Αν και φαίνεται απλό, για τα παιδιά του Δημοτικού είναι εξαιρετικό εργαλείο γιατί:

• Ενισχύει την ενσυναίσθηση: Το θέμα του τραγουδιού («δεν την παίζουν οι συμμαθητές της») είναι μια τέλεια αφορμή για να συζητήσετε τον αποκλεισμό και το πώς πρέπει να συμπεριλαμβάνουμε όλους τους συμμαθητές μας στα παιχνίδια.

• Ανάπτυξη ρυθμού: Βοηθά στον συντονισμό κίνησης και λόγου.

• Αυτό το απλό παιχνίδι βοηθούσε πολύ τα μικρότερα παιδιά να κοινωνικοποιηθούν, να νικήσουν τη ντροπή τους (αφού έπρεπε να βρεθούν στο κέντρο της προσοχής και να κάνουν μια φιγούρα) και να νιώσουν μέλη μιας ομάδας όπου όλοι, αργά ή γρήγορα, θα έπαιζαν τον κεντρικό ρόλο.

Ύστερα η πρώτη ομάδα (Α) αρχίζει να προχωρεί προς τη δεύτερη (Β), τραγουδώντας:

Α- Ένα λεπτό κρεμμύδι γκέο βαγκέο,
      Ένα λεπτό κρεμμύδι φράνσε βαγκέο!  Β- Τι να το κάνω το λεπτό γκέο βαγκέο ;

Τι να το κάνω το λεπτό, φράνσε βαγκέο ; Α- Μ’ αυτό το ένα το λεπτό παντρεύουμε τη Μαίρη!
Β- Και ποιόν θα της εδώσετε γκέο βαγκέο;

Και ποιόν θα της εδώσετε φράνσε βαγκέο
 ..........................................................................      Στο διάστημα και του πρώτου και του δεύτερου διαλόγου, οι 2 ομάδες προχωρούν η μια προς την άλλη.Το παιχνίδι τελειώνει είτε με το να πάνε τόσα παιδιά της Α στη Β, ώστε σχεδόν να διαλυθεί η σειρά είτε μετά το πρώτο ή το δεύτερο παιδί, ν’ αλλάξουν σειρά η Α με τη Β.

- Τα μέντα μέντα

- Τα μελεγγίτικα

- Να μας τα στείλετε

- Με ποιον;

- Με όποιον θέλετε.

Τότε η ομάδα έστελνε την πιο δυνατή που έτρεχε με δύναμη για να κόψει τα χέρια των κοριτσιών της αντίπαλης ομάδας. Αν τα κατάφερνε, έπαιρνε ένα παιδί στην ομάδα του. Αν δεν τα κατάφερνε τότε το κρατούσαν οι αντίπαλες. Νικήτρια ήταν η ομάδα που μάζευε τις πιο πολλές.

Προσβολές (αγόρια-κορίτσια)

Οι προσβολές παιζόταν κυρίως με δυο ομάδες. Μια αγοριών και μια κοριτσιών. Η ομάδα των κοριτσιών συνεννοούνταν και κάθε κορίτσι διάλεγε ένα αγόρι. Αυτό ήταν μυστικό. Τα αγόρια τώρα έπρεπε να μαντέψουν πιο κορίτσι τους διάλεξε και να πάει σ' αυτό και να το ρωτήσει "με θες;" Αν το πετύχαινε τότε του κορίτσι του έλεγε ναι και έφευγαν μαζί. Αν δεν το πετύχαινε τότε το κορίτσι του γύριζε την πλάτη και το αγόρι έχανε κι έπαιρνε την προσβολή.  

Σωματική Υγεία και Ανάπτυξη

• Κίνηση και εκτόνωση: Τα παιχνίδια αυτά απαιτούσαν τρέξιμο, άλματα, σκύψιμο και διαρκή κίνηση. Ήταν η καλύτερη μορφή φυσικής άσκησης, που καταπολεμούσε την παιδική παχυσαρκία και δίέγειρε το καρδιοαναπνευστικό σύστημα.

• Συντονισμός και ισορροπία: Παιχνίδια όπως το λάστιχο και το σχοινάκι απαιτούσαν απίστευτο συντονισμό ματιού-ποδιού, ισορροπία, ευλυγισία και αντανακλαστικά.

• Ανάπτυξη κινητικών δεξιοτήτων: Τα παιδιά μάθαιναν να ελέγχουν το σώμα τους στον χώρο και να υπολογίζουν αποστάσεις και ταχύτητες (π.χ. πότε να μπουν στο σχοινί που γυρίζει). https://sites.google.com/view/grfilip/κατάλογος-παιχνιδιών

Τα παλιά παιχνίδια προετοίμαζαν τα παιδιά για την πραγματική ζωή:

• Συνεργασία : Δεν υπήρχε "πατώ ένα κουμπί και παίζω μόνος μου". Για να ξεκινήσει το παιχνίδι, έπρεπε να μαζευτεί η παρέα.

• Επίλυση δικαστικών... «διαφορών»: Στην αλάνα δεν υπήρχε διαιτητής. Αν κάποιος «έκλεβε» ή αν υπήρχε αμφιβολία ,τα παιδιά έπρεπε να συζητήσουν, να τσακωθούν και τελικά να βρουν μια λύση μόνα τους .

• Αποδοχή της ήττας: Όταν «καιγόσουν», έβγαινες. Έπρεπε να περιμένεις τη σειρά σου και να αποδεχτείς ότι έχασες.

• Ελευθερία και ανεξαρτησία: Το παιχνίδι μακριά από το άγρυπνο βλέμμα των γονιών (μέσα σε ασφαλή, τότε, όρια) έδινε στα παιδιά μια αίσθηση αυτονομίας.

• Στρατηγική και συγκέντρωση: Το κρυφτό ή τα μήλα θέλουν στρατηγική σκέψη και τα ρυθμικά στιχάκια απαιτούσαν μνήμη..

• Δημιουργικότητα και φαντασία: Τα υλικά ήταν ελάχιστα — ένα σχοινί, μια κιμωλία, μερικές πέτρες. Τα παιδιά έπρεπε να επιστρατεύσουν τη φαντασία τους για να παίξουν.

-Η μακριά γαϊδούρα παίζονταν από δυο ομάδες αγοριών και ένα άλλο παιδί που έκανε τη μάνα, ο οποίος  στέκονταν όρθιος και ακουμπούσε το πίσω μέρος του σώματός  του σε σταθερό μέρος (τοίχο - δέντρο κ.λ.π.).

-Τα παιδιά της μιας ομάδας έσκυβαν το ένα πίσω από το άλλο  και ο πρώτος απ’ αυτούς 

(όπως φαίνεται στην εικόνα) μπροστά από τη μάνα και γίνονταν η μακριά γαϊδούρα (καμάρα). -Τα παιδιά της άλλης ομάδας πηδούσαν πάνω τους με τρόπο, ώστε να μην πέσουν και να υπάρχει χώρος για τους επόμενους. Προσπαθούσαν να φθάσουν όσο πιο μπροστά γίνεται, ώστε όλη η ομάδα να καβαλικέψει και να μην πέσει όλο το βάρος στους τελευταίους της άλλης ομάδας και πέσουν.

-Το πρώτο παιδί που πηδούσε  τραγουδούσε "Αντζουλίνα ματζουλίνα, πόσα είνι τούτα δω" δείχνοντας στην μάνα κάποια δάχτυλα του χεριού του. Ένα παιδί από την άλλη ομάδα  πρέπει να μαντέψει σωστά. Αν μάντευε σωστά ή αν κάποιος έπεφτε από τη γαϊδούρα, τότε έχανε η ομάδα και έπρεπε να αλλάξουν ρόλους, να πάρουν τη θέση  της άλλης ομάδας, αλλιώς συνέχιζαν μέχρι να χάσουν το παιχνίδι και πάει λέγοντας

Η Μάνα (λέει γρήγορα με την πλάτη γυρισμένη):

«Αγαλματάκια ακούνητα, μέρα ή νύχτα;»

(Μόλις τελειώσει τη φράση, γυρίζει απότομα).

Οι υπόλοιποι παίκτες (μαζί, καθώς «παγώνουν» στη θέση τους):

«Μέρα!» (ή «Νύχτα!»)

Πώς εξελίσσεται η στιχομυθία:

• Αν οι παίκτες απαντήσουν «Μέρα»: Η μάνα έχει το δικαίωμα να τους κοιτάξει καλά, να κάνει αστείες γκριμάτσες ή να τους μιλήσει για να τους αναγκάσει να γελάσουν, να κουνηθούν ή να χάσουν την ισορροπία τους. Δεν επιτρέπεται όμως να τους αγγίξει.

• Αν οι παίκτες απαντήσουν «Νύχτα»: Οι παίκτες πρέπει να κλείσουν τα μάτια τους και να μείνουν τελείως ακίνητοι, ενώ η μάνα μπορεί να τους πλησιάσει ακόμα πιο κοντά για να τους ελέγξει.

Δύο παιδιά ενώνονται (συνήθως πιάνοντας τα χέρια τους ψηλά σχηματίζοντας μια «γέφυρα» ή μια «πύλη») και τα υπόλοιπα παιδιά περνούν από κάτω σε σειρά, πιασμένα τρένο, ενώ όλοι μαζί τραγουδούν τη στιχομυθία.

Πώς παίζεται (Το «Κλείσιμο» της Πύλης)

Μόλις τελειώσει το τραγούδι, οι δύο που κάνουν τη γέφυρα κατεβάζουν απότομα τα χέρια τους και εγκλωβίζουν το παιδί που έτυχε να περνάει εκείνη τη στιγμή από κάτω.

Τότε, του ψιθυρίζουν κρυφά δύο επιλογές (για παράδειγμα: «Ρολόι ή Δαχτυλίδι;» ή «Μήλο ή Μπαντάνα;», έχοντας συμφωνήσει από πριν ποιος είναι τι). Το παιδί επιλέγει ένα από τα δύο και πηγαίνει και στέκεται πίσω από το αντίστοιχο παιδί-γέφυρα.

Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι να εγκλωβιστούν όλα τα παιδιά και να σχηματιστούν δύο αντίπαλες ομάδες, οι οποίες στο τέλος συνήθως κάνουν διελκυστίνδα (τραβάνε η μία την άλλη από τα χέρια) για να δουν ποια ομάδα είναι η πιο δυνατή!

Απεσταλμένος: Πινακωτή, πινακωτή!

Πινακωτή: Από το άλλο μου το αυτί γιατί είν' η μάνα μου κουφή..!

>>>>>>Πολλές φορές μετά<<<<<

Απεσταλμένος:Πινακωτή, πινακωτή!

Πινακωτή: Τι θέλεις και με ζάλισες;;;;;;;

Απεσταλμένος: Μ' έστειλε ο βασιλιάς να πάρω ένα αρνί..

Πινακωτή: Διάλεξε και πάρε !

Τι καλλιεργεί

• Παρατηρητικότητα

• Συγκέντρωση

• Συνεργασία και κοινωνική αλληλεπίδραση

• Διασκέδαση χωρίς την ανάγκη εξοπλισμού