Zo fijn al jullie feedback! Hele begrijpelijke vragen en opmerkingen, dank! Maar na een plotselinge dead end van De Tjongerschans, geen reactie van het Buurtteam Heerenveen en de moed die ons in de schoenen zakten, besloten wij naar een ander totaal andere vraag en plek te kijken.

We gooiden het roer om. De vragen formuleren, de doelgroep kiezen én zoeken, het lukte niet. Ik vond het lastig om dit te accepteren, want er zat al veel werk in. Maar zowel voor Sigrid als voor mij was het vuurtje wat we hadden voor dit onderzoek uit. Ik leerde door dit proces dat het beter was om opnieuw te starten. Ik leerde dat ik mij moet kunnen verbinden aan een onderzoek om tot een concept te komen waar ik volledig achter sta.

Op 8 mei presenteerden wij ons concept op school en werden wij langzaam weer warm van het maken van een onderzoek. We kregen inspiratie. We kregen gekke ideeën, onmogelijke ideeën en we besloten het gewoon te doen. Ik belde Robert de hoofdconciërge van mijn schoollocatie en hij zei ook: ''We gaan het gewoon doen!''
Op 17 mei had ik een training voor werk en ik vond het boek Collecting Design in de werkkamer. Hierin werd een quote gedeeld van de Italiaanse designer, architect en fotograaf Carlo Mollino: ➡️


En dit is precies wat het is! Zolang je zelf achter je fantastische idee staat en je kan vertellen waarom dit zo urgent is, dan willen mensen met je meewerken. Dan zijn losse stenen in een schoolgebouw toelaatbaar.