช.ณัฐพงษ์ No.34

ด.ช.ปุณฑริก No.52

1. การปรับปรุงระบบการคลัง แยกการคลังออก

-จากกรมท่า ให้กรมท่ามีหน้าที่ทางด้านการต่างประเทศเพียงอย่างเดียว

-ทรงตั้ง หอรัษฎากรพิพัฒน์ ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2416 ขึ้นตรงต่อพระมหากษัตริย์เพื่อเป็น

สำนักงานกลางเก็บผลประโยชน์ รายได้ภาษีอากรของแผ่นดินมารวมไว้ที่แห่งเดียว ต่อมาได้ยกฐานะ

-หอรัษฎากรพิพัฒน์ ขึ้นเป็น กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ เมื่อ พ.ศ. 2435

-พระองค์ทรงได้รับการศึกษาด้านอักษรศาสตร์ โบราณราชประเพณี ภาษาบาลี ภาษาอังกฤษ ภาษาไทย

-รัฐประศาสนศาสตร์ วิชากระบี่กระบอง วิชาอัศวกรรม วิชามวยปล้ำ การยิงปืนไฟ ด้านพระราชกรณียกิจ พระองค์เริ่มปฏิบัติพระราชกรณียกิจตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๔๑๖ เป็นต้นมา

-ในด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของไทย โดยทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกที่เสด็จพระราชดำเนินเยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการ

-เพื่อกระชับความสัมพันธ์และศึกษาแนวทางการพัฒนาประเทศ การเสด็จเยือนยุโรปของพระองค์ได้สร้างความประทับใจให้กับนานาประเทศ และนำมาซึ่งการยอมรับและความเกรงใจต่อสยาม

-มีการปฏิรูปครั้งใหญ่ โดยมีการปรับปรุงการบริหารราชการส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค

-และส่วนท้องถิ่น รวมถึงการปรับปรุงกฎหมายและระบบศาล เพื่อให้ทันสมัยและเป็นระบบมากขึ้น

-เป็นสองสิ่งที่แยกจากกันแต่ก็มีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด

-สังคมคือกลุ่มคนที่มีความสัมพันธ์และปฏิสัมพันธ์กันในพื้นที่หนึ่ง โดยมีวัฒนธรรมเป็นสิ่งที่หล่อหลอมและกำหนดรูปแบบการดำเนินชีวิตของคนในสังคมนั้นๆ

-ทรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา โปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรณ์วัดต่าง ๆ และส่งพระสงฆ์ไปศึกษาธรรมในต่างประเทศ พร้อมทั้งทรงส่งเสริมวัฒนธรรมตะวันตกที่เหมาะสม

- เพื่อปรับใช้ร่วมกับประเพณีไทยอย่างกลมกลืน