Αφού προετοίμασε το ταξίδι του με μεγάλη προσοχή, ξεκίνησε από τη Λισσαβόνα το 1487 με δύο καραβέλες (Σάο Κριστόβαου και Σάο Πανταλιάου) και ένα πλοίο ανεφοδιασμού, έχοντας σαφείς εντολές: έπρεπε να πλεύσει όσο το δυνατόν πιο μακριά από τις γνωστές περιοχές, με σκοπό να βρει το νοτιότερο άκρο της αφρικανικής ηπείρου.

Οι ιστορικοί θεωρούν ιστορικό ορόσημο το γεγονός της άφιξής του στην Αμερική το 1492 και αποκαλούν την περίοδο πριν από αυτό προκολομβιανή. Παρότι υπάρχουν αρκετές ενδείξεις επαφών μεταξύ της Αμερικής με τις άλλες ηπείρους, ο Κολόμβος πιστώνεται με την ανακάλυψη της Αμερικής, καθώς το ταξίδι του σηματοδότησε την έναρξη του αποικισμού της Νέας Γης, όπως αποκαλούνταν εναλλακτικά η αμερικανική ήπειρος.

Πραγματοποίησε τέσσερα ταξίδια σε αμερικανικά εδάφη. Το πρώτο του ξεκίνησε στις 3 Αυγούστου του 1492 από το λιμάνι «Πάλος ντε λα Φροντέρα» και έφτασε στο «Γουαναχάνι» (στις σημερινές Μπαχάμες) στις 12 Οκτωβρίου 1492.

Το κράτος Κολομβία στη Ν. Αμερική και ο αστεροειδής 327 Κολομβία (327 Columbia), που ανακαλύφθηκε το 1892, πήραν το όνομά τους από αυτόν τον διάσημο θαλασσοπόρο.

Το 1512 ονομάστηκε Διδάκτορας της φιλολογίας και ανέλαβε στο ίδιο πανεπιστήμιο την έδρα της Βιβλικής φιλολογίας. Το 1507 χειροτονήθηκε ιερέας σε μια μονή Αυγουστινιανών μοναχών και σπούδασε για δυο χρόνια Θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Ερφούρτης. Ένα χρόνο αργότερα έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιτεμβέργης, από όπου το 1512 πήρε και το διδακτορικό του δίπλωμα στην Θεολογία.

Ο Βόλτα έλαβε τον θαυμασμό του Ναπολέοντα Βοναπάρτη για την εφεύρεσή του και προσκλήθηκε στο Ινστιτούτο της Γαλλίας για να επιδείξει την εφεύρεσή του στα μέλη του ινστιτούτου. Σε όλη του τη ζωή, ο Βόλτα απολάμβανε μια ορισμένη εγγύτητα με τον αυτοκράτορα, ο οποίος του απένειμε πολλές τιμές.

Ο Βόλτα κατείχε την έδρα της πειραματικής φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Παβίας για σχεδόν 40 χρόνια και ήταν ευρέως ειδωλοποιημένος από τους φοιτητές του. Μεταξύ 1776 και 1778, ο Βόλτα μελέτησε τη χημεία των αερίων. Έρευνα και ανακάλυψη του μεθανίου έκανε αφού διάβασε μια εργασία του Βενιαμίν Φραγκλίνου των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τον «εύφλεκτο αέρα». Τον Νοέμβριο του 1776, βρήκε μεθάνιο στα έλη της Ανγκέρα στη λίμνη Ματζόρε και μέχρι το 1778 κατάφερε να το απομονώσει. Επινόησε πειράματα όπως η ανάφλεξη του μεθανίου με ηλεκτρικό σπινθήρα σε κλειστό δοχείο.

Παρά την επαγγελματική του επιτυχία, ο Βόλτα είχε κλίση προς την οικογενειακή ζωή και αυτό ήταν πιο εμφανές στα τελευταία του χρόνια, όταν έτεινε να ζει απομονωμένος από τη δημόσια ζωή και περισσότερο για χάρη της οικογένειάς του. Πέθανε το 1827 από μια σειρά ασθενειών που ξεκίνησαν το 1823. Η μονάδα ηλεκτρικού δυναμικού στο Διεθνές Σύστημα ονομάζεται βολτ προς τιμήν του.

Ο Ναπολέων Βοναπάρτης γεννήθηκε 15 Αυγούστου του 1769 στην Κορσική,νησί της Γαλλίας και απεβίωσε στις 5 Μαΐου 1821 από φυσικά αίτια.

Υπήρξε στρατηγός και αυτοκράτορας της Γαλλίας,με τέτοιο θαυμαστό έργο όπου απέκτησε τον τίτλο Μέγας Ναπολέων.

Η Γαλλική Επανάσταση (1789-1799) ήταν μια περίοδος μεγάλης κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής στη Γαλλία. Κατά τη διάρκειά της έλαβε χώρα η κατάρρευση της Μοναρχίας, η εγκαθίδρυση της Πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας και κατέληξε στην άνοδο του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και στην έναρξη της Ναπολεόντειας περιόδου.

Το 1804 θεσπίστηκε ένας νέος νομικός κώδικας, ο Ναπολεόντειος Κώδικας.Ήταν ένας ενιαίος νόμος που έφτιαξε ο Ναπολέων για όλη τη Γαλλία. Έδινε τα ίδια δικαιώματα σε όλους τους πολίτες απέναντι στον νόμο και πρoστάτευε την ιδιοκτησία και τα ατομικά δικαιώματα. Πολλές χώρες αργότερα τον αντέγραψαν.Επίσης, βοήθησε να τελειώσει η φεουδαρχία σε πολλές χώρες και έφερε ιδέες ελευθερίας, ισότητας και οργάνωσης του κράτους.

Γεννήθηκε και σπούδασε στο Κόμο (Como) του Πελεντριου. Οι γονείς του Φίλιππος Βόλτα (Filippo Volta) και η Μαρία Μανταλένα Ιντζάγκι (Maria Maddalena Inzaghi), τον έστειλαν σε χριστιανικό σχολείο με σκοπό να γίνει δικηγόρος. Το 1774 έγινε καθηγητής της φυσικής στο γυμνάσιο του Κόμο. Το πάθος του ήταν πάντα η μελέτη της ηλεκτρικής ενέργειας και ενώ ακόμα ήταν νέος σπουδαστής έγραψε και ποίημα στα λατινικά που είχε τον τίτλο De vi attractiva ignis electrici ac phaenomenis inde pendentibus. Πολύ νέος δημοσίευσε την πρώτη του πραγματεία πάνω στη «λουγδουνική λάγηνο», έναν νέο βελτιωμένο τύπο ηλεκτροσκοπίου. Το επίτευγμα αυτό του χάρισε τον τίτλο του καθηγητή φυσικής στη γενέτειρά του, το Κόμο, αλλά και τον τίτλο του επίτιμου μέλους της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου. Το 1778 ανακάλυψε και απομόνωσε το αέριο μεθάνιο (CH4). Η επόμενη επινόησή του ήταν το «ηλεκτροφόρο», δηλαδή δύο μεταλλικές πλάκες, η μία από εβονίτη και η άλλη με μονωτική λαβή που αλληλοφορτίζονταν θετικά και αρνητικά. Κατ' ουσίαν αυτή ήταν η πρώτη μπαταρία. Ακολούθησαν οι ανακαλύψεις του ευδιόμετρου, του «ηλεκτρικού πιστολιού», της άσβηστης «λυχνίας υδρογόνου» και ως επακόλουθο η έδρα φυσικής το 1779 στο πανεπιστήμιο της Παβίας. Το 1780 ο Λουίτζι