margretbbr@arborg.is

Staðan mismunandi á milli sveitarfélaga. Sums staðar hefur verið ráðinn verkefnastjóri/innleiðingarstjóri farsældar, umfangið mikið.

Ekkert samráð farsældarstjóranna á höfuðborgarsvæðinu, kom í ljóst þegar stofna átti farsældarráðin.

Innleiðingarteymi hafa reynst vel þar sem fókus var á ferlavinnu - hvernig á að hafa sér í kerfinu áður en farið var að láta fólk vinna eftir lögunum. Verkefnið þarf súrefni, tíma, næringu til að þróast.

Vantar áherslur skólakerfisins í lögin - skólaþjónusta ekki nefnd á nafn. Breytingin miðar mikið að velferðarhugmyndum.

Krefst mikillar þolinmæði og seiglu að innleiða svona nýtt verklag og ferli.

Frumkvöðlasveitarfélögin tóku stór skref og eru komin nokkuð langt. Flestum vantar enn inn heilsugæslu og lögreglu. Ríkisstofnanir ekki komnar með skilning á löggjöfinni og því starfi sem unnið hefur veirð í sveitarfélögunum.

Lítil sveitarfélög að glíma við að þurfa að uppfylla það sama og stærri sveitarfélög, eru ekki með mannafla til þess. Erfitt að sækja alla þjónustu annað.

Upphaflega farsældarnámið ekki alveg í samræmi við það sem raunin síðar varð í farsældinni.

Greinilegt að í upphafi var engin þekking á skólamálum í BOFS.

Sums staðar eru reglulegir tengiliða og málstjóra fundir sem eru mjög gott.

Lögunum er ætlað að jafna réttindi barna á landsbyggðinni en landbyggðinni tekst ekki að manna sérfræðistörf.

Það er mikil vöntun á fagfólki: Háskólinn þarf að opna möguleika á framhaldsnámi í félagsráðgjöf, sálfræði og fleiri. T.d. er ekki boðið uppá fjarnám í félagráðgjöf og sálfræði.

Mörg sveitarfélög upplifa að þau hafi verið löngu byrjuð þar sem þau voru að vinna þétt saman áður.

Það er þetta kerifslæga sem hefur reynst snúið - það sem snýr að þessu tæknilega eins og málakerfi. Öll skráning er mjög mikil áskorun.

Áhugavert að t.d. á farsældarþingum er minnihlutinn úr skólakerfinu, flestir úr velferðarkerfinu.

Þurfum að meta hvenær eru við með hefðbundið skólateymi og hvenær erum við að vinna mál á 1. stigi.

Það vantar lög um skólaþjónustu - lög um inngildandi menntun til að styðja við farsældarlögin

Það þarf að tryggja að þetta sé samstarf fleiri ráðuneyta, t.d. heilbrigðis, löggæslu, fjármál og félags.

Það er praktíkin í kringum þetta er sem er búið að taka tíma. Fyrst núna sem fólk er komið með hugtökin á hreinu.

Viljum að lögin skili meira og öflugra forvarnarstarfi. Þar þarf heilsugæslan og lögreglan að koma miklu sterkar inn.

Í Glasgow hefur t.d. verið talað um barnið heldur fjölskylduna. Þurfum að huga vel að því hvernig við komumst í rótina og þann vanda sem virkilega þarf að vinna með.

Það þarf að auka aðgengi að lágþröskuldaþjónustu.

Það þarf að styðja við fólkið sem vinnur á gólfinu með börnunum í foreldraráðgjöf.

Efla uppeldisráðgjöf í leik- og grunnskólum.

Nefnt t.d. uppeldisnámskeið sem hluti af aðlögun leikskólabarna. Farið af stað í sumum sveitarfélögum.

Leiðin að styrkja og efla foreldra með fræðslu og ráðgjöf.

Í sumum skólum hafa verið ráðnir inn nemendaráðgjafar/félagsráðgjafar sem eru að styðja við bæði nemendur og fjölskyldur.

Ræða við skólafólk um hvað það er sem það vantar. Vera ekki með top down fræðslu heldur búa til dynamik.

Erum oft að lenda í því að það er erfitt að fá tíma fyrir fræðslu í leikskólunum. Starfsmannafundir fáir og erfitt að koma þessu að.

Sums staðar hefur verið gripið til þess ráðs að vera með videó.

Auglýsingaherferðin um farsæld barna ekki góð hugmynd án samráðs við gólfið.

Sums staðar er erfitt að ná til frístundaþjónustu og íþróttahreyfingar. Taka samtalið við þau um hvernig er best að bjóða uppá fræðslu. Oft er þetta sama fólkið sem þarf að ná til frá mismunandi stofnunum t.d. Embætti landlæknis, Sambandið o.fl. Vantar meira samstarf þarna á milli.

Í sumum sveitarfélögum hafa verið stórir fræðsludagar þar sem allt starfsfólk sem vinnur með börnum tekur þátt.

Þurfum að fá samfélagslögregluna meira inn í fræðslu.