In de documentaire word ook gesproken over de terminologie van huidskleuren. De term blank word vermeden en er wordt gekozen voor witte en zwarte mensen. In plaats van ‘’Slaaf’’ zeggen ze tot slaaf gemaakte man/vrouw. 

Wat me opviel was dat er op de presentatieavond bijna alleen maar blanke 50 plussers waren. 

De tentoonstelling moest niet te zwaar zijn, niet voor de witte en ook niet voor de zwarte bezoekers.  

‘’Ik zou zo’n kaart nooit willen ophangen zonder dat ik weet wat het met mensen doet’’. De curatoren gaan dus in gesprek met de doelgroep. 

''Het is belangrijk dat deze periode moet worden erkend als zijnde onrechtvaardig net zoals de apartheid en de tweede wereldoorlog.''

Het is een documentaire die je goed kunt laten zien aan een middelbare schoolklas als je het zelf moeilijk vind om erover te praten als docent. Ik laat liever mensen aan het woord die racisme hebben meegemaakt dan dat ik aannames maak van hoe dit voelt.

De tot slaaf gemaakte of bedienden kunnen niet altijd geïdentificeerd worden in een schilderij.